RÝSALE-Ý NURUN HARÝÇ MEMLEKETLERDEKÝ FÜTUHATINA KISA BÝR BAKIÞ

Risale-i Nur, Yirminci Asrýn ilim ve fen seviyesine uygun müsbet bir metodla akla ve kalbe hitab ederek ikna ve isbat yoluyla gittiði için, yalnýz Türkiye'de deðil, hariç memleketlerde de hüsn-ü kabule mazhar olmuþtur. Eserler, memleketimizde yeni yazý ile matbaalarda basýlmadan evvel, baþta Pakistan ve Irak olmak üzere diðer Ýslâm memleketlerinde Arapça, Orduca, Ýngilizce ve Hindçe tâbedilerek bütün Âlem-i Ýslâma tanýtýlmýþ ve fevkalâde teveccühe mazhar olarak geniþ bir okuyucu kitlesi bulmuþtur.

Bediüzzaman, kýrk-elli seneden beri, yalnýz Âlem-i Ýslâmda deðil, bütün dünyaca tanýnmýþ mümtaz bir þahsiyettir. Kendisi, küçük yaþýndan beri ilim sahasýnda ilzam edilmemiþ olduðundan; gerek dahilde ve gerekse hariçte nazarlar üzerine çevrilmiþtir. Âlem-i Ýslâmýn ilim merkezi olan Cami-ül Ezher, onun mertebe-i ilmini ve yüksek zekâsýný Üniversite Rektörü Þeyh Bahid gibi müdakkik âlimler vasýtasýyla idrak ederken, müsbet ilimlerdeki derin vukufu da bütün dünyaya yayýlýyordu. Mýsýr matbuatýnda "Fatîn-ül Asr" diye tavsif edilerek hakkýnda makaleler neþrediliyordu. Kendisi, bundan kýrkbeþ-elli sene önce, Þam'da, içinde yüz ehl-i ilim bulunan onbin kiþilik muazzam bir cemaata Cami-ül Emevî'de irad ettiði mühim bir hutbede, Âlem-i Ýslâmýn geri kalýþ sebeblerini ve nasýl ilerleyebileceðini izah ederek, Âlem-i Ýslâmýn ittifakýnýn ne kadar zarurî olduðunu beyan etmiþti.

Bu hutbesi bütün Âlem-i Ýslâmda hayranlýkla karþýlanmýþ ve ilim meclislerinde ismi çok anýlmaya baþlanmýþtýr. Onun mücahede ve mücadelelerini iþiten ve eserlerini okuyan binlerce kiþi ona karþý büyük bir alâka duymaya baþlamýþlardýr. Cami-ül Ezher'in hamiyetli talebeleri bir Hadîs-i Þerifin medar-ý evham olmuþ mânasýný Üstad Bediüzzaman'dan sormuþlar ve Üstad hasta olmasý dolayýsýyla talebeleri, Risale-i Nur'dan o meseleye müteallik mevzularý ve Üstad tarafýndan daha evvel o Hadîs dolayýsýyla gelebilecek bir suale verilmiþ kat'î bir cevabý bir araya getirerek göndermiþler

sh: » (T:682)

ve bu cevab gayet takdirle karþýlanmýþtýr. Pakistan Maarif Nâzýr Vekili Ali Ekber Þah (þimdi Sind Üniversitesinde Rektör), Türkiye'ye geldiði zaman Bediüzzaman'ý ziyaret etmiþ ve memleketimizden ayrýlýrken Üstad ve eserleri hakkýnda gençliðe bir hitabede bulunmuþ ve memleketine muvasalatýnda da beraberinde götürdüðü Nur Külliyatýnýn, resmen üniversitede okutturulmasý ve Orduca'ya tercümesi için teþebbüse geçmiþtir.

Pakistan'da münteþir Arabça ve Ýngilizce gazete ve mecmualarda Üstad ve eserleri okuyuculara tanýtýlmýþ; Türkiye'deki Ýslâmî inkiþaf, Risale-i Nur faaliyetinin bir semeresi olarak belirtilmiþ, Üstad Bediüzzaman Âlem-i Ýslâmýn mânevî lideri olarak zikredilmiþ ve "Hazret-i Bediüzzaman Said Nursî" diye hakkýnda birçok makaleler yazýlmýþtýr. Bugün Risale-i Nur, Ýslâm âlemince, Ýslâmiyete yöneltilen hücumlarý kýran bir Sedd-i Kur'ânî olarak bilinmekte ve kabul edilmektedir.

Risale-i Nur; Avrupa, Amerika ve Afrika'da da hüsn-ü teveccühe mazhar olmuþ; baþta bahtiyar Almanya ve Finlandiya olmak üzere, birçok memleketlerde okunmaya baþlanmýþtýr.

Bu cümleden olmak üzere, Almanya'da Berlin Teknik Üniversitesi Ýlâhiyat bölümünde Risale-i Nur hakkýnda konferans tertib edilmiþtir. Almanya'daki Ýslâmî fütuhatta Risale-i Nurun büyük rolü olmuþtur.

Yunanistan'ýn Gümülcine þehrinde Hâfýz Ali Efendi tarafýndan açýlan dershanede Risale-i Nur dersleri de okutturulmakta ve yüzlerce Risale-i Nur talebesi yetiþmektedir.

Finlandiya'da Ýslâm Cemaati Reisi tarafýndan Risale-i Nur neþredilmekte ve bu sayede birçok Finli Müslüman olmaktadýr. Japonya ve Kore'de de Risale-i Nur'un birçok okuyucularý bulunmaktadýr. Kore harbi münasebetiyle Türkiye'den Kore'ye giden müteaddid Nur talebeleri tarafýndan bütün külliyat oraya götürülmüþ; bu eserlerin bir kýsmý Japon üniversitelerine ve bir kýsmý da Kore Kütübhanelerine hediye edilmiþtir. Bu vesile ile Japonya'daki Ýslâm cemaati de, Risale-i Nur'dan istifade etmeye baþlamýþtýr.

Hindistan ve Endonezya'daki Müslümanlar da Risale-i Nur'dan mahrum kalmamýþlardýr. Hacca giden bir Nur talebesi tanýþtýðý bir Hindli âlime Risale-i Nur Külliyatýný hediye etmiþ ve o âlim de eserleri Hindçeye tercüme edeceðini ve bunun kendisi için

sh: » (T: 683)

büyük bir vazife olduðuna inandýðýný söylemiþtir.

Amerika'daki Waþhington Camiine bazý risaleler hediye edilmiþ ve buradaki Müslümanlarýn da bu eserlerden istifadeleri saðlanmýþtýr.

Irak'tan gönderilen Risale-i Nur eserleri münasebetiyle, Waþhington Ýslâm Kültür Merkezi Genel Sekreteri tarafýndan eserleri gönderen Nur talebesine bir teþekkür mektubu yazýlmýþtýr.

Mezkûr beyanatýmýz Risale-i Nur'un hariç memleketlerdeki inkiþafýnýn malûmatýmýz çerçevesindeki birkaç nümunesidir.

Yakýnda tâbedilecek "Mucizeli Kur'an"da Hâfýz Osman hattý aynen muhafaza edilmekle beraber; Kur'ânýn lâfzî mu'cizeleri gösterilmiþtir. Bu Kur'anýn, Âlem-i Ýslâm baþta olmak üzere bütün dünyaca ne büyük bir alâka ile karþýlanacaðý þübhesizdir.

Bütün bunlar, Risale-i Nur'un dünya çapýnda muazzam bir boþluðu doldurmakta olduðunun delil ve emareleri deðil midir? Bütün beþeriyet, Kur'âna ve dolayýsýyla asrýmýzda onun mânevî i'cazýný isbat ve beyan eden Risale-i Nur'a muhtaçtýr.

Ýþte bu kýsýmda, Üstad Bediüzzaman ve Risale-i Nur hakkýnda hariç memleketlerde intiþar eden makalelerin bir kýsmýný, Üstada ve talebelerine gelen mektublardan bazýlarýný aþaðýya dercediyoruz.

* * *

Sind Üniversitesinin Kýymetli Dekaný Ali Ekber Þah'ýn Ankara'daki Bir Nur Talebesine Yazdýðý Mektub

اَلسَّلاَمُ عَلَيْكُمْ وَ رَحْمَةُ اللّهِ

Aziz Sýddýk Kardeþim,

Çok zamandan beri size mektub yazmadýðým için özür dilerim. Ýnþâallah bundan sonra sýk sýk yazacaðým. Ve sizden de, sýk sýk yazmanýzý rica ederim. Muhabbetimde hiçbir azalma yok, belki bu muhabbet daha da artýyor.

sh: » (T: 684)

Türkçe bilmiyorum, lâkin sizin Risale-i Nur'u görüyorum ve çok beðeniyorum.

"Zeban-i yâr-i men Türkî ve men Türkî nemîdânem,

Çe hûþbûde eðer bûde zebaneþ der dehânem.

Bu ne kadar iyidir ki, külliyatýnýzýn adý da Nur'dur ve bu, Nur'un dâisidir. Aramýzda ruhanî rabýta var. Allahtan, bu ruhanî taallûkatlarýný çok çok pâyidar etmesini dua ederim. Türkiye'de iken dostlarýnýzla da görüþmüþtüm. Onlarýn hallerini yazýn ve hürmet ve selâmlarýmý teblið ediniz, meþkûr olurum. Hazret-i Nur nasýldýr? Onun hakkýnda yazýn ve selâmlarýmý ve hulûslarýmý, hizmetinde olduðumuzu arzediniz. Sabir Ýhsanoðlu ile görüþtüm ve þimdilik onunla beraber oturup Türkiye'ye ait ve sizler hakkýnda bahsetmekteyim. Bizler biraz daha çalýþacaðýz ve din hizmetinde olacaðýz, Allah yardým etsin.

Mektuba son verirken, sýhhat için dua eder, Cenab-ý Hak'tan Müslümanlara emniyet vermesini yalvarýrým.

Din Kardeþiniz

SEYYÝD ALÝ EKBER ÞAH

Sind Üniversitesi Ýlâhiyat Fakültesi Dekaný

Haydarabad - Batý Pâkistan

* * *

sh: » (T: 685)

(RESÝM)

Pâkistan Ýslâm Talebe Cemiyeti Reisinden Üstad Bediüzzaman Hazretlerine Gelen Mektub:

اَلسَّلاَمُ عَلَيْكُمْ وَ رَحْمَةُ اللّهِ وَ بَرَكَاتُهُ

Pâkistan Talebe Cemiyeti yýllýk kongresi Pakistan'ýn payitahtý olan Karaþi'de Hicrî 14-15-16 Rebiülâhir 1377, Milâdî 8-9-10 Aralýk 1957'de toplanacaðýný bildirmekle þerefyâb oluruz. Ýslâmiyet uðruna çalýþan gençleri teþci etmek gayesiyle, bu kongre münasebetiyle mesajýnýzý göndermenizi rica ederiz.

Belki semâhatlý Efendimiz, Pakistan'daki Müslüman Talebe cemiyetinin Ýslâmiyeti þiar edindiðini biliyorlar... Ve cihandaki müþkül mes'eleleri doðruca halledebilecek ancak Ýslâm dininin oldu-

sh: » (T: 686)

ðuna da inanmaktadýr.

Bu cemiyet, Pakistan'da en kuvvetli bir cemiyet, en saðlam bir içtimaî nizam olup, on seneden beri cihanþümûl Ýslâmiyet fikrini ve yüksek nizamlarýný talebe önünde ve topluluklarýnda isbat etmeye çalýþmaktadýr.

Ayrýca müsaadelerinizi.. ve lâyýk olduðu þekilde bizim sizde olan ümidlerimizi boþa çýkarmayacaðýnýzdan eminiz. Çok teþekkürler ederiz. Selâmlar...

Din Kardeþiniz

ÝBSAR ALÝM

Pâkistan Ýslâm Talebe Cemiyeti Reisi

* * *

Risale-i Nur'un Pâkistanda Neþriyatýný Yaparak Pek Çok Kimselerin Bu Eserlerden Ýstifadesini Saðlayan Karaþi Üniversitesi Türk Tarih Bölümü Asistaný ve Dört Büyük Gazetenin Muharriri M. Sabir'in Bir Mektubu

بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ

اَلسَّلاَمُ عَلَيْكُمْ وَ رَحْمَةُ اللّهِ وَ بَرَكَاتُهُ

Muhterem din kardeþlerimiz,

Kýymetli Mektubunuzu aldým, çok çok teþekkürler.

Hazret-i Üstadýmýz Said Nursî'nin hal ve sýhhati nasýldýr? Onu seven talebeler ve halk soruyor. Bana haber göndermenizi rica ederim.

Bu ay içerisinde Hindistan'da, Ýslâmiyetin ve Türklerin hakikî düþmaný olan siyonist ve kýzýl kâfirlere karþý dört makale neþrettim. Türk-Pakistan dostluðunun esas ve tarihi hakkýnda da, Karaþi'de bir fýkra neþrettim, size de gönderdim. "Ýmam" adlý aylýk bir gazetede, "Rusya'da Mazlûm Müslüman" baþlýklý bir makale yazdým, bunu da gönderdim ve baþka Orduca gazetelere de gönderdim. Maksadým, Ýslâmiyete hizmet, Türk edebiyatýný tanýtmak ve Türk düþmanlarýna karþý, yazmak ve çalýþmaktýr.

..................................................................................................................

Burada mühim bir kitab neþretmek istiyorum, bunun için size

sh: » (T: 687)

yazýyorum. Bu hususta Halkçýlarý tanýttýrýyorum ki; bunlar, Türklere karþý çalýþmýþlar ve cumhuriyet adýna bütün milleti aldatýp dindarlarý zindanlara atmýþlardý. Karaþi'de neþredilen bu makaleleri bir kitab halinde tâbetmek istiyorum. Bize ne kadar materyal verirseniz, hepsi burada neþrolacak.

Bu mektubumdan sonra, size mühim bir mektub yazacaðým ve bunda, niçin Üstadýn Ýslâm Dünyasýnýn en büyük din þahsiyeti olduðu ve bunun gibi hiçbir adam, ne Endonezya, ne Hind-Pak Yarýmadasý, ne Arab ve ne de Afrika'da çýkmadýðý gösterilecek.

Ey Nurcu dostlarým! Türk-Pakistan dostluðu için çalýþýnýz, komünistlerden âgâh olunuz. Ýftihar ederiz ki, Türkiye ile Pâkistan, Baðdad Paktý muahedesinde þeriktir. Yolumuz Ýslâmîdir, ne Arabcýlýk, ne Ýrancýlýk...

Geçen ay, Seyyid Ali Ekber Þah beni çaðýrdý, bu zat 1950 de Üstadýmýzý görmüþ, bana çok iyi malûmat verdi. O, makalelerle de Üstadý tanýtmýþ ve Yahudiler aleyhinde yazmýþtýr. Bu zat, Üstada selâmlar ve talebelere dualar ediyor ve diyor ki: "Ben iki adamýn tesiri altýnda kaldým: Biri Mevlânâ, diðeri de Said Nursî."

M. Sabir

* * *

M. Sabir'in Diðer Bir Mektubu

..................................................................................................................

Bir habere göre, Menderes Hükûmeti Âlem-i Ýslâmýn ve dünyanýn büyük mütefekkiri olan Hazret-i Üstad Said Nursî'nin çok mühim Ýslâmî eserleri olan Risale-i Nur'un neþri için emir vermiþ. Bu haberden, Pakistanlý din yolunda çalýþan adamlar büyük bir sevinç içinde kalmýþtýr. Bu neþir münasebetiyle, Hazret-i Said Nursî'yi, talebelerini ve Türk din kardeþlerimizi ruh u canýmýzla tebrik eder, milleti zulüm ve istibdad ve dinsizlikten kurtaran baþta Menderes olmak üzere bütün Demokratlara teþekkür ederim.

Bu hareketten dolayý, Türk Milleti aleyhinde yapýlan haricî propagandalar kýrýlacak ve Âlem-i Ýslâmýn, Türkiye'ye olan eski muhabbeti yeniden vücud bulacaktýr. Ben, bir Pakistanlý müslüman, Türkiye'ye hiç gitmedim, Said Nursî'yi görmedim, lâkin

sh: » (T: 688)

Ýstanbul Üniversitesi Nur talebelerinin neþrettikleri kitablardan bazý parçalarý mütalâa ederek, hakikî, ruhanî bir lezzet hissettim. Ve þimdi, bu uzak diyarda bir Nur þakirdi oldum.

Ana dilim Orduca'da yazýlmýþ bu gibi eserler yok. Ve Nursî gibi bir din kahramaný, Hindistan ve Pakistan'da yok. Bu bir hakikattýr. Eðer bu eserler Orduca'ya tercüme edilirse, büyük Ýslâmî hizmetler olacaðýný ümid ediyoruz. Filhakika, komünizme karþý neþriyat yoluyla mücadele çok zarurîdir. Ve Demokratlar tüzüklerinde buna yer vermiþtir. Ýnþâallah, bu gibi Ýslâmî faaliyetlerle, Türklere karþý çalýþan komünistler, farmasonlar ve baþkalarý mahvolacak ve istikbalde Türkiye eski yüksek makamýna terakki edecek... Âmin!

M. Sabir

Er Râbadlý

Pâkistanda Bir Nur Þakirdi

* * *

sh: » (T: 689)

Karaþi Nur Talebeleri Adýna Yazýlan Bir Mektub

Karaþi Nur Talebeleri:

PAKÝSTAN

M. Sabir Ýhsanoðlu, M. A. (Prev)

Department of Ýslamic History and Culture

University of Karachi

Ýslamic Republic of Pâkistan

بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ

اَلسَّلاَمُ عَلَيْكُمْ وَ رَحْمَةُ اللّهِ وَ بَرَكَاتُهُ

Muhterem Efendim,

Aziz ve büyük Üstadýmýz olan Hazret-i Bediüzzaman Said Nursî'nin mühim eserlerini aldým. Baþka eserlerini görmemiþtim. Siz bana ilk defa olarak gönderdiniz. Ýmtihaným çok yakýn. Mayýstan sonra Hazret-i Üstad hakkýnda ve onun îmanî ve Kur'ânî hizmetlerine ait makaleler yazacaðým Ýnþâallah, sizlere burada neþrolunan nüshalardan da göndereceðim. Maddeten sizi tanýmýyorsam da, mânen tanýrým. Kur'ân-ý Kerîme göre bütün Müslümanlar hakikî bir kardeþ gibi... Ben size, sizin Ýslâmî birader ve bahusus Türkiyeli Müslüman ve Nurcu olmanýz haysiyetiyle yazýyorum. Ben bir Pakistanlýyým, Türkiyeli deðilim. Ana dilim Türkçe deðil, fakat Nur talebesiyim. Bediüzzaman Said Nursî'yi en büyük din ve fikir adamý bilirim ve kendimi bir Nur talebesi ilân ederim. Said Nursî Hazretleri deðil sizlerin, bütün Ýslâm gençliðinin üstadýdýr. Maalesef memleketimizde Türkçe bilen yoktur, bunun için Üstadýn hizmetlerine nâvâkýftýrlar.

Pakistan'dan Risale-i Nur hakkýnda size malûmat veriyorum:

Üstad ve Türkiye hakkýnda malûmat çok azdýr. Ýki yýldýr biraz çalýþýyorum. Pakistan, Buhara ve Birma gazetelerinde makaleler yazdým. Çok takdir edilip, benden Türkler ve Risale-i Nur hakkýnda yazýlar rica ettiler. Benim, evvelâ Üstad hakkýnda malûmatým yoktu. Bu meyanda Salih Özcan adlý bir gence, Türkiye'ye dair kitablar göndermesi için yazdým, bana gönderdiler. Bunlardan birisi Serdengeçti idi. Bunda, Risale-i Nur hakkýnda bir makale gördüm. Okudum, istifade ettim ve Nur hakkýnda

sh: » (T: 690)

malûmat toplamaya baþladým. Ben onun eserlerini okuyup yazmayý çok isterdim. O zamandan beri onun yazýlarýný okudum düþündüm; O nedir? Bana malûm oldu ki: Ona karþý Ýslâm düþmanlarý propaganda yapmýþlar. Onun hakkýnda bugüne kadar oniki makale yazdým. Davet (Delhi), Ýstiklâl (Rangoon), Tasnim (Lahore), Elmünir (Layelpur), Asia (Lahore), Müslim (Dakka), Ýnkýlâb (Karachi), Anjam ve Ceng (Karachi) ve diðer bazý gazetelerde yazmýþtým.

Üstad hakkýnda yazýlan bu makaleler, diðer dillere de tercüme edilmiþtir. Bugün Onu, binlerce belki milyonlarca müslim ve gayr-ý müslim biliyor, benden, onun hakkýnda malûmat istiyorlar. Her gazete onun hakkýnda yazmak istiyor. Ýnþâallah, üç ay sonra bu konuda bütün enerjimle çalýþacaðým. Düþman-ý Ýslâmdan korkmuyorum. Karaþi'de Üstadýn kitablarýný ve baþka Türkçe kitablarý topladým ve bir küçük kütübhane tesis ettim. Türkiye'den gelen bütün kitablar buradadýr.

Bu yýl "Türk-Pakistan Talebeler Birliði" adlý bir cemiyet kurmak niyetindeyiz. Nur dostlarýmýzdan rica ederim ki, Türk-Pakistan dostluðunun baðlarýný müstahkem eylesinler; Ordu lisaný da okusunlar. Bu yarýmadada yüzotuz milyon Müslümanýn millî lisaný yalnýz Orducadýr.. Bizler, burada Türkçe için çalýþýrýz. Türkçe bilen, Sibirya'dan Arnavutluða kadar altmýþ milyon Müslüman ve Türkiye'deki yirmibeþ milyon Türktür.

Nur talebesi kardeþlerime söylüyorum: "Nerede olursa olsun siyonizme karþý mücadele etsinler." Komünizmin icadçýlarý yalnýz Yahudilerdir. Bugüne kadar bu komünistler, Ýdil-Ural, Kafkasya, Almanya, Kýrým, Azerbeycan, Garbî Türkistan ve komþumuz Doðu Türkistan'ý istilâ ettiler. Altmýþ milyon kardeþimizin hukuku pâyimal oldu. Hindistan dahi bir emperyalisttir. Nehru ve baþka Hindûlar, Ýslâmiyetin düþmanýdýrlar. Maalesef, Müslüman devletler bunu bilmiyorlar. Nehru, Keþmirli Müslümanlarý öldürtüyor. Said Nursî'ye gidip Hindli Müslümanlar hakkýnda söyle ki, kendi memleketinde buna karþý yazýlsýn. Said Nursî Hazretlerine burada çok hürmet vardýr. Onu severiz, onun sýhhat ve uzun hayatý için dua ederiz. Ýslâm dünyasýnda Said Nursî'nin eþi yoktur. Mýsýr'da bir Hasan-ül Banna var idi, (þehid edilmiþtir), Yutmizde Ýkbal var idi, (vefat etmiþ-

sh: » (T: 691)

tir), hâlen bir Mevdudî var, baþka büyük adamlar da vardýr, lâkin Üstadýmýz gibi yoktur. Üstad, Ýslâm dünyasýnýn cevheridir. Onun hakkýnda malûmat azdýr. Onun eserleri Farsça, Ýngilizce ve Orducaya tercüme edilmemiþtir. Lâkin istikbalde olacaktýr. (Hâþiye)

(Hâþiye): Bu temenni tahakkuk etmiþ ve kýsa bir zaman sonra eserler tercümeye baþlanmýþtýr.

Üstadýn kýymetli hayatý hapishanede geçmiþtir. Halkçýlar ona çok mezalim reva gördü. Elhamdülillâh, bunlarýn devr-i istibdadý gitmiþ, Demokratlar gelmiþtir. Biz Pakistanlýlar, bunun için Menderes Hükûmetinin hâmisiyiz. Eðer Demokratlar olmasaydý; ne Türk-Pakistan dostluðu olurdu, ne de Baðdad Paktý ve sizlerle taallûkat-ý îmaniye...

Kusura bakma, Üstadým Hazretlerine çok çok selâmlar ve hürmetlerimi söyle, Nur dostlarýma da selâm. Üstadýn büyük ve iyi fotoðrafýný gönder.

Yaþasýn Ýslâm Kardeþliði ve Türk-Pâkistan Dostluðu

Ev Adresim: (Elbaki Hüvelbâki)

Room No: 8 Pâkistanlý Nur Þâkirdi

University Hostel Er Râbadlý

Mission Rd. M. Sabir

Karachi 30.3.1957

* * *

M. Sabir'in Türkiye'de Ýslâmî Ýnkiþaf Münasebetiyle Memnuniyetini Ýzhar Eden Bir Mektubu

بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ

اَلسَّلاَمُ عَلَيْكُمْ وَ رَحْمَةُ اللّهِ وَ بَرَكَاتُهُ

Aziz Sýddýk Muhterem Kardeþlerimiz,

Dört adet mühim mektubunuzu, fotoðraflarý ve Hazret-i Üstadýn "Sözler" adlý eserini aldým. O kadar memnun oldum ki, beyan edemem. Mektubunuzda okudum ki, Türkiye'de Risale-i Nur ve Ýslâmiyet inkiþaf ediyormuþ; buna çok memnun oldum. Maalesef, eski hükûmet Üstada karþý muarýz idi ve ona çok zulümler etti. Lâkin hakiki Müslüman olan bu Menderes, Ýslâmiyeti baskýdan

sh: » (T: 692)

kurtardý. Var olsun. Ýnþâallah Türkiye, yakýnda eski yüksek makamýný alacaktýr. Üstad ve Risale-i Nur'u neþredenler gibi mühim din adamlarý Türkiye'de vardýr; Hükûmetiniz niçin bunlarý Ýslâmî toplantýya göndermiyor. Sâlâhiyetli adamlar Türkiye'de çoktur. Kanaatým þudur ki; Üstad gibi âlim dünyada yoktur. Memleketimizden, Hazret-i Üstad gibi bir âlim çýkmadý. Maalesef ki, Kýzýl Rusya ve kâfir Çin'den çok âlimler geliyorlar; ve konferanslar vererek, gençleri yavaþ yavaþ fikren zehirlemektedirler. Eðer Türk Milleti büyük Türk âlimleri gönderirse, Pakistan'da ve bütün Ýslâm dünyasýnda büyük tesirleri olacaktýr.

Biz Pakistanlýlar Türkiye'yi Ýslâm dünyasýnýn lideri olarak görmekteyiz.

Türkiye, Ýslâm dünyasýnýn garbî kalesidir. Türkiyesiz ittihad-ý Ýslâm mümkün deðildir. Size, Üstada dair makalelerimi gönderdim. Üstada dair makalemi ve "Þarkî Türkistanda Çin Emperyalizmi" adlý makalemi neþrettim.

Pakistanda; ne Türkçe okulu, ne kütübhanesi, ne çalýþkan adamlarý ve sefaretinizde de Orduca bilen adam yoktur. Onlar, Pâkistan'ýn gençleriyle temasta deðildirler; Orduca neþriyatlarý da yoktur. Eðer bazýlarý onlarý davet etseler iþtirak etmiyorlar. Pres Ateþeliðinizde dine dair malûmat ve kitab da yoktur.

Geçen günlerde, Lâhor'da bir Ýslâmî müzakere oldu. Türkiye'den meþhur zâtlar gelmedi. Ankara Üniversitesinde öðretim görevlisi olan Dr. Rehber (Pâkistanlýdýr) Ýslâmiyetin aleyhinde konuþtu. Bütün Ýslâmi dünya ona lânetlediler... Lâkin avam gazetelerde okuyup onu Türk bildiler ve çok hayret ettiler. Bu adam, dini ve Türkleri tahkir etti. Sebilürreþad'a yazýyorum.

Hazret-i Üstadýn müstakil adresi nedir? Hazret-i Üstada bir aded Kur'an-ý Kerim ve onun hakkýnda makaleler neþrolunan mecmualarý takdim etmek istiyorum. Hakkýnýzda çok makaleler yazdým. Onlarý toplayýp kitab þeklinde basacaðým.

Her zaman Pâkistan'ýn mühim zâtlarý, Hazret-i Üstada ve sýhhatine dair malûmat sormaktadýrlar. Bizler, buradaki Nur Talebeleriyle, Hazret-i Üstadý buraya davet ederiz.

Elbaki Hüvelbaki

Kardeþiniz

M. SABÝR

* * *

sh: » (T: 693)

Pâkistanýn En Büyük Mecmuasý "Students' Voice"da Ýslâm Kongresi Reisi "ZAFER AFAQ ANSAR"ýn "Ýslâmýn Büyük Rönesansý" Adlý Makalesinde Risale-i Nurun Muhterem ve Muazzez Müellifinden Þöyle Bahsediyor:

.....................................................................

Bu hareketlerin asýl merkezini, Said Nursî'nin fazla mikdarda talebesi bulunan üniversite ve kültür yerleri teþkil eder. Bu talebeler, Risale-i Nur Talebeleri adýný alýr. Bu gençler, biz, Kur'aný kendimize düstur seçtik. Bizim gayemiz: Zevki, Allah'ýn yolunda aramak ve Ýslâmiyeti bütün dünyaya yaymaktýr.

Siyonizm, Komünizm, Allahsýzlýk gibi Ýslâmiyete zýd olan cereyanlara karþý mücadele etmektir.

Ýslâmiyeti, bütün Türk gençliðinin tam manâsýyla benimsemesine çalýþmaktýr.

Türkiye'yi, her türlü tehlikeye karþý müdafaa etmektir.

Irkî ve kavmî ayrýlýklarý bertaraf ederek, Ýslâm Birliðini meydana getirmektir.

Hazret-i Üstad Nursî tarafýndan yazýlan ve 130 kitab ve risaleden ibaret olan Risale-i Nur Külliyatý bu talebeler tarafýndan yayýlmaktadýr.

* * *

PAKÝSTAN BASININDA RÝSALE-Ý NUR VE ÜSTAD SAÝD NURSÎ HAZRETLERÝ HAKKINDAKÝ NEÞRÝYATTAN ÖRNEKLER

31 Ocak 1958 tarihli Students' Voice (Talebelerin Sesi) Gazetesi, Pâkistan Ýslâm Talebe Cemiyeti Tarafýndan 15 Günde Bir Çýkarýlan ve Talebeleri (Ýstikbalin Büyüklerini) Yüksek Ýslâmî Esaslara Göre Hazýrlamayý Gaye Edinmiþ Bir Talebe Cemiyetinin Neþir Organýdýr. Bu Gazetenin "Türk Gençliði Uyanýyor" Baþlýklý Makalesinden:

Bütün Ýslâm memleketlerinde Ýttihad-ý Ýslâm için çalýþan Ýslâmî teþkilâtlar tadad edilip, Türkiye'de de Nur Talebeleri bu meyanda zikrediliyor; ve en sonra Ýttihad-ý Ýslâm için çalýþan ve Pâkistan'ýn en iyi dostlarý olan Nur Talebelerini tanýdýk; Nur Talebelerinin Üstadý, seksenbeþ yaþýnda büyük bir âlim olan Üstad Said Nursî'dir. Hakikat-ý Ýslâmiye için yaptýðý mücadele, kendi ana vatanýnda -yani Türkiye'de- otuz sene iþkenceli bir hayat ve sýk sýk hapiste yatmasýna sebeb oldu ve 1952'de serbest býrakýldý. Fakat

sh: » (T: 694)

bu ihtiyarýn bakýþlarý halâ ateþlidir. Otuz yýllýk hapis ve iþkenceler onu maðlûb edemedi. Bu mücadelesiyle, birbirine çok sýký baðlý olan Nur Talebeleri kitlesini meydana getirdi. Üstad Said Nursî, Risale-i Nur eserleri vasýtasýyla Türk Gençliðini Ýslâm ideolojisinin en büyük düþmanlarý olan siyonist ve komünistlerin hilekâr tuzaklarýna düþmekten kurtarmýþtýr. Türkiye Baþvekili Adnan Menderes Risale-i Nur Külliyatýnýn neþrine müsaade ettiði zaman, Türkiye'nin Pâkistan elçisi Sayýn Selâhaddin Rifat Erbil vasýtasý ile bu büyük adama takdir ve tebriklerimizi bildirmiþtik; ve bu vesileyle, Üstad Said Nursî ve Nur Talebelerini de selâmlamýþtýk; ve bu mektubumuz Türkiye'de binlerle basýlarak daðýtýlmýþtý. Bizim proðramýmýz Türkçeye çevrildi. Biz de, birkaç önemli Risaleleri Orducaya çevirdik.

Pâkistan Ýslâmî Talebe Cemiyetinin onuncu yýl dönümünde, Türkiye'deki Ýslâmî hareketi göstermek için, Türklerin, Ýslâm Edebiyatý sergisi de vardý. Bu sergide Ýlâhiyat Fakültesi, Diyanet Ýþleri yayýnlarý, bazý Türkçeye çevrilmiþ Ýslâmi eserler ve onbeþ aded Risale-i Nur külliyatýndan eserler vardý. Nur talebelerinin faaliyeti bu sergide harita ve fotoðraflarla ve grafikle izah edildi.

30 Nisan 1958 Tarihli Students' Voice Gazetesi "Ýslâm Dünyasýndaki Müsbet Uyanýklýk" Baþlýklý Makalede:

Her Ýslâm memleketinde, Ýslâmiyetin hakimiyeti için yapýlan övülmeye lâyýk þerefli mücadeleler anlatýlýyor... Ve Türkiye'de yapýlan mücadelelerin neticesi olarak hükûmet, din hürriyetini sýkan baðlarý gevþetmiþtir. Mehmed Âkif, materyalist milliyetçiliði takbih eden ve halk arasýnda taze bir heyecan verecek olan "Safahat" isimli eseri yazdý.

Hazret-i Said Nursî yýlmadan, hakikat-ý Ýslâmiye için mücadele etmektedir. Kendisi, Türkiye'de en büyük cinayet telâkki edilen Atatürk aleyhdarý olmakla itham ve aleyhinde neþriyat yapýlmýþsa da, bu zulümler, halký onun etrafýnda toplamýþtýr. 130 parça eserin sahibi olan Üstad hapiste iken verilmiþ olan zehirlerin tesiriyle ihtiyarlýðýný geçirmekte olup, bu hal -seksen yaþýný geçtiði halde- hakikat-ý Ýslâmiye ve Ýslâmlarýn saadeti için mücadelesine mani olmamýþtýr.

* * *

sh: » (T: 695)

(RESÝM)

sh: » (T: 696)

(RESÝM)

sh: » (T:697)

Medine-i Münevverede Bulunan Ve Nurun Hakikatýný Tam Anlýyan ve Ýslâmiyete Hizmet Eden Bir Zâtýn Mektubudur.

Gönüller fâtihi pek muhterem ve mükerrem Üstadýmýz Hazretleri!

Mübarek ellerinizden öper, bütün aziz ve sadakatli talebelerinizle beraber sýhhat ve selâmette daim olmanýzý Barigâh-ý Kibriya'dan niyaz eylerim.

Müslümanlar için en büyük bir bayram diye ancak vasýflandýrýlabilen beraetiniz bütün Nurcularý þad ve handan eylediði gibi, bendenizi de dünyalar kadar memnun ve mesrur eylemiþtir... Nasýl memnun etmesin ki: Sizin eserlerinizle birlikte beraetiniz demek, ruhun maddiyata, nurun zulmete, imanýn küfre, hakkýn bâtýla, tevhidin þirke ve irfanýn cehle galib gelmesi demektir.

Yýllardan beri önüne sýradaðlar gibi engeller, korkunç uçurumlar gibi maniler konulan Nur çaðlayaný, en sonunda mu'cizevî bir þekilde bütün sedleri yýkmýþ, manileri aþmýþ, nur ile bütün zulmetleri târumar eylemiþtir.

"Mucizevî harikalarla doðan Ýlâhi tecellilerin vasfýnda kalemler kýrýlýr, fikirler gürülder, ilhamlar yanar kül olur." derlerdi. Hakikaten bendeniz, þimdi bu müstesna zaferin karþýsýnda ayný aczi, bütün varlýðýmla hissediyorum. Zira tefekkür ve ilhamýma nihayetsiz bir ufuk açýlýyor... Cihan, muhteþem bir Nur ma'bedini andýrýyor... Civarýmdaki herþey, heryer, derin vecd ve istiðraklarla gaþyolmuþ bir halde- Her zerrede وَ اِنْ مِنْ شَيْءٍ اِلاَّ يُسَبِّحُ بِحَمْدِهِ sýrr-ý Sübhanisi tecelli ediyor...

Binaenaleyh, bilmiyorum, bu mes'ud hâdiseyi; þanlý bir zafer, þahane bir fetih, Ýlâhi bir kurtuluþ, cihanþümul bir bayram diye mi vasýflandýrayým? Zira, kudsî davanýn kazanmýþ olduðu bu Ýlâhî zafer, bütün Ýslâm ve insanlýk dünyasýndaki mücahidlerin azimlerine kuvvet, ruhlarýna can, imanlarýna hýz ve heyecan vermiþtir.

Evet, azim ve imanlarý, aþk ve emelleri henüz kemale ermemiþ olan birçok müslümanlar, maalesef acýklý bir yeis içinde idiler. Böyle bir zaferin tahakkukunu, hayal ve muhal görüyorlardý. Fakat bütün feyiz ve nurunu insanlýðý tenvir ve irþad için Ýlâhi bir

sh: » (T: 698)

güneþ halinde Arþ-ý azamýn pürnur ufuklarýndan inen Kur'an-ý Kerim'den alan Nur neþriyatý, durgun gölleri andýran gönülleri deryalar gibi coþturmuþ, kasvet ve hicran yýllarýnýn ümid ve emellere vurduðu müdhiþ zincirleri kýrmýþtýr. O nur kaynaðýndan fýþkýran o serâpâ feyiz ve hikmetler saçan eserler; hislerin, fikirlerin ve bilhassa alevler içinde yanan ruh ve vicdanlarýn ezelî ve ebedî ihtiyaçlarýna cevab verdiði gibi; onlarý, dalga dalga boðucu karanlýklar muhitinden, tertemiz ve pýrýl pýrýl nur ufuklarýna çýkarmýþtýr.

Yýllarca devam eden uzun bir sükût, derin bir gaflet ve boðucu bir zulmetten sonra Ýlâhi bir güneþ halinde parlayan bu kudsî zafer, nur için yol aramakta olan periþan beþeriyetin yakýn bir gelecekte uyanacaðýný müjdelemektedir... Çünki; din ihtiyacý, sýrf müslümanlarýn deðil, bilumum insanlarýn ezelî ve ebedî ihtiyacýdýr.

Bugün bedbaht insanlýk, din nimetinden mahrum olmanýn sürekli hicran ve felâketlerini baðrý yanarak çekmektedir. Bu acýklý buhranýn korkunç neticesidir ki, çeyrek asýr zarfýnda iki büyük harbe girmiþ ve üçüncüsünün de kapýsýný çalmak çýlgýnlýðýný göstermektedir.

Artýk bütün insanlarý kardeþ yaparak yemyeþil Cennetlerin nurlu ufuklarýndan esen refah ve saadet, huzur ve asayiþ rüzgârýyla dalgalanan âlemþümul bir bayrak altýnda toplayacak olan yegâne kuvvet, Ýslâmdýr. Zira beþeriyetin bugünkü hali, týpký Ýslâmdan evvelki insan cemiyetlerinin acýklý halidir. Bunun için, insanlýðý o günkü ebedi felâketten kurtaran Ýslâm, bugün de kurtarabilir... Evet, milyonlarýn, milyarlarýn kalbinde asýrlardan beri kanamakta olan o derin yarayý saracak yegâne müþfik el, Ýslâmdýr. Her ne kadar ufuklarda zaman zaman bazý uydurma ýþýklar görülüyorsa da, müstakbel, bütün nur ve feyzini güneþlerden deðil, bizzat Rabb-ül Âlemînden alan ezelî ve ebedi "Yýldýz"ýndýr. O yýldýz, dünyalar durdukça duracak ve onu söndürmek isteyenleri yerden yere vuracaktýr.

Cihankýymet Üstadým! Malûm-u fâzýlaneleridir ki; son günlerde mukaddes davaya hizmet eden bazý tenvir ve irþad hareketleri doðmuþ, fakat maalesef hiçbirisi "Risale-i Nur" külliyatýnýn gördüðü mühim iþi görememiþ ve ihraz ettiði Ýlâhi zaferi kazanamamýþtýr. Zira bu yol; Peygamberlerin, velilerin, âriflerin, sâlihle-

sh: » (T: 699)

rin ve bilhassa canýný cânânâ seve seve feda eden ve sayýsý milyonlara sýðmayan kahraman þehidlerin mukaddes yoludur. Artýk bu çetin yolda yürümek isteyenler, her an karþýlarýna dikilecek olan müdhiþ mânialarý daima göz önünde tutmalarý lâzýmdýr. Evet bu yolda yürüyecek olanlarýn, sizdeki sarsýlmak bilmeyen imanla, yüksek ve Ýlâhi irfanla ve bilhassa harikulâde ihlâs ve feragatla mücehhez olmalarý gerektir. Çünki, bu mühim vadide Nur davasýnýn takib ettiði teblið, tenvir ve irþad usulü bambaþka hususiyetler taþýmaktadýr. Artýk insanýn his ve fikrine, ruh ve vicdanýna bambaþka ufuklar açacak olan bu derin bahsi, dua buyurun da, müstakil ve mufassal bir eserde aziz din gönüldaþlarýmýza arzetmek þerefine nail olayým... Çünki, bu nurlu bahis o kadar derin ve o derece mühimdir ki, böyle birkaç sahifelik mektub ve makalelerle asla ifade edilemez.

Ýman ve Kur'an nuru ile tertemiz gönlünü fethettiðiniz gençlik, Ýlâhi zaferinizin en parlak delilini teþkil eden en mühim varlýk ve en kýymetli cevherdir... "Nurdan Sesler"in hemen her mýsraýnda, asil ve þuurlu ruhuna hitab ettiðim tertemiz gençlik, iþte bu hak ve hakikatýn baðrý yanýk âþýký olan gençliktir. Nurlu davanýn kazanmýþ olduðu bu son zaferin verdiði bütün vecdle dolu bir ilhamla yazdýðým þu manzumeyi takdim ediyorum. Kabulünü rica ve istirham eylerim.

Tekrar tekrar ellerinizden öper, kýymetli dualarýnýzý beklerim, pek muhterem Üstadým

Hazretleri.

Mânevî Evlâdlarýnýzdan

ALÝ ULVÝ

* * *

Risale-i Nurdan Gençlik Rehberi'nin Ýstanbul Mahkemesinde Beraeti Münasebetiyle Baðdad'dan Gelen Tebrik Telgrafý

Sebilürreþad Mecmuasýna, Ýstanbul.

Büyük Ýslâm âlimi Bediüzzaman Hazretlerinin beraet kararý, bizleri sonsuz bir sevinç içerisinde býraktý. Bu sevincimize vesile olan bu âdil hükme istinaden, Türk Mahkemesine ve fahrî avukat-

sh: » (T: 700)

larýna teþekkürlerimizi, Üstad ve kardeþlerimize tebriklerimizi mecmuanýz vasýtasýyla bildiririz.

Irak

EMCED ZUHAVÝ

Pâkistan'daki Nur Talebelerinin Üstad Said Nursî'den Ýstedikleri Mesaj Münasebetiyle, Irak'taki Bir Nur Talebesinin Gönderdiði Mektub

Bundan birkaç gün evvel, Pâkistan'da talebeler konferansý vardý. Hazret-i Üstaddan bir mesaj istemiþlerdi ve bunun tarihî bir tesiri olacaktý. Haber aldýk ki; Salih, Nur Talebeleri namýna bir mesaj göndermiþ. Sizlere de yazmýþlar ki, acele Hazret-i Üstada bildirirsiniz... Konferansta, Hazret-i Üstad ve Nurlar çok medhedilmiþ. Komünistler tarafýndan itirazlar yapýlmýþ. Fakat reis hepsini reddetmiþ. Hazret-i Üstadýn fotoðraflarý teþhir edilmiþ. Yakýnda Nur ve Nura ait uzun ve resimli bir yazý ile bir mecmua çýkaracaklarmýþ. Sonsuz selâm ve dualar.

AHMED RAMAZAN

* * *

Baðdad'da Çýkan «Eddifa» Gazetesinin Muharriri Ýsa Abdülkadirin Arabî

Makalesinin Tercümesi

Baðdad'da çýkan Arabî «Eddifa» Gazetesi Risale-i Nur Talebelerinden Bahisle Diyor ki:

Türkiye'deki Nur Talebelirinin Ýhvan-ý Müslimîn Cemiyeti ile alâkalarý nedir, ne münasebeti var? Hem farklarý nedir? Türkiye'deki Nur Talebeleri, Mýsýr'da ve bilâd-ý Arapta Ýhvan-ý Müslimîn namýnda ittihad-ý Ýslâma çalýþan cemiyetler gibi müstakil cemiyet midirler? Ve onlar da onlardan mýdýr? Ben de cevap veriyorum ki:

Nur Talebelerinin ve Ýhvan-ý Müslimin Cemiyetinin gerçi maksadlarý Hakaik-i Kur'aniye ve îmaniyeye hizmet ve ittihad-ý Ýslâm dairesinde Müslümanlarýn saadet-i dünyeviye ve uhreviyelerine hizmet etmektir; fakat Nur Talebelerinin beþ-altý cihetle farklarý var.

sh:» (T: 701)

Birinci Fark: Nur Talebeleri siyasetle iþtigal etmez, siyasetten kaçýyorlar. Eðer siyasete mecbur olsalar, siyaseti dine âlet yapýyorlar; ta ki siyaseti dinsizliðe âlet edenlere karþý dinin kudsiyetini göstersinler. Siyasî bir cemiyetleri asla mevcut deðil.

Ýhvan-ý Müslimîn ise: Memleket ve vaziyet sebebiyle siyasetle, din lehinde iþtigal ediyorlar ve siyasî cemiyet de teþkil ediyorlar.

Ýkinci Fark: Nurcular, Üstadlarýyla içtima etmiyorlar ve etmeye de mecbur deðiller. Kendilerini Üstadlarýyla içtimaa mecburiyet hissetmiyorlar; ders almak için beraber bulunmaya lüzum görmüyorlar. Belki; koca bir memleket bir dershane hükmünde, Risale-i Nur kitaplarý onlarýn eline geçmekle, Üstad yerine onlara bir ders verir. Herbir risale, bir Said hükmüne geçer.

Hem ellerinden geldiði kadar ücretsiz istinsah ederler. Muhtaçlara mukabelesiz veriyorlar ki, okusunlar ve dinlesinler. Bu suretle büyük bir memleket, bir medrese hükmünde oluyor.

Ýhvan-ý Müslimîn ise: Umumî merkezlerinde mürþit ve reisleriyle görüþmek ve emirler ve dersler alma için ziyaretine giderler. Ve o umumi cemiyetin þubelerinde de, o büyük üstadla ve naibleriyle ve vekilleri hükmündeki zâtlarla yine görüþürler, ders alýrlar, emir alýrlar.

Hem umumi merkezlerinde çýkan ceride ve mecellelerin fiatýný verip, alýp, onlardan ders alýyorlar.

Üçüncü Fark: Nur Talebeleri aynen âli bir medresenin ve bir üniversite darülfünununun talebeleri gibi, ilmî muhabere vasýtasiyle ders alýyorlar. Büyük bir vilâyet bir medrese hükmüne geçer. Birbirlerini görmedikleri, tanýmadýklarý ve uzak olduklarý halde, birbirine ders veriyorlar ve beraber ders okuyorlar.

Amma Ýhvan-ý Müslimîn ise: Memleketleri ve vaziyetleri iktizasiyle mecelleleri ve kitaplarý çýkarýyorlar, aktar-ý âleme neþrediyorlar; onunla birbirini tanýyýp ders alýyorlar.

Dördüncü Fark: Nur Talebeleri, bu zamanda ve bu günde ekser bilâd-ý Ýslâmiyede intiþar etmiþler ve çoklukla vardýrlar. Bu intiþarlarýnda ayrý ayrý hükûmetlerde bulunduklarý halde, hükûmetlerden izin almaya muhtaç olmuyorlar ki tecemmu' edip toplansýnlar ve çalýþsýnlar. Çünki, meslekleri siyaset ve cemiyet olmadýðýndan hükûmetlerden izin almaya kendilerini mecbur bilmiyorlar.

sh:» (T: 702)

Amma Ýhvan-ý Müslimîn ise: Vaziyetleri itibariyle siyasete temas etmeye ve cemiyet teþkiline ve þûbeler ve merkezler açmaya muhtaç bulunduklarýndan, bulunduklarý yerlerdeki hükûmetten icazet ve ruhsat almaya muhtaçtýrlar ve Nurcular gibi bilinmiyor deðiller. Ve bu esas üzerine, kendilerine umumi merkezleri olan Mýsýr'da, Suriye'de, Lübnan'da, Filistin'de, Ürdün'de, Sûdan'da, Maðrip'de ve Baðdat'da çok þubeler açmýþlar.

Beþinci Fark: Nur Talebeleri içinde çok muhtelif tabakalar var. Yedi-sekiz yaþýndaki camilerde Kur'an okumak için elifba'yý ders almakta olan çocuklardan tut, tâ seksen-doksan yaþýndaki ihtiyarlara varýncaya kadar kadýn-erkek hem bir köylü hammal adamdan tut, tâ büyük bir vekile kadar; ve bir neferden, büyük bir kumandana kadar taifeler Nurcularda var. Bütün Nurcularýn bu çok taifelerinin umumen bütün maksadlarý, Kur'an-ý Mecidin hidayetinden ve hakaik-i îmaniye ile nurlanmaktan ibarettir. Bütün çalýþmalarý, ilim ve irfan ve hakaik-i imaniye neþretmektir. Bundan baþka bir þey ile iþtigal ettikleri bilinmiyor. Yirmi sekiz senedenberi dehþetli mahkemeler, dessas ve kýskanç muarýzlar bu kudsî hizmetten baþka onlarda bir maksad bulamadýklarý için onlarý mahkûm edemiyorlar ve daðýtamýyorlar. Ve Nurcular, müþterileri ve kendilerine taraftarlarý aramaya kendilerini mecbur bilmiyorlar.... «Vazifemiz hizmettir, müþterileri aramayýz, onlar gelsinler bizi arasýnlar, bulsunlar» diyorlar. Kemmiyete ehemmiyet vermiyorlar. Hakiki ihlâsý taþýyan bir adamý, yüz adama tercih ediyorlar.

Amma Ýhvan-ý Müslimîn ise: Gerçi onlar da Nurcular gibi ulûm-i Ýslâmiye ve marifet-i Ýslâmiye ve hakaik-i îmaniyeye temessük etmek için insanlarý teþvik ve sevk ediyorlar; fakat vaziyet, memleket ve siyasete temas iktizasiyle, ziyadeleþmeye ve kemmiyete ehemmiyet veriyorlar, taraftarlarý arýyorlar.

Altýncý Fark: Hakiki ihlâslý Nurcular, menfaat-ý maddiyeye ehemmiyet vermedikleri gibi, bir kýsmý âzamî iktisat ve kanâatla; ve fakir-ül-hal olmalarýyla beraber, sabýr ve insanlardan istiðna ile ve hizmet-i Kur'aniyede hakiki bir ihlâs ve fedakârlýkla; ve çok kesretli ve þiddetli ehl-i dalâlete karþý maðlub olmamak için ve muhtaçlarý hakikata ve ihlâsa davet etmekte bir þüphe býrakmamak için rýza-yý Ýlâhiden baþka o hizmet-i kudsiyeyi hiçbir þeye âlet etmemek için bir cihette hayat-ý içti-

sh:» (T: 703)

maiye faidelerinden çekiniyorlar.

Amma Ýhvan-ý Müslimîn ise: Onlar da hakikaten maksad itibariyle ayný mahiyette olduklarý halde, mekân ve mevzu ve bazý esbab sebebiyle Nur Talebeleri gibi dünyayý terkedemiyorlar, azamî fedakârlýða kendilerini mecbur bilmiyorlar.

ÝSA ABDÜLKADÝR

* * *

Baðdat'ta Çýkan Ehemmiyetli, Siyasî Bir Ceride olan «Eddifa» Gazetesinin

Muharriri Ýsa Abdülkadir Diyor ki:

Nur Talebelerinin mürþidi olan Bediüzzaman Nursî hakkýnda «Eddifa» Gazetesini okuyanlar benden soruyorlar: «Türkiye'deki Nur Talebelerinden ve Üstadlarý olan Said Nursî'den bize malûmat ver.» diyorlar. Ben de bunlar hakkýnda kýsa bir cevap vereceðim. Çünki, Üstadýn, Nurun ve Nur Talebelerinin Araplarda hakký olduðu için, Araplar onlardan ciddi bahsetsinler. Zira: Ýslâmiyetin madde-i esasiyesi olan Araplar, Risale-i Nur'dan ziyadesiyle faide görmeye baþlamýþlar.

Bu Nur Talebeleri; Risale-i Nur'la, hem Türkiye'de, hem bilâd-ý Arapta komünistliðe karþý muhkem bir sed te'sis ediyorlar.

...........................................................................

Bu yazý Demokratlar çýkmadan evvelki zamana bakar; onun için, Nur Talebelerinin adedi hakkýnda müddeiumuminin dediði gibi, yalnýz beþyüz bin deðil, belki þimdi Türkiye'de milyonlarý aþmýþ bulunuyor.. ve her gün de ziyadeleþiyor.

...........................................................................

Risale-i Nur ise, öyle geniþ bir mikyas ile intiþar ediyor ki, deðil yalnýz Türkiye'de ve bilâd-ý Ýslâmiyede hatta ecnebilerde de iþtiyakla istenilir oluyor. Ve Nurun Talebelerinin þevklerini hiç bir þey kýramýyor. Ýþte, Nur Talebeleriyle, Nur Risaleleri ve onlarýn bu büyük hizmet-i Kur'aniyeleri, Demokrat Hükûmetinin bir büyük hasenesidir ki, mübarek Âlem-i Ýslâmdaki hareket-i Ýslâmiye bu hükûmet-i Demokrasiyeyi takdir ve tahsinle karþýlýyor. Bütün Irak ahali-i Müslimesi ki, Arap, Türk, Kürt, Ýran bu Ýslâmî hizmeti ve kudsî mücahedeyi kemal-i ferah ile karþýlýyor. Ve Türkiye'deki Türk kardeþlerimiz, Garbýn yanlýþ tesiratlarýna karþý bunlarla mukavemet gösteriyorlar kanaatindedirler.

ÝSA ABDÜLKADÝR

* * *

sh: » (T: 704)

Gençlik Rehberi'nin beraeti Münasebetiyle Cami-ül Ezher Üniversitesi Türk Talebelerinin Tebrik Mektubu

Mektub: Kahire'den 13/4/1952

Muhterem Üstadýmýz Bediüzzaman Said Nursî Hazretlerine,

Kalblerdeki îmaný nurlandýran ve umumî nizamýn direði, âhiret yolunun hakiki pusulasý olan ve ilhamýný Kur'an-ý Kerim'den alan eserlerinizden "Gençlik Rehberi" adlý risaleniz suç teþkil ettiði iddiasýyla devam eden mahkemenizin beraet kararýný ölçülmez sevinçlerimizle öðrendik. Siz mübarek Üstadýmýzý ve Demokrat Türk adliyesinin âdil hâkimlerini candan tebrik ediyoruz.

Hayatýný Ýslâmiyetin sýhhati için vakfeden, Türk Milletine hizmet etmeyi þeref addeden, asrýmýzda eþine tesadüf edilmeyen bir din mücahidi bulunan Üstadýmýz! Size, Âlem-i Ýslâm ve insaniyet müteþekkirdir. Bizler, ufak bir zerresini ifade için, hürmetlerimizi, teþekkürlerimizi bildiyor, mübarek dualarýnýzý taleb ediyoruz. Allah sizden ve sizi sevenlerden razý olsun.

Cami-ül Ezher Üniversitesi Türk Talebeleri Namýna

HACI ALÝ KILINCALP

* * *

Ýranlý Bir Nur Talebesinin Üstad Bediüzzaman Hazretlerine Bir Mektubu

(Türkiye Cumhuriyetine Tabi Isparta'nýn Barla Nahiyesinde Mukim Pek Muhterem, Faziletmeab Bediüzzaman Hazretlerine Takdim Olunur.)

Pek muhterem faziletmeab Üstad-ý Muhterem Bediüzzaman Hazretlerine,

Her þeyden evvel selâm ve hürmet-i mahsusumu takdim, sýhhat ve âfiyette devamýnýzý Cenab-ý Kadir-i Mutlak Hazretlerinden temenni ve niyaz eylerim. Lütfen ahval-i acizanem istifsar buyurulursa, lehülhamd velminne, vücud-u fânim, bâki Ýran'da, Rýzaiye vilayetine tabi Mergivar mahallinde Dize karyesinde imrar-ý hayat etmekte olduðumu arz eylerim.

Bu geçen kýrk yýl zarfýndaki inkýlab-ý zaman dolayýsýyla müstaðrak olarak uzaklara düþmüþ bulunmaklýðým hasebiyle, sýhhat ve âfiyetinizden bîhaber kalmýþ, daima vücud-u muhtereminizi so-

sh: » (T: 705)

ruþturmak,birinci emel ve arzularýmdan idi. Cenab-ý Hak Hazretlerine çok þükür, bugünlerde muhterem kardeþimiz Subay Tayyib Ýranlý vasýtasýyla sýhhat haberlerinizi aldýðýmdan son derece memnun ve mütehassis oldum. Kadir-i Zülcelal Din-i Mübin-i Ýslâm'ýn hizmet ve saadeti için sizi pek çok zaman Lûtf ve himayesinde masun ve mahfuz buyursun. Âmîn.

Kýymetdar te'lifatýnýzdan "Nur'un Ýlk Kapýsý", "Asâ-yý Musa", "Rehber-üþ Þebab" ve diðer kitablarýnýzýn bir çoðu, muhterem kardeþimiz vasýtasýyla elime geçti ve son derece memnun oldum. Ýnþâallah, bunlardan behreyab oluruz. Bu ilk mektubum olmak dolayýsýyla fazla tasdi'den içtinabla hatime verir, sýhhat ve âfiyetinize mübeþþir, sýhhat ve vücud-u muhtereminizin devamýný Hâlýk-ý Mutlak'tan niyaz eylerim.

Lütufnamenizi alacaðýma ümidvar, Hazretlerinden temenni ve niyaz eylerim efendim.

Merhum Seyyid Abdülkadirzade Muhibbiniz

Seyyid Abdullah

* * *

Suriye'li küçük bir Nur talebesinin, Üstad Bediüzzaman Hazretlerine gönderdiði mektub

22 Þevval 1373

Fahr-ül Ýslâm Üstaz-ý Âzam Bediüzzaman Hazretlerine,

Kemal-i ihtiramla hâk-i pây-i zât-ý âlîlerinize yüzümü gözümü sürerek öperim. Altý yaþýndayým. Ramazan-ý þerifin yirmi altýncý gününde Kur'an-ý Kerim'i hatmettim. Suriye'de en küçük bir Nur talebesiyim. Arkadaþlarýmdan onbir talebe daha Kur'an-ý Kerim'i hatmettiler. Hepimiz namaz kýlýyoruz. Bu mektubla fotoðrafýmý Urfa Nur talebeleri vasýtasýyla zât-ý meal-i sýfat-ý âlîlerinize gönderiyorum. Çok rica ederim, mübarek hatt-ý þerifinizle fotoðrafýn arka tarafýna bana bir-iki cümle dua yazýnýz, tekrar fotoðrafýmý iade buyurmanýzý rica ederim. Pederim Abdülhâdi, hak-i pây-i âlîlerinizden öper, dualarýnýzý taleb eder.

Suriye Derbasiye nahiyesine tâbi' Âliye köyünde Nur talebelerinden

Hüseyin Abdülhâdi

* * *

sh: » (T: 706)

Risale-i Nur, Âlem-i Ýslâmda olduðu gibi Avrupa'da da hüsn-ü kabule mazhar olmuþtur. Risale-i Nur'un hüsn-ü kabule mazhariyetine nümune olarak Finlandiya'daki "Tampereen Ýslâmilaisen Sevrakume Ýmamý" Habiburrahman Þakir'in iki mektubunu dercediyoruz:

Ýmam Habibur-Rahman Shakir

(Tampereen Ýslâmilaisen seurakunuan imaami)

Adress: Tampere. Finland

Vellamonkatu 21

Pek Muhterem Kardeþim,

وَ عَلَيْكُمُ السَّلاَمُ وَ رَحْمَةُ اللّهِ وَ بَرَكَاتُهُ

Hediye olarak gönderdiðiniz pek kýymetli eser, yani "El-Mesneviy-ül Arabî Min Risalet-in Nur" isimli kitabý aldým. Bu münasebetle, cenabýnýza teþekkürlerimi bildiriyorum. Allah-ý Kerim, her dilediðinizi atâ eylesin diye dua ediyorum.

Benim için bu kýymetli hediyeniz çok müfid olacak ve benim teblið iþlerimde daha yardým edecektir. Ýnþâallah. Size de daima ecir ve sevabý eriþip duracaðýnda, sadaka-i cariye kabilinden olacaðýnda elbette þübhe yoktur.

Kitabýn müellifi Said Nursî Hazretlerini de bize tanýtmanýzý rica ederim. Hürmet ve selâmlarýmla...

Habiburrahman Þakir

* * *

sh: » (T: 707)

Risale-i Nur'un Avrupa'daki intiþarý ve hüsn-ü kabule mazhariyetine nümune olarak Finlandiya'daki Nur talebesi Habiburrahman Þakir'den gelen diðer bir mektub

Vellamonkatu 21 12/2/1958

Çok Muhterem Kardeþlerim,

وَ عَلَيْكُمُ السَّلاَمُ وَ رَحْمَةُ اللّهِ وَ بَرَكَاتُهُ

Göndermiþ olduðunuz inayetnamenizi ve dört tane risale "Ýhlas" "Zeyl-ül Hubab" "Risale-i Nur hakkýnda müellifine gönderilen bir mektub" "Risale-i Nur hakkýnda verilen konferans"larý aldým. Teþekkürlerimi takdim ederim efendim.

Evet büyük Üstad Said Nursî Hazretleri, zamanýmýzýn büyük dâhîlerinden ve Allah'ýn en büyük sevgili bendelerinden olduðunda aslâ þübhemiz yoktur. Belki bu zâta 14. asrýn müceddidlerinden deyip itikad etsek bile, mübalaða etmiþ olmayacaðýz. Hamdler olsun Allah Hazretlerine ki; Türk milleti hazinelerinden zuhur etmiþ bu cevheri, inkýlâb dalgalarýnda gark olup zayi' olmasýndan zamanýmýza kadar sakladý; asrýmýzý, bu zâtýn vücudu ile zînetledi. Musa Peygamber'i Firavun'un eteðinde beslediði gibi; bu zât-ý mübareki de dinsiz zalimler meyanýnda cefalar içinde besledi. Geleceklerde de selâmetlik ile uzun seneler yaþamasýný, bir Allah'tan temenni ederiz. Üstad Bediüzzaman hakkýnda bizim akidemiz budur.

Mümkün olursa, bizim tarafýmýzdan huzurlarýna arz-ý ihlasýmýzý, gaibane muhabbetimizi bildirseniz ve özünden bizim için hayýr dualarýný vekaleten rica etseniz diye ricada kalýyoruz. Hürmet ve selâmlar ile.

Muhlis dinî, millî kardeþiniz

Habiburrahman Þakir

* * *

sh: » (T: 708)

Washington'daki Ýslâm Cem'iyetinin ve Ýslâm Kültür Merkezinin Genel Sekreteri Dr. Muhammed Habilullah'tan, Irak'taki Nur Talebesi Ahmed Ramazan'a gelen mektub

Washington Ýslâm Kültür Merkezine hediye etmek lütfunda bulunduðunuz Bediüzzaman Said Nursî'nin "Hutbet-üþ Þamiye" ve "Risale-i Nur Mizanlarý" adlý kitablara mukabil hâlis teþekkürlerimin kabulünü rica ederim.

Tekrar tekrar teþekkürlerimi arzeder, iyi ve saadetli günler dilerim.

Ýslâm Kültür Merkezi Genel Sekreteri

El-Muhlis

Dr. Muhammed Habilullah

* * *

Yunanistan'da Risale-i Nurun Neþriyatýný Yapan ve Yüzlerce Nur Talebesi Yetiþtiren Bir Zâtýn, Türkiye'deki Nurcu Kardeþlerine Yazdýðý Mektub

Din ve îmana hâdim (hizmet edici), þirk ve küfrü hêdim (yýkýcý) pek aziz kardeþlerim,

(Abdullah, Hüsnü, Abdülkadir, Mehmed ve Süleyman Nurdaþlarým)

Evvelâ: Pek samimî ve hâlisane yazýlan mektubunuzu alarak derecesiz memnun oldum. Muhlis beyanlarýnýz ve derunî tebrikleriniz, hep coþkun dinî aþkýnýzdan ve has nura müstaðrak ruhunuzdan doðma olduðundan, o Nur'un elektrizasyonuyla münevver kalbleri tehyiç ve temevvüce düþürmemek mümkün deðildir. Onun için, selâm ve muhabbetlerinize mukabil selâm ve meveddetlerimiz bîpayan olduðu gibi, bu rabýta ve iþtiyak ile de sizleri kucaklar ve Ýslâmî hasret ve saffetle gözlerinizden öperim.

Saniyen: Gönderilmesine lütfettiðiniz "Hutbe-i Þamiye", "Þekva" ve sair mahkeme kararý ile mektublar melfufatýný alarak fevkalhad memnun oldum. Bunun cevabýný vermek üzere iken,

sh: » (T: 709)

Kerkük'ten Ahmed Ramazan kardeþimizden gönderilen "Sözler Mecmuasý"ný aldým. Onun için de bînihaye tahassüslerle meþhun-u mesâr oldum. Ona da þimdi sizinle beraber teþekkür babýnda mektub yazýyorum. Bu memnuniyet ve teþekkürlere dahi cemaatimizin bütün efradý iþtirak ederek hepinizi selâmlar ve aziz Nurdaþlarýyla kardaþlanýrlar.

..........................................................................................................................

Gerek ben ve gerekse bütün ihvanýmýz Üstad Hazretlerine baðlýlýðý þöyle telakki ediyoruz: Âfâk ve enfüsten müstedlel âyât-ý bînihayeyi en iyi tefsir edecek bir insan-ý kâmile her asýr muhtaçtýr. Asrýmýzda, þark ve garbda fâzýl ve muktedir çok ülema yok deðildir; fakat fâni menfaatlerden mütecerrid, sýrf nur-u Bâki ile mütenevvir ve mütelezziz, gavs-ý ferîd makamýnda en ziyade bir mutemede ihtiyaç vardýr. Bu evsaf-ý mebhuse ile Üstad-ý Kebir muttasýf olduðundan, zamanýmýzýn kutbu mesabesindedir. Ona tebaiyet, tam uyulmaða lâyýk bir muktedabih'e iktida manasýndadýr. Zamanýn müceddidi, imam-ý kübrasý fetrete uðradýðýna göre, böyle bir mürþid-i azama merbutiyet vâcib derecesine varmýþtýr. Ýþte bu saika, bizi ve onlarý düþünmeðe bile sevketmeden Üstad-ý Kebir'e rabtediyor. Bunu yapan, onlardaki îman baðýnýn, kendisinde mevcud bulunan nur-u aslînin, nur kaynaðýnýn merkez sýkletindeki cazibe kuvvetine incizab ve incilabýdýr. Bunlar, bu eserleri þimdi mütalaa ve müzakere etmekle, tahsilleri az zamanda bazýsýnýn derhal husuliyle münkalib olmaktadýr...Yani derhal, Nur mevzuunu idrak kabiliyetiyle mütefeyyiz oluyorlar. هذَا مِنْ فَضْلِ رَبِّى هذَا رَحْمَةٌ مِنْ رَبِّى Onun için, fazl u rahmetine karþý ne kadar hamd ü sena edilse azdýr.

Bu hizmette muvaffak olmak için, sizin binbir müþkilatla ikazkâr ve irþadkâr hareketleriniz gibi, yýkýlmaz ve sarsýlmaz azim ve metanetler lâzýmdýr. Ýnþâallah her ufukta, her kuturda böyle çalýþýlmasý, Ýslâmiyetin halas-ý umumîsini mûcib ve müntic olacaktýr.

Hâfýz Ali

...................................................................................................................................

sh: » (T: 710)

Sorbon Üniversitesi Ýslâm ve Roma Mukayeseli Hukuk Kürsüsü Profesörü ve Paris Ýslâm Kültür Merkezi Fahrî Baþkanýnýn Üstad Bediüzzaman Hazretlerine Yazdýðý Mektub

21/Cemaziyelahir/1377

Ýslâmbol

Allah Yolunda Mücahid Muhterem Hazret-i Üstad,

Allah size uzun ömür ihsan eylesin. Göndermiþ olduðunuz kýymetli hediyeniz olan kitabýnýzý ve selâmýnýzý alarak teþekkür ettim. Allah size selâmet versin. Kýymetli yüksek eserlerinizden istifadeye muvaffak kýlsýn.

Eskiden beri sizin yüksek vasýflarýnýzý ve büyük mücahedenizi iþitirdim ve daima da iþitmekteyim. Allah, birbirinden uzak olanlarý kavuþturucudur. Bizleri, sevgi ve rýzasýný kazanmakta muvaffak kýlsýn. Bu fakir ve zelil kul, yüksek ve aziz olan siz Kur'an hâdimine teþekkürlerini arzeder.

RÝSALE-Ý NUR NEDÝR VE NASIL BÝR TEFSÝRDÝR?

Kur'ânýn hakikatlarýný müsbet ilim anlayýþýna uygun bir tarzda izah ve isbat eden Risale-i Nur Külliyatý, her insan için en mühim mesele olan "Ben neyim? Nereden geliyorum? Nereye gideceðim? Vazifem nedir? Bu mevcudat nereden gelip nereye gidiyorlar? Mahiyet ve hakikatlarý nedir?" gibi suallerin cevabýný vâzýh ve kat'î bir þekilde, çekici bir üslûb ve güzel bir ifade ile beyan edip ruh ve akýllarý tenvir ve tatmin ediyor.

Yirminci asrýn Kur'an Felsefesi olan bu eserler, bir taraftan teknik, fen ve san'at olarak maddiyatý, diðer taraftan iman ve ahlâk olarak mâneviyatý câmi ve havi olacak Türk medeniyetinin, sadece maddiyata dayanan sair medeniyetleri geride býrakacaðýný da isbat ve ilân etmektedir.

Ecdadýmýzýn bir zamanlar kalblerinde yerleþen îman ve itikad cihetiyle zemin yüzünde yüz mislinden ziyade devletlere, milletlere karþý îmanýndan gelen bir kahramanlýkla mukabele etmesi, Ýslâmiyet ve kemalât-ý mâneviyenin bayraðýný Asya, Afrika ve yarý Avrupa'da gezdirmesi ve "Ölsem þehidim, öldürsem gaziyim." deyip ölümü gülerek karþýlayarak müteselsil düþman hâdisata karþý dayanmasý gibi, milletçe medar-ý iftihar âlî seciyemizin bugün biz gençlerde inkiþafý, vatan ve millet menfaatý bakýmýndan ve istikbalimizin selâmeti noktasýndan ne derece elzem olduðu malûmdur. Mutlaka her hareket ve hizmette maddî bir ücret ve þahsî menfaatler mülâhaza etmek, Türk'ün millî tarihinin þeref ve haysiyeti ile kabil-i te'lif olamaz. Bizler, ancak rýza-yý Ýlahî için çalýþýyoruz. Bizzat hizmetinde bulunmakla aldýðýmýz telezzüz, kardeþ ve vatandaþlarýmýza, Ýslâmiyete ve insaniyete yardýmda bulunabilmek mazhariyetinden gelen ebedî hayatýmýza ait sürur ve ümid, bizim bu babda aldýðýmýz ve alacaðýmýz yegâne hakiki mukabele ve ücrettir.

sh: » (T: 656)

Risale-i Nur, nasýl bir tefsirdir?

Tefsir iki kýsýmdýr. Birisi: Malûm tefsirlerdir ki, Kur'anýn ibaresini ve kelime ve cümlelerinin mânalarýný beyan ve izah ve isbat ederler. Ýkinci kýsým tefsir ise: Kur'ânýn imanî olan hakikatlarýný kuvvetli hüccetlerle beyan ve isbat ve izah etmektir. Bu kýsmýn çok ehemmiyeti var. Zâhir malûm tefsirler, bu kýsmý bazan mücmel bir tarzda dercediyorlar; fakat Risale-i Nur, doðrudan doðruya bu ikinci kýsmý esas tutmuþ, emsalsiz bir tarzda muannîd feylesoflarý da susturan bir mânevî tefsirdir.

Risale-i Nur sübjektif nazariye ve mütâlâalardan uzak bir þekilde, her asýrda milyonlarca insana rehberlik yapan mukaddes kitabýmýz olan Kur'ânýn hakikatlarýný rasyonel ve objektif bir þekilde izah edip insaniyetin istifadesine arzedilen bir külliyattýr.

Risale-i Nur!.. Kur'an Âyetlerinin nurlu bir tefsiri... Baþtan baþa îman ve tevhid hakikatlarýyla müberhen... Her sýnýf halkýn anlayýþýna göre hazýrlanmýþ... Müsbet ilimlerle mücehhez... Vesveseli þübhecileri ikna ediyor... En avamdan en havassa kadar herkese hitab edip, en muannid feylesoflarý dahi teslime mecbur ediyor...

Risale-i Nur!.. Nurlu bir külliyat... Yüzotuz eser... Büyüklü küçüklü risaleler halinde... Asrýn ihtiyaçlarýna tam cevab verir... Aklý ve kalbi tatmin eder... Kur'an-ý Kerim'in yirminci asýrdaki -lâfzî deðil- manevî tefsiri...

Ýsbat ediyor!.. Akla gelen bütün istifhamlarý... Zerreden Güneþe kadar îman mertebelerini... Vahdaniyet-i Ýlâhiyyeyi... Nübüvvetin hakikatýný...

Ýsbat ediyor!.. Arz ve Semavatýn tabakatýndan, melâike ve ruh bahsinden, zamanýn hakikatýndan, Haþir ve Âhiretin vukuundan, Cennet ve Cehennemin varlýðýndan, ölümün mahiyet-i asliyesinden ebedî saadet ve þekavetin menbaýna kadar... Akla gelen ve gelmeyen bütün imanî meseleleri en kat'î delillerle aklen, mantýken, ilmen isbat ediyor... Pozitif ilimlerin müþevviki... Riyazi meselelerden daha kat'î delillerle aklý ve kalbi ikna edip, meraklarý izale eden bir þaheser...

* * *

sh: » (T: 657)

Az mikdarda bastýrýlabilen, hiçbir ticarî gaye ve zihniyetle çalýþýlmýyarak bayilere dahi verilmeyen bu eserlerin geliri, mütebaki eserlerin tab'ýna hasredilecektir.

Büyük bir titizlik ve hassasiyetle üzerinde durduðumuz mühim bir husus da; Risale-i Nur'un lâyýk ellere geçmesi ve onun hakiki fiatý olarak en az yirmibeþ kiþinin istifade etmesinin temin edilmesidir.

Bu mânevi tefsir; "Sözler", "Mektubat", "Lem'alar", "Þualar" diye dört büyük kýsýmdan müteþekkil olup, yekûnu yüz otuz risaledir.

Neþrinde Çalýþanlar

(RESÝM)

sh:» (T: 658)

Konuþan Yalnýz Hakikattýr

Risale-i Nur'da isbat edilmiþtir ki, bazan zulüm içinde adalet tecelli eder. Yâni, insan bir sebeple bir haksýzlýða, bir zulme maruz kalýr, baþýna bir felâket gelir, hapse de mahkûm olur, zindana da atýlýr. Bu hüküm bir zulüm olur. Fakat bu vakýa adaletin tecellisine bir vesile olur. Kader-i Ýlâhî baþka bir sebepten dolayý cezaya mahkûmiyete istihkak kesbetmiþ olan kimseyi bu defa bir zâlim eliyle cezaya çarptýrýr, felâkete sürer. Bu, adalet-i Ýlâhiyenin bir nevi tecellisidir.

Ben þimdi düþünüyorum... Yirmisekiz senedir vilâyet vilâyet, kasaba kasaba dolaþtýrýlýyor, mahkemeden mahkemeye sevkediliyorum. Bana bu zâlimane iþkenceleri yapanlarýn atfettikleri suç nedir? Dini, siyasete âlet yapmak mý? Fakat niçin bunu tahakkuk ettiremiyorlar? Çünki, hakikat-ý halde böyle bir þey yoktur. Bir mahkeme aylarca, senelerce suç bulup da beni mahkûm etmeye uðraþýyor. O býrakýyor.. diðer bir mahkeme ayný meseleden dolayý beni tekrar muhakeme altýna alýyor. Bir müddet de o uðraþýyor.. beni tazyik ediyor.. türlü türlü iþkencelere mâruz kýlýyor. O da netice elde edemiyor, býrakýyor. Bu defa bir üçüncüsü yakama yapýþýyor. Böylece musibetten musibete felâketten felâkete sürüklenip gidiyorum. Yirmisekiz sene ömrüm böyle geçti. Bana isnad ettikleri suçun aslý, esasý olmadýðýný nihayet kendileri de anladýlar. Onlar bu ithamý kasden mi yaptýlar, yoksa bir vehme mi kapýldýlar. Ýster kasýd,ister vehim olsun, benim böyle bir suçla münasebet ve alâkam olmadýðýný kemal-i kat'iyetle yakînen ve vicdanen biliyorum ya.. dini siyasete âlet edecek bir adam olmadýðýmý bütün insaf dünyasý da biliyor ya.. hattâ beni bu suçla ittiham edenler de biliyor ya.. O halde neden bana bu zulmü yapmakta ýsrar edip durdular? Neden ben suçsuz ve masum olduðum halde böyle devamlý bir zulme ve muannid bir iþkenceye maruz kaldým? Neden bu musibetlerden kurtulamadým? Bu ahval, Adalet-i Ýlâhiyyeye muhalif düþmez mi?

Bir çeyrek asýrdýr bu suallerin cevaplarýný bulamýyordum; üzülüyordum, muzdarip oluyordum. Bana zulüm ve iþkence yaptýklarýnýn hakiki sebebini þimdi bildim. Ben, kemal-i tees-

sh:» (T: 659)

sürle söylerim ki; benim suçum hizmet-i Kur'aniyemi maddî manevî terakkiyatýma, kemâlâta âlet yapmakmýþ.. þimdi bunu anlýyorum, hissediyorum. ALLAH'a binlerle þükrediyorum ki; uzun seneler ihtiyarým haricinde olarak hizmet-i îmaniyemi maddî ve manevî kemalât ve terakkiyatýma, azaptan, cehennemden kurtulmaklýðýma, hattâ saadet-i ebediyeme vesile yapmaklýðýma yahut herhangi bir maksada âlet yapmaklýðýma mânevi gayet kuvvetli mânialar beni menediyordu. Be derûnî hisler ve ilhamlar beni hayretler içinde býraktý. Herkes hoþlandýðý mânevî makamatý ve uhrevî saadetleri âmâl-i saliha ile kazanmak ve bu yola müteveccih olmak herkesin meþrû hakký olduðu hem de hiç kimseye hiçbir zararý bulunmadýðý halde ben, ruhen ve kalben bu ahvalden menediliyordum. Rýza-i Ýlâhiden baþka fýtrî vazife-i ilmiyyenin sevkiyle yalnýz ve yalnýz îmana hizmet hususu bana gösterildi. Çünki, bu zamanda hiç bir þeye âlet ve tâbi olmýyan ve her gayenin fevkinde olan hakaik-i îmaniyeyi fýtrî ubudiyetle bilmiyenlere, bilmek ihtiyacýnda olanlara te'sirli bir surette bildirmek, bu keþmekeþ dünyasýnda îmaný kurtaracak ve muannidlere kat'î kanaat verecek bu tarzda, yani hiç bir þeye âlet olmayacak bir tarzda bir Kur'an dersi vermek lâzýmdýr ki; küfr-ü mutlaký ve mütemerrid ve inatçý dalâleti kýrsýn; herkese kat'î kanaat verebilsin. Bu kanaat da, bu zamanda, bu þerait dahilinde dinin hiçbir þahsî, uhrevî, dünyevî, maddî ve manevî bir þeye âlet edilmediðini bilmekle husule gelebilir; yoksa komitecilik ve cemiyetçilikten tevellüd eden dehþetli dinsizlik þahsiyet-i mâneviyesine karþý çýkan bir þahýs en büyük mânevî bir mertebede bulunsa yine vesveseleri bütün bütün izale edemez; çünki, imana girmek isteyen muannidin nefsi ve enesi diyebilir ki: «O þahýs dehasýyla, hârika makamiyle bizi kandýrdý.» böyle der ve içinde þüphesi kalýr.

Allah'a binlerce þükür olsun ki: Yirmisekiz senedir dini siyasete âlet ittihamý altýnda kader-i Ýlâhi ihtiyarým haricinde dini, hiç bir þahsî þeye âlet etmemek için beþerin zâlimane eliyle mahz-ý adalet olarak beni tokatlýyor, ikaz ediyor. Sakýn diyor, îman hakikatýný kendi þahsýna âlet yapma; tâ ki, îmana muhtaç olanlar anlasýnlar ki, yalnýz hakikat konuþuyor, nefsin evhamý, þeytanýn desiseleri kalmasýn, sussun.

sh:» (T: 660)

Ýþte Nur Risalelerinin, büyük denizlerin büyük dalgalarý gibi gönüller üzerinde husule getirdiði heyecanýn kalblerde ve ruhlarda yaptýðý tesirin sýrrý budur; baþka bir þey deðil. Risale-i Nur'un bahsettiði hakikatlerin aynýný binlerce âlimler yüzbinlerce kitaplar daha beliðâne neþrettikleri halde yine küfr-ü mutlaký durduramýyorlar. Küfr-ü mutlakla mücadelede bu kadar aðýr þerait altýnda Risale-i Nur bir derece muvaffak oluyorsa, bunun sýrrý iþte budur. Said yoktur; Said'in kudret ve ehliyeti de yoktur; konuþan yalnýz hakikattir, hakikat-i îmaniyedir.

Madem ki: Nur-u hakikat, îmana muhtaç gönüllerde tesirini yapýyor.. bir Said deðil, bin Said feda olsun. Yirmisekiz sene çektiðim eza ve cefalar, mâruz kaldýðým iþkenceler, katlandýðým musibetler helâl olsun. Bana zulüm edenlerin, beni kasaba kasaba dolaþtýranlarýn, hakaret edenlerin, türlü türlü ithamlarla mahkûm etmek isteyenlerin, zindanlarda bana yer hazýrlayanlarýn hepsine hakkýmý helâl ettim.

Âdil kadere de derim ki: Ben senin bu þefkatli tokatlarýna müstahak idim. Yoksa, herkes gibi gayet meþrû ve zararsýz olan bir yol tutarak þahsýmý düþünseydim, maddî mânevî füyuzat hislerimi feda etmeseydim, îman hizmetinde bu büyük ve mânevî kuvveti kaybedecektim. Ben, maddî ve mânevî her þeyimi feda ettim, her musibete katlandým, her iþkenceye sabrettim. Bu sayede, hakikat-ý îmaniye her tarafa yayýldý. Bu sayede Nur mekteb-i irfanýnýn yüzbinlerce belki de milyonlarca talebeleri yetiþti. Artýk bu yolda hizmet-i îmaniyede onlar devam edeceklerdir; ve benim, maddî ve mânevî her þeyden feragat mesleðimden ayrýlmayacaklardýr; yalnýz ve yalnýz Allah rýzasý için çalýþacaklardýr.

Bize iþkence edenler bilmiyerek, kader-i Ýlâhinin sýrlarýna akýl erdiremeyerek hakikat-ý îmaniyenin inkiþafýna hizmet ettiler. Bizim vazifemiz onlar için yalnýz hidayet temennisinden ibarettir. Ben çok hastayým; ne yazmaya ne söylemeye takatim kalmadý; belki de bunlar son sözlerim olur. Medresetüzzehra'nýn Risale-i Nur talebeleri bu vasiyetimi unutmasýnlar.

SAÝD NURSÎ

* * *

sh: » (T: 661)

ÝSLAMÝYET DÜÞMANLARININ YAPTIKLARI TAARRUZ VE HÝLÂF-I HAKÝKAT MENFÎ PROPAGANDALARINA MUKABÝL ÜNÝVERSÝTE NUR TALEBELERÝNÝN BÝR AÇIKLAMASIDIR

Aziz Sýddýk Kardeþlerimiz,

Ýmtihan ve gazanýz geçmiþ olsun der, sizi tebrik ederiz. Risale-i Nur'un tahkikî îman dersleriyle îman mertebelerinde terakki ve teali edip kuvvetli îmaný elde eden Nur Talebeleri için öyle taarruzlar, bir cihetten bir imtihandýr ve kömürle elmasý tefrik eden bir mihenktir. Nur Talebeleri için Allah'a îman, Peygambere ittiba ve Kur'an-ý Kerim'le amelden dolayý hapisler bir Medrese-i Yûsufiye'dir. Zulüm ve iþkenceler, birer kamçý, birer perçindir. Kader-i Ýlâhi bize o hücumlarla iþaret veriyor ki: "Haydi durma çalýþ!" Kur'an ve îman hizmeti uðrunda mahkemelerde konuþmak, Nur Talebelerince bir dostu ile sohbet etmektir. Karakollara götürülüp, getirilmek, çarþý pazara gidip gelmekten farksýzdýr. Kelepçeler, dînî cihâd-ý ekberin birer altýn bileziðidirler. Beþerin zulmen mahkûm etmesi ise, hakikatte Hakk'ýn beraet vereceðine bir delildir. Bütün öyle iþkence ve zulümler, Nur Talebeleri için birer þeref madalyasýdýr. Ne mutlu ki, otuz seneden beri Nur Talebeleri aðabeylerimiz bu nimetlere mazhar olmuþlar. Maalesef bizlere ki, bizler bu þereflere nail olamadýk ve olamýyacaðýz da. Zira bunlarý kazandýran devir kapanmak üzeredir.

Risale-i Nur, bu vatan ve millete emniyet ve asayiþi temin eden ve kalblere birer yasakçý býrakan îmanî bir eserdir. Ýslâmiyet düþmanlarýnýn tahrikatýyla olan müteaddid mahkemelerde Risale-i Nur'a beraetler verilmiþ, Temyiz Mahkemesi ittifakla beraet kararýný tasdik ederek Risale-i Nur dâvâsý kaziye-i muhkeme halini almýþtýr. Yirmibeþ mahkeme de "Risale-i Nur'da suç bulamýyoruz" diye karar vermiþtir. Otuz seneden beri yüzbinlerle Nur talebelerinin bir tek vukuatý görülmemiþtir. Bunun için, Risale-i Nur'un neþrine mâni olmaya çalýþanlar, emniyet ve asayiþin düþmaný ve vatan ve millet haini anarþistlerin hesabýna bilerek veya bilmeyerek çalýþanlardýr. Risale-i Nur'a iliþen hükûmet deðildir; çünkü, emniyet ve zabýta anlamýþ ki, Bediüzzaman ve Nur Tale-

sh: » (T: 662)

belerinde siyasî bir gaye yoktur. Bunlarýn meþguliyeti, sadece îman ve Ýslâmiyettir. Ýþte o gizli din düþmanlarýnýn taarruzlarý karþýsýnda Nur Talebeleri Risale-i Nur'daki tahkiki îman derslerinin verdiði îman kuvvetiyle metin, salâbetli ve maðlûb edilmez bir hizb-ül Kur'an ve fethedilmez bir kal'a halindedirler. Din düþmanlarý tarafýndan hücumlar oldukça, Nur Talebelerinin Risale-i Nur'a ve Üstadlarýna olan sadâkat ve sebat ve faaliyetleri ziyadeleþir, perçinleþir. Bir talebesi Üstadýmýza þöyle yazmýþ:

"Ey benim aziz kahraman Üstadým! Muarýzlarýmýz arttýkça kuvvetimiz çoðalýyor.. Rabb-i Rahîmimize hadsiz þükürler olsun."

Evet; o bir zamanlar ki, karanlýklý, zulümatlý ve eþedd-i zulüm ve istibdad-ý mutlak devrinde herkes susturulmuþ; fakat tek bir kimse susmamýþ ve susturulamamýþ. Bu yekta ve nâdir kimse olan Bediüzzamanýn talebeleri de maðlub edilememiþlerdir...

Nur talebeleri, evvelâ kendi imanlarýný kurtarmak, bununla beraber din kardeþlerinin de îmanlarýný kurtarmak için Kur'an-ý Hakîmin yüksek ve parlak bir tefsiri olan Risale-i Nur'u okumuþlar ve okutmuþlardýr. Îmanlarýný kurtarmaya çalýþtýklarý ve Rýza-yý Ýlâhi için Kur'ana ve imana Risale-i Nur'la hizmet ettikleri sýrada maruz kaldýklarý hücum ve taarruzlara hiç ehemmiyet vermeyerek o gizli din düþmanlarýnýn tasallutlarýný, saldýrýþlarýný kendileri için îman ve Kur'an hesabýna bir kamçý ve bir teþvikçi hükmüne geçtiðine kanaat getirmiþlerdir. Otuz senelik bu nevi hâdisatýn ve bu nevi tesiratýn neticeleri, bu millet-i Ýslâmiye müvacehesinde meydandadýr.

Ýþte Risale-i Nur'un yeni ve müþtak talebeleri olan kardeþlerimiz! Sizler de böyle bir Üstadýn ve böyle bir eserin talebeleri olduðunuzdan sizlerin de bu semerelere ve meyvelere mazhar olup Nurlara daha ziyade sarýlarak, hararet ve iþtiyakýnýz daha fazla ziyadeleþmiþ olarak Nurlarý sebat ve sadakatla okumak derecesine nail olacaðýnýzdan, hem sizleri ruh u canýmýzla tebrik ediyoruz, hem sizlere binler selâm ve dualar edip dualarýnýzý bekliyoruz.

* * *

Nurlara olan taarruzlarýn bir zararý olsa yirmi faydasý vardýr. Elbette yirmi kazanca karþý bir zarar hiç hükmündedir. Taarruz-

sh: » (T: 663)

lar ancak ve ancak Nur'un neþriyat ve fütuhatýnýn geniþlemesine, inkiþafýna sebebdir ve Millet-i Ýslâmiye nazarýnda itimad ve emniyet kazanmasýna medardýr. Risale-i Nur'un Anadolu geniþliðinde ve Âlem-i Ýslâm vüs'atýnda ve Avrupa ve Amerika çapýndaki maddî ve manevî tesirat ve fütuhatýna ve neþriyatýna þahid olan Ýslâmiyet düþmanlarý yine bazý taarruzlar yapmýþlar: Aldýðýmýz haberlere göre bu taarruzlardan sonra, hususan Þark vilâyetlerinde, eskisine nazaran Nur'un fütuhatý on gün içinde on misli fazlalaþmýþ. Hem böylelikle halkýn nazar-ý dikkati Risale-i Nur'a ve Üstadýmýza çevrilmiþ, uyuyanlar uyanmýþ, tenbeller harekete gelmiþ, ihtiyatsýzlar ihtiyata muvaffak olmuþlardýr. Bu acý taarruzlar gelip geçici olmakla beraber, sýrf bir korku ve evham yaymak kasdýyla yapýlan vesileler ve desiseli manevralardýr. Ahmak din düþmanlarý güya Nur Talebelerini korkutmak sevdasýyla resmî kimseleri aldatýp tahrik ve âlet etmeye çalýþýyorlar. Acaba o gâfiller bilmiyorlar mý ki, bizler Nur'un talebeleriyiz... Dinsizlerin, masonlarýn, komünistlerin mâhiyeti gayet derecede zayýftýr. Zâhiren kuvvetli gibi görünmeleri serseri bir çocuðun bir haneyi bir kibritle mahvetmesi gibi tahribatla iþ görmelerindendir. Evet, onlar son derece zayýftýrlar; çünkü, bir serçe kuþu kadar iktidarý olmayan kendi varlýklarýna güvenirler. Hem son derece zillet, meskenet ve aþaðýlýk içindedirler; çünkü, insanlara kul-köle olup onlara mürailik, riyakârlýk ve dalkavukluk ediyorlar. Ehl-i iman ise, hususan tahkiki îman ile îmaný inkiþaf edenler kavidirler, muazzezdirler. Onlarýn her biri bir abd-ý aziz ve bir abd-i küllîdirler; çünkü onlar, bir Kadîr-i Zülcelâle ve bir Hakîm-i Zülkemale ve bir Hâlik-ý Kâinata ve bir رَبُّ السَّمَوَاتِ وَالاَرْضِ ve bir وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَىْءٍ قَدِيرٌ e ibadet ederler.. kulluk ederler... O'na intisab ederler.. hem istinad ederler.

Bu gizli din düþmanlarý ve münafýklar çoktandýr anladýlar ki, Nur Talebelerinin kefenleri boyunlarýndadýr. Onlarý, Risale-i Nur'dan ve Üstadlarýndan ayýrmak kabil deðildir. Bunun için þeytanî plânlarýný, desiselerini deðiþtirdiler. Bir zayýf damarlarýndan veya sâfiyetlerinden istifade ederiz fikriyle aldatmak yolunu tuttular. O münafýklar veya o münafýklarýn adamlarý veya adam-

sh: » (T: 664)

larýna aldanmýþ olanlar dost suretine girerek, bazan da talebe þekline girerek derler ve dedirtirler ki: "Bu da Ýslâmiyete hizmettir; bu da onlarla mücadeledir. Þu malûmatý elde edersen, Risale-i Nur'a daha iyi hizmet edersin. Bu da büyük eserdir." gibi bir takým kandýrýþlarla sýrf o Nur Talebesinin Nurlarla olan meþguliyet ve hizmetini yavaþ yavaþ azaltmakla ve baþka þeylere nazarýný çevirip, nihayet Risale-i Nur'a çalýþmaya vakit býrakmamak gibi tuzaklara düþürmeye çalýþýyorlar. Veyahut da maaþ, servet, mevki, þöhret gibi þeylerle aldatmaya veya korkutmakla hizmetten vazgeçirmeye gayret ediyorlar. Risale-i Nur, dikkatle okuyan kimseye öyle bir fikrî, ruhî, kalbî intibah ve uyanýklýk veriyor ki; bütün böyle aldatmalar, bizi Risale-i Nur'a þiddetle sevk ve teþvik ve o dessas münafýklarýn maksadlarýnýn tam aksine olarak bir tesir ve bir netice hâsýl ediyor. Fesübhanallah... Hattâ öyle Nur Talebeleri meydana gelmektedir ki, asýl halis niyet ve kudsî gayeden sonra -bir sebeb olarak da- münafýklarýn mezkûr plânlarýnýn inadýna, raðmýna dünyayý terk edip kendini Risale-i Nur'a vakfediyor.. ve Üstadýmýzýn dediði gibi diyorlar: "Zaman, Ýslâmiyet fedaisi olmak zamanýdýr."

اَلْحَمْدُ لِلّهِ هذَا مِنْ فَضْلِ رَبِّى

Bizim hizmet-i Ýmaniyeye nazaran cam parçalarý hükmündeki siyasetle alâkamýz yoktur. Diyanet Riyaseti ehl-i vukuf raporunda: "Risale-i Nur kitablarýnda siyaseti alâkadar eden mevzular yoktur." demiþtir. Hatta o zaman, yine Afyon savcýsý da iddianâmesinde: "Bediüzzaman ve talebelerinin faaliyeti siyasî deðildir" diye hükmetmiþtir. Evet, Risale-i Nur Þakirdlerinin meþgul olduðu vazife, en muazzam olan mesail-i dünyeviyeden daha büyüktür. Siyasetle uðraþmýya vaktimiz yoktur. Yüz elimiz de olsa, ancak Nur'a kâfi gelir. Amerika, Ýngiliz kadar servetimiz de olsa, yine îmaný kurtarmak dâvasýna hasredeceðiz. Hem bir takým siyasî iþlerle veya bir takým bâtýl cereyanlarla ve fikirlerle uðraþmaya zamanýmýz yoktur. Ömrümüz kýsadýr. Vaktimiz dardýr. Üstadýmýzýn dediði gibi, "Fena þeylerle meþguliyet fena tesir eder. Fena iz býrakýr." Hususan böyle bir asýrda "Bâtýlý, iyice tasvir etmek, safî zihinleri idlâldir." Evet menfilikleri öðrenerek mücadele edeceðim gibi saf bir niyetle baþlayýp menfî þeylerle meþgul

sh: » (T: 665)

ola ola dînî baðlarý ve dînî salâbet ve sadakatý eski haline nazaran gevþemiþ olanlar olmuþtur.

Risale-i Nur, nuru yerleþtirerek zulmeti izale ediyor; yok ediyor. Ýyiyi öðreterek, fenayý fark ve tefrik ettiriyor ve vazgeçiriyor. Hakikatý ders vermekle, bâtýldan kurtarýyor ve bâtýldan mahfuz kýlýyor.

Hülâsa-i kelâm: Biz, ancak Nurlarla meþgulüz.. biz mücevherat-ý Kur'aniye ile iþtigal ediyoruz.. bizler, Kur'anýn kâinat vüs'atindeki elmas gibi hakikatlarýna çalýþýyoruz.. bizler, ancak bâkiye hizmet ediyoruz.. bizler, fâni þeylere emek sarf etmeyiz.. bizim, Risale-i Nur'la olan hizmet-i îmaniyemiz, baþka þeylerle iþtigalimize ihtiyaç býrakmýyor.. her þeye kâfi geliyor...

Elhasýl: Üstadýmýz Bediüzzamanla ve Risale-i Nur'la mücadele eden insafsýz gizli din düþmanlarý, acz-i mutlakla ebede kadar maðlubiyettedirler. Bediüzzaman ve Risale-i Nur ise, ebediyen muzaffer ve muvaffaktýr. Þahsý çürütmeye çalýþmakla Risale-i Nur çürütülemez. Zira, Risale-i Nur, bizatihî hüccet ve bürhandýr. O'nu ve Onun müellifini çürütmeye çalýþanlar, çürümeye mahkûm olmuþlardýr. Nümunesi, tarih müvacehesinde meydandadýr; ve hem de çürüyeceklerdir. Risale-i Nur'daki yüksek hakikat, Risale-i Nur'u ebede kadar payidar kýlacaktýr...

Evet, Nur Talebeleri aðýr ceza mahkemelerinde demiþler ki: "Bizi Üstadýmýz Bediüzzamandan ve Risale-i Nur'dan ve bizi bizden ayýracak hiçbir beþeri kuvvet yoktur." Evet, o münafýklarýn atomlarý dahi, bu hususta âcizdir. Farz-ý muhal yapabilseler, hatti cesedimizi öldürseler de, ruhumuz selâmet ve saadetle ebediyete gidecektir. Hem Üstadýmýzýn Mektubat Mecmuasýnda dediði gibi deriz: "Birimiz dünyada birimiz Âhirette, birimiz Þarkta birimiz Garbda, birimiz Þimâl'de birimiz Cenubda olsak; biz yine birbirimizle beraberiz."

Üstadýmýz hiçbir mânevî makam iddia etmiyor. Baþkalarý tarafýndan kendine verilen büyük ve müstesna payeleri reddediyor. Fakat O'nun hal ve ahvali, fiiliyat ve harekâtý, O'nun kim olduðunu anlamaya ve isbata kâfidir. Evet Bediüzzaman'ýn ve Risale-i Nur'un Kur'an, îman ve Ýslâmiyet hizmetine mani olabilmek için, dünyayý elinde tutup çevirecek bir kuvvet lâzýmdýr.

Hazret-i Üstadýmýzýn idam plânlarýyla sevk edildiði mahkemedeki müdafaatlarýndan, Büyük Müdafaat kitabýndan bazý cümleler:

sh: » (T: 666)

"Risale-i Nur Talebeleri baþkalarýna benzemez; onlarla uðraþýlmaz; onlar maðlûb olmazlar. Risale-i Nur, Kur'an'ýn malýdýr. Kur'an-ý Hakîmden süzülmüþtür. Kur'an ise, Arþý Ferþle baðlayan bir zincir-i nûranidir... Kimin haddi var ki buna el uzatsýn. Risale-i Nur, bu Anadolunun sinesine yerleþmiþtir; hiçbir kuvvet onu söküp atamýyacaktýr."

Meþhur ve harikulâde bir eser olan "Âyet-ül Kübra Risalesi"nden:

"Risale-i Nur, yalnýz cüz'î bir tahribatý ve bir küçük hâneyi tamir etmiyor; belki külli bir tahribatý ve Ýslâmiyeti içine alan ve daðlar büyüklüðünde taþlarý bulunan bir muhit kal'ayý tamir ediyor. Ve yalnýz hususi bir kalbi ve has bir vicdaný ýslâha çalýþmýyor; belki bin seneden beri tedarik ve teraküm eden müfsid âletlerle dehþetli rahnelenen kalb-i umumiyi ve efkâr-ý âmmeyi ve umumun ve bahusus avâm-ý mü'minînin istinadgâhlarý olan Ýslâmî esaslarýn ve cereyanlarýn ve þeairlerin kýsmen kýrýlmasýyla bozulmaya yüz tutan vicdân-ý umumiyeyi, Kur'anýn i'cazýyla; ve geniþ yaralarýný, Kur'anýn ve îmanýn ilâçlarýyla tedavi etmeye çalýþýyor. Elbette böyle küllî ve dehþetli rahnelere ve yaralara hakkalyakîn derecesinde daðlar kuvvetinde hüccetler cihazlar ve binler tiryak hâsiyetinde mücerreb ilâçlar ve hadsiz edviyeler bulunmak gerektir. Ýþte bu zamanda, Kur'an-ý Mûciz-ül Beyanýn i'caz-ý mânevisinden çýkan Risale-i Nur, o vazifeyi görmekle beraber; îmanýn hadsiz mertebelerinde terakkiyat ve inkiþafata medar olmuþtur ve olmaktadýr!.."

Aziz kardeþlerimiz, yüzlerce ülemânýn susturulduðu ve dînî neþriyatýn yaptýrýlmadýðý ve Kur'anýn hakikatlarýný beyan ve teblið etmeye dinen muvazzaf olduklarý halde cebren yaptýrýlmadýðý ve din adamlarýnýn imha edilmesi gibi dehþetli ve tarihin görmediði bir hengâmda, Kur'an ve îman ve Ýslâmiyeti yýkmak plânlarýnýn tatbik edildiði en müdhiþ bir devirde ve küfr-ü mutlakýn ve dinsizliðin en azgýn bir zamanýnda Bediüzzaman Said Nursî, Kur'an ve îman ve Ýslâmiyetin fedakâr ve pervasýz bir müdafii ve muhafýzý olarak cihad-ý diniye meydanýnda yegâne þahýs olarak görülmüþtür. Evet, Bediüzzaman; devletlere, milletlere mukabil, deðil yalnýz bir yerdeki Firavunlara, bütün Avrupa dinsizliðine karþý tek baþýyla meydan okumuþ ve okuyor. Ve Kur'an hakikatlarýný eþedd-i zulüm ve istibdad-ý mutlak içerisinde neþrediyor..

sh: » (T: 667)

"Vazifemiz çalýþmaktýr. Bizi galib etmek, maðlûb etmek, muvaffak etmek ve Nurlarý kabul ettirmek Cenab-ý Hakka aittir. Biz, vazife-i Ýlâhiyeye karýþmayýz." demiþ ve tarihte misline rastlanmýyan zulüm ve iþkenceler içerisinde çok zâlimâne muameleler görmüþ ve kapýsýnda jandarma ve polis bekletilmek suretiyle Cuma Namazýna dahi gitmekten men' edilmiþ ve bütün bu tarihi facialarý kapatmak ve kimseye iþittirmemek için de sýký bir takyidat altýna alýnmýþtýr.

Ýþte böyle aðýr þartlar içerisinde Risale-i Nuru Hazret-i Üstadýmýz inayet-i Ýlâhiye ile te'lif edip, ekserisini Kur'an harfleriyle ve el yazýsýyla neþretmiþtir. Böylelikle -ayný zamanda- Kur'an hattýný da muhafaza etmiþ ve yüzbinlerle Müslüman Türk Gençleri Risale-i Nuru okuyabilmek için mukaddes kitabýmýz olan Kur'anýn yazýsýný öðrenmek nimet ve þerefine nail olmuþlardýr. Üstadýmýz, malik olduðu kuvvet-i îman ve ihlâs-ý tamme ile hakaik-i Kur'aniye ve îmaniyeyi avam ve havas talebelerinin umumunun istifade edebileceði ve asrýn anlayýþýna uygun yepyeni bir tarz-ý beyanla ifade ve izhar etmiþtir. Böylece Risale-i Nur gibi taptaze ve parlak ve yüksek bir tefsir-i Kur'aniyi inayet-i Hakla meydana getirmiþtir.

Bu hârikulâde eserlerdir ki, bu vatan ve milleti dinsizlik ve komünistlikten muhafaza etmiþtir. Hem þeair-i Ýslâmiyenin cebren kaldýrýldýðý ceberut devrinde, dünya hatýrý için kendini mecbur zannederek o kudsi þeairden fedakârlýk yapanlarýn ve din zararýna hareket edenlerin ve Ýslâmiyete muhalif fetvalara ve bid'alara mecbur edilenlerin çokluðu zamanýnda Bediüzzaman, ne lisan-ý halinde, ne lisan-ý kalinde ve ne de fiiliyatýnda o kadar zulümler çektiði ve idamlarla tehdid edildiði halde en küçük bir deðiþiklik bile yapmamýþtýr. Bilâkis, "Ecel birdir, tegayyür etmez... Ölüm, bu âlem-i fenadan âlem-i bekaya ve âlem-i nura gitmek için bir terhistir." deyip mücadeleye atýlmýþ; bid'alarý tanýtan ve durduran ve þeair-i Ýslâmiyeyi muhafaza eden ve Sünnet-i Seniyeyi ihya eden eserleri perde altýnda otuz seneden beri neþretmiþ ve muhitinde, âdeta Devr-i Saadet'in bir cilvesini yaþatmýþtýr. Bir Sünnet-i Seniyeye muhalif hareket etmemek için iþkenceli bir inzivayý ihtiyar etmiþtir. Otuz seneden beri milyonlara hükmeden dinsiz ve emsalsiz bir istibdad-ý mutlak, Bediüzza-

sh: » (T: 668)

maný hiçbir cihetten hiçbir vakit hükmü altýna alamamýþ, bilâkis zâlim müstebidler O'na maðlûb olmuþlardýr.

Risale-i Nur, taklidî îmaný tahkiki îmana çevirip -îmaný kuvvetlendirip- iki cihanýn saadetini kazandýrýp, hüsn-ü hâtimeyi netice verir. En büyük dinsiz feylesoflarý da ilzam etmiþtir. Risale-i Nurun bir hususiyeti de þudur ki: Diðer Mütekellimîne muhalif olarak ehl-i dalâletin menfiliklerini zikretmeden, yalnýz müsbeti ders vererek, yara yapmaksýzýn tedavi etmesidir. Bu itibarla bu zamanda Risale-i Nur, vehim ve vesveseleri mahvediyor, akla gelen sualleri, istifhamlarý; nefsi ilzam, kalbi ikna ederek cevablandýrýyor. Risale-i Nur; hem aklý, hem kalbi tenvir eder, nurlandýrýr; hem nefsi müsahhar eder. Bunun içindir ki; yalnýz akýlla giden ehl-i mekteb ve ehl-i felsefe, ve kalb yoluyla giden ehl-i tasavvuf, Risale-i Nura sarýlýyorlar. Ve ehl-i mekteb ve felsefe anlýyorlar ki, hakiki münevverlik; akýl ve kalb nurunun mezciyle kabildir. Yalnýz akýlla gitmek, aklý göze indiriyor. Bu hal ise, bir kanadý kýrýk olanýn mahkûm olduðu sukutu netice veriyor. Ýhlâslý, hâlis ehl-i tasavvuf idrak ediyor ki, demek zaman eski zaman deðildir; böyle bir zamanda, hem kalb ile, hem akýl ile bizi hakikat yolunda götürecek ve hakikata vâsýl edecek Kur'ânî bir yol lâzýmdýr ki, biz zülcenaheyn olabilelim (Hâþiye-1). Ýntibaha gelmiþ olan ehl-i medrese vâkýf oluyorlar ki; eski zamanda medrese usulü ile onbeþ senede elde edilebilen imanî ve Ýslâmî netice bu zamanda, Risale-i Nur'la onbeþ haftada elde edilebiliyor. Üstadýmýz buyuruyorlar ki: "Bir sene Risale-i Nur derslerini anlayarak ve kabul ederek okuyan kimse, bu zamanýn mühim ve hakikatlý bir âlimi olabilir."

Risale-i Nur, Resûl-ü Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâm Efendimizin nûranî meþrebini ve Sahabe-i Kiramýn âlî seciyesini beyan eden bir nur ve feyiz hazinesidir. Ýþte bu mezkûr vaziyet, bu-

________________________

(Hâþiye-1) Yetmiþ-seksen senelik bir seyr-i sülûkla kutbiyete ve gavsiyete eriþen pek ender zâtlarýn bir noktaya kadar gidip "Burasý müntehadýr, ilerisine gidilmez." dedikleri mertebeleri, Bediüzzaman, Kur'andan bulduðu bir yolla, ilimle daha ilerisine gittiðini, Arabî Mesnevî-i Nuriye mecmuasýný mütâlâa eden zâtlar söylüyorlar. Büyük bir þaheser olan bu Arabî eseri mütalâa eden o müdakkik ehl-i ilim, "Bu eserdeki çok derin ve pek ince ve gayet derecede yüksek hakikatlardan ne kadar istifade edebilsek bize kârdýr." diyorlar.

sh: » (T: 669)

günkü dünyaya taptaze, nûranî bir hayat ve yepyeni bir veçhe vererek þu hakikati gösteriyor ki; çoktandýr birbirine muarýz zannedilen ehl-i mekteble ehl-i medreseyi ve ehl-i tekyeyi, Risale-i Nur tevhid ve te'lif ediyor. Hem de, muaraza halinde olan Þarkla Garbý barýþtýrýyor. Ýttihad-ý Ýslâmý meydana getirmek için çalýþan ehl-i Ýslâma yegâne çarenin Risale-i Nur olduðu, mütehassýs zatlar tarafýndan kabul ve tasdik edilmektedir. Hem, bugünkü dünyadaki ihtilâflarý halledecek olan; aklen, fikren terakki etmiþ yirminci asýr insanlarýna hak ve hakikatý anlatabilecek yepyeni bir ilmî keþfiyatý ve bir teceddüdü Amerika'da, Avrupa'da hususan Almanyada, taharri eden cereyanlar meydana gelmiþ; eðer idrak edebilirler ve görebilirlerse, iþte Risale-i Nur Külliyatý... Nitekim bu hakikatýn idrak edilmeye baþlandýðýný gösteren emareler bahtiyar Alman Milleti içinde görülmektedir. (Hâþiye-2)

Eski zaman Garb feylesoflarýnýn çözemedikleri ve yeni zaman feylesoflarýnýn da: "Felsefe henüz bunu halledememiþtir" dedikleri düðümler, Risale-i Nur'da, Kur'ânýn feyziyle keþf ve halledilerek aklen ve mantýkan isbat edilmiþtir. Þarkýn dâhî hükemalarýnýn kýrk sahifede anlatmaya çalýþtýklarý müþküller, Risale-i Nur'un bir sahifesinde veciz bir þekilde ifade edilmiþtir.

Bediüzzaman'ýn 1935 senesinde idam edilmek üzere verildiði Aðýrceza Mahkemesindeki müdafaatýndan bir iki cümle: "Risale-i Nur, sönmez, söndürülemez. Risale-i Nur, söndürülmek için üflendikçe parlayan bir nurdur. Risale-i Nur, týlsým-ý kâinatýn muammasýný keþf ve halleden bir keþþaftýr."

Hem, haþr-i cismanî meselesinde, hükemadan Ýbn-i Sina gibi meþhur bir dâhînin, "Haþir naklîdir, iman ederiz; akýl bu yolda gidemez" dediði bir hakikat, Risale-i Nur'da, hem umumun istifade edebileceði emsalsiz bir tarzda Kur'ânýn feyziyle aklen isbat edilmiþtir.

Dalâlet-alûd Avrupa feylesoflarýnýn ve sapkýn talebelerinin bazý müteþabih Âyât-ý Kerîme ve Ehadîs-i Þerifenin zâhirî mânalarýný anlamayarak yaptýklarý kasýdlý itirazlara, Risale-i Nur'da aklen, mantýkan cevablar verilerek, o Âyetlerin ve o Hadîslerin birer mucize olduklarý isbat edilmiþtir. Böylelikle de, bu zamanda fen ve fel-

________________________________

(Hâþiye-2) Avrupada hristiyanlar içinde bir tek kasabada altmýþbeþ aded sarýklý genç Nur Talebesinin çýkmasý, bunun bir nümunesidir.

sh: » (T: 670)

sefeden gelen dalâlet ve þübheleri Risale-i Nur kökünden kesmiþtir. Risale-i Nur bunu yaparken de müsbet bir usûl takib etmiþtir.

Risale-i Nur, fevkalâde müstesna bir edebî üstünlüðe maliktir. En meþhur eserlerle bile kabil-i kýyas olmayan ve baþlýbaþýna bir hususiyeti haiz olan üslûbunda yüksek bir belâgat, fesahat ve selâset ve i'caz vardýr. Hattâ Bediüzzaman'ýn eserlerini Âlem-i Ýslâmýn ýsrarla arzu etmesiyle Arapçaya tercüme ettirmek için büyük Ýslâm âlimlerine "Asâ-yý Mûsa Mecmuasý" götürüldüðü vakit, okumuþlar ve demiþlerdir ki: "Bediüzzaman'ýn eserlerini ancak kendisi tercüme edebilir; Risale-i Nur'daki yüksek belâgatý ve misilsiz olan fesahat ve i'cazý tercümede muhafaza etmekten ve Onun ilmini ihata etmekten âciziz!" Bu suretle o yüksek âlimler, Üstadýmýzýn faziletini ve Risale-i Nur'un kemalâtýný göstermiþlerdir.

Bediüzzaman, eserlerinde, hemen bütün büyük müellif ve ediblerden farklý olarak lâfýzdan ziyade mânaya ehemmiyet vermiþtir. Mânayý, lâfza feda etmemiþ; lâfzý mânaya feda etmiþtir. Üslûbda okuyucunun bir nevi hevesini nazara almamýþ, hakikatý ve mânayý esas tutmuþtur. Vücuda elbiseyi yaparken vücuddan kesmemiþ, elbiseden kesmiþtir. Risale-i Nur'daki aklý, kalbi, ruhu ve vicdaný celbeden ve hakikata râmeden o Ýlâhî cazibedendir ki; çoluðu-çocuðu, genci-ihtiyarý, âvamý-havassý o Nur'a koþuyorlar ve o câzibedar Nur'un pervanesi oluyorlar. Bu hakikatýn parlak bir misali olarak geniþ bir talebe kitlesi, az zamanda din düþmanlarýný titreten bir hale gelmiþtir.

Risale-i Nur'un her cihetten olduðu gibi edebî cihetten de kýymet ve ehemmiyetini ifade etmek, ediblerin hususan bizlerin bin derece haddinden uzaktýr. Bu husustaki karýnca kararýnca olan sönük, fakat samimî ve hakikatlý ifadelerimiz, Risale-i Nur'dan gördüðümüz azîm istifadeye mukabil sonsuz bir minnet ve þükranýmýzýn ifadesinden ibarettir. Yoksa bu mevzularda sahib-i salâhiyet ve sahib-i ihtisas, ancak ve ancak Risale-i Nur'un kendi müellifi olabilir.

Risale-i Nur, bu asrýn ihtiyacýna tam cevab veren yegâne tefsir-i Kur'ânî olduðu, enaniyetini Hakka feda eden faziletperver Ýslâm ülemasý tarafýndan tasdik ve fevkalâde bir þekilde takdir

sh: » (T: 671)

ve tahsin edilmiþ ve edilmektedir. Elli sene evvel Bediüzzaman Said Nursî'nin te'lifatýndaki hususiyetler ve bir bahr-i umman gibi Onun ilmî dehasýdýr ki; Mýsýr matbuatýnda "Bediüzzaman, Fatîn-ül asr'dýr" diye yüksek ehl-i ilme hüküm verdirmiþtir.

Bediüzzaman, mukabelesiz hediye kabul etmemeyi düstur-u hayat edindiði düþmanlarýnca da tasdik edilerek, Ýslâmiyet düþmanlarýnýn ehl-i ilme yaptýðý ithamý, bu düsturuyla fiilen tekzib ve ilmin hiçbir þeye âlet olmadýðýný yine fiiliyatý ile isbat etmiþtir. Ülema-i Ýslâmýn þeref ve haysiyetini ve izzet-i Ýslâmiye ve izzet-i dinîyeyi, en zalim ve hunhar hükümdarlar karþýsýnda bile muhafaza ve müdafaa etmiþtir. Aç kaldýðý zamanlarda dahi, hayatý boyunca olan istiðna kaidesini bozmamýþ ve "Ýktisad ve kanaat iki büyük hazinedir, bunlarýn bereketi bana kâfidir" diyerek halklardan istiðna etmiþ ve etmektedir.

Bediüzzaman Said Nursî'nin senelerden beri hapisten hapse, zindandan zindana atýlmasý ve menfâdan menfâya sürülmesi ve kendisine daima tazyikler ve þiddetli zulüm ve dehþetli iþkenceler yapýlmasý ve onyedi defa zehir verilmesi, bir günde bir aylýk azablar çektirilmesi, kendisinin ve Risale-i Nur Külliyatýnýn hakkaniyet ve sýdkýna birer canlý mühür ve birer parlak delildir. Meselâ: Hindistan'da sormuþlar: "Bediüzzaman nasýl bir kimsedir?" Cevaben denilmiþ ki: "Hasta, garib, fakir, mazlum, hediye ve sadakalarý kabul etmeyen ve hâlen de çekmekte olduðu o kadar zulümlere raðmen altmýþ senedir dâvasýndan vazgeçmeyen bir ihtiyardýr." Onlar da: "Öyleyse o hakikat söylüyor ve küfr-ü mutlaka, dinsizlere, zýndýklara boyun eðmiyor, riyakârlýk etmiyor, dalkavukluk yapmýyor ve Kur'ân ve Ýslâmiyete tesirli ve küllî bir hizmet yapýyor ki, onlar da Ona zulüm etmiþler." demiþler.

Üstadýmýz Bediüzzaman hakkýnda, takdirkâr ve faziletperver zatlarýn takdirleri bir senadan ibaret deðildir; bir vâkýadýr; fiiliyat ve icraatýnýn belki yüzden birisini kýsaca âcizane ve noksan bir tarzda nakletmektir. Hem bu mevzuda Risale-i Nur talebelerinin takdirkâr makale, mektub ve fýkralarý bir medih deðildir; belki Üstadýmýzýn dinî hizmetini hedef tutan, þahsýna taarruz eden vicdan-

sh: » (T: 672)

sýz ve insafsýz din düþmanlarýna karþý müsbet bir müdafaadýr. (Hâþiye)

Böyle olduðu halde Üstadýmýz öyle zatlarýn ve Risale-i Nur talebelerinin hakikatlý takdir ve beyanlarýna karþý hiddetlenerek, çok defa da hatýrlarýný kýrarak der ki: "Zaman, þahýs zamaný deðil, þahs-ý mânevî zamanýdýr. Risale-i Nur'da þahýs yok, þahs-ý mânevî var. Ben bir hiçim; Risale-i Nur, Kur'ânýn malýdýr; Kur'ândan süzülmüþtür. Þeref ve hüsün Kur'ânýndýr. Þahsýmla, Risale-i Nur iltibas edilmiþ. Meziyet, Risale-i Nur'a aittir. Risale-i Nur'un neþrindeki hârika muvaffakýyet ise, Risale-i Nur talebelerine aittir; yalnýz þu kadar var ki, þiddetli ihtiyacýma binaen Cenab-ý Hak, Kur'ân-ý Hakîm'den bana ilâç ve tiryaklarý ihsan etti; ben de kaleme aldým. Her nasýlsa, bu zamanda birinci tercümanlýk vazifesi bana düþmüþ. Ben de Risale-i Nur'un talebesiyim. Bir risaleyi þimdiye kadar yüz defa okuduðum halde yine okumaya muhtaç oluyorum. Ben sizlerin ders arkadaþýnýzým." der.

Bediüzzaman Said Nursî'nin cihanþümûl Kur'ân ve iman ve Ýslâmiyet hizmetindeki müstesna muvaffakýyet ve zaferinin ve Risale-i Nur'daki kuvvetli tesiratýn sýrrý: Kendisinin ihlâs-ý etemmi kazanmýþ olmasýdýr. Yâni, yalnýz ve yalnýz Rýza-yý Ýlâhîyi esas maksad edinmiþtir. Bu hususta: "Mesleðimizin esasý, âzamî ihlâs ve terk-i enaniyettir. Ýhlâslý bir dirhem amel, ihlâssýz yüz batman amele müreccahtýr. Ýnsanlarýn maddî mânevî hediyelerinden, hürmet ve teveccüh-ü âmmeden, þöhretten þiddetle kaçýyorum." der. Ziyaretçi kabul etmemesinin bir hikmeti de bu sýr olsa gerek. Hem ihlasa verdiði gayet fazla ehemmiyet, yüz otuz

_____________________________

(Hâþiye): Ýns ve cinn þeytanlarý ve dinsizlerin bir desisesi de budur ki; bazan derler ve dedirtirler: "Üstâdýnýz þahsýna kýymet vermiyor; siz ise O'nun hakkýnda takdirkâr mektublar yazýp, Üstâdýnýzýn rýzâsýna uygun hareket etmiyorsunuz." Ýþte onlar, Risale-i Nur ve Üstadýmýzý Ýslâmiyet düþmanlarýna karþý müsbet ve nezih bir tarzda müdafaa etmekten menetmek için safdillik damarlarýndan istifade ile böyle bir fikir ve mugalâta ile Nur Talebelerini aldatmaya, iðfal etmeye çalýþýrlar. Evet Üstadýmýz Bediüzzaman, ihlâsýnýn iktizasý olarak þahsýna kýymet vermiyebilir; bu hâl, Üstadýmýzdaki yüksek bir kemalât ve âli bir seciyenin timsalidir. O þahsýna ne kadar kýymet vermiyorsa, bizim onda milyarlar derece fazla kýymet ve ehemmiyeti görmemiz, basiret ve insaniyetin muktezasýdýr. Bir lütf-u Ýlâhîdir. Zira Risale-i Nur gibi parlak bir tefsir-i Kur'an olan þaheser, O'nun varlýðýndan meydana gelmiþ ve fýþkýrmýþtýr. Öyle bir eserin müellifiyle yalnýz bugünkü Âlem-i Ýslâm deðil, yalnýz asr-ý hâzýr beþeriyeti deðil, nesl-i âtideki milyarlar kimsenin hayat ve memat davasý Risale-i Nur'la alâkadardýr...

sh: » (T: 673)

parça eserinden yalnýz "Ýhlâs Risalesi"nin baþýna, "Lâakal her onbeþ günde bir defa okunmalýdýr" kaydýný koymasýndan da anlaþýlýyor. "Büyük Mahkeme Müdafaatý" kitabýnda: "Risale-i Nur, deðil dünyaya, kâinata da âlet edilemez; gayemiz, Rýza-yý Ýlâhîdir." demiþtir.

Ýþte bu sýrr-ý ihlâstandýr ki, Ýmam-ý Gazâlî (R.A.) gibi en meþhur Ýslâm hükemalarýnýn eserlerini tetebbu eden muhakkik ve müdakkik bir ehl-i ilim diyor ki:

Risale-i Nur'dan okuduðum bir sahifenin bana verdiði istifade, diðer eserlerin on sahifesinden daha fazladýr.

Felsefî eserlerle meþgul bir muallim:

Ben, bu kadar senedir ilmî ve felsefî eserlerle iþtigal ettim. Risale-i Nur kadar beni ikna eden ve Garb eserlerinden ve felsefeden aldýðým yaralarý tedavi eden ve bu zamanýn ihtiyacýna tam cevab veren bir eseri görmedim.

Bir edebiyatçý:

Benim aklým nursuz, kalbim mü'mindi. Risale-i Nur, hem aklýmý, hem kalbimi tenvir ve nefsimi ilzam etti. Beni, Cehennemî bir azabdan kurtardý.

Bir doktor:

Risale-i Nur'dan istifadeye baþladýðým günü, hayata gözlerimi açtýðým gün olarak biliyorum.

Bahtiyar bir üniversiteli:

Üstadýmýza ve Risale-i Nur'a ait bir mektubu, Ýstanbul'un bir yerinden bir yerine götürmek gibi bir hizmeti, mebusluða tercih ederim.

Otuz sene evvel, ihlâslý ve faziletli ihtiyar bir ehl-i tasavvuf, Lütfü isminde bir genci göstererek: "Bu Nur talebesi benden ileridir" demiþtir ki, bunlar binler itiraflardan birer nümunedir.

Yine bu azîm sýrr-ý ihlâsa binaendir ki; Risale-i Nur talebeleri, iman ve Ýslâmiyet hizmetinde aðýr þartlar ve kayýdlar ve tehdidatlar içinde muvaffak oluyorlar ve hayatlarýný, Risale-i Nur'a ve Üstadlarýna vakfetmiþler. Risale-i Nur'u, sermaye-i ömür ve gaye-i hayat edinmiþlerdir. Risale-i Nur dâvâsý, Rýza-yý Ýlâhî dâvâsý olduðu içindir ki, hamiyet-i Ýslâmiyeye mâlik mümtaz avukatlar, Risale-i Nur'un fahrî avukatý olmak ve dindar hakperest mücahid muharrirler, dünyayý istilâ edecek Nur'un ilânýnda hisse-

sh: » (T: 674)

dar olmak þeref ve nimetine mazhar olmuþlardýr. Risale-i Nur'un neþriyat ve fütuhatý ve tesiratý; sessiz, büyük bir ihtiþamla muhteþem bir bahar mevsiminde intiþar eden mevcudat gibidir.

Ýþte ey Risale-i Nur gibi hadsiz hamd ü senalara þâyeste olan bir nimet-i azîmeye nail olan Nur kardeþlerimiz! Böyle bir dâhî-yi âzamýn, böyle bir mütefekkir-i ekberin, böyle bir müellif-i Ýslâmýn ve ulûm-u evvelîn ve-l âhirîne vâkýf böyle bir allâme-i asrýn, böyle bir mücahid-i ekberin, böyle bir sahib-i zühd ve takvânýn hakaik-i imaniyenin varlýðýnda âdeta tecessüm eden böyle bir abd-i küllînin, Rýza-yý Ýlâhîden baþka hiçbir þeye iltifat etmeyen ve âzamî ihlâsýn mazharý olan böyle bir tilmiz-i Kur'ân ve hâdim-i Ýslâmýn ve "Bir ferdin imanýný kurtarmak için Cehenneme de atýlmaya hazýrým" diyen böyle bir halâskâr-ý imanýn ve idam için sevkedildiði Divan-ý Harb-i Örfî'de "Sen de mürtecisin" ittihamýna karþý "Eðer Meþrutiyet bir fýrkanýn istibdadýndan ibaret ise, bütün ins ve cin þâhid olsun ki ben mürteciyim. Bin ruhum da olsa, Kur'ânýn bir tek mes'elesine hepsini feda etmeye hazýrým." diyen ve beraetinden sonra da teþekkür etmeyerek, Bayezid meydanýndaki kalabalýkta "Yaþasýn zalimler için Cehennem... Yaþasýn zalimler için Cehennem!" diye baðýrarak ilerleyen ve imha plânýyla verildiði mahkemelerde yirmidört sene evvel "Ey mülhidler! Ey zýndýklar! Said, ellibin nefer kuvvetinde demiþsiniz... Yanlýþsýnýz... Kur'ana ve imana hizmetim cihetiyle ellibin deðil, elli milyon kuvvetindeyim!... Titreyiniz! Haddiniz varsa iliþiniz!...", "Benim ölümüm sizin baþýnýzda bomba gibi patlayýp, baþýnýzý daðýtacaktýr. Topraða atýlan bir tohumun yüzer sünbüller vermesi gibi, bir Said yerine yüzler Said size o yüksek hakikatý haykýracaktýr." Ve onbeþ sene evvel: "Saçlarým adedince baþlarým bulunsa, her gün biri kesilse, bu hizmet-i imaniyeden çekilmem." Ve "Dünyayý baþýma ateþ yapsanýz, hakikat-ý Kur'âniyeye feda olan bu baþý zýndýkaya eðmem!" diyen ve elli sene evvel Âlem-i Ýslâmý sömüren, sömürgeci cebbar ve zalim bir Ýmparatorluða karþý: "Tükürün o zalimlerin hayâsýz yüzüne" diye matbuat lisanýyla cevab veren ve Büyük Millet Meclisinde, Reise: "Kâinatta en yüksek hakikat imandýr. Ýmandan sonra namazdýr. Namaz kýlmayan haindir. Hainin hükmü merduddur. Cenab-ý Hak, Kur'ân-ý Kerîm'inde, yüz yerde edasýný emrettiði

sh: » (T: 675)

namazdan daha büyük bir hakikat olsa idi, imandan sonra onu emrederdi" diyen ve yazdýðý bir beyannameden sonra Mecliste cemaatle namaz kýlýnmasýna baþlanan ve Birinci Cihan Harbinde Gönüllü Alay Kumandaný olarak esir düþtüðü Rusya'da Moskof Çarlýðýna karþý izzet-i Ýslâmiyeyi muhafaza edip, kurþuna dizileceði hengâmda "Âhirete gitmek için bana bir pasaport lâzýmdý" diye ölümü istihkar eden böyle bir kahraman-ý Ýslâm Üstadýmýz Bediüzzaman'ýn eserlerini okumak nimet-i uzmâsýna mukabil canýmýzý da feda etsek, ömrümüzü de Ona vakfetsek, zulümden zulüme de sürüklensek, ömrümüzün nihayetine kadar þükran secdesinden kalkmasak bize yine ucuzdur...

Üstadýmýz sýk sýk der ki: Mesleðimiz müsbettir; menfî hareketten Kur'ân bizi menediyor.

Ey Seyyid-i senedimiz! Ey ruhumuzun ruhu, kalbimizin kalbi, canýmýzýn caný, cânânýmýz, sertâcýmýz, sevgili Üstadýmýz Efendimiz!.. Madem bize menfî harekete izin vermiyorsun. Öyle ise biz de Rahmet-i Ýlâhiyeden niyaz ederek ahdediyoruz ki; din düþmanlýðý ile Üstadýmýza zulmeden o gaddar, insafsýz zalimlerden intikamýmýzý þöylece alacaðýz: Risale-i Nur'u ölünceye kadar mütemadiyen okuyacaðýz.. ve neþrinde sebat ve sadakatla hizmet edeceðiz.. O'nu altun mürekkeblerle yazacaðýz. Ýnþâallah...

Üniversite Nur Talebeleri

* * *

ÜSTADIN ZÝYARETÇÝLERE DAÝR BÝR MEKTUBU

Umum Dostlarýma Hususan Ziyaretçilere Bir Özrümü Beyan

Etmeye Mecbur Oldum

Ekser hayatým inzivada geçtiði gibi, otuz-kýrk senedir tarassut ve taarruza mâruz kaldýðýmdan, zaruretsiz sohbet etmekten çekinip tevahhuþ ediyordum. Hem eskidenberi mânevî ve maddî hediyeler bana aðýr geliyordu. Hem þimdi ziyaretçiler, dostlar çoðalmýþ; hem mânevî mukabele lâzým gelmiþ. Þimdi maddî bir lokma hediye beni hasta ettiði gibi, mânevî bir hediye olan ziyaret etmek, görüþmek, hususan baþka yerlerden musafaha için zahmet edip gelmek ziyareti dahi ehemmiyetli bir hediye-i mânevîyedir.. Ona

sh:» (T: 676)

mukabele edemiyorum; hem de ucuz deðil, mânen pahalýdýr. Ben kendimi o hürmete lâyýk görmüyorum, mânen mukabele de edemiyorum. Onun için þimdilik aynen maddî hediye gibi, bir ihsan-ý Ýlâhî olarak bana mânevî hediye gibi olan sohbetten zaruret olmadan menedildim. Bazý beni hasta eder, maddî hediyenin tam mukabilini vermediðim vakit beni hasta ettiði gibi. Onun için hatýrýnýz kýrýlmasýn, gücenmeyiniz.

Risale-i Nur'u okumak on defa benimle görüþmekten daha kârlýdýr. Zaten benimle görüþmek âhiret, iman, Kur'ân hesabýnadýr. Dünya ile alâkamý kestiðim için dünya hesabýna görüþmek mânasýzdýr. Âhiret, iman, Kur'ân için ise; Risale-i Nur daha bana ihtiyaç býrakmamýþ. Hattâ hizmetimdeki has kardeþlerimle de zaruret olmadan görüþemiyorum. Yalnýz bazý Risale-i Nur'un fütuhatýna ve neþriyatýna ait bazý hizmetler için bazý zatlarla görüþmek isterim. Ne vakit bu noktalar için görüþmek istesem o zaman görüþmek caiz olabilir ve bana sýkýntý vermez. Bu noktayý bilmeyen ziyarete gelenlere haber veriyorum ki, birkaç senedir ceridelerle ilân etmiþim ki, benimle görüþmek isteyenleri, hususan uzak yerden gelerek görüþemeden gidenleri hususî dualarýma dahil ediyorum.. Her sabah da dua ediyorum.. Onun için gücenmesinler.

SAÝD NURSÎ

* * *

بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ

اَلسَّلاَمُ عَلَيْكُمْ وَ رَحْمَةُ اللّهِ وَ بَرَكَاتُهُ

Gayet þiddetli hasta Üstadýmýza mühim, resmî bir zattan bir mektub geldi. Diyor ki: "Tarihçe-i Hayatýn" neþrolunmamasý için eski partinin mühim adamlarý, büyük bir tâviz ile eski partinin bazý memurlarýný bu hatâya sevketmiþler...

Üstadýmýz da dedi ki: Bu "Tarihçe-i Hayatýn" en mühim kýsmý üç defa Sebilürreþad tarafýndan, dört defa da otuz-kýrk seneden beri hem eski harf, hem yeni harf ile neþredilmiþ ve içindeki müdafaat parçalarý da müteaddid mahkemelerin huzurunda okunmuþ ve resmen de neþredilmiþ. Yeni olarak, Medine-i Münevvere gibi hariç yerlerden bir-iki âlim zâtýn, izah ve teþekkür nev'inden birkaç hakikatlý mektublarý var. Onun için mahkemelerin resmen bunlara iliþecek hiçbir ciheti yok.

sh: » (T: 677)

Saniyen: Risale-i Nur, kýrk-elli senede bütün ehl-i siyasetin tazyikatý altýnda tek baþýna Âlem-i Ýslâmda hârika bir tarzda neþrolduðu halde, þimdi milyonlar nâþirleri varken deðil eski bir parti, dünya toplansa ona karþý bir sed çekemez, mümkün deðil. Belki bir ilânnâme hükmüne geçer. Onun için, Nur talebeleri müteessir olmasýnlar...

Salisen: Hem eski partinin bana karþý zulümlerini helâl ettiðim, hem Kur'ânýn bir kanun-u esasîyesi olan وَ لاَ تَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ اُخْرَى yâni, birisinin hatâsý ile baþkasý, partisi, akrabasý mesul olmaz, olamaz, diye, hem Anadolu, hem vilâyet-i þarkiyede Risale-i Nur'la neþredildiði sebebiyle, âsayiþe tam kuvvetli bir tarzda hizmet edilmiþ. Demek bir mânevî zabýta hükmünde herkesin kalbinde bir yasakçý býrakýyor. Bu noktaya binaen, Risale-i Nur eski partinin dört-beþ hatâsýný yüz derece ziyadeleþtirmeye mânidir. Yüzde beþ adamýn hatâsýný, doksanbeþe de verip yirmi-otuz derece ziyadeleþtirmemiþ. Onun için umum o partinin ekserisi iktidar partisi kadar Risale-i Nur'a minnetdar olmak lâzýmdýr. Çünkü, bu dersi, bu Kanun-u Esasiye-i Kur'âniyeyi Risale-i Nur ders vermeseydi, o beþ adamýn hatâsý binler adamý da hatâkâr yapardý.

Râbian: Kat'iyyen tahakkuk etmiþ ki: Risale-i Nur hariçten hücum eden küfr-ü mutlaka karþý bu milleti ve Âlem-i Ýslâmiyeti muhafaza edecek, Kur'ân-ý Hakîmin mucize-i mânevîyesinden bir derstir ki, dinsiz feylesoflardan hiçbirisi ona karþý mukabele çaresi bulamadýlar. Kat'iyyen haber aldýk ki: Hariçte bazý yerde bir milyon gençler "Müsalemet-i umumîyyeyi temin edecek Risale-i Nurdur" demiþler. Sulh-u umumî taraftarý Almanya ve Amerika gibi bazý ecnebilerin de Risale-i Nur'u tercümeye baþladýðýný haber aldýk.

Hâmisen: Eðer resmî adamlar bazý yeni kanunlara yanlýþ mânalar verip bir-iki satýrýna iliþseler benim bedelime deyiniz ki: "Bir adamýn hatâsý ile yirmi bin komþusu cezalandýrýlýr mý, hapsedilir mi? Dünyada böyle hükmeden hiçbir kanun var mý?" Ýþte her sahifesi yirmi satýr olan beþ yüz sahifelik bir kitabýn bir satýrýnda bir adama þiddetli tokat vurmuþsa: Evvelâ, isim muay-

sh: » (T: 678)

yen deðil, orada mesuliyet yok- Þayet olsa da, sansür gibi o satýr silinir. O kitabý müsadere etmek, onbin adamý hapse sokmak gibi kâinatta iþitilmemiþ bir kanunsuzluk, bir zulüm olduðu gibi; öteki yirmi bin satýrlar þimdiye kadar yirmi bin adamýn imanýný kuvvetlendirdiði cihetle yirmi bin hasene ve iyilik olduðundan elbette o hatâyý ve seyyieyi affettirir...

Ben þiddetli hasta olmasaydým daha konuþacaktým. Siz hizmetkârlarým tashih ve ýslah edersiniz. Hattâ münasib görseniz, mânen polislerin bir vazifesini gören Risale-i Nur'un âsayiþ hizmetinde polislere büyük bir kuvvet olan derslerine polisler herkesten ziyade taraftar olmak lâzým gelirken, þimdi resmen taharri memuru suretinde polislik aleyhinde olan bu hizmeti polislere vermeye ruhum razý deðil. Onlara umumen hakkýmý helâl ettiðimi söylersiniz.

Sâdisen: Þiddetli bir teessüfle "Leyle-i Mirac" vaktinde Mirac-ý Þerif, Þuhur-u Selâse hürmetine vesile beklerken, Tarihçe-i Hayat hasebiyle taharri hâdisesi þiddetli bir keder verdi. "Sadaka belâyý defeder" mealindeki hadîs-i sahihin hükmüyle, Risale-i Nur Anadolu için belâlarý defeder bir sadaka hükmüne geçtiði; ona beraetler ve serbestiyetler verildiði zaman belâlarýn def edilmesi, ona hücum edildiði zaman belâlarýn gelmesi yüz hâdisesi var ki, bazan zelzele ve fýrtýnalarla kaydedildiði gibi, bu defa da hayatýmda görmediðim tahtessýfýr onsekiz dereceye yakýn bir soðuk, taarruz ve taharrinin ayný vaktinde geldi.

Üstadýmýz þiddetli hastalýðýndan fazla konuþamadý. Hasta halinde hizmetkârýna dedi: Merak etmemeleri için bera-yý malûmat bazý dostlara ve bazý resmî zatlara gönderirsiniz.

Þiddetli hasta Üstadýmýzýn Evet, hizmetkârýmýn

hizmetkârý. yazdýðý doðrudur

SAÝD NURSÎ

* * *

sh: » (T: 679)

بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ

اَلسَّلاَمُ عَلَيْكُمْ وَ رَحْمَةُ اللّهِ وَ بَرَكَاتُهُ

Muhterem Üstadýmýz,

Mücahede-i mâneviyenize ve sabr-ý cemilinize mükâfaten Cenab-ý Hak tarafýndan ihsan buyurulan kudsî iman dâvânýzýn tahakkukunu Risale-i Nur'un serbest intiþarý ile idrak etmiþ bulunuyoruz. Senelerden beri devam edegelen bu kudsî dâvâ, bu ideal ve bu çetin mücadele, zaferle neticelenmiþ, Hakkýn istediði olmuþ, gönlümüzün emel ve arzusu yerine gelmiþ, iman küfre galebe ederek zulmet perdeleri çatýr çatýr yýrtýlarak âfâk-ý cihan Nur'un parlak ziyasý ile aydýnlanmýþtýr. Bu neticeye ve bu zafere ulaþmak, iman nimetinin sonsuz saadetine kavuþmak ve dolayýsýyla da Hakka yaklaþmak bahtiyarlýðýný bizlere, Türk Milletine ve belki bütün insanlýða bahþeden Risale-i Nur bu muazzam ve korkunç imansýzlýk savaþýnýn kurtarýcý atomu olmuþ, ruhlarýmýzý tamir, kalblerimizi takviye, gönüllerimizi fetheylemiþtir. Bu bakýmdan minnet ve þükranlarýmýzý sevgili ve muazzez Üstadýmýza arzederken, asýrlýk ömr-ü mübareklerinizin geçirdiði hayat safhalarýnýn her âný mücadele, mücahede, iþkence, eziyet, zulüm, menfa dolu korkunç bir devrin çile ve ýzdýrablarýyla geçmesine raðmen, azminizin, sadakatinizin, feragat ve cesaretinizin ve nihayet o çelikten daha kuvvetli iman ve þuurunuzun, hülâsa: Ýslâmiyeti anlayýþta, insaniyeti kavrayýþta, içte ve dýþta örnek insan oluþunuzun ve bilhassa Risale-i Nur Külliyatýnýzýn insanlýk âlemi üzerine býraktýðý tesir, aksettirdiði mâna ile daima izinizden, yolunuzdan gidecek olan, giden, gitmeye azmeden milyonlarca Nur talebeleri size meclûb, size müteþekkirdirler.

Muhterem Üstadýmýz, artýk bütün yorgunluðunuza ve ihtiyarlýðýnýza raðmen çetin imtihanýnýzýn muvaffakiyetle neticelenmesi sayesinde müsterih olunuz. Artýk bu kudsî dâvâyý, bu iman ve Kur'ân dâvâsýný devam ettirecek istikbalin genç Said'leri yetiþmiþtir. Ýman nuru ve þuuru ile onlar bu kudsî ve ulvî dâvâyý yürütecekler ve Ýnþâallah kýyamete kadar devam ettirecekler ve nesilden nesile intikal ettirecekler.

Muhterem Efendimiz, yarýn tarihin altýn sahifelerinde iftihar ve ihtiþamla yâdedilecek olan yeni ve mufassal "Tarihçe-i Hayat"ýnýzýn Ankara'da tâbedilip hitama ermesinin sevinci içinde

sh: » (T: 680)

bayram etmekteyiz. Zira bu "Tarihçe-i Hayat" ömrünüz boyunca ille-i gaye edindiðiniz imaný kurtarmak dâvânýz uðrundaki mücadele ve mücahede safhalarýnýzý, bin türlü mahrumiyetler içerisinde yorulmak bilmeyen bir azimle maksada vâsýl oluþunuzu ve âleme rahmet olan Risale-i Nurlarýn te'lif, tanzim ve neþri hakkýnda tatminkâr malûmat vermesi bakýmýndan büyük ehemmiyeti haizdir. Bugün milyonlarca insaný coþturup, selâmete götüren bu Nur deryasý daima kükreyecek, küfrü boðacak, zulmeti yýrtacak, insanlýða hâmi ve halâskâr olacaktýr.

Size medyun-u þükranýz. En derin sevgi ve muhabbetlerimizle selâm ve hürmetlerimizi arzeder, dua-i mübareklerinize intizaren ellerinizden öperiz aziz, sevgili Üstadýmýz.

Ýstanbul Nur Talebeleri

* * *

Uzun bir ayrýlýktan sonra,

Belki yirmiyedi, yirmisekiz sene oldu Üstadý görmeyeli. Onu görmek, mübarek simasýný doya doya seyretmek için her zaman gidip ziyaret etmek istediðim halde, meþguliyetten bir türlü vakit bulamadým. Fakat o, kalblerde yaþadýðý için, mânevî varlýðý ile daima beraberdik. Bu, gönüllerdeki iþtiyaký bir dereceye kadar tatmin etmez miydi? Kendisini görüp kucaklaþtýðýmýz zaman, onun nuranî simasýnýn verdiði zevk, maddî hasretin de ne kadar büyük olduðunu gösterdi.

Üstadla tanýþmamýz kýrk seneyi geçti. O zamanlar hemen her gün idarehaneye gelir; Akif'ler, Naim'ler, Ferid'ler, Ýzmirli'lerle birlikte saatlerce tatlý tatlý musahabelerde bulunurduk. Üstad, kendine mahsus þivesiyle yüksek ilmî meselelerden konuþur, onun konuþmasýndaki celâdet ve þehamet bizi de heyecanlandýrýrdý. Harikulâde fýtrî bir zekâ, Ýlâhî bir mevhibe. En mu'dil meselelerde, zekâsýnýn kudret ve azameti kendisini gösterir. Daima iþleyen ve düþünen bir kafa. Nakillerle pek meþgul deðil. Onun rehberi yalnýz Kur'ân. Bütün feyiz ve zekâ kaynaðý bu. Bütün o lem'alar, doðrudan doðruya bu kaynaktan nebean ediyor. Bir müçtehid, bir imam kadar rey sahibi. Kalbi bir sahabî kadar imanla dolu. Ruhunda, Ömer'in þehameti var. Yirminci Asýrda Devr-i Saadeti nefsinde yaþatan bir mü'min, bütün hedefi îman ve Kur'ân.

Ýslâmýn gayetül-gayesi olan "Tevhid" ve "Allaha Ýman" esasý, onun ve Risale-i Nur'un en büyük umdesidir. Devr-i Saadette, Müslümanlýðýn ilk kuruluþ zamanlarýnda olsaydý, Hazret-i Peygamber, Kâ'be'deki putlarýn parçalanmasý vazifesini ona verirdi. Þirk'e ve putperestliðe o derece düþmandýr.

Mücahede ile, gönüllerde iman ve Kur'ân hakikatlerini yerleþtirmek için geçen uzun, bir asra yakýn bir ömür. Fazilet ve þehametle geçen bir ömür. Harb meydanlarýnda, mücahidlerin önünde, kýlýnç elinde, dimdik ayakta düþmana saldýran bir

sh: » (T: 602)

kahraman. Esarette, düþman kumandanýna karþý koyan bir kahraman. Ýdam sehpasýnda, düþman kumandanýný düþündüren, insafa getiren bir kahraman...

Millet ve memleket için canýný vermekten zerre kadar çekinmeyen bir fedai. Fitnenin, bozgunculuðun en müdhiþ düþmaný. Milletin menfaati için, her türlü zulme, iþkenceye tahammül ediyor. Ona zulmedenlere beddua bile etmez. Onu zindanlara atanlara, ancak salâh ve iman temenni eder. Gaye uðrunda ölüm, onun için basit bir þeydir.

Kendisi bir çanak çorba, bir bardak su, bir lokma ekmekle tegaddi eder. Elbisesi pek basit ve fakiranedir. Beyaz Amerikan bezinden pamuklu bir hýrka. Çamaþýrýný kirlenmeden deðiþtirir ve temizletir. Temizliðe fevkalâde itina eder. Kaðýt parayý tutmaz ve üstünde taþýmaz. Mâmelek nâmýna dünyada hiçbir þeyi yok. Kendi için yaþamaz, cemiyet için yaþar.

Yapýsý ufak tefektir, fakat heybetlidir, haþmetlidir. Gözleri birer þems-i tâban gibi nur saçar. Bakýþlarý þâhanedir. Maddeten, belki dünyanýn en fakir adamýdýr; fakat mâneviyat âleminin sultanýdýr.

Seksen küsûr senenin âlâmý yüzünde bir buruþuk yapamamýþ, yalnýz saçlarýný aðartmýþtýr. Rengi, pembe beyazdýr. Sakalý yoktur. Bir delikanlý kadar zindedir. Halim ve selimdir. Fakat heyecana geldiði zaman bir arslan tavrý alýr, iki dizinin üstüne doðrulur, bir þâhenþâh gibi konuþur.

En sevmediði þey siyasettir. 35 senedir bir gazeteyi eline almýþ deðildir. Dünya þuunu ile alâkasýný kesmiþtir. Akþam namazýndan sonra ferdasý öðleye kadar kimseyi kabul etmez, ibadetle meþgul olur. Pek az uyur. Talebelerini de siyasetten þiddetle meneder. Memleketin her tarafýnda 600 bini mütecaviz, belki bir milyonu bulan talebeleri memleketin en faziletli evlâdlarýdýr. Üniversitenin muhtelif Fakültelerinde müsbet ilimler tahsil eden þâkirdleri pek çoktur, yüzlercedir, binlercedir. Hiçbir Nur talebesi yoktur ki, sýnýfýnýn en faziletlisi, en çalýþkaný olmasýn. Memleketin her tarafýnda bulunan bu yüzbinlerce Risale-i Nur talebesinden hiçbirinin, hiçbir yerde âsayiþi muhil hiçbir hareketi, hiçbir vak'asý yoktur. Her Nur talebesi, millet-i Ýslamiyenin huzur ve emniyetinin tabiî birer muhafýzýdýr; âsâyiþin mânevî bekçisidir.

sh: » (T: 603)

Ýstanbul seyahatinden muzdarib olup olmadýðýný sordum:

-Bana ýzdýrab veren, dedi, yalnýz Ýslâmýn mâruz kaldýðý tehlikelerdir. Eskiden tehlikeler hariçten gelirdi; onun için mukavemet kolaydý. Þimdi tehlike içeriden geliyor. Kurt, gövdenin içine girdi. Þimdi, mukavemet güçleþti. Korkarým ki cemiyetin bünyesi buna dayanamaz.. çünkü düþmaný sezmez. Can damarýný koparan, kanýný içen en büyük hasmýný dost zanneder. Cemiyetin basiret gözü böyle körleþirse, îman kalesi tehlikededir. Ýþte benim ýzdýrabým, yegâne ýzdýrabým budur. Yoksa þahsýmýn mâruz kaldýðý zahmet ve meþakkatleri düþünmeðe bile vaktim yoktur. Keþke bunun bin misli meþakkate mâruz kalsam da, îman kalesinin istikbali selâmette olsa!

-Yüzbinlerce îmanlý talebeleriniz size âtî için ümid ve teselli vermiyor mu?

-Evet, büsbütün ümidsiz deðilim.

...........................................................................................

Dünya, büyük bir mânevî buhran geçiriyor. Mânevî temelleri sarsýlan garb cemiyeti içinde doðan bir hastalýk, bir veba, bir taûn felâketi gittikçe yeryüzüne daðýlýyor. Bu müdhiþ sârî illete karþý, Ýslâm cemiyeti ne gibi çarelerle karþý koyacak? Garbýn çürümüþ, kokmuþ, tefessüh etmiþ, bâtýl formülleriyle mi? Yoksa Ýslâm cemiyetinin ter ü taze îman esaslariyle mi? Büyük kafalarý gaflet içinde görüyorum. Ýman kalesini, küfrün çürük direkleri tutamaz. Onun için, ben yalnýz îman üzerine mesaimi teksif etmiþ bulunuyorum.

Risale-i Nur'u anlamýyorlar. Yahut anlamak istemiyorlar. Beni, skolâstik bataklýðý içinde saplanmýþ bir medrese hocasý zannediyorlar. Ben, bütün müsbet ilimlerle, asr-ý hazýr fen ve felsefesiyle meþgul oldum. Bu hususta en derin meseleleri hallettim. Hattâ bu hususta bazý eserler te'lif eyledim. Fakat ben, öyle mantýk oyunlarý bilmiyorum. Felsefe düzenbazlýklarýna da kulak vermem. Ben, cemiyetin iç hayatýný, mânevî varlýðýný, vicdan ve imanýný terennüm ediyorum. Yalnýz Kur'ânýn tesis ettiði tevhid ve îman esasý üzerinde iþliyorum ki Ýslâm cemiyetinin ana direði budur. Bu sarsýldýðý gün, cem'iyet yoktur.

Bana, "Sen þuna buna niçin sataþtýn?" diyorlar. Farkýnda deðilim. Karþýmda müdhiþ bir yangýn var. Alevleri göklere yükse-

sh: » (T: 604)

liyor. Ýçinde evlâdým yanýyor, îmaným tutuþmuþ yanýyor. O yangýný söndürmeðe, îmanýmý kurtarmaða koþuyorum. Yolda biri beni kösteklemek istemiþ de ayaðým ona çarpmýþ. Ne ehemmiyeti var? O müdhiþ yangýn karþýsýnda bu küçük hâdise bir kýymet ifade eder mi? Dar düþünceler! Dar görüþler!

Beni, nefsini kurtarmayý düþünen hodgâm bir adam mý zannediyorlar? Ben, cemiyetin îmanýný kurtarmak yolunda dünyamý da feda ettim, âhiretimi de. Seksen küsûr senelik bütün hayatýmda dünya zevki namýna bir þey bilmiyorum. Bütün ömrüm harb meydanlarýnda, esaret zindanlarýnda, yahut memleket hapishanelerinde, memleket mahkemelerinde geçti. Çekmediðim cefa, görmediðim eza kalmadý. Divan-ý harblerde, bir câni gibi muamele gördüm; bir serseri gibi memleket memleket sürgüne yollandým. Memleket zindanlarýnda aylarca ihtilâttan menedildim. Defalarca zehirlendim. Türlü türlü hakaretlere mâruz kaldým. Zaman oldu ki hayattan bin defa ziyade ölümü tercih ettim. Eðer dinim intihardan beni menetmeseydi, belki bugün Said topraklar altýnda çürümüþ gitmiþti.

Benim fýtratým, zillet ve hakarete tahammül etmez. Ýzzet ve þehamet-i Ýslâmiye beni bu halde bulunmaktan þiddetle meneder. Böyle bir vaziyete düþünce, karþýmda kim olursa olsun, isterse en zalim bir cebbar, en hunhar bir düþman kumandaný olsa tezellül etmem. Zulmünü, hunharlýðýný onun suratýna çarparým. Beni zindana atar, yahut idam sehpasýna götürür.. hiç ehemmiyeti yoktur. -Nitekim öyle oldu.- Bunlarýn hepsini gördüm. Birkaç dakika daha o hunhar kumandanýn kalbi, vicdaný zulümkârlýða dayanabilseydi Said bugün asýlmýþ ve mâsumlar zümresine iltihak etmiþ olacaktý.

Ýþte benim bütün hayatým böyle zahmet ve meþakkatle, felâket ve musibetle geçti. Cemiyetin îmaný, saadet ve selâmeti yolunda nefsimi, dünyamý feda ettim. Helâl olsun. Onlara beddua bile etmiyorum. Çünki, bu sayede Risale-i Nur, hiç olmazsa birkaç yüzbin, yahut birkaç milyon kiþinin -adedini de bilmiyorum ya, öyle diyorlar. Afyon Savcýsý beþyüz bin demiþti. Belki daha ziyade- îmanýný kurtarmaða vesile oldu. Ölmekle yalnýz kendimi kurtaracaktým, fakat hayatta kalýp da zahmet ve meþakkatlere tahammül ile bu kadar îmanýn kurtulmasýna hizmet ettim. Allaha bin kere hamdolsun.

sh: » (T: 605)

Sonra, ben cemiyetin îman selâmeti yolunda âhiretimi de feda ettim. Gözümde ne Cennet sevdasý var, ne Cehennem korkusu. Cemiyetin, yirmibeþ milyon Türk cemiyetinin imaný namýna bir Said deðil, bin Said feda olsun. Kur'ânýmýz yeryüzünde cemaatsiz kalýrsa Cenneti de istemem; orasý da bana zindan olur. Milletimizin îmanýný selâmette görürsem, Cehennemin alevleri içinde yanmaða razýyým: Çünki; vücudum yanarken, gönlüm gül-gülistan olur.

Hazret coþmuþtu. Bir yanardað gibi lâvlar saçýyordu. Bir fýrtýna gibi gönül denizini dalgalandýrýyordu. Bir þelâle gibi haþmetli zemzemelerle ruhun en derin noktalarýna çarpýyordu. Çok heyecanlanmýþtý. Millet kürsüsünde coþmuþ bir hatib gibi devam ediyor, sözünün kesilmesini istemiyordu. Yorulduðunu hissettim. Bu heyecanlý bahsi deðiþtireyim, dedim.

-Mahkemede sýkýldýnýz mý? diye sordum.

...............................................................................................

Dinî tedrisata, kadýnlarýmýzýn, muhterem hemþirelerimizin terbiye-i Ýslâmiye dairesinde iffet ve þereflerini muhafaza etmelerine taraftar olmanýn bir suç olduðuna dair kanunlarda bir madde var mý? "Kalbe gelen hakikat" gibi tâbirleri de þahsî nüfuz temini maksadýna delil göstermelerinin mânasýný da bu ilimle, hukukla meþgul doçentlerden sorarým.

Üstadla görüþmemiz çok uzamýþtý. Müsaade alýp ayrýldýðým zaman vakit hayli geçmiþti.

1952

EÞREF EDÝB

* * *

sh: » (T: 606)(RESÝM)

sh: » (T: 607)

SAÝD NUR VE TALEBELERÝ

Bahtiyar bir ihtiyar var. Etrafý, sekiz yaþýndan seksen yaþýna kadar bütün nesiller tarafýndan sarýlmýþ. Yaþlar ayrý, baþlar ayrý, iþler ayrý, Fakat bu ayrýlýkta gayrýlýk yok! Hepsi bir þeye inanmýþ, Allaha!.. Âlemlerin Rabbý olan Allaha, Onun ulu Peygamberine.. Onun büyük kitabýna.. Kur'ân henüz yeni nâzil olmuþ gibi, herkes aradýðýný bulmuþ gibi bir hal var onlarda. Said Nur ve talebelerini seyrederken, insan kendini âdeta Asr-ý Saadette hissediyor. Yüzleri nur, içleri nur, dýþlarý nur Hepsi huzur içindeler. Temiz, ulvî, sonsuz bir þeye baðlanmak, her yerde hâzýr, nâzýr olana, âlemlerin yaratýcýsýna baðlanmak, o yolda yürümek, o yolun kara sevdalýsý olmak Evet!.. Ne büyük saadet!

Said Nur, üç devir yaþamýþ bir ihtiyar. Gün görmüþ bir ihtiyar. Üç devir; Meþrutiyet, Ýttihad ve Terakki, Cumhuriyet. Bu üç devir büyük devriliþler, yýkýlýþlar, çökülüþlerle doludur. Yýkýlmayan kalmamýþ! Yalnýz bir adam var. O ayakta Þark yaylâlarýndan, Güneþin doðduðu yerden Ýstanbul'a kadar gelen bir adam. Ýmaný, sýradaðlar gibi muhkem. Bu adam, üç devrin þerirlerine karþý imanlý baðrýný siper etmiþ. Allah! demiþ. Peygamber demiþ, baþka bir þey dememiþ. Baþý Aðrý Daðý kadar dik ve maðrur. Hiçbir zalim onu eðememiþ, hiçbir âlim onu yenememiþ Kayalar gibi çetin, müdhiþ bir irade Þimþekler gibi bir zekâ Ýþte Said Nur!.. Divan-ý harbler, mahkemeler, ihtilâller, inkýlâblar... Onun için kurulan idam sehpalarý... Sürgünler... Bu müdhiþ adamý, bu mâneviyat adamýný yolundan çevirememiþ! O, bunlara îmanýndan gelen sonsuz bir kuvvet ve cesaretle karþý koymuþ. Kur'ân-ý Kerîm'de "Ýnanýyorsanýz muhakkak üstünsünüz" (Âl-i Ýmran sûresi âyet 139) buyuruluyor. Bu Allah kelâmý, sanki Said Nur'da tecelli etmiþ!

Mahkemelerdeki müdafaalarýný okuduk. Bu müdafaalar bir nefs müdafaasý deðildir; büyük bir dâvânýn müdafaasýdýr. Celâdet, cesaret, zekâ eseri, þaheseri.

Niçin Sokrat bu kadar büyüktür? Bir fikir uðruna hayatý hakîr gördüðü için deðil mi? Said Nur en az bir Sokrat'týr; fakat Ýslâm düþmanlarý tarafýndan bir mürteci, bir softa diye takdim olundu. Onlara göre büyük olabilmek için ecnebi olmak gerek. O, mahkemelerden mahkemelere sürüklendi. Mahkûmken bile hükmedi-

sh: » (T: 608)

yordu. O hapishanelerden hapishanelere atýldý. Hapishaneler, zindanlar onun sayesinde Medrese-i Yûsufiye oldu. Said Nur zindanlarý nur, gönülleri nur eyledi. Nice azýlý katiller, nice nizam ve ýrz düþmanlarý, bu îman âbidesinin karþýsýnda eridiler; sanki yeniden yaratýldýlar. Hepsi halim selim mü'minler haline, hayýrlý vatandaþlar haline geldiler… Sizin hangi mektebleriniz, hangi terbiye sistemleriniz bunu yapabildi, yapabilir?

Onu diyar diyar sürdüler. Her sürgün yeri, onun öz vataný oldu. Nereye gitse, nereye sürülse, etrafý saf, temiz mü'minler tarafýndan sarýlýyordu. Kanunlar, yasaklar, polisler, jandarmalar, kalýn hapishane duvarlarý, onu mü'min kardeþlerinden bir an bile ayýramadý. Büyük mürþidin, talebeleriyle arasýna yýðýlan bu maddî kesafetler; din, aþk, îman sayesinde letafetler haline geldiler. Kör kuvvetin, ölü maddenin bu tahdid ve tehdidleri, ruh âleminin ummanlarýnda büyük dalgalar meydana getirdi. Bu dalgalar, köy odalarýndan baþlayarak, yer yer her tarafý sardý; üniversitelerin kapýlarýna kadar dayandý.

Yýllardýr mukaddesatlarý çiðnenmiþ vatan çocuklarý, mahvedilen nesiller, îmana susayanlar; onun yoluna, onun nuruna koþtular. Üstadýn Nur risaleleri elden ele, dilden dile, ilden ile ulaþtý, dolaþtý. Genç-ihtiyar, cahil-münevver sekizinden seksenine kadar herkes ondan bir þey aldý, onun nuruyla nurlandý. Her talebe, bir makine, bir matbaa oldu. Ýman, tekniðe meydan okudu. Nur risaleleri binlerce defa yazýldý, teksir edildi.

Gözlerinin nuru sönmüþ, iç âlemlerinin ýþýðý sönmüþ, harabeye dönmüþ olan körler; bu nurdan, bu ýþýktan korktular. Bu aziz adamý, dillerden hiç eksik etmedikleri "Ýnkýlâba-lâikliðe aykýrý hareket ediyor" diye, tekrar tekrar mahkemeye verdiler; tekrar tekrar hapishanelere attýlar. Kaç kerre zehirlemek istediler. Ona zehirler, panzehir oldu. Zindanlar dershane... Onun nuru, Kur'ânýn nuru, Allahýn nuru vatan sýnýrlarýný da aþtý. Bütün Âlem-i Ýslâmý dolaþtý. Þimdi Türkiye'de, her teþekkülün, vatanýný seven herkesin, önünde hürmetle durmasý lâzým gelen bir kuvvet vardýr: Said Nur ve Talebeleri. Bunlarýn derneði yoktur, lokali yoktur, yeri yoktur, yurdu yoktur, partisi, patýrtýsý nutku, alâyiþi, nümayiþi yoktur. Bu, bilinmezlerin, ermiþlerin, kendini büyük bir dâvâya vermiþlerin þuurlu, îmanlý, inanlý kalabalýðýdýr.

O. Yüksek Serdengeçti

* * *

sh: » (T: 609)

BEDÝÜZZAMAN'I ZEHÝRLEDÝLER

Bundan yedi sene önce; kanunlarýn çiðnendiði, beþer haklarýnýn çarmýha gerildiði, hürriyetlerin hiçe sayýldýðý, þahsî arzu ve ihtirasatýn kanunlardan üstün tutulduðu bir devr-i rezilânede, Afyon Vilâyetinin Emirdað kazasýna seksenlik bir ihtiyar, bir din âlimi sürülüyor. Nüfus kütüðüne kaydettirilip burada ikamete mecbur ediliyor. Tek gayesi, Kur'ân-ý Kerîm'in ahkâmýný teblið, insanlarý doðruya, iyiye ve namusluluða sevketmek olan bir fikir adamý, nefyediliyor... Her cephesinde kan döktüðü kendi öz yurdunda, Engizisyon Mahkemelerinin dahi insanoðluna reva görmeyeceði zulme, iþkencelere tâbi tutuluyor. Sakalýna, býyýðýna, kýlýk kýyafetine karýþýlýyor; jandarma dipçikleri altýnda ölüme mahkûm ediliyor.

Sürgün olarak gönderildiði yerde dahi rahat býrakýlmýyor. Ecdadýndan misafirperverliði, ihtiyarlarýn, garib ve kimsesizlerin yardýmýna koþmayý miras alan her Türk gibi, bu kaza halký da, ilmî eserleriyle, efal ve hareketleriyle müsellem olan bu zâtýn yardýmýna koþmayý vicdanî bir vazife telakki ediyor.

Ýslâmýn ve ilmin, izzet ü vakarýný þerefle muhafaza etmesini bilen ve asla dünya zevkleri için minnet kabul etmeyen bu þahsýn, siyasî hiçbir parti ve teþekkülle de kat'iyyen alâkasý yoktur.

Türkiye'de iman ve karakter sahibi her fikir adamýna yapýldýðý gibi, bu kimsenin muhtelif defalar evi aranmýþ, mahkemelere verilmiþ, bütün eserleri, mektublarý en ufak teferruatýna varýncaya kadar müsadere edilerek suçsuz yere hapis-hanelerde süründürülmüþtür.

Evet, suçsuz yere diyoruz. Çünkü; vali ve kaymakamýndan tutunuz da, karakoldaki jandarmasýna varýncaya kadar Üstada eza ve cefa etmek, hapishanelerde süründürmek bir vesile-i iftihar; þefin gözüne girebilmek, terfi-i makam edebilmek gibi süflî hýrslarla yanýp kavrulanlar için ise bulunmaz bir fýrsat olmuþtur.

Bu zulüm, bu iþkencenin sebeblerini, o devrin dine karþý olan temayülünde, vicdan hürriyetine ve Ýslâmiyete yaptýðý baskýda aramak lâzýmdýr. Bu halin, o devirde hiç de acayib olan bir tarafý yoktur. Zira o devirde memlekette; dinsiz, materyalist, behimî hislerinin zebûnu köle ruhlu bir nesil yetiþtirilmek istenirken, bu zâtýn kendi hayatýný istihkar derecesinde ortaya atýlýp hürriyetle, ah-

sh: » (T: 610)

lâkla, îmanla meþbu hayvanî hislerin esiri olmayan bir gençlik istemesi ve bu uðurda çalýþmasý elbette hoþ görülmezdi. Millet haklarýný çiðneyip, milyonlarýn sýrtýndan ahtapotlar gibi geçinmeyi þiar edinenler için korkulacak bir haldir bu. Takibler, baskýlar senelerce devam etti. Onunla konuþanlarýn, mektublaþanlarýn, hizmetine koþanlarýn evleri arandý, kendileri Afyon Hapishanesinde çürütülerek çoluk çocuklarý sokaklarda sürünmeye mahkûm edildi.

Onun el yazmasý Kur'ân-ý Kerîmi ile bunun tefsiri olan Risale-i Nur parçalarý birer hýyanet-i vataniye evraký imiþ gibi müsadere edilip savcýlýklara devredildi.

Muhakemesine mevkufen devam edilerek yirmi ay suçsuz yere hapishanede býrakýldý.

Öyle bir an geldi ki, bu vak'alarýn cereyan ettiði Afyon Hapishanesi, Allaha inanmaktan ve onun emirlerini yerine getirmekten gayri hiçbir suçu olmayan mâsum vatandaþlarla dolup taþtý. Onlara reva görülen zulüm, iþkence, þeytanlarý bile dehþete düþürdü, ayyûka çýktý; vahþet halini aldý. Nasýl Kudüs-i Þerif Yahudilerin vahþetine ve peygamberlere yapýlan zulümlere sahne olmuþsa, Afyon þehri de, insan haklarýnýn çiðnenip vatandaþ haklarýnýn çarmýha gerildiði ikinci bir þehir oldu.

14 Mayýs seçimleriyle çeyrek asrýn diktatoryasý zîr ü zeber edilip çatýr çatýr yýkýlýrken, millet, kendi mukadderatýna hâkim olmaktan duyduðu hududsuz bir sevinç içerisinde bayram ediyor.

...............................................................................................

14 Mayýstan sonra her þeyin deðiþeceðini beklerken yine görüyoruz ki, vali ve kaymakamlar eski alýþkanlýklarýna devamdalar.

Taharri memurlarý yine konuþan iki üç vatandaþýn peþinde ve yine Bediüzzaman'ýn evi tarassud altýnda. Öyle ki, bir jandarma çavuþu bile elinde arama emri olmadan Türkiye Cumhuriyeti kanunlarýyla müeyyed bulunan mesken masuniyetine tecavüz ediyor. Ve bu cür'etkâr, bir türlü ceza görmüyor. Yine Üstadýn kýlýk kýyafetiyle uðraþýlýyor, devr-i sâbýkta olduðu gibi, ziyaretine gelenler yine kaydedilip karakollara çaðrýlýyor.

.................................................................................................

Kendisini milletine hasreden seksen yaþýndaki ihtiyar bir din âlimi öldürülmek isteniyor; hem de Ramazan Bayramý akþamý, iftar yemeðine zehir konulmak suretiyle.

sh: » (T: 611)

Bu ne fecî, bu ne tahammül edilmez bir haldir. Tecrid edilmiþ, daimî bir tarassud altýnda, kapýsýnda bekçi. O içerde ölümle baþbaþa býrakýlýyor.

Heyhat! Geliniz ey ehl-i Ýslâm! Hep beraber aðlaþalým. Hayýr, hayýr! Gözyaþlariyle, feryad ile tedavisi mümkün deðil bu derdin. Allah için uðraþalým.

NÝHAT YAZAR

* * *

BEDÝÜZZAMAN SAÝD NUR

Büyük ve dâhî adamlarýn beþiði olan Türkiye þimdiye kadar, ne kadar mebzul mücahidler, müceddidler ve bütün mânasiyle büyük insanlar görmüþtür. Onlarýn idrak ettikleri hayat þartlarý ve gördükleri itibar, bulduklarý ve mazhar olduklarý hürmet, kadir ve kýymetlerine asla nâkise vermemekle beraber yürüdükleri hak yolunda muhakkak ki kendilerine büyük kolaylýklar temin etmiþtir. Bu þartlarýn mâkûs tecellisine ve zulmün en aðýrýna mâruz kaldýðýmýz þu geçmiþ yirmibeþ yýl, bize aðýr mücadele ve mücahedeler içinde yoðurulmuþ, dâvâsýnýn ve imanýnýn azametinden ilham almýþ ve büyüklüðünü dünyanýn en hücra köþelerine yaymýþ bir dâhî, bir nur ve fazilet timsali hediye etmiþtir.

Nur'u, birçok muzlim vicdanlarý aydýnlatmýþ; kudreti, birçok zayýf imanlý insanlara cesaret vermiþ, dehasý, birçok nasibsiz insanlarýn ruhuna ilham serpmiþ olan bu büyük adam, hiç þübhe yoktur ki, Said Nur Hazretleridir.

Ondan fazilet ve fedakârlýk dersi alan birçok yolunu þaþýrmýþ insanlar kendilerini mes'ud ve aydýnlýk bir sahranýn ortasýnda bulmuþlardýr. Dehâsý ve celâdeti kadar îmaný da kuvvetli olan bu muhterem insan; yirmibeþ yýllýk istibdad ve zulme gözlerini kýrpmadan göðüs geren ve onun korkunç iþkence adaletsizliðine îmandan doðan bir cüretle karþý koyan tek þahsiyettir.

Bütün Müslüman dünyasý, bu kutbun câzibesinden kendisini kurtaramamýþtýr. Türkiye'nin ýssýz ve tenha bir köþesinde doðan bu nur, ziyasýný Pakistan'lara, Endonezya'lara kadar yaymýþ ve

sh: » (T: 612)

kendisiyle beraber milletimizin de þan ve þerefine hâleler eklemiþtir.

Ne yazýktýr ki; baðrýmýzdan fýþkýrmýþ, bize þeref kazandýrmýþ, kararmýþ gönüllerimizi aydýnlatmýþ, dalâlet yoluna sapmýþ insanlarý hak yoluna getirmiþ olan bu muhteþem ve mübarek insan, bizden hürmet yerine sadece tazyik ve zulüm görmüþtür.

Fakat o, bundan ne yýlmýþ, ne de yolunu deðiþtirmiþtir. Bilâkis, o daha iyi biliyor ki; mücadelesiz, fedakârlýksýz, ýzdýrabsýz hiçbir dâvâ kök tutamaz.

Ne de olsa, ne kadar biz bu güneþin ýþýðýný söndürmek istesek de onun nuru karanlýk gönüllerde birer meþ'ale gibi yanýyor ve bizi aydýnlatýyor. Bu, büyük insanýn hakký ve dâvâsýnýn meyvesidir. Ne mutlu kendisine!

CEVAT RIFAT ATÝLHAN

* * *

BEDÝÜZZAMAN SAÝD NUR

Güzel Türk vatanýnýn yetiþtirip bütün beþeriyete örnek insan olarak hediye ettiði büyük dâhî, büyük mürþid ve muhteþem bir insanýn ismidir. Doksan yýlý dolduran hayatýnýn her günü birer nur hâlesi, birer fazilet ýþýðý, bir azim ve îman halkasý halinde Türk nesillerinin ruhlarýna ve dimaðlarýna girmiþ; ve bu nur, senelerle birçok karanlýk ruhlarý aydýnlatarak onlarý; doðru, güzel ve ýþýklý yollara sevketmiþtir.

Ýlâhî bir zekânýn remzi olan büyük Üstad Said Nur Hazretleri, Allahýn müstesna bir lûtuf ve keremi olan muhteþem dehasýný mü'min bir azim ve celâdetle bu aziz milletin hayrý, terakkisi ve yükseliþi uðruna harcamýþ ve onun nuru Türk hududlarýndan taþarak komþu memleketlere, Pakistan ve Endonezya'ya kadar yayýlmýþtýr.

Bu nurun ýþýðý ve insanlara bahþettiði ahlâk ve fazilet þulelerinin tek bir kýymet ve takdir ölçüsünde toplanmasý mümkün deðildir.

Ondaki azim ve irade, ondaki yüksek kanaat ve üstün insan

sh: » (T: 613)

vasfý, hepimiz için örnek teþkil edecek kadar büyüktür.

Yalnýz biz deðil, yalnýz Müslümanlar deðil, bütün insanlýk bu büyük insanýn þahsiyetinde asalet ve necabetin, ahlâk ve faziletin ve bilhassa yüksek îmanýn bütün göz kamaþtýrýcý enmuzeclerini temaþa edebilir. Bütün Türk çocuklarý, vatanlarýnýn bu kadar Ýlâhî bir zekâya, bu kadar muhteþem bir þahsiyete, bu kadar temiz bir insana beþik vazifesi gördüðüne iftihar edebilirler.

Evvelki gün onun bir mahkemesi vardý. Bu mahkemeden iki þey öðrendik: Biri, asil ve genç Türk neslinin fazilet ve ulüvv-ü ahlâka, yüksek inanç ve iradeye olan derin saygýsý ve yüksek alâkasý...

Diðeri de, lükslerini, zenginliklerini, rütbe ve mevkilerini ve bugünkü fâni ve sefil varlýklarýný Türk milletinin sefalet ve geriliðinde arayan ve zehirli ilhamlarýný ve direktiflerini ve kuvvetlerini milletlerarasý gizli, devirici ve bozguncu Türk düþmanlarýndan alan bir soysuzlar ve nesebleri belirsiz insanlarýn takýndýðý tavýr.

Binlerce münevver Türk gencinin teþkil ettiði büyük topluluktan bir mikdar irkilerek zehirli, mel'ûn ve müfsid kalemlerini korkak ve titrek dahi olsa sinsi sinsi aleyhte kullanan ve artýk modasý geçmiþ olan palavralarla bu kýymeti küçümsemek isteyen gürûh.

Þöyle bir mukayese yapabiliriz: Üstad-ý Azamla (hâþâ mason üstadý deðil), muasýr olan büyük adam ve Hindistan'ýn kurtuluþ rehberi Mahatma Gandi. Biri, Ýngiliz ceberutuna, Ýngiliz emperyalizmine ve onun korkunç istilâ ve istismarýna baþ kaldýrmýþ ve yýllarca büyük dâvâsýna hizmet ederek Ýngiltere'nin bütün haþmet ve kudretini, azîm iradesi önünde âciz ve meflûç bir hale getirmiþtir. Bizim bu tipte yetiþtirdiðimiz büyük insanýn mücadele ve mesai hayatý ve þekli, birincisine çok benzemekle beraber; fazla olarak ona Cenab-ý Hakkýn bahþ buyurduðu Müslümanlýk ve îman nuru da kendi ziyasýný Güneþ gibi Ýslâm iklimlerine ve diyardan diyara aþýrýp götürmüþtür.

Arada sadece büyük ve þayan-ý esef bir fark vardýr.

Bu fark birincisine dörtyüz milyona yakýn bir insan topluluðunun gösterdiði sarsýlmaz inanç, hürmet ve baðlýlýk... Bizimkine karþý da -mahdud bile olsa- bazý asalet fukarasý soysuzlarýn açýða vuran istihfaf ve sinsi hücumlarý.

Yarabbi! Neden bizi böyle her kýymet ve fazileti paçavraya dön-

sh: » (T: 614)

dürecek kadar pespâyeleþtirdin? Biliyoruz, sana karþý günahýmýz çok ve büyüktür. Yeter yâ Ýlâhî, yeter bu sukut bize!

CEVAT RIFAT ATÝLHAN

* * *

Bediüzzaman kimdir?

Bediüzzaman mâhud ve mühlik uçurumlarla dolu olan içtimaî seyrimizi, mânevî deðerler bakýmýndan bir nur-u îmanî ve ziya-yý irþadî ile taht-ý emniyete almaða çabalayan ve bu hususta bilmenin, kendi kendini idare etmek; bilmemenin, körü körüne idare olunmak hakikatýna vücud vereceðini halk kitleleri arasýnda temessül ettiren insandýr.

Bediüzzaman, ahlâkî kýymetler ve millî hasletlerin pozitif ilimlerle müvazi olarak kat-ý mesafe edemediðini, bu mâna ve þekil müvacehesinde yetiþen çöl kadar kuru ve boþ ruhlarla bulanmýþ gençliðin, istikbalde milletimizin rü'yet ufkunda bir kara belâ olacaðý hakikat-ý kat'îyesini gözlere sokan ve çare-i hâlâsý da gösteren kimsedir.

Bediüzzaman, þark ve garb arasýndaki azîm müfarakatýn, þahsiyet mefhumunun daralma ve geniþlemesinden neþ'et ettiðini gören ve asrýn maymun taklidçiliðine varan þahsiyetsizliði önünde þahsiyet mefhumunun Ýlâhî yüksekliðini gönüllerin mihrak noktasýnda sembolleþtirmeðe tevessül eden âlimdir.

Bediüzzaman, hür adamlarýn, hür memleketinin Ýlâhî kuruluþ felsefesini, akýllara ve gönüllere nakþeden din adamýdýr.

Bu necib millet Bediüzzaman gibi nefsindeki menfaat putunu deviren insanlarýn hizmetine çok, ama çok muhtaçtýr.

Hukuk Fakültesinden

ZÝYA NUR

* * *

sh: » (T: 615)

DEMOKRAT KARDEÞLERE TAVSÝYE

Diktatörler ve þefler idaresinde memleketin dinini, îmanýný, canýný, hayatýný kasýp kavuran merhametsiz eski devrin farmason kullarýnýn þu cançekiþme devrinde Demokratlara tevcih ettikleri silâhlarýn en tesirlisi, onu kendilerinden daha dinsiz göstermeðe çalýþmalarýdýr. Bir kýsmý dindarlýk perdesine bürünerek, Demokratlarýn millete vâdettikleri din hürriyetini temin etmeyeceklerini propaganda ediyorlar. Bir kýsmý da, irticaý himaye ediyor ithamýyla Demokratlarýn din hürriyetine taraftarlýk etmesini önlemeðe kendileri gibi Demokratlarý da dini, din müesseselerini tahrib etmeðe, din ehline karþý þiddet göstermeðe sevkediyorlar.

Demokrat Partinin iktidarý ele alýr almaz komünistlere karþý þiddetli davranmasý, diðer taraftan Ezan-ý Muhammedînin serbestisini temin etmesi, bu sebeble halkýn muhabbetini kazanarak kendi kuvvetinden yirmi defa daha bir kuvvet elde etmesi Halkçýlarý müdhiþ endiþeye düþürdü.

Eski devrin din ehline ve Kur'an ehli olan "Nurculara" karþý takib ettiði zalimane siyasetin onlarý bu hale düþürdüðünü Demokratlar idrak edecek bir seviyede olduklarý için, onlarýn pusularýna düþmeyeceklerine itimadýmýz vardýr.

Eski devrin belli baþlý þiarý malûmdur. Demokratlar, bekalarýný temin etmek isterlerse, tamamýyla bu þiara karþý bir siyaset takib etmeleri icab eder; bir taraftan komünizme karþý þiddet, diðer taraftan dini ve din ehlini himaye. Açýkça ve mertçe bu yolda yürümek mecburiyetindedir. Bu hususta göstereceði, en ufak bir zaaf, yahut en ufak bir samimiyetsizlik onu Halkçýlarýn çukuruna düþürür.

Biz Nur Talebeleri, kat'iyyen siyasetle iþtigal etmeyiz. Bizim yegâne emelimiz, memlekette din hürriyetinin hakikî surette temini, dine ve din ehline ve Kur'an ehli olan Nurculara karþý çeyrek asýrdan beri devam eden zulüm ve tazyikin tamamiyle bertaraf olmasýdýr. Demokrat kardeþlere tavsiye ederiz: Devr-i sabýkýn þeytankârâne oyunlarýna, hilelerine aldanmasýnlar; onlarýn düþtükleri dalâlete düþmesinler. Milletin ruhunu ve iradesini onlar gibi istihfaf etmesinler. Komünizme ve dine karþý tuttuklarý doðru yolda azimle devam etsinler.

Nur Talebeleri Namýna

SADIK, SUNGUR, ZÝYA

sh: » (T: 616)

Bediüzzaman

Bergson "Ahlâkla dinin iki kaynaðý" adlý son kitablarýndan birisinde; bilhassa ahlâkýn, bir insan cemiyetinde alçalmýþ vak'a derekesinden ulvî mefkûre seviyesine, ancak dindar ve temiz þahsiyetler sayesinde yükselebileceðini kaydeder.

Bu görüþ, insanlýk ve Müslümanlýk tarihinde sayýsýz örneklerle her zaman tahakkuk eylemiþtir. Zaten psikoloji ilmine dayanan terbiye san'atý, -an'anevi yollarýnda- bu umdeye tutunduðu ve yeni bir istikamet verilecek nesilleri bu kabil örnek insanlarý taklide sevkettiði nisbette, bizden evvelki devirlerde, bizden çok mes'ud insanlar yetiþtirmiþtir.

Bediüzzaman, hangi cemiyette ve hangi devirde yaþarsa yaþasýn, iþte bu iþaret ettiðimiz örnek insan vasýflarýný muhafaza eden temiz ve müstesna þahsiyetlerden birisidir. Türk Milletini mahvetmek için casus ellerle perde arkasýnda yetiþtirilmiþ ve Türk Milletini yalanla, dolanla her saniye aldatmayý kendine bir geçinme san'atý edinmiþ bir sürü vatan haini ve millet düþmaný mahlûklar, bu temiz þahsiyetin yýllardan beri hayatýný cendereye sokmuþtur. Sorarýz: (Fakat kime soracaðýz? Bu sorgudan da ne umacaðýz?) Bütün tarihimizde, her fýrsatta, en korkunç ve amansýz düþmanlýðýný isbat eden Fener Patrikleri muhteþem saraylarýnda saltanat sürerken; bu aziz topraðýn asýrlardan beri tapusunu -en az bin senelik bir mülkiyet hakkýyla- etinde ve kalbinde taþýyan Bediüzzaman, bu fesad ocaðýnýn bir kapýcýsý kadar da mý yaþamak hakkýndan mahrum kalsýn?

Hangimiz, yapraklarý arasýnda fikrî ve ruhî seyahatlere kalktýðýmýz kitablarýmýzýn ansýzýn mukaddes bilinen meskenimize tecavüz edilerek, odamýzda baskýna uðrayarak ellerimizden kapýlýp gasbedilmesine tahammül edebiliriz? Böyle bir hareket -güya taklid edilen- çaðdaþ medenî cemiyetlerden en geri kalan Ýspanyada da vuku bulamaz, hele vukuundan sonra nâmütenahi asla tekerrür edemez.

Biz, Bediüzzamanýn ilim, ahlâk, fazilet ve edeb sýfatlariyle bezenen temiz ve yüksek þahsiyetine gösterilen ve hele son günlerde bütün bütün þiddetlenen kötü muamelelerden ve bu

sh: » (T: 617)

muameleleri ona reva görenlerden nefret ediyoruz. Ahlâksýzlýk çirkefinin bir tufan halinde her istikamete taþýp uzanarak her fazileti boðmaya koyulduðu, Türklerin bu kadar karanlýk günlerinde onun feyzini bir sýr gibi kalbden kalbe mukavemeti imkânsýz bir hamle halinde intikal eder görmekle teselli buluyoruz. Gecelerimiz çok karardý ve çok kararan gecelerin sabahlarý pek yakýn olur.

اِنَّ اللّهَ مَعَ الصَّابِرِينَ

CEVDET SEZER

* * *

بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ

Çok Aziz, Çok Mübarek, Çok Müþfik, Çok Sevgili Üstadýmýz Hazretleri,

Risale-i Nuru himmet ve dualarýnýzla, dikkat ve tefekkürle okudukça, bu muazzam eser külliyatýnýn týlsým-ý kâinatýn muammasýný keþf ve halleden bir keþþaf olduðunu, hâl ve istikbalin bir mürþid-i ekberi ve bir rehber-i a'zamý olduðunu, yine dua ve himmetinizle idrak ediyoruz. Evet Üstadýmýz Hazretleri! Risale-i Nuru okuyan her idrak sahibi anlýyor ki; Risale-i Nur, gerek bu asrýn, gerekse önümüzdeki asrýn beþeriyetini fikir karanlýklarýndan kurtarýp, tenvir ve irþad edecektir.

Risale-i Nur, yalnýz bu vatan ve millet için deðil, Âlem-i Ýslâm ve bütün beþeriyetin ihtiyacýna cevab verecek bir külliyat olarak te'lif edilmiþtir. Bugün, tarihte hiç görülmemiþ bir fecaat ve felâket içerisinde çýrpýnan beþeriyet için, halâskâr olarak Risale-i Nura sarýlmaktan ve ne bahasýna olursa olsun, Risale-i Nurun nurani ve parlak eczalarýný elde edip dikkat ve tefekkürle okumaktan baþka bir kurtuluþ çaresi yoktur. Risale-i Nuru okuyan herkes, bu hakikatý idrak etmiþ ve etmektedir. Eðer biz muktedir olsak; bu hakikatý, kâinata nâzýr bir mahalle çýkýp, bütün kâinata ilân edeceðiz. Fakat madem ki buna muvaffak olamýyoruz, ve mademki Risale-i Nurun cihanþümul kýymetini bu derece Üs-

sh: » (T: 618)

tadýmýzýn himmetiyle idrak etmiþiz; þu halde o nur ve feyiz hazinesi, irfan ve kemalât menbaý olan Risale-i Nuru, bir dakikamýzý bile boþ geçirmeden, mütemadi ve devamlý bir þekilde her gün ve her saat okuyacaðýz, ve bu uðurda geceli gündüzlü çalýþacaðýz Ýnþâallah. Fakat, her an bütün iþlerimizde olduðu gibi, bunda da büyük Üstadýmýzýn dua ve himmetiyle muvaffak olabileceðiz.

Hem þu hakikat zâhir ve bâhirdir ki: Bir kimse allâme dahi olsa, Risale-i Nurun ve müellifinin talebesidir. Risale-i Nuru okumak zaruret ve ihtiyacýndadýr. Eðer gaflet ederse, kendisini aldatan enaniyetine boyun eðip, Risale-i Nur Külliyatýný okumazsa, büyük bir mahrumiyete düçar olur. Fakat, biz idrak ettiðimiz bu muazzam hakikat karþýsýnda, beþeriyetin halâskârý ve milyarlarca insanlarýn fevkinde olan bir memur-u Rabbaniye nasýl minnetdar ve medyun olduðumuzu tarif edemiyoruz. Yine dua ve himmetinizle idrak etmiþiz ki; Kur'ân-ý Kerîmin bir mucize-i maneviyyesi olan harika Risale-i Nur Külliyatýnýn bir satýrýndan ettiðimiz istifadenin, bir mikdar-ý mukabilini dahi ödemeye gücümüz yetiþmez. Bunun için ancak, Cenab-ý Hakka þöyle yalvarmaða karar verdik:

"Ya Rab! Bizi ebedî haps-i münferidden kurtarýp bâki ve sermedi bir âlemin saadetine nâil edecek bir hakaik hazinesinin anahtarýný Risale-i Nur gibi nazirsiz bir eseriyle bahþeden sevgili ve müþfik Üstadýmýzý, zâlimlerin ve düþmanlarýn su-i kasdlarýndan muhafaza eyle, Kur'an ve îman hizmetinde daima muvaffak eyle. Ona sýhhat ve âfiyetler, uzun ömürler ihsan eyle!" diye dua ediyoruz.

Evet Üstadýmýz Hazretleri! Risale-i Nuru dikkat ve tefekkürle okumak nimet-i uzmasýna nail olan biz bir kýsým üniversite gençliði, bir hüsn-ü zan veya bir tahmin ile deðil, tahkiki ve tedkikî bir surette, sarsýlmaz ve sarsýlmýyacak olan ilmelyakîn bir kuvvet-i îmaniyye ile inanýyoruz ki; zemin yüzünün bu asra kadar görmediði bir vahþet ve dehþetin sebebi olan dinsizlik ve ilhadý, Bediüzzaman ortadan kaldýrmaða inayet-i Hak ile muvaffak olacaktýr.

Bizim bu kanaatýmýz, safdilâne veya tahminle deðildir; ilmî ve delile müstenid bir tahkik iledir. Bunun için, muarýz olan dahi bu hakikatý kalben tasdik edecektir. Dua ve þefkat buyurun Kur'an ve îman hizmetinde fedâi olalým. Risale-i Nuru, bir dakikamýzý bile kaybetmeden okuyalým, yazalým, ihlas-ý tamme muvaffak olalým.

Üniversite Nur Talebeleri Namýna

ABDÜLMUHSÝN

sh: » (T: 619)

بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ

Çok Mübarek Üstadýmýz Hazretleri,

Evvelâ: Geçenlerde alýnan Nur eczalarýnýn hepsi daðýldý; Nurun müþtaklarý sürur içinde kaldýlar. Nurdan kýsmeti olanlar, birer birer çýkýp, ona koþuyorlar. Nur arayan sineler, مَنْ طَلَبَ وَ جَدَّ وَجَدَ hakikatýnca buluyorlar. Bu sefer Ziya kardeþimizin getirdiði otuzdört aded Sözler kapýþýldý. Asâ-yý Musalar Ankaraya ve Anadolu'nun muhtelif yerlerine daðýlýyor.

.................................................................................................................................

Risale-i Nurun perde arkasýndaki parlaklýðýný görmiyenler dahi ona tarafdardýrlar. Risale-i Nurun Medresetüz-zehrasý Anadolu çapýnda ve Âlem-i Ýslâm ölçüsünde geniþleyeceðini; Risale-i Nurdaki hakikatýn yüksekliðinden ve dikkat ve tefekkürle okuyan müminlerin ve ehl-i ilmin arasýnda vücuda gelen sarsýlmaz uhuvvet ve kardeþlikten anlýyoruz. Medresetüz-zehranýn bu muazzam faaliyeti, zemin yüzünde bahar mevsiminde olan Ýlâhî ve muazzam neþir gibi sessiz, gürültüsüz, þa'þaasýz, gösteriþsiz ve mütevazi ve fakat muazzam bir þekilde cereyan etmektedir. Fýtraten acul olan insanoðlu, âlemde hâkim olan kanun-u Ýlâhîyi düþünmiyerek, her mes'elenin istediði vakitte hal olmasýný istiyor; küçük dairelerdeki vazifelerini atlayýp, büyük dairelere sapýyor.

Tohumlarý atýlmýþ ve sünbül vaktine gelmiþ olan Risale-i Nurun yetiþtirdiði hakiki îmanlý zatlar, Ýnþâallah yakýn zamanda Âlem-i Ýslâma birer nümune-i imtisal olup nur-u hidayeti göstereceklerdir.

Ankara Üniversitesi Nur Talebeleri Namýna

ABDULLAH

* * *

Ankarada Nurlarý Neþretmek Nimet-i Uzmasýna Nail Olmuþ Büyük Bir Âlim Ve Ehl-i Kalb Bir Zatýn Üstada Yazdýðý Bir Mektubdur.

Sahibül-ihlâs vennur velkemal velirþad mücahid-i ekber Bediüzzaman Hazretleri!

sh: » (T: 620)

Meydan-ý ibtilâ ve imtihana Lillâh ve Fillâh için atýldýðýnýz andan bu ana kadar hukukullah ve hukuk-u ibadý müdafaa ve muhafazasýna leyl ü nehar, Hak ve halk huzurunda, zâtýnýza has kudret-i ilmiyye ve kemaliyye ve nuriyye ve irþadiyyelerinizle fevkalâde aðýr þerait dairesinde lâyenkatý' denecek derece sa'y ü gayret ve himmetle çalýþtýðýnýza, Melek, Felek, Arþ, Kürsî, Levh, Kalem, Arz, Semavat, Âlem-i Kevn, ins ve cin, ve hariçteki ehl-i insan ve Ýslâm ve bu abd-i âciz "Eþhedü billâh ilâ âhirid-devran" Þâhid-i dâimî ve ebedîyiz.

Sâhibünnur olan Bediüzzamanýmýz! Zât-ý nuraniyelerinizin, abd-i âciz, can ve gönülden dostunuzum. Bu dostluðum, gelip geçici, zevale mahkûm dostluklardan deðildir. Âlem-i mânâda, bezm-i ezel-i elestüdeki fýtrat-ý zâtiyelerimizden müntakil dostluk olduðu gibi, âlem-i þuhudumuzda bir yarým asra tekarrüb buyuran etvar ve ekval ve harekât ve sekenatýnýzdan ve bu müddet zarfýnda devr-i istibdad ve meþrutiyet ve cumhuriyette birbirinden beter iptilâ ve imtihan ve çilelerinizden; ve tevarih-i muhtelifede âzamî aðýr þerait dairesinde Dîvan-ý Harb ve sâir muhâkemelerinizden; ve meydan-ý gazalarda harb ve darbler ve meydan-ý ilimde akran ve emsalinize faik mübahesat ve münakaþat-ý ilmiyye, ve intiþar buyuran âsâr-ý celile ve cemilelerinizden; ihlâsa makrun â'mâl-i sâliha ve efkâr-ý nuriyelerinizden; cihad-ý asgar ve ekberlerinizin seyr ü temaþa ve tilâvetinden aldýðým ders-i ibret ve hikmetler, zât-ý ekmelinize olan kadim dostluðumu her an arttýrdý, son derece tarsin ve tahkim buyurdu; aþka, vecde getirdi. Bu aþk ve þevk ile, Sultan Hamid zamanýndan beri zâtýnýzýn ve Nur Talebelerinizin hukuk-u umumiyye ve hususiyyelerinizin hasbeten lillâh müdafaa ve muhafaza ve himayesi için, yakýndan uzaktan karýnca kudretince, dostluk vecibelerini mânen-maddeten îfada kusur etmemeðe âzamî çalýþtým, çalýþýyorum ve çalýþacaðým. Bu halime Hak ve halk ve Nur talebelerinizin bir kýsm-ý mühimmi âgâhdýrlar.

Ýnþâallah, avn-i Hak ve imdad-ý Muhammediyye ile ve cihad-ý asgar ve ekberdeki fi zamanina bî-misal aþk-ý ihlâsiyelerinizle, kariben hak galib, batýl maðlûb olur. Âlem-i insaniyet Ýslâmiyete inkýlâb ve medeniyet-i Muhammediyye bütün þa'þaasýyla tulû buyurur; ins ve cin, melek ve felek hep birlikte iyd-i ekber eyleriz. Hassaten, bu cihanþümul bayramýmýzý doya doya ve kana

sh: » (T: 621)

kana kemal-i sýhhat ve âfiyetle seyr ü temâþalarýnýzý, rahmet-i Ýlâhiyyeden maa-âile duada berdevamýz. Cenab-ý Hak, dergâh-ý Ulûhiyetinde dualarýmýzý Habib-i Kibriya hürmetine müstecab buyursun! Âmîn! Sümme âmin!

Pek mübarek kalbî, ruhî, sýrrî dostum! Bilmem, abd-i âcizi hatýrladýnýz mý? Her ihtimale karþý hatýrlatayým: Yurdun her tarafýnda mücahede-i milliyye devam ederken zât-ý hâkimanelerine, Ankarada mücahede-i milliyeye birlikte devamý mutazammýn, muhtelif eþhastan onsekizi mütecaviz davetnâmeler geldiði zaman, bu davetlere icabet edip etmemek hususunda Ýstanbulda ikametgâhýnýzda beynimizde tekarrur eden günde buluþarak istiþare buyurduðunuz alay müftülerinden dost-u kadîminiz Ankaralý Osman Nuri'yim. Son zamanlarda Millî Müdafaa Vekâleti Müftülüðüne tayin olundum. 25 seneye karib burada müftülük yaptým. Üç sene evvel tekaüd oldum. Þimdi Ankara'da evimde ikamet ediyorum. Zâtýnýza ve ehl-i insan ve Ýslâma leyl ü nehar dua ile imrar-ý hayat eyliyorum. En büyük emelim ve arzum, ölmeden evvel, dünya gözüyle zatýnýzý görmek ve ziyaret etmek, hasbeten lillâh bir sohbetinizde bulunmaktýr. Bunu can ü gönülden arzu eyliyorum.

Azizlerin azizi azizim! Kemal-i tazimat ve tekrimatla zat-ý hakîmanelerinizi ve talebe-i nuriyelerinizi aþk ve þevk ile selamlar ve hatýrlar, iki cihanda aziz olmalarýný ve olmanýzý Hak Teâlâ ve Tekaddes Hazretlerinden tazarru ve niyaz eyleriz. Pek mübarek ellerinizden hasret ve iþtiyakla takbil eyler, dua-yý ihlâsiyyelerini ve cevab-ý savablarýnýzý bekler, Allaha emanet eylerim, bizim bir tane Sahibinnur Velazm Velirade Velirþad Efendimiz Hazretleri.

اَلْبَاقِى هُوَ اْلبَاقِى

Yâr-ý gârýnýz,

müntehâ-yý zirve-i hiçide

biricik abd-i gübar

OSMAN NURÝ

* * *

sh: » (T: 622)

ÜSTAD'IN EMÝRDAÐINA GÝDÝÞÝ

Üstad Said Nursî, Afyon Hapsinden tahliye edildikten sonra, yanýndaki, talebeleriyle beraber Emirdað'a gitti. Ýki sene kadar Emirdað'da kaldý. 1371 yýlýnýn Muharrem ayýnda Eskiþehir'e geldi ve bir buçuk ay kadar Yýldýz Otelinde ikamet etti. Üstadýn bu geliþi manidar idi. 1950ye kadar nefyedildiði mahallerden, hiçbir yere çýkmamýþtý, esasen çýkmasýna müsaade edilmemiþti. Çok zaman, yakýn bir köye dahi gidemiyordu.

Üstad, Eskiþehir'de, müþtak talebeleri ile görüþmüþ, Risale-i Nurun yeni ve taze meyveleri olan genç Nur Talebeleri ile konuþmuþ, bir derece hayat-ý içtimaiye ile alâkadar olmuþtu. Orada her sýnýf halktan talebeleri kesretle bulunduðu gibi, askerler içinde, bilhassa havacýlardan pek çok Nur Talebeleri vardý. Bunlarýn her birisi îmanlý ve yüksek ahlâk sahibi olup, þecaat-ý milliye-i Ýslâmiye ile serefirâz, ihlâslý, kalbleri muhabbet-i Nebeviye ve cihandeðer hizmet-i Ýslâmiye ve vataniye ile meþbu kimselerdi.

* * *

Bir müddet sonra, Üstad, Eskiþehir'den Isparta'ya gitti ve yetmiþ gün kadar orada kaldý. Bu sýrada, Ýstanbul'daki faal talebeleri, "Gençlik Rehberi" ni tab'ettirmiþler, bu yüzden Üstad aleyhine dava açýlmýþ ve Üstad, mahkeme için Ýstanbul'a çaðrýlmýþtý.

Üstad Isparta ve Ýstanbul'da iken, "Nur Âleminin Bir Anahtarý" ismiyle neþredilen Tevhid hakkýndaki bahisleri yazmýþ ve mektub olarak talebelerine göndermiþti ki bu bahisler çok kýymetdar birer tevhid hazinesi hükmündedir.

* * *

Ýstanbul Mahkemesi

Bazý üniversiteli gençler, gençliðin îman ve ahlâkýna hizmet maksadýyla "Gençlik Rehberi" ni Ýstanbulda bastýrdýlar. Bunun üzerine, müddeiumumilik tarafýndan, 163 üncü maddeye istina-

sh: » (T: 623)

den eser, lâikliðe aykýrý olarak, devletin temel nizamlarýný dinî esaslara uydurmak maksadýyla yazýldýðý, propaganda ve telkin mahiyetinde olduðu iddiasýyla, Üstad, Ýstanbul Birinci Aðýr Ceza Mahkemesine sevkolunmuþtu.

22/Ocak/1952 muhakeme günü olmak itibariyle, Bediüzzaman Said Nursî, Ispartadan Ýstanbul'a gelerek mahkemede hazýr bulunmuþtu. Üstadýn talebeleri genç üniversiteliler, mahkeme salonunu doldurmuþlardý. Koridorlarda büyük bir kalabalýk göze çarpýyordu. Evvelâ iddianame ve ehl-i vukuf raporu okunmuþ, Üstadýn isticvabý yapýlmýþtý. Ehl-i vukuf raporunda: "Müellifin bu eserde din düþüncesini yaymaya çalýþtýðý; gençlere rehber olacak fikirler serdeylediði, müellifin tesettür tarafdarý olduðu; kadýnlarýn yarým çýplak ve açýk bacakla dolaþmalarýnýn Ýslâmiyete aykýrý ve kadýnýn fýtratýna zýd olduðunu beyan ettiði; kadýný güzelleþtiren þeyin, terbiye-i Ýslâmiye dairesinde âdâb-ý Kur'aniye zîneti olduðunu söylediði, dinî tedrisat tarafdarý olduðu; binaenaleyh devletin temel nizamlarýný dinî esaslara uydurmak istediði..." uzun uzadýya izah edilmiþtir.

Bediüzzaman Said Nursînin müdafaasýný Ýstanbul Avukatlarýndan Seniyyüddin Baþak, Mihri Helâv ve Abdurrahman Þeref Lâç deruhde etmiþlerdir.

Okunan iddianame ve rapor üzerine, Üstad Said Nursî, cevaben:

Otuzbeþ senelik hayatýný misâl göstererek, siyasetle, dünyevî ve menfî cereyanlarla alâkadar olmadýðýný; kendisini meþgul eden ve nazarýný çeken tek þey, hakaik-i îmaniye ve hizmet-i Kur'aniye olduðunu, bütün kuvvetiyle îmaný kurtarmak davâsýnda gittiðini bildirir; müteaddid mahkemelerin beraet ve iade kararlarýný zikreder. "Gençlik Rehberi" adlý eserinin üniversiteli gençler tarafýndan bastýrýlmasýnýn büyük bir memnuniyeti mucib olmasý lâzým geldiðini; içinde bulunduðumuz asrýn menfî cereyanlarýna, bilhassa içtimaî bünyemizi sarsan ahlâksýzlýk ve îmansýzlýk salgýnýna karþý, Gençlik Rehberi gibi Risale-i Nurun bütün eczalarýnýn külliyetle intiþarýnýn, gençliðe ve masum evlâdlara ve kadýnlara umumen okutturulmasýnýn, vatan-millet saadeti nokta-i nazarýndan gayet elzem olduðunu belið bir surette ifade etmiþ; mezkûr gayeler için, kendi haberi olmadan genç üniversitelilerin tab'eylediðini beyan etmiþtir.

sh: » (T: 624)

Mahkeme 19/Þubat/1952 gününe talik edilmiþtir.

Ýkinci mahkeme gününde, Risale-i Nur Külliyatýndan çok istifade eden bir çok üniversite talebeleri ve ehl-i irfandan müteþekkil büyük bir kalabalýk mahkemeyi dinlemek üzere erkenden koridorlarý doldurmuþlardý. Üstad, alkýþlarla, üniversiteli Nur Talebelerinin kollarý arasýnda mahkeme salonuna girdi; maznun sandalyesine oturdu. Avukatlar da geldiler, yerlerini aldýlar. Mahkeme salonunda müdhiþ bir izdiham vardý. Binlerce kiþi mahkemeyi dinlemek üzere salona girmek istiyor, kalabalýk, dalgalar halinde kapýlardan taþýyordu. Bu hâdisenin zâhiri heybet ve ihtiþamýnýn aksettirdiði mâna, daha muazzam ve daha haþmetli idi. Ýslâmiyet nurunun mücessem bir timsâl-i müþahhasý olan Said Nursî'ye, dinî kültürden mahrum olarak yetiþtirilen gençlik, tazim ederek minnetdarlýðýný ifade ediyordu. Güya lisan-ý halleriyle: "Ey yirminci asrýn zulümatýný Kur'anýn nuruyla yaran, ehl-i Ýslâma nurlu ve beþaretli ufuklar gösteren, insanlýðý, fýtratýna münasib yüksek ve ebedi saadete davet eden büyük mücahid! Ýnsanlýða, bahusus bu vatan evlâdlarýna yaptýðýn büyük hizmeti, bizler, þükranla karþýlýyoruz. Ve istikbal dahi seni takdirle yâdedecektir. Sen mânen ölüme yüz tutan bir nesli, maneviyat âb-ý hayatýna kavuþturan bir hekim olarak çok kýymetdar ve yüksek bir hizmet ifâ ettin. Yokluða, ebedî þekavete atýlmak istenen bir milleti ve gelecek nesillerini, Kur'anýn nuriyle ebedî saadete ulaþtýrmaya ve Allaha kavuþturmaya çalýþtýðýný ve hayatýný bu uðurda feda ettiðini biliyoruz.

Ýmanlý nesiller seni takib edecektir;

Yýllarca, asýrlarca peþinden gidecektir.

diyorlar.

Salondaki kalabalýðýn fazla olmasýndan, mahkemenin devamýna imkân kalmamýþtý. Ýntizamý temine tahsis edilen polisler, halkýn tehacümüne mâni olamýyordu. Nihayet mahkeme reisinin halka hitaben:

-Hoca Efendiyi seviyorsanýz biraz meydan veriniz ki, mahkemeye devam edebilelim; demesi üzerine, halk çekilmeye baþladý. Bu suretle, mahkemenin devamýna imkân hasýl oldu.

Gençlik Rehberi'ni basan matbaacý, ve sonra polisler dinlendi. Daha sonra Üstad, ehl-i vukuf raporuna karþý itiraz eyledi. Ýkin-

sh: » (T: 625)

di namazý vakti geçmek üzere olduðundan, Üstad namaz kýlmak üzere müsaade istedi. Mahkeme Reisi, Üstadýn bu ricasýný kabul ederek muhakemeye nihayet verdi.

Üstad, genç üniversitelilerin ve kendisini candan seven talebelerinin kollarý arasýnda koridorlardan geçerken, binlerce halk tarafýndan alkýþlanýyor, kendisi de iki eliyle sevgili talebelerini selâmlýyordu. Adliye binasýnýn önünde üç-dört bin kiþi toplanmýþ; Üstadý görmek üzere bekliyorlardý. Üstad, binlerce halkýn alkýþ tufaný arasýnda merdivenlerden indi. Bu arada heyecandan aðlayanlar da vardý. Bu izdiham arasýnda yaya yürümek kabil olmadýðý için, Nur Talebeleri tarafýndan Üstad bir otomobile bindirilerek Sultanahmed Camiine gidilmiþ ve cemaatle namaz kýlýnarak ikametgâhýna götürülmüþtü.

* * *

Üstad 5 Mart 1952, son mahkeme günü, yine genç mekteblilerle halk tabakalarýndan müteþekkil binlerce kendisini sevenlerin arasýnda mahkeme salonuna girdi. Mahkeme salonundaki izdihamýn geçen defaki gibi mahkemenin devamýna mani olacak dereceye varmamasý için, müteaddid polis müfrezeleri Adliye binasýnýn merdivenlerini ve koridorlarý muhafaza altýna almýþlar, geçitleri kapamýþlardý. Bununla beraber, mahkeme salonu kapýlara kadar hýncahýnç dolmuþtu.

Mahkeme baþladý. Þahid olarak Gençlik Rehberini bastýran üniversite talebesi dinlendi. Ýfadesinde: Þark ve Garbýn eserlerini okuduðunu, sonra Risale-i Nur eline geçtiðini; bu eserlerden aklý, fikri, ruhu ve kalbi son derece müstefid bulunduðunu, irade ve ahlâký üzerinde mühim tesirler yaptýðýný; Gençlik Rehberinin, gençlerin îman ve ahlâkýný temin ve muhafaza yolunda büyük tesiri olmasý dolayýsýyla, bir hizmet-i vataniyye yapmak emeliyle bastýrdýðýný, suç mahiyetini haiz bir þey görmediðini söylemiþtir.

Üstadýn Müdafaasý:

Çok uzun süren mazlumane, maceralý hayatýma dair gayet kýsa maruzatta bulunacaðým. Lütfen dinlemenizi rica ederim.

Mahkeme, Üstadýn müdafaasýný serbest ve rahatça yapmasýna meydan verdi. Üstad da geniþ ve ferahlý bir müdafaa yaptý.

sh: » (T: 626)

-Muhterem hâkimler, yirmi sekiz sene emsalsiz ihanetlere, iþkencelere, tarassud ve hapislere maruz kaldým. Bütün bu iftira ve isnadlarýn esasý birkaç noktaya dayanýr:

1- En birinci ithamlarý, beni rejim aleyhdarý olarak telâkki etmeleridir. Malûmdur ki, her hükûmette muhalifler bulunur. Asayiþe, emniyete dokunmamak þartýyla, hiç kimse vicdanýyla, kalbiyle kabul ettiði bir fikirden, bir metoddan dolayý mes'ul olmaz. Bu hukukî bir mütearifedir.

Dininde çok mutaassýb ve cebbar bir hükûmet olan Ýngilizlerin yüz sene hâkimiyetleri altýnda bulunan yüz milyondan ziyade Müslümanlar, Ýngilizlerin küfür rejimlerini kabul etmeyip Kur'an ile reddettikleri halde, Ýngiliz mahkemeleri, þimdiye kadar onlara o cihetten iliþmedi.

Burada ve bütün Ýslâm hükûmetlerinde eskiden beri Yahudiler, Nasraniler tâbi olduklarý memleketin dinine, kudsî rejimine, muhalif, zýd ve muteriz bulunduklarý halde, o hükûmetler hiçbir zaman kanunlarla onlara o cihetten iliþmediler.

Hazret-i Ömer, hilâfeti zamanýnda, âdi bir hristiyan ile mahkemede birlikte muhakeme olundular. Halbuki o hýristiyan, Ýslâm hükûmetinin mukaddes rejimlerine, dinlerine, kanunlara muhalif iken, mahkemede, onun o hali nazara alýnmamasý açýkça gösterir ki, adalet müessesesi hiçbir cereyana kapýlmaz, hiçbir tarafgirliðe kaymaz. Bu din ve vicdan hürriyetinin bir ana umdesidir ki; komünist olmayan Þarkta, Garbda, bütün dünya adalet müesseselerinde câri ve hâkimdir.

Ben de din ve vicdan hürriyetinin bu ana umdesine güvenerek yüzlerce Âyât-ý Kur'aniyeye istinaden, medeniyetin bozuk kýsmýna, hürriyet perdesi altýnda yürüyen mutlak bir istibdada, lâiklik maskesi altýnda dine ve dindarlara karþý tatbik edilen en aðýr bir baskýya muhalefet etmiþ isem kanunlar haricine mi çýkmýþ oldum?

Bu hilaf-ý hakikat bir hareket sayýlabilir mi? Haksýzlýða karþý, zulme karþý, kanunsuzluða karþý muhalefet hiç bir hükumette suç sayýlmaz, bilâkis muhalefet meþru ve samimî bir muvazene-i adalet unsurudur.

2- Bana zulüm ve cefayý reva gören Devr-i Sabýkýn yaptýðý is-

sh: » (T: 627)

nadlarýn ikincisi, emniyet ve asayiþi ihlâldir. Bu vehim ve hayal ile, bu düzme isnad ile yirmisekiz sene bana ceza çektirdiler. Memleket memleket, mahkeme mahkeme süründürdüler. Zindandan zindana attýlar. Kimse ile görüþtürmediler. Tecrid ettiler; zehirlediler, türlü türlü hakaretlerde bulundular.

Biz ki beþyüz bin fedakâr Nur talebeleri, memleketin her tarafýnda emniyet ve âsayiþin fahrî mânevî muhafýzlarýyýz; bize böyle bir isnadda bulunmalarý günahlarýn en büyüðüdür. Onlar bize o kadar zâlimane ihanetlerde bulunduklarý halde; biz asla hislerimize kapýlmayarak, gönüllerde emniyet ve âsayiþi temin yolunda, îman ve Kur'âna hizmet yolunda, gafletle anarþiye sapanlarý düþtükleri fevza gayyasýndan kurtarmak yolunda çalýþmaktan bir an hâli kalmadýk.

Muhterem hâkimler, þunu kat'î olarak arzederim ki, bu delilsiz bir iddia deðildir. Bizim zulüm ve menfa sahamýz olan altý vilâyetin altý mahkemesi, uzun ve ince tedkikler neticesinde, emniyet ve âsayiþi ihlâl yolunda hiçbir vukuat kaydetmemiþtir. Bu hareketimiz isbat eder ki, Nur mekteb-i irfanýnýn talebeleri kalbler üzerinde iþler, emniyet ve asayiþin bekçisini kafalara, kalblere yerleþtirir. Bizim îman derslerimiz anarþiye karþýdýr, bozgunculuða karþýdýr, farmasonlara ve komünistlere karþýdýr. Memleketin bütün zabýta dairelerinden sorulsun, beþyüz bin Nur irfan mektebi talebesinden birinin olsun nizam ve intizama aykýrý bir vukuatý var mýdýr? Yoktur. Elbette yoktur. Çünki hepsinin kalbinde nizam ve intizamýn en saðlam muhafýzý olan îman bekçisi vardýr.

Sebilürreþad'ýn 116 ncý nüshasýnda "Hakikat konuþuyor" baþlýklý makalemde bu hakikatleri uzun uzadýya izah ettim. Bütün dünyasýný, hattâ icabederse hayatýný, hattâ âhiretini dinine feda ettiði, bütün hayatý þehadet eden, otuzbeþ seneden beri siyaseti terkeden, müteaddid mahkemelerin o kadar incelemelerine raðmen bu yolda bir delil bulunamayan, sekseni aþmýþ, kabir kapýsýna gelmiþ, dünya metaýndan hiçbir nesneye mâlik olmamýþ ve ehemmiyet vermemiþ bir adam hakkýnda "Dini, siyasete âlet ediyor" diyen, yerden göðe kadar, gökten yere kadar haksýz ve insafsýzdýr.

sh: » (T: 628)

Biz Nur mekteb-i irfaný þâkirdlerinin Kur'ân-ý Hakîmden aldýðýmýz hakikat dersi þudur ki: Evde, yahut bir gemide, bir mâsum, on câni bulunsa, Adalet-i Kur'âniye o mâsumun hakkýna zarar vermemek için o haneyi, o gemiyi yakmayý menettiði halde; on mâsumu bir tek câni yüzünden mahv için, o hâne, o gemi yakýlýr mý? Yakýlýrsa en büyük zulüm, en büyük hýyanet ve gadir olmaz mý? Bu sebeble âsayiþi ihlâl yolunda yüzde on câni yüzünden doksan masumun hayatýný tehlikeye ve zarara sokmayý adalet-i Ýlâhîye ve hakikat-ý Kur'âniye þiddetle menettiði için biz bütün kuvvetimizle bu ders-i Kur'âniyeye ittibaen âsayiþi muhafazaya kendimizi dînen mecbur biliriz.

Ýþte bizi böyle haksýz isnadlarla itham eden Devr-i Sabýktaki gizli düþmanlarýmýz þübhe yok ki, ya siyaseti dinsizliðe âlet etmek istediler, yahut bilerek, bilmeyerek bozuk ideolojileri memleketimize yerleþtirmek gayretine düþtüler. Görülüyor ki, nizam ve intizamý bozan, maddî, mânevî memleketin emniyet ve âsayiþini ihlâl eden bizler deðil, asýl onlardý. Hakikî bir Müslüman, samimî bir mü'min hiçbir zaman anarþiye ve bozgunculuða taraftar olmaz. Dinin þiddetle menettiði þey, fitne ve anarþidir. Çünkü, anarþi hiçbir hak tanýmaz. Ýnsanlýk seciyelerini ve medeniyet eserlerini canavar hayvanlar seciyesine çevirir ki, bunun âhirzamanda "Ye'cüc" ve "Me'cüc" komitesi olduðuna Kur'ân-ý Hakîm iþaret buyurmaktadýr.

Ýþte muhterem hâkimler, yirmisekiz sene bana ve talebelerime böyle eza ve cefada bulundular. Ve mahkemelerde savcýlar bize hakaretlerde bulunmaktan çekinmediler. Biz, bunlarýn hepsine tahammül ettik. Ýman ve Kur'ân'a hizmet yolunda devam ettik. Ve Devr-i Sabýk ricalinin bütün o zulüm ve cefalarýný affettik. Çünkü onlar müstehak olduklarý âkibete uðradýlar. Biz de, hak ve hürriyetimize kavuþtuk. Sizler gibi âdil ve imanlý hâkimler huzurunda söz söylemek fýrsatýný Allah bize bahþettiðinden dolayý þükrederiz. Hâzâ min fadlýrabbî.

SAÝD NURSÎ

* * *

sh: » (T: 629)

Avukat Mihri Helâv'ýn Müdafaasýndan Parçalar:

Risale-i Nur müellifi, bütün müellif ve muharrirlerin en mütevaziidir. Þöhret ve tekebbürün en büyük düþmanýdýr. Bütün dünya metaýna arka çevirmiþtir. Ne mal, ne þöhret, ne nüfuz... Bunlarýn hiçbirisi onun pâyine ulaþamamýþtýr ve ulaþamaz. Gandi bile onun kadar dünyadan elini çekememiþtir. Günde elli gram ekmekle ve bir çanak çorba ile tegaddi eden bu büyük adam, yaþýyorsa ancak Kur'ân ve imana hizmet için yaþýyor. Baþka hiç, hiçbir þeyin, onun nazarýnda kýymet ve ehemmiyeti yoktur. Böyle iken, eserinin medh ü sitayiþinde bulundu diye onu suçlandýrmaða çalýþmak, 163 üncü maddenin cürüm aðýna sokmaða uðraþmak; hak ve adaletle, insafla, ilimle, insanî düþünce ile, hukuk fikriyle, mantýkla, akýl ve fikirle kabil-i telif midir? Burasý yüksek mahkemenin takdirine aittir.

.................................................................................................................................

Hükûmete muhalefet bahsi hakkýnda da birkaç söz söyleyerek mâruzatýmý neticelendirmek isterim. Karþýnýzda kemal-i saffet ve samimiyetle âdilâne kararlarýnýza intizar eden bu asýrdîde zat, ömründe hiçbir defa hilâf-ý hakikat beyanda bulunmaða tenezzül etmiþ bir adam deðildir. Ýlk celse-i muhakemede, bugünkü hükûmetten memnun olduðunu ve muvaffakýyetine dua ettiðini, onun beðenmediði ve tenkid ettiði hükûmet, eski hükûmetler olduðunu alenen söylemiþtir. Filhakika, müvekkilim, bütün milletle beraber istibdada karþý mücadele etmiþ, hürriyet ve demokrasinin tesisine çalýþmýþ ve bu hususta husule gelen muvaffakýyetten dolayý da memnun olmuþtur. Risale-i Nur'un gayesi de içtimaî nizam ve intizamý kalblere yerleþtirmektir. Siyasî rical, siyasî sahada nizam-ý içtimaîyi, milletin hak ve hürriyetlerini temine çalýþtýklarý gibi, Risale-i Nur müellifi de mânevî sahada, kalblerde bunlarý yerleþtirmeye çalýþýyor. Gayeler müþterektir. Bir mekteb-i irfan olan Risale-i Nur'un müellifi ve þâkirdleri âsayiþin, millet-i Ýslamýn huzur ve intizamýnýn fahrî ve mânevi bekçileridir. Mânevi sahada, kalblerde ve dimaðlarda anarþinin, bozgunculuðun kalkmasýna çalýþmaktadýrlar. Kemal-i samimiyetle, hiçbir ivaz ve garaz olmaksýzýn, hiçbir karþýlýk beklemeksizin, yalnýz Allah rýzasý için, millet ve memleketin menfaati için çalýþmaktadýrlar. Bunu yapmak bir cürüm ve cinayet deðil, millet ve memlekete bir

sh: » (T: 630)

hizmettir. Muahâzeye deðil, takdire lâyýktýr. Beraetini istemek hakkýmýzdýr. Karar yüksek mahkemenindir.

* * *

Avukat Seniyyüddin Baþak'ýn Müdafaasý:

Müteakiben, müellifin diðer vekili olan avukat Seniyyüddin Baþak kalkmýþ, kýsa birkaç söz söylemiþtir:

-Artýk mesele aydýnlanmýþ, hakikat Güneþ gibi tezahür etmiþtir. Yüksek Mahkeme her þeye vâkýf olmuþtur. Benim buna ilâve edecek bir sözüm yoktur. Böyle kýymetli, faziletli, millet ve memleket için cansiperane ve hiçbir ivaz ve bedel mukabili olmayarak fisebilillâh çalýþan zevatý buralara getiren, cinayet sandalyalarýna oturtan zihniyet hakkýnda bazý mütalâada bulunmak isterdim; fakat onun yeri burasý deðildir. Bunun için ayrýca bir eser yazmak icabeder. Çünkü bu zihniyetle mücadele herkes için bir vazifedir. Yüksek mahkemenin yüksek vicdaný beni müdafaadan müstaðni kýlacak derecede itmi'nanbahþtýr. Müvekkilimin beraetini istemekle þeref duyarým.

* * *

Avukat Abdurrahman Þeref Lâç'ýn müdafaasý:

Müteakiben, diðer mümtaz avukat arkadaþlarý gibi Üstadýn müdafaasýný fahrî olarak deruhde eden imanlý ve kudretli meþhur ve mümtaz avukat Abdurrahman Þeref Lâç müdafaaya baþladý. Evvelâ bir mukaddime yaptý. Dedi ki:

-Sanýk olarak huzurunuza gelen seksen yaþýný mütecaviz bu mübarek zâtýn suçla hiçbir münasebet ve taallûku olmadýðý tamamiyla tezahür etmiþtir. Yüksek mahkemece de buna tam kanaat hâsýl olduðunu, beraetine karar verileceðini de kuvvetle ümid ederim. Ancak, aleyhimizde bir karar verilmesine binde bir ihtimal olsa da üzerime aldýðým bir mâsumun müdafaasýný ihmal etmeyi bir vazifesizlik sayarým. Yüksek Temyiz Mahkemesinin kanaat ve nokta-i nazarýný da hesaba katmak icabeder. Burada bahsedilmedi diye usûl noktasýndan bir eksiklikte bulunmuþ olmamalýyým. Onun için müdafaamý yapmama yüksek mahkeme-

sh: » (T: 631)

nin müsaadelerini rica ederim.

-Peki Abdurrahman Bey, son müdafaanýzý dinleyeceðiz. Buyurun.

.................................................................................................................................

-Gençlik Rehberi isimli eser, Kur'ân-ý Azîmüþþanýn emir ve tefsirlerinden ibaret bulunmasýna, Ýslâm dininin ve bu dinin emir ve nasihatlerini ihtiva eylemesine ve Anayasanýn 70 inci maddesine göre: Þahsî masuniyet, vicdan, tefekkür, söz ve neþir hak ve hürriyeti Türklerin tabiî haklarýndan olduðu.. Anayasanýn 75 inci maddesine göre de hiçbir kimse, mensub olduðu din ve mezhebden dolayý muaheze edilemeyeceðinden; müvekkilimin Anayasa ile kendisine bahþedilmiþ bulunan bu din ve neþir hürriyetinden mahrum edilerek cezaî tâkibe mâruz býrakýlmasý Anayasa hükümlerine mugayirdir.

.................................................................................................................................

-Yukarýda izah ettiðimiz kanunî taraflarýmýz farz-ý muhal nazar-ý dikkate alýnmaz, Türk Ceza Kanununun antidemokratik 163 üncü maddesine göre müvekkilimin tâkibi mümkün farzedilirse, isnad edilen suçun tahliline geçer ve þöyle deriz:

Bir Müslüman, Ak saçlý, yaþlý bir Müslüman. Saçýný baþýný ve yaþýný bütün ömrü boyunca nurla aðartmýþ bir Müslüman. Saçý, baþý, yaþý ve bütün vücudu Allahýn nuriyla yýkanmýþ tertemiz ve bembeyaz bir Müslüman. Bütün ömrü boyunca in'am-ý Hak olan hayatýný, Türk Milletinin salâh ve hakikî saadeti için vakfetmiþ; emr-i Ýlâhî olan ruhunu, feleðin hakikî mâliki Allaha teslim edinceye kadar ayný yolda yürümeðe azmetmiþ; bina-yý Sübhanî olan bedenini, yalnýz Allah yolunda yýpratmýþ olan büyük bir Müslüman, bugün "Demokrasi vardýr" denilen bir gün, kalkýyor, yalnýz "Allah" diyor, "Kitab" diyor, "Resûl" diyor ve gençliðe "Dikkat" diyor. Der demez arkasýndan savcý (dâvâyý açan savcý) yapýþýyor.

-Gel buraya... Suç iþledin! diyor.

Ve âfâký kapkara bir zulmet kaplamýþtýr.

Fakat, bakýn þu asîl ve necib ihtiyar Müslümana! Ne kadar sakin ve ne kadar rahattýr. Zira kesrette deðil, vahdettedir. Gecenin zulmetinden ve gündüzün rengârenginden bîfütûrdur. Belâ

sh: » (T: 632)

zindanýnda safayý seyretmektedir. Cefa sofrasýnda vefa bulan, mazhar-ý tecelli olandýr. Zira eþya hakikatlerinden haberdardýr. Kesafeti letafete kalbetmiþtir. Kaný çekilmiþ, damarlarýnda kan yerine, feyz-i Hak ve nur cereyan etmektedir ve savcý (dâvâyý açan savcý) bu Müslümaný kolundan yakalamýþ, hapse sürüklemektedir.

Niçin? Neden? Ne yaptý bu pîr-i fânî? Nedir kabahati bu ihtiyar Müslümanýn? Ne mi yaptý? Bakýn savcýya (dâvâyý açana) göre neler ve neler yaptý?

"Gençlik Rehberi" adiyle bir kitab çýkardý

A- Lâikliðe aykýrý hareket etti. Allah, din, iman lâikliðe aykýrý olur mu? Olur. Peki, baþka?

B- Devletin içtimaî, iktisadî, siyasî ve hukukî temel nizamlarýný dinî esaslara uydurmak istedi. Nasýl, niçin ve ne maksadla yaptý bunlarý?..

C- Þahsî nüfuz temin ve tesis etmek maksadýyla.

Peki, ya siyasî menfaat kasdý var mý acaba? Hayýr bu yok. Ehl-i vukuf da bu maksadý görmemiþ. Savcý da bunu diyemiyor. Peki amma, madem ki siyasî menfaat kasdý yokmuþ, bu pîr-i fânînin þahsý, cüssesi, bedeni ne ki, dünyadan ne bekliyor ki nüfuz temin etmek istesin?

Savcý, "Ben orasýný bilmem" diyor, istiyor iþte. Hem bunu böylece bilirkiþiler de söylüyorlar.

Peki, nasýl yaptý bu iþleri bu Müslüman?

A- Dini, dinî hissiyatý ve dince mukaddes tanýlan þeyleri âlet etmek suretiyle.

Nedir bu mukaddes tanýlan þeyler? Ýslâm dini, Müslümanlýk hisleri, Allah kelimesinin kalbdeki haþyeti, Kur'ân, tefsir... Demek savcý bunlarý biliyor. Bunlarýn mukaddesat olduðuna inanýyor.

Peki amma, bunlarý bilmek, inanmak ve sonra söylemek âlet etmek midir? Evet, dâvayý açan savcýya göre âlet etmektir. Öyle ise savcý da bunlarý âlet ediyor.. hem de siyasî bir kanuna âlet ediyor.. hem de bir Müslümaný mahkûm ettirmek için âlet ediyor. Þu halde o da 163 üncü maddeye göre suç iþlemiyor mu?

"Hayýr" der savcý, ben propaganda yapmýyorum O propaganda ve telkin yaptý. Ne dedi peki? Þunlarý söyledi:

"...Bu zamanda, zýndýka dalâleti Ýslâmiyete karþý muharebe-

sh: » (T: 633)

sinde nefs-i emmarenin plânýyla þeytan kumandasýna verilen fýrkalardan en dehþetlisi yarým çýplak hanýmlardýr ki, açýk bacaðýyla, dehþetli býçaklarla ehl-i imana taarruz edip saldýrýyorlar. Nikâh yolunu kapamaða, fuhuþ yolunu geniþlettirmeye çalýþarak çoklarýn nefislerini birden esir edip, kalb ve ruhlarýný kebair ile yaralýyorlar; belki o kalblerden bir kýsmýný öldürüyorlar."

Peki yalan mý bunlar? Fuhþu teþvik ve nikâhý imha eden fâhiþeler gürûhu inkâr mý ediliyor? Gizli ve âþikâr fuhuþla ve devlet eliyle mücadele yok mu? Ceza Kanunu, Fuhuþla Mücadele Nizamnamesi ve ahlâk zabýtasý bunlarla geceli gündüzlü mücadele etmiyor mu?

Var; var amma, buna biz karýþýrýz. Allah ne karýþýr? diyor savcý. Peki böyle desin. Desin amma.. kanun, zabýta ve savcý, suç iþlendikten sonra iþleyeni ve iþleteni yakalýyor. Yâni iþ olup bittikten sonra, namus pâyimal olup adam öldükten sonra. Daha evvel tedbir almaða kanunen imkân yok; fakat dinen buna imkân var: Allah korkusu ve din. Bu korku sayesinde her türlü rezaletin önü alýnabileceðini bildiriyor. Ýslâm dini bunu emrediyor. Tedbiri evvelden alýn diyor. Nasýl? Nasihat edin, ikaz edin, Allahý tanýtýn, insanýn kalbinde Allah korkusu, Allah sevgisi, ateþ, Cehennem, ebedî azâb, ebedî saadet yer etsin, bilsin, anlasýn, sevsin ve korksun; korksun ki fenalýklardan kaçsýn, hem kendisi kurtulsun, hem de cemiyet; savcý da, devlet de, hükûmet de, millet de rahat etsin. Bunun için Allah korkusunu ve sevgisini insanlara aþýlayýn.

Nasýl yapalým bu iþi? Söyleyin, yazýn okutun. Peki amma o zaman propaganda diyorlar. Ne olur? Bunlar Allahýn emirleri, Kur'ân-ý Azîmüþþanýn hikmetleri deðil mi? Din, sizin en tabiî hakkýnýz deðil mi? Kim meneder sizi bundan (Allah yolundan)? Suç diyorlar buna. Öyle mi? Allahýn emrini okuyun:

اِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا وَصَدّوُا عَنْ سَبِيلِ اللّهِ وَشَاقّوُا الرَّسُولَ مِنْ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمُ الْهُدَى لَنْ يَضُرُّوا اللّهَ شَيْئًا وَسَيُحْبِطُ اَعْمَالَهُمْ

Meali: "Haberiniz olsun ki o küfür edip halký Allah yolundan meneyleyen ve hak kendilerine tebeyyün ettikten sonra Peygambere karþý gelenler, hiçbir zaman Allaha zerrece bir zarar

sh: » (T: 634)

edecek deðiller. O, onlarýn amellerini heder edecektir."

Peki amma, dinlemezlerse? Dinleyenlere, iman edenlere tekrar edin; çünkü yaptýðýnýz iþ iyidir.. insanlar için, cemiyet için, millet için, hükûmet için, devlet için hayýrlýdýr; þerden, belâdan koruyucudur. Ýman edenlere deyin ki:

يَا اَيُّهَا الّذِينَ آمَنُوا اَطِيعُوا اللّهَ وَاَطِيعُوا الرَّسُولَ وَلاَ تُبْطِلُوا اَعْمَالَكُمْ

Meali: "Ey bütün iman edenler.. Allaha ve Resûlüne itaat edin de amellerinizi ibtal eylemeyin."

Buna da inanmazlarsa, deyin ki: Tehlike.. vatan ve milletiniz için tehlike, dinde, dinin propagandasýnda deðil, dinsizliktedir. Bunu Baþvekilimiz de söyledi: "Saðcýlýðýn, memleket için tehlikeli olduðu görülmemiþtir. Bugün din propagandasýna mâni bir hal yoktur; tedbir almaða da lüzum kalmamýþtýr."

Muhterem hâkimler! Siz bilirsiniz, fakat bir kerre de dâvâyý açan savcýya sorunuz.. bakalým hayýr diyebilecek mi? Allahýn emirleri, Kur'ân-ý Azîmüþþanýn hikmetleri gençlere anlatýlmaz, bildirilmezse, propaganda suçtur diye menedilirse, ahlâksýzlýk, iffetsizlik, köksüzlük, fuhuþ, zina, katil suçlarýnýn önüne geçmek yalnýz ceza kanunlarýyla kabil midir? "Komünizm" gibi bütün dünyayý tehdid eden erzel âfetin, gizli ve âþikâr, seri ve sinsi tahribatýný tamamen ne ile önlemek mümkündür?

Muhterem vatansever, Allahýna ve mukaddesatýna baðlý necib Türk hâkimleri! Þu korkunç küfür propagandasýna körpe Müslüman Türk çocuklarýnýn temiz ve saf dimaðlarýný senelerce tahrib ederek felce uðratan korkunç din düþmanlarýnýn akýttýðý zehirlere bakýn.

Ne korkunç hal ve tezadlar içindeyiz. Savcý bunu görmez, Ýslâm dinine ve bütün mukaddes dinlere yapýlan bu korkunç taarruz ve hakareti tâkib etmez de, bu taarruzdan gençliðe muhafaza tedbirleri tavsiye edeni mi yakalar?

Pek muhterem Türk Müslüman hâkimler! Siz Kur'ân-ý Mübînin Allahýn nurunun pýrýltýlarý ile dolu olan ve yalnýz o nur-u Ýlâhîyi aksettiren Risale-i Nur Gençlik Rehberinden dolayý müvekkilimi mahkûm edemezsiniz!..

Muhterem, asîl ve Müslüman Türk hâkimleri! Pek iyi bilirsi-

sh: » (T: 635)

niz ki, hakikî irþad âlimleri Enbiyanýn vârisleridir. Bu mübarek zatlar da kendilerine miras kalan va'z u nasihatý, Kur'ân-ý Mübînin emirlerine göre yaymakla mükelleftirler. Vazifesini yaparken hiçbir ücret ve ivazýn talibi deðildirler. Vazifelerini fisebilillâh yaparlar. Ancak, Allah ve Resûlünün rýzasýna talibdirler. Son nefeslerine kadar bu mukaddes vazifeye devam ederler. Çünkü, bu vazife onlara Allah ve Resûlünün emanetidir. Müvekkilim, bu emaneti ehline tevdi ediyor diye nasýl tâkib ve tâzib edilir? Nasýl bu ihtiyar yaþýnda zayýf ve nahif bünyesi, inanamayacaðý aðýr bir teklif ile mükellef tutulur?

- Gel zindana gir!

Bu, en korkunç bir zulüm olur. Bu zulme mâni olmak vazifesi de sizlere emanet edilmiþtir.

Bütün fenalýklarý, günahlarý, ahlâksýzlýðý, rezaleti, fesad ve fitneyi imha edecek nurdur...

................................................................................................................................. يُرِيدُونَ اَنْ يُطْفِئُوا نُورَ اللّهِ ِباَفْوَاهِهِمْ وَيَاْبَى اللّهُ اِلاَّ

اَنْ يُتِمَّ نُورَهُ وَلَوْ كَرِهَ الْكَافِرُونَ

Meali: "Onlar Allahýn nurunu aðýzlarýyla söndürmek istiyorlar. Allah ise, -muhakkak- nurunu tamamlamak (tamamen parlatmak) istiyor.. kâfirler hoþlanmasalar da."

Avukat

ABDURRAHMAN ÞEREF LÂÇ

Bu müdafaayý müteakib Üstad Said Nursî'ye baþka bir diyeceði olup olmadýðý mahkeme reisi tarafýndan sorulmuþ, mumaileyh ayaða kalkarak:

-Yalnýz bir kelime söylemek için müsaadenizi rica ederim.

-Buyurunuz.

-Muhterem vekillerim benim þahsým hakkýnda söylemiþ olduklarý senakâr sözlere ben lâyýk deðilim. Ben, Kur'an ve iman hizmetinde çalýþan âciz bir adamým. Baþka bir diyeceðim yoktur.

sh: » (T: 636)

Beraet kararýnýn tebliði:

Bunun üzerine muhakeme hitam bulmuþ; heyet-i hâkime müþavereden sonra ittifakla beraet kararýný teblið etmiþ ve bu karar mahkemede hazýr bulunan üniversiteliler ve halk tarafýndan þiddetle alkýþlanmýþtýr. Savcýlýk tarafýndan temyiz edilmediði için karar kesinleþmiþtir.

* * *

Bediüzzaman'ýn Ýstanbul'a Teþrifi Münasebetiyle Üniversiteli Bir Nur Talebesinin Arkadaþýna Yazdýðý Mektub:

Sevgili Üstadýmýzýn teþrifinden dolayý bizi ve Ýstanbul'u tebrikinize teþekkür ederim. Bu muhteþem, müstesna hâdiseden dolayý, koca þehir kaynadý; için için bayram yapýyor. Âlimi-cahili, fakiri-zengini, genci-ihtiyarý mahkemelerde, otelde her yerde onu görmeye ve dinlemeye koþuyor.

Rüyalarýmýz dahi neþ'e ve ferahla dolu... Düþmanlarýmýzýn ise yüzleri daha ziyade karardý. Nifaklarýnýn hiçbir þey yapmadýðýný ve yapamayacaðýný artýk biliyorlar. Üstadýmýz, Ýstanbul'un þahsiyet devrinin yadigârý olan her þeye yeniden can verdiler. Kardeþlerimizin gözünde, þehrin manzarasý birdenbire deðiþti. Ayasofya, Sarayburnu'na kadar uzandý. Minarelerinde yine Ezan-ý Muhammedî (A.S.M.) okunuyor; içinde, hâfýzlar yeniden Kur'ân-ý Kerîm tilâvetine baþladýlar. Fâtih, her gün türbesinden kalkarak, fethettiði þehrin büyük ve mübarek misafirine, "Hoþ geldiniz!" diyor ve onu tebrik ediyor. Yeni Camiin þerefesinden, Beyoðlu'nun en karanlýk ve mülevves izbesine kadar nüfuz edecek ýþýk tufanýný þimdiden görür gibi oluyoruz. Hepsinin; Ayasofya'nýn, Fâtih'in, Sultan Ahmed'in, Eyyüb'ün ve Süleymaniye'nin ve bütün Müslüman Ýstanbul'un hicab perdelerini yüzlerinden atýþý ve bize daha muhteþem ve daha samimî görünmeleri, bu büyük teþriften ve bu ulvî nurdan.. Üstadýmýz, artýk bu þehrin güneþi. O giderse, ufkundaki güneþ de onu takib edecek ve milyonluk þehir kararýverecek. Tesellimiz, Fâtih þehrinin Risale-i Nur'la aydýnlanacaðý ve parlayacaðý ümididir.

sh: » (T: 637)

Üstadýmýzýn teþrifini telefonla haber verdikleri zaman, cansýz vücudumdan birdenbire bir cereyan geçti. Öldürücü ve uyuþturucu deðil; dirilten, canlandýran bir cereyan... Maddî ve manevî varlýðýmýn bir anda kuvvet bulup, muazzam bir mýknatýsýn beni çektiðini hissettim. Aðýr Ceza Mahkemesine vâsýl olduðum zaman, biraz evvelki tahassüslerimin bütün cem'iyette hâkim olduðunu farkettim. Mahkemenin içi ve dýþý týklým týklým dolu idi. Kalabalýðý yararak içeri girmek istedim; fakat gözüm iki üniversiteli talebenin arasýnda yürüyen Üstad'a iliþti. Manasýyla olduðu kadar maddesi ve kýyafeti ile de bambaþka olan ve þu anda milyonlarca gözün onun üzerinde toplandýðý müstesna varlýk, sanki hiçbir þeyle alâkadar deðildi ve hiçbir hâdiseden haberi yoktu.

.................................................................................................................................

Mahkemenin içindeyim. Ulvî isim zikredilir edilmez, büyük adam koca bir milletin, dinin ve devrin tarihî mümessili olarak içeri girdi. Ufak bir kaynaþmayý müteakib çýt yok. Herkes, bu muhteþem ve muazzam ânýn mânasýný ve heyecanýný duymakta...

Hastayým demelerine raðmen Üstadýmýzýn yerlerinden yýldýrým gibi fýrlayarak itiraz ve izahlarý.. mahkeme heyetinin hayranlýkla büyük adamý seyri... ikinci celsede daha muazzam bir kalabalýk... Üstadýmýzýn, vukufsuz ehl-i vukuf raporuna bizzat verdikleri harikulâde cevablar.. ve mahkemenin 5 Marta tâliki... titreyerek, günah ve zaaflarýma bin teessüf ve tövbe ederek yaklaþýp, mübarek ellerini sonsuz bir iþtiyakla öptüðüm ve içimi tertemiz tutmaya çabalayarak gözlerini bulmaya cesaret ettiðim o an, o gün, hâtýralarýmýn en büyük ve en nâdide yadigârý olacak. Üniversiteli diðer kardeþlerim, Üstadýmýzýn hizmetinde bulunmakla þeref-i uzmaya kavuþmuþlar. O Üstadýmýzdan, Cenab-ý Hak ebediyen razý olsun; ve bütün talebelerine ve bilhassa benim gibi biçare, zavallý ve âcizlere akýl, dirayet, azim ve ihlâs ihsan buyursun. Âmin. Evet kardeþim, bu asrýn mânevî þahý olduðu hayatý ve eserleriyle sâbit olan bir Üstadýn eserlerini biz muhtaçlara lûtfeden Cenab-ý Hakka hadsiz þükürlerle beraber; þu zamanýn yaralarýna en münasib bir ilâç, bir merhem ve zulümatýn tehacümüne mâruz heyet-i Ýslâmiyeye en nâfi bir nur ve dalâlet vâdilerinde hayrete düþenler için en doðru bir rehber

sh: » (T: 638)

olan Risale-i Nur'u, ölünceye kadar okuyacaðýz, neþredeceðiz Ýnþâallah.

اَلْبَاقِى هُوَ الْبَاقِى

Ýstanbul Üniversitesi Nur Talebelerinden

KÂMÝL

* * *

ÜSTAD'IN EMÝRDAÐ'A GÝDÝÞÝ

Üstad Bediüzzaman Ýstanbul'daki muhakemesinin beraetle neticelenmesini müteakib Emirdað'a geldi. Emirdað'da Ramazan ayýnýn bir gününde kýra çýktýðý zaman, bir baþçavuþ ve üç silâhlý jandarma yanýna gönderilerek, gelecek fýkrada beyan edildiði gibi, kendisine þapka giymesi teklif ediliyor; bu sebeble karakola celbediliyor. Bunun üzerine Üstad bir istida yazarak, Adliye ve Dahiliye Vekâletine gönderiyor; Ayný zamanda Ankara'daki bir talebesine de göndererek alâkadar mebuslara hâdisenin duyurulmasýný bildiriyor. Ankara'daki talebeleri, bu þekvanýn bir nüshasýný, Samsun'da münteþir Büyük Cihad gazetesine gönderiyorlar. Yazý, Büyük Cihad'da "En Büyük Ýsbat" baþlýðý altýnda ve bir hâþiye ilâve edilerek neþrediliyor. Sonra, Ankara ve Ýstanbul Üniversitesindeki Nur talebeleri de iki-üç makale yazý, Büyük Cihad gazetesine gönderiyorlar ve neþrediliyor. Bu sýralarda Malatya hâdisesi vukua geliyor, dindarlar aleyhinde bir sürü yalan, iftira, tezvir propagandasý baþlýyor. Bu tahriklere aldanan bazý þahsiyetler, dinî gazetelerden medar-ý ittiham noktalar bulmak için çalýþýyorlar. Samsun'da da mezkûr "En Büyük Ýsbat" baþlýklý yazý ve Üniversite Nur talebelerinin makaleleri dolayýsýyla, gazete neþriyat müdürü ile Ankara'dan bu yazýlarýn bazýlarýný gönderen bir Nur talebesi tevkif edilerek mahkemeye veriliyor. Nurculuðun memlekette inkiþafý aleyhinde gazetelerde beyanatlar, kanaatlar ileri sürülüyor. 600 kadar Nur talebesinin mahkûmiyetini istihdaf eder þekilde, Türkiye'de yirmibeþ yerde taharri yapýlýp, bir kýsmýnda dâvâ açýlýyor. Neticede; Risale-i Nur'da ve Nur Ta-

sh: » (T: 639)

lebelerinde medar-ý ittiham bir nokta olmayýp, suç bulunmadýðý kanaatine varýlýyor.

Samsun'da açýlan dâvâda evvelâ mahkûmiyete karar verilmiþse de, mahkeme-i temyizin Risale-i Nur eserleri ve müellifi Bediüzzaman hakkýnda serdettiði mütalâa ile mahkûmiyet kararýný esastan bozmasý sebebiyle, tekrar yapýlan duruþmada, yazýlarda suç unsuru bulunmadýðý kanaatine varýlarak beraet kararý verilmiþtir.

"En Büyük Ýsbat" baþlýklý yazýdan dolayý Samsun'da Üstadýmýz aleyhine de dâvâ açýlmýþtý. Samsun'a mahkemeye celbi isteniyordu.

Çok rahatsýz ve ihtiyar olmasý sebebiyle kaza tabibliðinden aldýðý bir raporu nazar-ý itibare alýnmayarak, mutlaka mahkemede bulunmasý isteniyordu. Nihayet Üstad, Samsun'da mahkemede bulunmaða karar vererek Ýstanbul'a geldi. Fakat sýhhatinin bozukluðu ve tahammül edememesinden yola devam edemeyip hey'et-i sýhhîyeden bir rapor alýp mahkemeye gönderdi. Raporda, Said Nursî'nin, yapýlan muayene neticesi, ne karadan, ne denizden ve ne de havadan Samsun'a gitmeye vücudu tahammül edemeyeceði yazýlý idi. Mahkemede, müddeiumumî þiddetli ýsrarlarla Said Nursî'nin mutlaka mahkemede bulunmasýný istemiþse de, mahkeme heyeti, sýhhýye raporuna istinaden, Bediüzzaman'ýn Ýstanbul mahkemelerinden birinde istinabe suretiyle ifadesinin alýnmasýna karar verdi. Nihayet, devam eden mahkemeler neticesinde, Samsun mahkemesi dâvâ mevzuu yazýda mahkûmiyeti icabettirecek bir kasýd görmediðinden, Said Nursî'nin beraetine karar verdi.

* * *

sh: » (T: 640)

ÜSTADIMIZ BEDÝÜZZAMAN SAÝD NURSÎ BU MÜDAFAAYI ÝSTANBUL MAHKEMESÝNDE OKUMUÞ VE MAHKEMESÝ BERAETLE NÝHAYET BULMUÞTUR

Gizli düþmanlarýmýz, bu Ramazan-ý Þerifte, tekrar, adliyeyi benim aleyhime sevkettiler. Mes'ele de, bir gizli komünist komitesiyle alâkadardýr.

Birisi: Bütün bütün kanun hilâfýna olarak, beni tek baþýmla ve yalnýz olarak kýrda ve daðda otururken, üç silâhlý jandarma ile bir baþçavuþ yanýma gönderdiler. "Sen baþýna þapka giymiyorsun" diye zorla beni karakola getirdiler. Ben de, adaleti hedef tutan bütün adliyelere söylüyorum ki:

Böyle beþ vecihle kanunsuzluk edip kanun namýna beþ vecihle Ýslâm kanunlarýný kýran adam, hakikî kanunsuzluk ile ittiham edilmek lâzým gelirken, onlarýn o acîb kanunsuzluðu ve bahanesiyle, iki seneden beri vicdanî azâb verdiklerinden; elbette mahkeme-i kübra-yý haþirde bunun cezasýný çekeceklerdir. Evet otuzbeþ senedir münzevî olduðu halde hiç çarþý ve kasabalarda gezmeyen bir adamý, "Sen firenk serpuþunu giymiyorsun" diye ittiham etmeye, dünyada hangi kanun müsaade eder?

Yirmisekiz seneden beri beþ vilâyet ve beþ mahkeme ve beþ vilâyetin zabýtalarý onun baþýna iliþmedikleri halde, hususan bu defa Ýstanbul mahkeme-i âdilesinde yüzden ziyade polislerin gözleri önünde, hem iki ay da yaya olarak her yeri gezdiði halde, hiçbir polis iliþmediði ve hem mahkeme-i temyiz bere yasak deðil diye karar verdiði, hem bütün kadýnlar ve baþý açýk gezenler ve bütün askerî neferler ve vazifedar memurlar giymeye mecbur olmadýklarýndan ve giymesinde hiçbir maslahat bulunmadýðýndan ve benim resmî bir vazifem olmadýðýndan -ki resmî bir libastýr- bereyi giyenler de mesul olmazlar denildiði halde; hususan münzevî ve insanlar arasýna girmeyen ve Ramazan-ý Þerifin içinde böyle hilâf-ý kanun en çirkin bir þey ile ruhunu meþgul etmemek ve dünyayý hatýrýna getirmemek için has dostlarýyla dahi görüþmeyen, hattâ þiddetli hasta olduðu halde, ruhu ve kalbi vücuduyla meþgul olmamak için ilâçlarý almayan ve hekimleri çaðýrmayan bir adama; þapka giydirmek, ecnebi papazlara benzetmek için ona teklif etmek ve adliye ile tehdid etmek, elbette zerre kadar vicdaný olan bundan nefret eder.

sh: » (T: 641)

Meselâ: Ona teklif eden demiþ: "Ben emir kuluyum." Cebr-i keyfî kanun ile emir olur mu ki, emir kuluyum desin. Evet, Kur'ân-ý Hakîm'de, Yahudi ve Nasranîlere baþta benzememek için ona dair Âyet olduðu gibi, يَا اَيُّهَا الّذِينَ آمَنُوا اَطِيعُوا اللّهَ وَاَطِيعُوا الرّسُولَ وَاُولِى اْلاَمْرِ مِنْكُمْ Âyeti, ulülemre itaati emreder. Allah ve Resûlünün itaatine zýd olmamak þartýyle, o itaatin emir kuluyum diye hareket edebilir. Halbuki bu mes'elede, an'ane-i Ýslâmiye kanunlarý hastalara þefkatle incitmemek, gariblere þefkat edip incitmemek, Allah için Kur'ân ve ilm-i imanîye hizmet edenlere zahmet vermemek ve incitmemek emrettiði halde; hususan münzevî, dünyayý terketmiþ bir adama ecnebi papazlarýnýn serpuþunu teklif etmek on vecihle deðil yüz vecihle kanuna muhalif ve Ýslâmýn an'anevî kanunlarýna karþý bir kanunsuzluktur ve keyfî bir emir hesabýna o kudsî kanunlarý kýrmaktýr. Benim gibi kabir kapýsýnda, ga-

________________

Hâþiye: Rusun Baþkumandaný kasden önünden üç defa geçtiði halde ayaða kalkmýyan ve tenezzül etmiyen ve onun idam tehdidine karþý izzet-i Ýslâmiyeyi muhafaza için ona baþýný eðmiyen; Ýstanbulu istilâ eden Ýngiliz Baþkumandanýna ve onun vasýtasýyla fetva verenlere karþý, Ýslâmiyet þerefi için, idam tehdidine beþ para ehemmiyet vermeyen ve "Tükürün zâlimlerin o hayasýz yüzüne!" cümlesiyle ve matbuat lisanýyla karþýlayan; ve Mustafa Kemalin, elli meb'us içinde hiddetine ehemmiyet vermeyip "Namaz kýlmayan haindir" diyen; ve Dîvan-ý Harb-i Örfînin dehþetli suallerine karþý, "Þeriatýn tek bir mes'elesine ruhumu feda etmeye hazýrým" deyip, dalkavukluk etmeyen ve yirmisekiz sene, gâvurlara benzememek için inzivayý ihtiyar eden bir Ýslâm fedaisi ve hakikat-ý Kur'aniyenin fedakâr hizmetkârýna maslahatsýz, kanunsuz denilse ki: "Sen, Yahudi ve Hýristiyan papazlarýna benziyeceksin, onlar gibi baþýna þapka giyeceksin, bütün Ýslâm ülemasýnýn icmaýna muhalefet edeceksin; yoksa ceza vereceðiz." denilse, elbette öyle herþeyini hakikat-ý Kur'aniyeye feda eden bir adam, deðil dünyevî hapis veya ceza ve iþkence, belki parça parça býçakla kesilse, Cehenneme de atýlsa, kat'iyyen; yüz ruhu da olsa, bütün tarihçe-i hayatýnýn þehadetiyle, feda edecek!

Acaba, bu vatan ve dinin gizli düþmanlarýnýn bu eþedd-i zulm-ü nemrudanelerine karþý, mânevi pek çok kuvveti bulunan bu fedakârýn tahammülü ve maddî kuvvetle ve menfi cihette mukabele etmemesinin hikmeti nedir? Ýþte bunu, size ve umum ehl-i vicdana ilân ediyorum ki; yüzde on zýndýk dinsizin yüzünden doksan masuma zarar gelmemek için, bütün kuvvetiyle dahildeki emniyet ve asayiþi muhafaza etmek için, Nur dersleriyle herkesin kalbine bir yasakçý býrakmak için, Kur'an-ý Hakîm ona o dersi vermiþ. Yoksa bir günde yirmisekiz senelik zalim düþmanlarýmdan intikamýmý alabilirim. Onun içindir ki; asayiþi masumlarýn hatýrý için muhafaza yolunda haysiyetini, þerefini tahkir edenlere karþý müdafaa etmiyor ve diyor ki: Ben, deðil dünyevî hayatý, lüzum olsa âhiret hayatýmý da millet-i Ýslâmiye hesabýna feda edeceðim.

sh: » (T: 642)

yet hasta, gayet ihtiyar, garib, fakir, münzevî, Sünnet-i Seniyeye muhalefet etmemek için otuzbeþ seneden beri dünyayý terkeden bir adama bu tarz muameleler kat'iyyen þek ve þübhe býrakmadý ki; komünist perdesi altýnda, anarþilik hesabýna vatan ve millet ve Ýslâmiyet ve din aleyhinde müdhiþ bir suikasd eseri olduðu gibi, Ýslâmiyete ve vatana hizmete niyet eden ve müdhiþ haricî tahribata karþý cephe alan dindar mebuslar ve Demokratlara dahi büyük bir suikasddýr. Dindar mebuslar dikkat etsinler, bu dehþetli suikasda karþý müdafaada beni yalnýz býrakmasýnlar.

SAÝD NURSÎ

* * *

Ey mübarek, Müþfik ve Muazzez Üstadýmýz Hazretleri

Bu acîb madde ve dinsizlik asrýnda, nazarlar kýsalmýþ; kalbler, fenalýklar ve kötülüklerle dolmuþ; yalnýz ve yalnýz Kur'ân-ý Hakîmin bu zamandaki en hakikî ve kat'î tereþþuhatý olan Risale-i Nur; o kýsalmýþ nazarlarý, âdeta maddenin ruhuna nüfuz ettiriyor; o kötü kalblerin zindan gibi karanlýk olan içini, nurla dolduruyor. Bunun için, bu asra "Nur asrý" denmesi münasibdir.

...........................................................................................................................

Risale-i Nur, beþeriyetin bu tamiri imkân olmayan yarasýný uhrevî ilâçlarla tedavi ediyor.

Risale-i Nur ve onun hârika müellifi siz mübarek Üstadýmýz, binlerce münevver gence halâskârlýk vazifenizi yapmýþ ve yapmaktasýnýz. Bunun böyle olduðuna imanlarý kurtarýlan bu âcizler canlý þahidleriz. Bu dehþetli asýrda, materyalizmi, maddeciliði temelinden yýkan, mason ve komünistlerin bâtýl ideolojilerini bütün ilim ve idrak müvacehesinde zîr ü zeber eden Risale-i Nur, okuyucularýna -bu asrýn talihli insanlarýna- bu dünya ile, hattâ kâinatla bile deðiþilmez âb-ý hayatý, ebedîlik suyunu, yâni beka âleminin bileti olan îmaný bahþediyor.

sh: » (T: 643)

Ey aziz ve mübarek Üstadýmýz! Bu kadar kýymetli bir hediyeyi bizlere veren siz Üstadýmýza ne kadar hürmet ve muhabbet beslesek azdýr. Siz kurtarýcý Üstadýmýzla Risale-i Nur talebeleri arasýndaki bað, ebedî bir baðlýlýktýr. Bunu hiçbir kuvvet çözemez. Hürmetle mübarek ellerinizden öper, dualarýnýzý beklerim.

Üniversite Nur Talebeleri Namýna

Siyasal Bilgiler Fakültesinden

AHMED ATAK

* * *

BU MEKTUB SAMSUN'DA MÜNTEÞÝR BÜYÜK CÝHAD GAZETESÝNDE ÝNTÝÞAR ETMÝÞTÝR. MÜFTERÝLERÝN TAHRÝKATÝYLE SAMSUN'DA MUHAKEME AÇILMASINA VESÝLE OLMUÞTUR. MUHAKEME BERAETLE NETÝCELENMÝÞTÝR.

Âlem-i Ýslâmýn halâskârý, ehl-i imanýn sertacý, Risale-i Nurun tercümaný Üstadýmýz Bediüzzaman Said Nursî Hazretlerine;

Bu defa dindar Demokratlarýn delâletiyle Afyon Mahkemesince Risale-i Nur'un serbestiyetine, bütün risale, mektub ve mecmualarýnýn suç mevzuu teþkil etmediðinden iadelerine karar verilmesini; senelerce evvel ilân ettiðiniz "Risale-i Nur benim deðil, Kur'ânýn malýdýr; Kur'ânýn feyzinden gelmiþtir. Hiçbir kuvvet onu Anadolu'nun sinesinden koparýp atamayacaktýr. Risale-i Nur, Kur'âna baðlýdýr; Kur'ân ise, Arþ-ý A'zamla baðlanmýþtýr; kimin haddi var ki, onu oradan söküp atsýn!" diye olan hakikatlý beyanatýnýzýn açýk bir tezahürü ve bu ulvî hizmetinizin Ýlâhî ve Kur'ânî olduðunun parlak bir delili bilerek, bu beraet kararýnýn Âlem-i Ýslâmýn ve bâhusus bu millet-i Ýslâmiyenin saadetlerinin baþlangýcý olmasý itibariyle, baþta bütün varlýðýyla bu zaferleri bekleyen ve Nur ailesine reis ve hakikatlar deryasýna kaptan tâyin edilen ve zulmet-i küfürle tuðyan etmiþ insanlýða hâdi ihsan olunan aziz, sevgili Üstadýmýz ve buna vesile olmakla ehl-i imaný kendilerine dost ve taraftar eyleyen dindar Demokratlarý ve âdil heyet-i hâkimeyi sonsuz minnetlerle tebrik eder ve arzederiz ki:

Uzun senelerden beri terakki ve tealisi için çalýþtýðýnýz ve uð-

sh: » (T: 644)

runda feda-yý nefs ve can eylediðiniz hakikat-ý Kur'âniyenin bugün bütün bir memleket, bir millet çapýnda ehl-i imanýn kalblerine sürûrlar getirerek fevkalâde inkiþafý, hizmetine memur kýlýndýðýnýz ve bilfiil muvaffak olduðunuz kudsî dâvâ ve hizmetinizin ne kadar yüksek ve parlak olduðunu güneþ gibi isbat ediyor.

Yirmibeþ-otuz seneden beri bütün mânilere ve sýkýntýlara raðmen bu kadar sabýr ve metanetiniz ve Kur'ândan kalb-i münevverinize gelen Risale-i Nurun neþri cihetinde bu hârika hizmet ve mücahedeleriniz, istikbalin nesillerine ve Ýslâmýn kahraman mücahidlerine bir nümune-i iktida ve imtisal oluyor. Kur'ân güneþinin sönmeyen nurlarý ve ebedî lem'alarý olan Nur þualarýyla cehl ve dalâlet karanlýklarýný izale ederek, milyonlar kalbleri o nurla nurlandýrýp, ehl-i imaný kendinize minnetdar ettiniz. Bu vatan ve bu millet, bu tarih ve bu toprak, sizin bu hizmetinizi, bu fedakârlýðýnýzý hiçbir zaman unutmayacaktýr. Ebediyet âlemine göç eylediðinizde dahi, sizin bu hizmetiniz bir çekirdek olup, ondan fýþkýran bir þecere-i âliye her tarafý kaplayacak ve o Nur aðacýnýn etrafýna toplanan büyük cemaatler ve Risale-i Nur'un yükselen ebedî þualarý, o hizmetinizi ilelebed ve daha parlak ve daha þaþaalý idame edecekler.

Siz, Risale-i Nur'un tercümaný haysiyetiyle ve bu iman hizmetinizin Ýslâm ufuklarýnda parlamasý cihetiyle, bu asrýn bir hidayet serdarýsýnýz.

Kur'ân-ý Kerîmin Ondördüncü Asr-ý Muhammedîdeki (A.S.M.) aziz dellâlý ve o müdhiþ zamanýn müdhiþ zulümatýna karþý Nur-u Kur'ânla mukabele eden büyük fedakârý ve Risale-i Nur'un yüzbinler nüshalarýný yüzbinler talebelerinin kalemleriyle her tarafta neþredip dinsizliðe ve küfr-ü mutlaka karþý bir sedd-i Kur'ânî tesis eden muhteþem kahraman sevgili Üstadýmýz!

Âlemlere rahmetler ve saadetler getiren ve insanlýða selâmet ve teselliler bahþeden bu mukaddes hizmetinizle ehl-i imana zuhurunu müjde verip isbat ettiðiniz ve emareleri gözükmeye baþlayan ve bütün kýtalara þâmil hâkimiyet-i Ýslâmiyenin nurlu ve büyük bayramýný bütün ruhumuzla tebrik eder, Cenab-ý Haktan uzun ömürlerinize dualar eder, ellerinizden tâzimle öperiz.

Ankara Üniversitesi Nur Talebelerinden

ÝSMAÝL, SALÝH, ATIF, AHMED, ZÝYA, MEHMED, ABDULLAH

* * *

sh: » (T: 645)

ÜSTAD SAÝD NURSÎ'NÝN ISPARTA'DA ÝKAMETLERÝ

1953 senesi yaz aylarýnda Üstad Emirdaðý'ndan Isparta'ya geldi. Isparta'da pek çok sadýk talebeleri vardý. Daha evvel gönderdiði mektublarýnda Isparta'yý taþýyla, topraðýyla mübarek olarak tavsif ediyor ve Risale-i Nur'un zuhuru ve intiþarýyla vücud bulan manevî hayatýnýn idamesine en kuvvetli medar Isparta olduðunu beyan buyuruyordu. Filhakika Isparta, Üstadýn bu iltifatýna lâyýk olduðunu uzun senelerdeki hâdiselerin þehadetiyle isbat etmiþ ve göstermiþtir. Çünkü, Risale-i Nur'un birinci medresesi ve te'lif yeri olan Barla, Isparta'nýn bir nahiyesidir. Risale-i Nur'un büyük mecmualarý burada te'lif edilmiþtir.

Risale-i Nur'u binler kalemlerle en korkulu zamanlarda yazýp neþredenler Isparta ve köylerindeki talebelerdir. Misal olarak Sav Köyünü göstermek kâfidir. Üstad Kastamonu'da bulunduðu zaman, Isparta'nýn yalnýz Sav köyünde bin kadar kalem senelerce Nurlarý yazmýþ, çoðaltýlmasýnda çalýþmýþtýr.

Her birisi birer vilâyet kadar, belki daha ziyade Risale-i Nur'a alâka gösteren ve Nurlarýn yayýlmasýnda birer santral misillü çalýþan Nur merkezleri Isparta'dadýr. Gül ve Nur fabrikalarý ve bunlarýn etrafýnda Medrese-i Nuriye þakirdleri, Mübarekler Heyeti, hep Isparta vilâyeti dahilindedir.

Hem her birisi hizmet-i Kur'âniyye itibariyle birer kutub hükmünde olan Nur talebelerinin medar-ý iftihar büyük kardeþleri de yine Ispartalýdýrlar.

Hem Isparta adliyesi ve emniyeti daima Nurlara insafla muamele etmiþtir. Üstad, Isparta adliyesine çok defa dua etmiþ, sair vilâyetlere bu noktada da Isparta'yý hüsn-ü misal göstermiþtir.

Bu ve bu gibi sebebler tahtýnda Üstad, âhir ömrünü Isparta'da geçirmek, ölümünü oradaki mübarek, sâdýk kardeþlerinin arasýnda karþýlamak, mezarýný Isparta'da Sav'da veya Barla'da vasiyet etmek üzere Isparta'ya geldi. Kira ile bir eve yerleþti. Yanýnda dört-beþ talebesi vardý. Bu talebeleriyle Üstad, hususî dershane-i Nuriyyesini vücuda getirmiþti.

* * *

ISPARTA'DAKÝ HAYATINDAN MUHTELÝF SAFHALAR

Mahkeme safahatý: Afyon Mahkemesi tarafýndan kitablar ser-

sh: » (T: 646) (RESÝM)

sh: » (T: 647) (RESÝM)

sh: » (T: 648)

best býrakýlmadan, Malatya hâdisesi münasebetiyle bazý vilâyet ve kasabalarda taharriler yapýldý, mahkemeler açýldý. Ezcümle: Mersin'de, Rize'de, Diyarbakýr'da Nurlar ve Nurcular aleyhine dâvâ açýldý; neticede mahkemeler beraet verdi. Birçok vilâyetlerde yapýlan taharriler ve soruþturmalar ile Nurcular aleyhine umumî bir dâvâ açýlmasý için Isparta müddeiumumîliði harekete geçti. Sekseni mütecaviz Nur talebesi hakkýnda iddianame hazýrlandý ve dosya sorgu hâkimliðine tevdi edildi.

Emniyetin pek çok gizli mensublarý, Nur talebeleri arasýnda dolaþmaya, her hareketlerini kontrola baþladýlar. Ankara, Ýstanbul, Adapazarý, Safranbolu, Karabük, Dinar, Ýnebolu, Van gibi yerlerde araþtýrmalar, sorgular yapýldý. Yapýlan bütün tedkikat ve taharriler neticesi: Vatan, millet aleyhinde zerre kadar bir hareket bulunmayýp, bilâkis her vatandaþýn göðsünü iftiharla kabartacak ilmî, imanî, vatanî hizmetler, ahlâkî gayret ve faaliyetler ile hareket ettikleri, Risale-i Nur'u okumak, okutmak ve neþrine çalýþmaktan baþka bir gaye ve maksadlarý bulunmadýðý anlaþýlmasýyla, "Nurcularda suç bulamýyoruz, medar-ý mesuliyet bir hareket ve faaliyetleri görülmemiþtir" diye umumen kanaat getirildi. Bu soruþturmalar, Risale-i Nur'un hakkaniyetinin anlaþýlmasýna vesile oldu. Neticede Nurlarýn beraetine karar verildi.

Urfa ve Diyarbakýr'daki faal Nur talebeleri birer medrese-i Nuriyye kurdular. Risale-i Nur'u her sýnýf halktan, bilhassa talebelerden, gençlerden gelen cemaate okumak suretiyle ilmî derslere baþladýlar. Bu zamanda pek ehemmiyetli olan talebe-i ulûmun þerefini ihya ettiler. Þark havalisinde büyük hizmet-i imaniyye ifa olundu. Bir aralýk Diyarbakýr'da orada Nurlarla imana ve Kur'ana hizmet eden faal bir Nur talebesi aleyhine dâvâ açýldý, beraetle neticelendi; mü'minlerin sürûr ve minnetdarlýðýna vesile oldu.

Afyon'da da devam eden mahkeme neticelendi. 1956 tarihinde Risale-i Nur'u inceleyen Diyanet Ýþleri Müþavere Kurulu verdiði bir raporla, Risale-i Nur'un iman ve ahlâkî tekemmülâta hizmet hususundaki vasfýný ilân etti. Afyon mahkemesi de bu rapora istinaden, Risale-i Nur eserlerinin beraetine ve serbestiyetine karar verdi; hüküm kat'îleþti.

Afyon Mahkemesinin beraet kararýndan sonra, Isparta Sorgu Hâkimliði de men-i muhakeme kararý verdi. Böylece, Risale-i

sh: » (T: 649)

Nur, birçok adlî süzgeçlerden geçerek umumî ve küllî bir serbestiyet ve hüsn-ü kabule mazhar oldu.

Nurlarýn Neþri: Anadolu'nun birçok yerlerinde Nurlara hizmet devam etmekle beraber; bilhassa Ankara, Ýstanbul, Diyarbakýr, Urfa Medrese-i Nuriyeleri yalnýz bulunduklarý muhitte deðil, çok geniþ bir sahada hizmet-i imaniyyede bulundular. Bu hizmetleri; yalnýz bir kiþi deðil, bir merkez deðil, yalnýz malûm þahýslar deðil; hizmet-i Kur'âniyye olduðu için, pek çok vecihlerde, pek çok zatlar tarafýndan ifa edildi. Ýsmi bilinmeyen nice halis talebeler, sadýk mü'minler, bu hizmet-i kudsiyede çalýþtýlar, Nur-u Muhammedî'nin yayýlmasýna gayret ettiler.

Ankara'da, üniversiteli talebeler ve muhterem hamiyetperver zatlar, Risale-i Nur mecmualarýný matbaalarda tab ile her tarafa neþrine, bilhassa yeni harfle istifadeye muntazýr kitlenin ellerine ulaþmasýna çalýþtýlar. Risale-i Nurun küllî neþriyatýný gençliðin, mekteblilerin deruhde etmeleri bu hususta büyük fedakârlýk göstermeleri ise; bu millet ve vatan için büyük bir saadet oldu. Çünkü, hiçbir þahsî menfaat taleb etmeden ve yalnýz rýza-yý Ýlâhî için hareket etmeleri; onlarýn, bu asîl milletin hakikî evlâdlarý olduðunu gösterdi.

Üstadýn Barla'ya Gidiþi

Üstad, Barla'dan yirmibeþ sene evvel ayrýlmýþ ve o zamana kadar hiç gitmemiþti. Barla ile, kendi Nurs köyünden ziyade alâkadardý. Çünki, hayat-ý mâneviyesi olan Risale-i Nur burada te'lif edilmeye baþlamýþtý. Kur'an-ý Hakîmin hidayet nurlarýný temsil eden "Sözler" ve "Mektubat" ve "Lemeat-ý Nuriye" buradan etrafa yayýlmýþtý. Bu itibarla Barla, Risale-i Nur dershanesinin ilk merkezi idi.

Barla'daki hayatý gerçi nefiy ve inziva içinde ve tarassud altýnda geçmekle acý idi; fakat Risale-i Nur hakikatlarýnýn te'lif yeri olduðundan Üstad'ýn en tatlý ve þirin hayatý da yine Barla hayatýdýr denilebilir. Bu defa Barla'ya nefiy ile deðil, hapis ile deðil, kendi rýzasý ile ve serbest olarak gidiyordu. Güzel bir bahar günü Barla'ya geldi. Barla'daki talebelerinin mühim bir kýsmý Üstad'ý karþýladýlar. Üstad, sekiz senelik ikametgâhý olan Medrese-i Nuriyesine yaklaþýrken kendini tutamadý, mübarek gözlerinden yaþlar boþandý. Haþmetli çýnar aðacý da adeta kendisini

selâmlý-

sh: » (T: 650)(RESÝM)

sh: » (T: 651)(RESÝM)

sh: » (T: 652)

yordu. Bir vakitler, -yani Barla'da sekiz sene ikâmetten sonra Isparta'ya celb edilmiþti. O zamanki gidiþinde mübarek çýnar aðacý Üstadý mânen teþci etmiþ, haþmetli kanatlarý olan dallarýnýn Cenab-ý Hakka olan secdevâri ubudiyetiyle Üstad'ý uðurlamýþtý. Bu defa da yine uzun bir müfarakattan sonra tekrar Üstada kavuþmanýn süruru içinde Hâlik-ý Rahmâna secde-i þükrana kapanýyordu. Üstad, o mübarek çýnar aðacýna sarýlmýþ yanýndaki talebelerine ve ahaliye kendisini yalnýz býrakmalarýný söylemiþti; zaten göz yaþlarýný tutamýyordu. Sonra, Nur Dershanesi olan odasýna girdi ve iki saat kadar kaldý, hazin aðlayýþý dýþarýdan iþitiliyordu.

Evet, þübhesiz rahmet-i Ýlâhiyenin nihayetsiz tecellilerine mazhardý. Bir zamanlar Þarkî Anadoludan Isparta havalisine sürülmüþtü... Isparta'dan da, daðlar arasýndaki Barla Nahiyesine nefyedilmiþti.. burada ölüp gidecekti. Eski tarihçe-i hayatýnýn þehadetiyle çok kahraman ve fedakâr olan bu zât, doðrudan doðruya Kur'ân-ý Hakîmin hakikatlarýný benimseyen; ferdî ve millî saadeti, Ýslâmiyet hakikatlarýna sarýlmakta gören ve bunu haykýran ve delâil-i akliye ile ilim meydanýna çýkan bir kimse idi.

Üç devir geçirmiþ, cebbar kumandanlara boyun eðmemiþ, kudsî dâvasýndan dönmemiþ; yaralanmýþ, zehirlenmiþ, ölmemiþ; daðlar gibi hâdiselerin dalgalarýndan yýlmamýþtý...

Milletleri, kavimleri içine alan, zihniyet ve telâkkileri deðiþtiren, asr-ý hâzýrýn cerayanlarý, bu zâtý Kur'an ve îman davasýndaki yolundan çevirememiþti. O, ruhundaki þecaat-ý îmaniye ile kat'î inanýyordu ki, dâva ettiði hakikat bir gün milletçe benimsenecek; bir Said, binler belki yüzbinler Said olacak. Ýnsanlýk camiasýnda neþrettiði hakaik-i îmaniyenin fütuhatý ve inkiþafý baþlayacak.. ve âfâk-ý Ýslâmý saran zulmet bulutlarý Kur'andan eline verilen bu meþ'ale-i hidayetle daðýtýlacak.. ölmeye yüz tutmuþ zannedilen îman ruhu yeniden canlanacak.. canlara can katacak.. mânen ölmeye yüz tutan millet-i Ýslâmiyeyi ihya edecek.. âleme efendi olan Ýslâmiyetin -Biiznillah- cihana efendiliðinin maddî mânevî mübeþþiri olacaktý.

Ýþte, bu kudsî hakikatýn hâmili ve naþiri olan ve hakikatta bugünkü beþeriyetin medar-ý iftiharý bulunan bu aziz zât, din düþmanlarýnýn plânýyla -vaktiyle- bu beldeye gönderilmiþ, Anado-

sh: » (T: 653)

lu'da tesis ettirilen rejimin aleyhinde bulunmasýna, fiilî müdahalesine mümanaat olunmuþtu. Heyhat! Esasen kendisi siyasetten çekilmiþti; ehl-i dünyanýn dünyasýna karýþmýyordu; O, istikbali nurlandýracak bir hakikatýn te'lif ve neþrine çalýþýyordu. Kâinatýn sahibi ve hâdiselerin mutasarrýfý olan Allah; onun hâmisi, muîni ve yardýmcýsý idi.

Ýþte, otuz sene sonra tekrar Barla'ya döndüðü zaman, hizmet-i îmaniyesinde nail olduðu büyük ikramlarý, inayetleri düþünerek, müþahede ederek mesrur oldu ve sürurundan aðlýyordu, secde-i þükrana varýyordu.

Hâl-i hazýrda Üstad Isparta'da ikamet eder. Bazan Emirdaðý'na, bazan Barla'ya gider. Buralarý, Risale-i Nur'un te'lif ve inkiþaf merkezleri olduðu için ruhen çok alâkadardýr. Hem, kendisi doksan yaþýna yaklaþtýðý ve birçok defalar zehirlendiði için, rahatsýzdýr. Hastalýðý tarif edilmiyecek derecede aðýrdýr ve þiddetlidir. Ruhen, hissiyatý kuvvetli; ve âlem, bahusus Âlem-i Ýslâm, bilhassa Risale-i Nur dairesi, vücud-u manevisi hükmünde olduðundan, her iki vücudundaki ýzdýrab þediddir. Gerçi talebelerin dualarý ve neþr-i envar-ý îmaniye o ýzdýrabýna bir merhem ve deva ise de, yine de pek vâsi' þefkatý itibariyle zaman zaman ýzdýrabý þiddetlenmektedir. Bu itibarla, tebdil-i havaya çok muhtaçtýr. Bir yerde fazla kalamýyor. Tebdil-i havaya çýktýðý zaman hastalýðý kýsmen azalýyor, rahat nefes alabiliyor.

Üstad, Risale-i Nur kesretle intiþar ettiðinden ve her yerde pek çok Nur talebeleri mevcud olduðundan halklarla konuþmayý tamamýyla terk etmiþtir. "Risale-i Nur, benimle sohbetten on derece ziyade faidelidir." deyip ziyaretçi de kabul etmemektedir. Hatta yanýndaki talebeleriyle dahi zaruret halinde konuþmaktadýr.

Artýk hayatýnýn son safhasýna geldiðini söylemekte, daima içinde yaþadýðý ayý çýkarabileceðinden þübhe eder bir vaziyette ecelini beklemektedir. Nurlarýn neþriyatýndan memnun ve müteþekkirdir. Millet ve devletçe Ýslâmiyet ve saadet yolunda atýlan her adýmý takdir

ve tasvible karþýlamakta. Hak yolunda yürüyen, Ýslâmî þeâiri ihya edenlere dua etmektedir. Ayný zamanda, Âlem-i Ýslâmýn maddeten ve mânen selâmet ve saadetini dilemekte ve bu yolda giriþilen dahil ve hariçteki gayretlerden hadsiz derece sevinç ve memnuniyet duymaktadýr.

sh: » (T: 654)

Risale-i Nur'u Kur'an-ý Hakîmin bu zamana mahsus bir mu'cizesi bilmekte, bu vataný komünizm tehlikesinden Risale-i Nur'daki hakikat-ý Kur'aniye muhafaza ettiðini beyan etmekte ve Âlem-i Ýslâmla hakiki kardeþliðe ve uhuvvete ve ittifaka medar olacaðýný, dünyevî ve uhrevî saadetimizin bu hakikata yapýþmamýzda bulunduðunu duyurmaktadýr.

Risale-i Nur'un Anadolu'dan baþka diðer Müslüman memleketlerde yayýlmasýnýn elzem olduðu kanaatindedir. Siyasî gayret ve faaliyetlerden evvel, Risale-i Nur'un neþrolmasýnýn daha menfaatdar olacaðýný ihbar etmektedir.

Isparta Hayatý

(1950'den Sonra)

Üstad Said Nursî, Afyon Hapishanesinden 1949da, bir Eylül sabahý tahliye edildi. Ýki komiser arasýnda faytonla bir eve geldi. Yanýnda hizmetine bakan talebeleri de vardý. Üstadýn Afyon hapsinden sonraki hayatýnda ve hizmet-i Nuriyesinde þu surette bir inkiþaf görünür. Bu tarihe kadar Üstad, evinde, geceleri hiç kimseyi bulundurmazdý. Akþamdan ta kuþluk vaktine kadar kapýsý kilitli olarak kalýrdý. Afyon hapsinden sonra ise, sâdýk talebelerinden bazýlarý hususi hizmetinde kaldý. Üstadýn odasý daima ayrý idi. Ancak bir hizmet olduðu vakit yanýna gelinebilirdi.

Afyon hapsinden sonra Üstad -kendi tabirince- bir nevi Üçüncü Said olarak görünüyordu. Çünki, bundan sonra hizmet-i Nuriyye baþka safhalarda tezahür edecekti; külli bir inkiþaf olacaktý. Üstadýn hizmetine koþan ve Nur hizmeti için yanýna gelenler bilhassa mektebli gençlerdendi. Rahmet-i Ýlâhiye Afyon hapis musibetini çok cihetlerle rahmete çevirmiþti.

Bir vech-i rahmet þu idi: Mahkeme günlerinde muhtelif vilâyet ve kazalardan gelen Nur talebeleri birbiriyle tanýþarak; hem Üstad, hem Risale-i Nur, hem hizmet-i Nuriyye hususunda malûmat sahibi olurlar; ve uhrevî ve imanî olan ve rýza-yý Ýlâhî uðrundaki Nurdan kopup gelen samimî bir uhuvvet ile bir kuvve-i maneviyye elde ederlerdi. Mahkeme günleri, Üstad ve talebelerinin kahramanlar kafilesi olarak saf halinde mahkemeye geliþleri, müminlerin kalblerinde Allah için sonsuz bir muhabbet ve yakýnlýða vesile oluyordu. Bu mahkemeler, iman ve Ýslâm davasýna hizmet için medar-ý teþvik hükmüne geçiyordu. Din düþmanlarýnýn raðmýna olarak bu musibet, Risale-i Nur hizmet-i îmaniyyesini deruhde edecek ve onunla gaye-i hayat edecek fedakârlarý, kahramanlarý netice verdi. Yeni ve münevver Nur Talebeleri meydana çýktýlar. Hapisten tahliyeden sonra, Üstadýn evinin kapýsý önünde bir-iki polis daimî nöbet bekler ve yanýna kimseyi sokmazlardý. Zaten hapis müddetince halka dehþet verecek þekilde yalan-yanlýþ propagandalarla, Bediüzzamanýn imha edileceði gibi haberler etrafa yaydýrýlmýþtý.

sh: » (T: 587)

Üstad, Afyon'da iki ay kadar ikametten sonra Emirdaðý'na geldi. Emirdaðýnda bir çok Risale-i Nur talebeleri vardý. Oradaki hizmet-i Nuriyyeyi bu talebeler ifa ettiler.

AFYON HAPSÝNDEN SONRA HÝZMET-Ý NURÝYE

NASIL CEREYAN ETTÝ?

Isparta'da, teksir makinesiyle Nur Mecmualarýnýn neþrine devam ediliyordu. Üstad, yine âdeti vechile tashihat ile meþguldü. Yalnýz hapisten sonra hizmet-i Nuriyye birkaç kýsma inkýsam etmiþti; yalnýz teksir ile ve el yazýsý ile neþre münhasýr olmuyordu. Bu zamanlardaki hizmet safhalarý þu suretle ifade olunabilir:

1- Muhtelif vilâyet, kasaba ve köylerdeki Nur Talebeleri, bulunduklarý muhitlerinde Nurlarý okumak, yazmak, okutmak ve neþrine çalýþmak..

2- Isparta ve Ýnebolu'da, teksir makinesiyle Nur Risalelerinin mecmualar halinde teksiri ve etrafa neþri..

3- Ankara ve Ýstanbul'da, muhtelif halk tabakalarý arasýnda, hususan üniversite ve diðer mekteb talebeleri, gençler, memurlar ve hanýmlar arasýnda Nurlarýn yayýlmasý, okunmasý, Risale-i Nur davasýna çoklarýn yakýn manevî alâkalarý. Bunlardan halis fedakârlar ve îman hâdimlerinin çýkmasý. Nur-u imanýn, bu iki büyük merkezde hararetle inkiþafý..

4- Kitablarýn iadesi ve yeniden bazý yerlerde Nurlara ve talebelerine iliþmek, dolayýsýyla resmî makamlarla münasebet: Risale-i Nurun, vatan ve milletin, nesl-i âtinin saadetine vesîlesi cihetinin duyurulmasý.. isbat edilmesi.. yeni Türk Hükûmetinin, Kur'anýn bu yeni ve ekmel Nuruna takdirle bakmasý. En modern neþir vasýtasýyla hem Anadoluya, hem Âlem-i Ýslâma ve insaniyete duyurulmasýnýn temini..

5- Þark Vilâyetlerinde Risale-i Nurun intiþarý..

Ýþte, Said Nursî, Afyon Hapsinden tahliye edilip Emirdaðý'na geldiði zaman, nazarýndaki hizmet safhalarý bu surette idi ve merkez-i hükûmetle de hizmet itibariyle alâkadardý. Bu zamana kadar Nur hizmeti, ancak risalelerin yazýlýp çoðaltýlmasýna münhasýrdý. Üstad, ta Barladan beri daima has talebeleriyle, Nurlarýn neþrine çalýþanlarla görüþmüþ, onlarýn hizmetlerinden dolayý tebrik ve teþci etmiþti. Bu tarihten sonra mektebliler ve memurlar Nurlara müteveccih oldular. Nur hizmetini hayatlarýnýn gayesi addeden ve bu

sh: » (T: 588)

hizmetle vatan, millet ve Ýslâmiyete en büyük faydayý temin eden talebeler meydana çýkarak hizmete baþladýlar.

* * *

Afyon Mahkemesinin Risale-i Nuru müsadere kararýný, Mahkeme-i Temyiz esastan bozdu. Bozma kararýnda ileri sürdüðü sebeblerden birisi: Kararnamede suç unsuru gösterilen risalelerin, Denizli Aðýr Ceza Mahkemesinde beraet eden eserlerden olup olmadýðýnýn zikredilmediði; þayet beraet edip iade edilen eserlerden ise, kararýn yanlýþ olacaðý; hem Temyizin tasdikinden geçip kaziyye-i muhkeme haline gelen bir davanýn yeniden taht-ý muhakemeye alýnýþýnýn kanuna uygunsuz olduðudur.

Temyizin bozma kararýndan sonra, Afyonda tekrar duruþma baþladý. Bu þekilde mahkeme devam ederken iktidarý ele alan Demokrat Parti Hükûmeti, umumi af ilân etti. Afyon Mahkemesi de af kanununun daire-i þümulüne girdiði için dosya ortadan kaldýrýldý. (Hâþiye)

***

Afyon hâdisesi baþlamadan evvel Diyanet Ýþleri Reisi Ahmed Hamdi, Said Nursî'den iki takým Risale-i Nur eserlerini; bir takýmýný Diyanet Ýþleri Kütübhanesine koymak, bir takýmýný da þahsýna alýkoymak için istemiþti. Fakat hapis hâdisesi çýktý, gönderilemedi. Üstad, hapisten sonra Emirdað'a geldiði vakit, evvelce hazýrlanan iki takýmý tashih ederek Ahmed Hamdi'ye gönderdi ve aþaðýdaki mektubu kendisine yazdý:

Muhterem Ahmed Hamdi Efendi!

Bu hâdise-i ruhiyyemi size beyan ediyorum:

Çok zaman evvel, zâtýnýz ve sizin mesleðinizdeki hocalarýn, zarurete binaen, ruhsata tâbi ve azimet-i þer'iyyeyi býrakan fikirlerine benim fikirlerim muvafýk gelmiyordu. Ben; hem onlara, hem

___________________________

(Hâþiye): Fakat mahkeme hey'eti, Risale-i Nur eserlerinin beraetine karar vermedi, müsaderesine karar verdi. Bu karar 1956 tarihine kadar devam etti. Mahkeme iki, defa Nur Risalelerine müsadere kararý verdi. Temyiz Mahkemesi bu iki kararý da bozdu. Afyon Mahkemesi Temyizin kararýna uyarak Nurlarýn beraetine karar verdi. Bu sefer Temyiz, usulde noksanlýk yüzünden bozdu ve eserlerin Diyanet Ýþlerince tedkikini istedi. Diyanet Ýþleri Müþavere Kurulunca bütün eserler tedkik ettirildi. Neticede, Nurlarýn hakikatýný bir derece belirten bir rapor verildi.

Ehl-i vukufun mezkûr raporuna istinaden Afyon Mahkemesi, Haziran 1956 tarihinde, ittifakla Nurlarýn beraetine ve serbestiyetine karar verdi. Karar kat'ileþti. Artýk bu tarihten sonra, merkez-i hükûmette, Risale-i Nur mecmualarý matbaalarda tab edilmeye baþladý.

sh:» (T: 589)

sana hiddet ederdim. «Neden azimeti terkedip ruhsata tâbi oluyorlar?» diye Risale-i Nuru doðrudan doðruya sizlere göndermezdim. Üç-dört sene evvel kalbime, size karþý tenkidkârane bir teessüf geldi. Birden ihtar edildi ki: «Bu senin eski medrese arkadaþlarýn olan baþta Ahmed Hamdi gibi zâtlar, dehþetli ve þiddetli bir tahribata karþý «Ehvenüþþer» düsturiyle, bir kýsým vazife-i ilmiyyeyi, mukaddesatýn muhafazasýna sarfedip tehlikeyi dörtten bire indirmeleri, onlarýn mecburiyetle bazý ruhsatlarýna ve kusurlarýna Ýnþâallah kefaret olur» diye kalbime þiddetle ihtar edildi. Ben dahi sizleri ve sizin gibilerini, o vakittenberi yine eski medrese kardeþlerim ve ders arkadaþlarým diye hakikî uhuvvet nazariyle bakmaða baþladým. Onun için benim bu þiddetli tesemmüm hastalýðým vefatýmla neticelenmesi düþüncesiyle, Nurlara, benim bedelime hakikî sahib ve hâmi ve muhafýz olacaðýnýzý düþünerek ve üç sene evvel sizin ýsrarla bir takým Risale-i Nur'u istemenize binaen vermek niyet etmiþtim. Þimdi, -hem mükemmel deðil, hem tamamý deðil- Nur þâkirdlerinden üç zâtýn on beþ sene evvel yazdýklarý bir takýmý, sizin için, þiddetli hastalýðým içinde bir derece tashih ettim. Bu üç zâtýn kaleminin, benim yanýmda on takým kadar kýymeti var. Senden baþka bu takýmý kimseye vermeyecektim. Buna mukabil onun mânevî fiatý üç þeydir.

Birincisi: Siz, -mümkün olduðu kadar- Diyanet Riyasetinin þubelerine, mümkünse eski harf, deðilse yeni harf ile ve has arkadaþlarýmdan tashihe yardým için birisi baþta bulunmak þartiyle memleketteki Diyanet Riyasetinin þubelerine yirmi otuz tane teksir ederek göndermektir. Çünkü, haricî dinsizlik cereyanýna karþý böyle eserleri neþretmek Diyanet Riyasetinin vazifesidir.

Ýkincisi: Madem Nur Risaleleri medrese malýdýr. Siz de medreselerin hem esasý, hem baþlarý, hem þâkirdlerisiniz; Onlar, sizin hakikî malýnýzdýr.

Üçüncüsü: Tevafuklu Kur'ânýmýz -mümkünse- fotoðraf matbaasiyle tâbedilsin ki, tevafuktaki lem'a-i i'caziyye görünsün.

SAÝD NURSÎ

* * *

sh: » (T: 590)

BEDÝÜZZAMAN SAÝD NURSÎ'NÝN VE TALEBELERÝNÝN

1950'DEN SONRA YAZDIÐI MEKTUBLARDAN BAZILARI

بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ

Âlem-i Ýslâm Merkezlerindeki Mübarek Müslüman Kardeþlere,

Sizleri, bütün ruh u canýmýzla tebrik ediyoruz. Eserleriyle fuhul-i ülemanýn ve fuhul-i müfessirînin en yükseði olan Bediüzzaman Hazretlerine, kýymettar ve mübarek bir mücahid âlim tarafýndan yazýlmýþ olan bir tebriki takdim etmiþtik.

Bediüzzaman Hazretlerinin bizlere yazdýðý cevabî mektublarýnda, o kýymettar, bînazîr Üstad Bediüzzaman Hazretleri, sizleri binlerle tebrik etmiþ ve Anadolu'da Kur'ân îman kahramanlarýnýn halefleri olan Nurcularla, Arabistan'daki hakikat-ý Kur'âniyeye müteveccih Ýslâmlarý, iki kardeþ olarak hizbül-Kur'ânýn dairesi içinde çok saflardan iki muvafýk ve iki müterafýk saf teþkil ettiklerini müjdelemiþ. Ve o mü'min kardeþlerimizin Risale-i Nur'la ciddî alâkalarýyle beraber, bir kýsmýný Arabçaya tercüme edip neþretmek niyetlerinizden fevkalâde memnun olduklarýný ve mübarek Ýslâm cemaatlerinin Urfa'daki Nur þâkirdleriyle ve Nur eczalarýyle himayetkârâne alâkadar olmasýný yazmaklýðýmýzý bizlere emretmiþ bulunuyorlar.

sh: » (T: 591)

Ey aziz ve necib kavm-i Arabýn nûranî âzalarý! Tarihin a'makýna gömülen ve mâziden istikbale atlayan ecdadlarýmýza, bu millet-i Ýslâmý parçalamak için bin dörtyüz seneden beri hücum eden küffar ordularý, en nihayet Birinci Harb-i Umumî'de emellerine muvaffak oldular. Türk ve Arab iki hakikî Müslüman kardeþin bin senelik sarsýlmayan muhabbetlerini pek çok desiselerle, yalanlarla söndürdüler. Ehl-i Ýslâmýn ve nev-i beþerin medar-ý fahri ve bütün mevcudatýn sebeb-i hilkati ve bütün Füyuzat-ý Ýlâhiyenin mazharý o âlî Peygamberin Ravza-i Mutahharasýna yüzler sürmek için pek büyük bir iþtiyaký kalblerinde yaþattýklarýna tahammül edemediler. O âlî Peygamber-i Zîþanýn küçücük bir iltifatýna mazhar olmak için, ruhlarýna varýncaya kadar her þeylerini feda ettiklerini hazmedemediler. Bin dörtyüz seneden beri zeminin yüzünde, zamanýn sahifeleri üzerinde ve þehidlerin ve gazilerin beyaz kýlýnç kalemleriyle kýrmýzý mürekkebleriyle yazýp tarihe emanet býraktýklarý medar-ý iftiharlarý muhteþem yazýlarýný, Müslümanlara unutturmak istediler. Bu azimle yürüyen o amansýz düþmanlar, pek acý iþkenceler altýnda ezdikleri Türk ve Arab bu iki kardeþi, bir daha ittihad etmemek için en müdhiþ muahedelerin zincirleriyle baðladýlar. Çelik zincirler altýnda senelerle inlettirdiler. Her türlü þenaati Müslümanlýða icra ettiler.

Heyhat! Ýnayet-i Ýlâhiyenin tekrar yâr olacaðýný, Risale-i Nur gibi pek büyük ve pek hârika bir tefsir-i Kur'anla ve onun âlî müellifi Bediüzzaman'la, Müslümanlýðýn büyük zaferini bilemediler ve göremediler. O eserler ki, vahdaniyyet-i Ýlâhiyye ile Risalet-i Muhammediyyeyi

(A.S.M.) ve hakikat-ý haþriyyeyi o kadar kuvvetli ve hakikatli bürhanlarla o kadar parlak bir surette isbat ediyor ki; þimdiye kadar hiçbir feylesof, hiçbir âlim karþýsýna çýkýp itiraz edememiþ.

Biz Türkler, seyyidleri, kesretle içinde bulunan ve necib kavm-i Arab olan sizlere ve sizin ecdadlarýnýz olan Sahabe-i Güzin'e, Allah namýna, Peygamber-i zîþan hesabýna sonsuz bir sevgiyi ve nihayetsiz bir hürmeti daima kalbimizde, ruhumuzda besliyoruz ve yaþatýyoruz. O âlî Peygamber-i zîþan için ve Onun âlî dini için, baþta ruhumuz ve her þeyimizi fedaya hazýrýz.

Cenab-ý Hakkýn lûtf u kereminden büyük bir ümid ile yalvarýp istiyoruz ki; sevgili Üstadýmýz Bediüzzaman Hazretlerinin

sh: » (T: 592)

verdikleri hayr-ý beþaretle, Türk ve Arab iki hakikî kardeþ millet, Ýnþâallah yakýn bir âtide ittihad edecek. Ve o ittihad sayesinde, o müdhiþ düþmanlarýn Müslümanlar içine saçtýklarý fesad tohumlarý kendi yüzlerine atýlacak. Ve zincirler altýnda inleyen dörtyüz milyon Müslümanlýk, yeniden hayat-ý kudsiyye-i Ýslâmiyye ile, nev-i beþerin baþýna geçip, sulh ve müsalemet-i umumîyeyi temin edecek, Ýnþâallah.

Risale-i Nurun Âciz bir þakirdi

HÜSREV

* * *

Risale-i Nur'un Vatana, Millete ve Ýslâmiyete Büyük Hizmetini

Kabul ve Takdir Eden Baþvekil Adnan Menderese Üstad'ýn

Yazdýðý Bir Mektup,

بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ

Ben, çok hasta olduðum ve siyasetle alâkasýz bulunduðum halde, Adnan Menderes gibi bir Ýslâm Kahramaný ile bir sohbet etmek isterdim. Hal ve vaziyetim görüþmeye müsaade etmediði için; o surî konuþmak yerine, bu mektub benim bedelime konuþsun diye yazdým.

Gayet kýsa birkaç esasý, Ýslâmiyetin bir kahramaný olan Adnan Menderes gibi dindarlara beyan ediyorum.

Birincisi: Ýslâmiyetin pek çok kanun-u esasîsinden birisi وَلاَ تَزِرُ وَازَةٌ وِزْرَ اُخْرَى Âyet-i Kerîmesinin hakikatýdýr ki; birisinin cinayetiyle, baþkalarý akraba ve dostlarý mes'ul olamaz. Halbuki, þimdiki siyaset-i hâzýrada particilik taraftarlýðý ile, bir câninin yüzünden pek çok mâsumlarýn zararýna rýza gösteriliyor. Bir câninin cinayeti yüzünden taraftarlarý veyahut akrabalarý dahi þenî gýybetler ve tezyifler edilip bir tek cinayet yüz cinayete çevrildiðinden, gayet dehþetli bir kin ve adaveti damarlara dokundurup, kin ve garaza ve mukabele-i bilmisile mecbur ediliyor. Bu ise, hayat-ý içitimaîyeyi tamamen zîr ü zeber eden bir zehirdir ve hariçteki düþmanlarýn parmak karýþtýrmala-

sh:» (T: 593)

rýna tam bir zemin hazýrlamaktýr. Ýran ve Mýsýr'daki hissedilen hâdise ve buhranlar, bu esastan ileri geldiði anlaþýlýyor. Fakat, onlar burasý gibi deðil; bize nisbeten pek hafif, yüzde bir nisbetindedir. -Allah etmesin- bu hal bizde olsa, pek dehþetli olur.

Bu tehlikeye karþý çare-i yegâne: Uhuvvet-i Ýslâmiyeyi ve esas Ýslâmiyet milliyetini o kuvvetin temel taþý yapýp, mâsumlarý himaye için, cânilerin cinayetlerini kendilerine münhasýr býrakmak lazýmdýr.

Hem emniyetin ve âsayiþin temel taþý, yine bu kanun-u esasîden geliyor. Meselâ: Bir hanede veya bir gemide bir mâsum ile on câni bulunsa, hakikî adaletle ve emniyet ve âsayiþ düstur-u esasîsi ile, o mâsumu kurtarýp tehlikeye atmamak için, gemiye ve haneye iliþmemek lâzým; tâ ki mâsum çýkýncaya kadar.

Ýþte bu kanun-u esasî-i Kur'ânî hükmünce, asayiþ ve emniyet-i dahiliyeye iliþmek, on câni yüzünden doksan mâsumu tehlikeye atmak gazab-ý Ýlâhiyyenin celbine vesile olur. Madem Cenab-ý Hak bu tehlikeli zamanda bir kýsým hakikî dindarlarýn baþa geçmesine yol açmýþ, Kur'ân-ý Hakîmin bu kanun-u esasîsini kendilerine bir nokta-i istinad ve onlara garazkârlýk edenlere karþý siper yapmak lâzým geldiðini zaman ihtar ediyor.

Ýslâmiyetin ikinci bir kanun-u esasîsi þu Hadîs-i Þeriftir: سَيِّدُ الْقَوْمِ خَادِمُهُمْ hakikatiyle memuriyet bir hizmetkârlýktýr; bir hâkimiyet ve benlik için tahakküm âleti deðil. Bu zamanda terbiye-i Ýslâmiyenin noksaniyetiyle ve ubûdiyetin za'fiyetiyle benlik, enaniyet kuvvet bulmuþ. Memuriyeti, hizmetkârlýktan çýkarýp, bir hâkimiyet ve müstebidane bir tahakküm ve mütekebbirane bir mertebe tarzýna getirdiðinden, abdestsiz, kýblesiz namaz kýlmak gibi; adalet olmaz esasiyle de bozulur ve hukuk-u ibad da zîr ü zeber olur. Hukuk-u ibad, Hukukullah hükmüne geçemiyor ki hak olabilsin; belki nefsanî haksýzlýklara vesile olur.

Þimdi, Adnan Menderes gibi, Ýslâmiyetin ve dinin icablarýný yerine getireceðiz diye ve mezkûr iki kanun-u esasîyeye karþý muhalefet edip tam zýddýna olarak iki dehþetli cereyan, gayet büyük rüþvet ile halklarý aldatmak ve ecnebilerin müdahalesine yol açmak vaziyetinde hücum etmek ihtimali kuvvetlidir.

sh:» (T: 594)

Birisi, Birinci Kanun-u Esasîye muhalif olarak, bir câni yüzünden kýrk mâsumu kesmiþ; bir köyü de yakmýþ. Bu derecede bir istibdad-ý mutlak, her nefsin zevkine geçecek memuriyete bir hâkimiyet suretinde rüþvet vererek, dindar hürriyet-perverlere hücum ediliyor.

Ýkinci hücum da, Ýslâmiyet milliyet-i kudsiyesini býrakýp -evvelki gibi- bir câni yüzünden yüz mâsumun hakkýný çiðneyebilen, zâhiren bir milliyetçilik ve hakikatte ýrkçýlýk damariyle, hem hürriyetperver, dindar Demokratlara, hem bütün bu vatandaki yüzde yetmiþi sair unsurlardan bulunanlara, hem hükûmet aleyhine, hem biçare Türkler aleyhine, hem Demokratýn takip ettiði siyaset aleyhine çalýþarak ve serseri ve enaniyetli nefislere gayet zevkli bir rüþvet olarak, bir ýrkçýlýk kardeþliði veriyor. O zevkli kardeþliðin içinde, o zevkli faideden bin defa daha ziyade hakikî kardeþleri düþmanlýða çevirmek gibi acîb tehlikeyi, o sarhoþluðuyla hissedemiyor. Meselâ: Ýslâmiyet milliyeti ile dörtyüz milyon hakikî kardeþin, her gün

اَللَّهُمَّ اغْفِرْ لِلْمُؤمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ

dua-yý umumîsi ile mânevî yardým görmek yerine, ýrkçýlýk dört yüz milyon mübarek kardeþleri, dörtyüz serseriye ve lâübalilere yalnýz dünyevî ve pek cüz'î bir menfaati için terkettiriyor. Bu tehlike; hem bu vatana, hem hükûmete, hem de dindar Demokratlara ve Türklere büyük bir tehlikedir ve öyle yapanlar da hakikî Türk deðillerdir. Necib Türkler, böyle hatâdan çekinirler. Bu iki taife her þeyden istifadeye çalýþýp, dindar Demokratlarý devirmeye çalýþtýklarý ve çalýþtýrdýklarý, meydandaki âsar ile tahakkuk ediyor. Bu acîb tahribata ve bu iki kuvvetli muarýzlara karþý, kýrk Sahabe ile dünyanýn kýrk devletine karþý meydan-ý muarazaya çýkan ve galebe eden ve bin dörtyüz sene zarfýnda ve her asýrda üçyüz, dörtyüz milyon þâkirdi bulunan hakikat-ý Kur'âniyyenin sarsýlmaz kuvvetine dayanmak ve onun içindeki dünyevî ve uhrevî saadet-i ebediyenin zevklerine o câzibedar hakikatla beraber nokta-i istinad yapmak, o mezkûr muarýzlarýnýza ve hem dahil ve hariçteki düþmanlarýnýza karþý en lâzým ve elzem ve zarurî bir çare-i yegânedir. Yoksa, o insafsýz dahilî ve haricî düþmanlarýnýz, sizin bir cinayetinizi binler yapýp ve eski-

sh:» (T: 595)

lerin de cinayetlerini ilâve ederek, baþkalarýn baþýna yükledikleri gibi, size de yükleyecekler. Hem size, hem vatana, hem millete telâfi edilmiyecek bir tehlike olur. Cenab-ý Hak, sizleri, Ýslâmiyet lehindeki hizmetlerinizde muvaffak ve mezkûr tehlikelerden muhafaza eylesin diye, ben ve Nurcu kardeþlerimiz, yapacaðýnýz hizmete ve mezkûr hakikatý kabul etmenize mukabil dua etmeye karar vereceðiz.

Üçüncüsü: Ýslâmiyetin hayat-ý içtimaîyeye dair bir kanun-u esasîsi dahi bu Hadîs-i Þerifin

اَلْمُؤْمِنُ لِلْمُؤْمِنِ كَالْبَنَانِ الْمَرْصُوصِ يَشُدُّ بَعْضُهَ بَعْضًا

hakikatýdýr. Yâni; hariçteki düþmanlarýn tecavüzlerine karþý, dahildeki adaveti unutmak ve tam tesanüd etmektir. Hattâ, en bedevî taifeler dahi bu kanun-u esasînin menfaatini anlamýþlar ki; hariçteki bir düþman çýktýðý vakit, o taife birbirinin babasýný, kardeþini öldürdükleri halde; o dahildeki düþmanlýðý unutup, hariçteki düþman defoluncaya kadar tesanüd ettikleri halde; binler teessüflerle deriz ki; benlikten, hodfürûþluktan, gururdan ve gaddar siyasetten gelen dahildeki tarafgirâne fikriyle kendi tarafýna þeytan yardým etse, rahmet okutacak, muhalifine melek yardým etse lânet edecek gibi hâdisatlar görünüyor. Hattâ bir sâlih âlim, fikr-i siyasîsine muhalif bir büyük sâlih âlimi tekfir derecesinde gýybet ettiði ve Ýslâmiyet aleyhinde bir zýndýðý, onun fikrine uygun ve taraftar olduðu için hararetle sena ettiðini gördüm ve þeytandan kaçar gibi, otuzbeþ senedenberi siyaseti terk ettim.

Hem þimdi birisi; hem Ramazan-ý Þerife, hem Þeair-i Ýslâmiyeye, hem bu dindar millete büyük bir cinayeti yaptýðý vakit, muhaliflerinin, onun o vaziyeti hoþlarýna gittiði görüldü. Halbuki, küfre rýza küfür olduðu gibi, dalâlete, fýska, zulme rýza da, fýskdýr, zulümdür, dalâlettir.

Bu acîb halin sýrrýný gördüm ki; kendilerini, millet nazarýnda ettikleri cinayetlerinden mâzur göstermek damariyle, muhaliflerini, kendilerinden daha dinsiz, daha câni görmek ve göstermek istiyorlar.

sh:» (T: 596)

Ýþte bu çeþit dehþetli haksýzlýklarýn neticeleri pek tehlikeli olduðu gibi, içtimaî ahlâký da zîr ü zeber edip, bu vatan ve millete ve hâkimiyet-i Ýslâmiyeye büyük bir suikasd hükmündedir.

Daha yazacaktým, fakat bu üç nokta-i esasiyeyi þimdilik dindar hürriyetperverlere beyan etmekle iktifa ediyorum.

SAÝD NURSÎ

Adnan Menderes'e gönderilmek niyetiyle evvelce yazýlan içtimaî hayatýmýza ait bir hakikatýn hâþiyesini takdim ediyoruz:

Hâþiye: Eskilerin lüzumsuz keyfi kanunlarý ve suistimalleri neticesiyle, belki de tahrikleriyle zuhur eden Ticani mes'elesini dindar Demokratlara yüklememek ve Âlem-i Ýslâmýn nazarýnda Demokratlarý düþürmemenin çare-i yegânesi kendimce böyle düþünüyorum: Ezan-ý Muhammedinin (A.S.M.) neþriyle, Demokratlar, on derece kuvvet bulduðu gibi; Ayasofyayý, beþyüz sene devam eden vaziyet-i kudsiyesine çevirmek ve halen Ýslâmda çok hüsn-ü tesir yapan ve bu vatan ahalisine âlem-i Ýslâmýn hüsn-ü teveccühünü kazandýran yirmisekiz sene mahkemelerin muzýr cihetini bulamadýklarý ve beþ mahkeme de beraetine karar verdikleri Risale-i Nurun resmen serbestisini dindar Demokratlar ilân etmeli ve bu yaraya bir nevi merhem vurmalýdýrlar. O vakit Âlem-i Ýslâmýn teveccühünü kazandýklarý gibi, baþkalarýnýn, zâlimane kabahatlarý onlara yüklenmez fikrindeyim. Dindar Demokratlar, Hususan Adnan Menderes gibi zatlarýn hatýrlarý için, otuzbeþ senedenberi tekrkettiðim siyasete bir-iki saat baktým ve bunu yazdým.

SAÝD NURSÎ

Ankara'daki Nur Talebelerinin Bir Mektubu

Aziz Sýddýk Kardeþlerimiz,

Mektubunuzdan, Ýslâm güneþinin bir ziyasýný sezer gibi olduk. Yüzlerce seneden beri insaniyet aleyhine, Ýslâmiyet zararýna mütecaviz fikir neþreden ehl-i küfrün tahriblerini tamir için ortaya

sh: » (T: 597)

atýlan Risale-i Nurun -sizlerin mektubunuzdan- gençlerin arasýna yayýldýðýný sezdik. Ebedî hayat yolunun hakperest yolcularý, hayâlî boþ laflarý terkedip, Risale-i Nurla küfür tohumlarýný eriteceklerdir. Nur'un talebeleri, ehl-i kalb ve imanýn hakikî kardeþleridirler. Siz kardeþlerimizin mektublarý, bizlere hýz veriyor ve verecek. Kur'ânýn tefsîri olan Risale-i Nur, bize dalâlette kalmanýn ve küfürle mücadele etmemenin bu zamanda büyük ahmaklýk olduðunu bildiriyor. Komünistliðin, anarþistliðin, masonluðun kuvvet kazandýðý bir devirde en mühim bir vazife, Nur'a hizmet etmek ve rýza-yý Ýlâhîyi tahsil için onu isteyene vermektir. Bu en baþ ve en ehemmiyetli, en kýymetli ve mübarek vazifemizden bizi döndürmek isteyen en aðýr hücumlar dahi, bizlerin hýzýný arttýracaktýr. Risale-i Nur bize öðretiyor ve isbat ediyor ki: Bu dünya, bir misafirhanedir. Ebedî hayatý isteyenler, misafirhanedeki vazifelerine dikkat gösterdikleri nisbette memnun edilirler. Demek ki þimdi en esaslý vazifemiz bataklýktan kurtulmak isteyen ehl-i dinin; karanlýktan usanmýþ, gýdasýz kalmýþ kalblerin yardýmýna koþmak, kendimizden baþlayarak Nur'un dellâllýðýný yapmaktýr. Bilhassa ve bilhassa þurasý çok ehemmiyetli ve pek mühimdir ki, en baþta ve en evvel Risale-i Nur'u dikkat ve tefekkürle devamlý olarak okumak ve o muazzam eser külliyatýndaki Kur'ân ve iman hakikatleriyle kendimizi teçhiz etmek ve bu esas ve þartlarla, o hârika eser külliyatýný bir an evvel ikmal etmektir. Ýþte bu nimet-i uzmâya nail olan her genç ve herkes, bire yüz, bin kuvvetinde, kendine, vatan ve milletine faideli olur. Vatan, millet, gençlik ve Âlem-i Ýslâm çapýnda hizmet edebilecek bir vaziyete gelebilir. Bunun için, baþta Hazret-i Üstadýmýz Bediüzzaman ve onun hakikî ve ihlâslý talebeleri olmaya lâyýk sizlerden dua istirham ediyoruz ki, Risale-i Nur'un mecmualarýný bir an evvel temin edelim, arayalým, bulalým, dikkat, tefekkür ve ihlâsla okuyalým. Kur'ân ve îman hizmetine bu vaziyette koþalým. Risale-i Nur'un bu asýrdaki makbuliyetine iþaret eden deliller fazlasýyla mevcud olduðuna göre, insaf sahibi her mü'min kardeþimiz, onun tabiî bir yardýmcýsýdýr.

Hem madem, Risale-i Nur bu asra has hususiyetler taþýyor, hem madem, binlerce âlimlerin takdirleriyle karþýlanýyor; hem madem, Kur'ânýn dellâllýðýný yapan kahraman Üstad, eþine rastlanmayacak bir mükemmeliyetle, dürüst adýmlarla, hakikî pren-

sh: » (T: 598)

sipleriyle, bütün hayatýný îman ve Ýslâmiyete vakfetmiþ, dünyevî hiçbir menfaat aramadan sýrf Allah rýzasý uðruna çalýþmýþtýr; hem mâdem, bütün kuvvetiyle Nur talebeleri de, îman ve Ýslâmiyete Ehl-i Sünnet dairesinde hizmet için hayatlarýný dahi çekinmeden veriyor ve süflî menfaat peþinde deðildirler ve madem yüz binlerce Nur talebeleri bütün tazyik ve tehdidlere raðmen bu hakikati fiilen isbat etmiþler; hem her talebe, bugün cereyan eden bâtýl felsefenin akidelerine, hakikî, mantýkî cevablar vermek üzere yetiþmiþler ve yetiþiyorlar; hem her ihtiyacýmýza Kur'ân cevab veriyor, onda lâzým olan her hakikat sarih olarak vardýr ve madem Kur'ân, en güzel þekilde ders veren Allahýn hediyesi, bir nuru ve rahmetidir... öyle ise, bu hazine-i rahmeti ve menba-ý hakikatý ders veren ve hakikî surette gençliðin ve âvamýn anlayabileceði bir þekilde bildiren Risale-i Nur'u, dikkat ve tefekkürle ve devamlý olarak müsaid vakitlerimizi boþa gidermeden okumak ve yazmak en büyük ibadet ve zevk kaynaðýdýr. Hal ve istikbalin ve biz gençlerin, çok leziz ve iþtiyakla alacaðý gayet nâfi ve vâfi bir ilâç ve bir tiryaktýr, bir mânevî kurtarýcýdýr. Bu kat'î hakikatlar meydanda iken, ona bütün kuvvetimizle sarýlmamak, baþtan aþaðý Risale-i Nur'u tedkik etmemek, alâkadar olmamak, ancak gafletin eseri olabilir.

Hem, kim hakikat peþinde koþuyorsa, Risale-i Nur'dan ders almasý lâzýmdýr. Ve Nur yolunda giden her münevver, hakikî saadete kavuþacak ve yeryüzünün mahiyetini derkedecektir diye, biz Ankara Nur talebeleri dahi ittifak ediyoruz. Ebedî hayat hazinesini gösteren Kur'ân-ý Hakîm'in nuru olan Risale-i Nur, elbette bir zaman dünyayý çýnlatan nurlu sesini yükseltecektir.

Madem Ýslâm âlimleri -Hadîs-i Þerife göre- dünya ikbal ve heveslerinin peþinde koþmadýkça, peygamberlerin en emin vârisleridirler. Biz de Risale-i Nur'u, onun tam vârisi biliyoruz. Risale-i Nur'un þahs-ý mânevîsi, hakikî vâris olmanýn esasýný yaþamýþ ve yaþýyor. Onun karþýsýna çýkan körler ve saðýrlar ve hissiz gafiller küçüleceklerdir. Böyle muazzam bir olgunluða sahib olan Risale-i Nur, elbette bütün feylesoflarý, dünya ilim ve hak erbabýný çaðýracak ve her akl-ý selim ve kalb-i kerim olan mübarek insanlarý talebesi yapacak. Bu da inþâallah uzakta deðil, yakýnda tahakkuk edecektir. Dünya, ekserî feylesoflarýn ve âlimlerin dediði gibi, yepyeni bir oluþun eþiðindedir. Dünya, nurunu arýyor. Hakikat

sh: » (T: 599)

þairi Mehmed Âkif:

O nuru gönder Ýlâhî asýrlar oldu yeter!

Bunaldý milletin âfaký bir sabah ister.

diye iþte bu nura iþaret ettiði, bugün bizce bir hakikattýr.

Aziz Kardeþlerimiz,

Risale-i Nur'a lâyýk olacak þekilde çalýþmamýz için bize de dua ediniz ki, Ankara muhiti, bizi içine alýp eritmesin. Nur, her ne kadar karanlýðý gideriyorsa da, yine onu görecek göz, anlayacak kafa lâzým. Böyle bir muhitte, gözlerimize perde inmesin. Biz biçarelere dua ediniz. Allah hepimizi Risale-i Nur'a sarýlmakla aziz din-i mübinimize hizmet edenlerden eylesin; Âmin...

Bir kardeþimiz dedi ki: Bugün, sabah namazýndan sonra þu mýsralar mülhem oldu, kardeþlerimize bildirelim.

Dinim Ýslâm, kitabým Kur'an, Ýmaným haktýr.

Bu uðurda can vermek, ebedî yaþamaktýr.

Sizleri Çok Seven

Ankara Üniversitesi Nur Talebeleri

* * *

Afyon Hayatý

BEDÝÜZZAMANIN TEVKÝFÝ

1947 senesinin son aylarýnda, Afyon'dan üç sivil polis memuru, güya memleket çapýnda gizli bir dinî cemiyetin faaliyetine âþina olmak için Emirdaðý'na gelmiþlerdi. Baþta Said Nursî olarak Nur Talebelerini tesbit etmeðe çalýþýyorlardý. Sudan bahaneler icad etmeðe tevessül ettiler. Bir nümunesi þudur:

Bir sivil memur, bir kâðýda yazýyor: "Said'in hizmetçisi buradan Said'e raký aldý." ve rakýcý dükkânýnda sarhoþ ve aklý yerinde olmayan bir adama bu kâðýdýn altýna imza atmasýný teklif ediyor. O adam diyor:

-Tövbeler olsun, bu yalaný kim imza eder? Sonra o kâðýdý imzalatmaða çalýþan, fakat muvaffak olamayan memur; ayný gece acib bir hadisede, iþlediði hatasýnýn tokadýný yiyor. Þöyle ki:

Beraber raký içtiði adamlarla dere kenarýnda gezerken aralarýnda bir kavga cereyan eder. O bedbaht adama orada bir güzel dayak atýyorlar ve tabancasýný da alýyorlar.

* * *

Üstad, faytonla kýra çýktýðý zaman dört beþ gün müddetince beþ tayyare Üstadý takib ediyor. Üstad, evine girdiði zaman onlar da Emirdaðý'ndan çekiliyorlar. Üstadýn sýrf îmanî, uhrevî hizmet-i Kur'aniyesine yanlýþ manalar verdirerek aleyhte propaganda yapýlýyor ve yukarý makamlara yanlýþ aksettiriliyor.

Risale-i Nurun teksir makinesiyle intiþarý ve Anadolu'da Nurlarýn gittikçe inkiþafý karþýsýnda bu îmanî hizmeti durdurmak maksadýyle harekete geçen gizli dinsiz komiteler, hükûmete evham verdirerek, aleyhte tahrikât yapýyorlar. Emirdað, Isparta, Kastamonu, Konya, Ýnebolu, Safranbolu, Aydýn gibi daha birçok vilâyet, kasaba ve köylerdeki Nurcularýn evlerinin aranmasýna emir veriliyor. Nihayet 1947 senesinin son ayýnda Üstad Said Nursî ve onbeþ kadar Nur talebesi Emirdað'dan alýnarak Afyona getirilir ve sorgularýný müteakip tevkif ediliyorlar. Ve diðer vilâyet-

sh: » (T: 517)

lerdeki Nur Talebeleri de tevkif edilerek Afyona celbediliyor. Böylece Üçüncü Medrese-i Yûsufiyye hayatý baþlýyor.

BEDÝÜZZAMANIN AFYON MAHKEMESÝ

Bediüzzaman, her girdiði hapisteki mahpuslarý irþad eder, hapisteki bazý câniler, koyun gibi bir hâl alýr. Hapiste dahi tecrid-i mutlak içinde býrakýldýðý halde, hapishane bir Nur mektebi vaziyetine girer. Bunun için, girdiði hapishanelere "Medrese-i Yûsufiyye" der. Hattâ Denizli Hapishanesinde bir kýsým gençler Medrese-i Yûsufiyye'den ayrýlmak istemeyerek, "Bediüzzaman daha burada kalýrsa, biz kendimizi suçlu gösterip ceza alacaðýz, ondan ayrýlmayacaðýz, Risale-i Nurdan ders alacaðýz" demiþlerdir.

Denizli Hapsinde "Meyve Risalesi" isimli eser te'lif edildikten sonra, hapishanede tesirli bir ýslahat müþahede ediliyor. Bu vaziyet, düþmanlarý dahi takdire sevkediyor.

Risale-i Nurun mahiyetini dikkat ve tefekkürle okuyarak anlayýp tahkikî bir imana sahib olan halis Nur talebeleri; ölümden, hapisten, zindandan ve hiçbir beþerî eza ve cefadan korkmazlar. Mukaddes Kur'an ve îman hizmetiyle, vatan ve millet ve Âlem-i Ýslâm ve beþeriyetin ebedî kurtuluþuna çalýþýrken, dinsizlerin düçar ettiði bir zulüm ve musibetle karþýlaþýrlarsa, asla fütur ve ümidsizliðe düþmezler; hapislere iftihar ve memnuniyetle girerler. Onlarýn tek bir istinad noktalarý vardýr. O da, sýrf rýza-yý Ýlahî için, ihlâsla, Kur'an ve îmana hizmetleridir. -Mâsum ve mazlumlarýn muhafýzý Cenab-ý Haktýr. Hiçbir mâniaya ehemmiyet vermiyerek, Risale-i Nuru okumaða ve neþretmeðe kahraman Üstadlarý misillü feragatla çalýþýrlar. Bunun içindir ki, yirmibeþ senelik müdhiþ bir istibdad-ý mutlak içinde Nurlara çalýþan Nur Talebeleri, îman ve Ýslâmiyet hizmetinde sarsýlmamýþlardýr. "Zâhirde zararlý gibi görünen þeyler, hakikatta nimettir. Zahmette rahmet vardýr. Ýman hizmeti uðrunda baþýmýza ne gelse hayýrdýr. Biz baþýmýza geleceði düþünmekle mükellef deðiliz; hizmet-i Kur'aniye ile mükellefiz. Biz, Rabb-i Rahîmimizin dâima inayeti altýndayýz; ölsek þehidiz, kalýrsak Kur'anýn hizmetkârýyýz. Ýslâmiyet düþmanlarý bizi müebbed dünya hapsine de mahkûm etseler, bizler yine Risale-i Nurun hizmetindeyiz." diye îman et-

sh: » (T: 518)

miþler ve fakat sâdece îmanla kalmamýþlar, bilfiil de amel etmiþlerdir; meydandadýr.

Bu dindar ve vefakâr millet, Bediüzzamanýn doðruluk ve büyüklüðünü ve kahramanlýðýný bilerek ona o derece itimad etmiþtir ki; onun aleyhinde ne propaganda yapýlýrsa yapýlsýn inanmýyorlar. Bediüzzamana yapýlan zulüm ve iþkenceleri iþittikçe, ona karþý kalblerinde daha ziyade bir sevgi ve baðlýlýk husule gelmektedir. Ve diyorlar ki: "Bediüzzaman gibi bir din kahramanýný ve öyle büyük ve mübarek bir zâtý hapislere koymak, onun eserlerinin serbest okunmasýna mani olmak, dini, Anadolu'dan kaldýrmaða çalýþmanýn ve Ýslâmiyeti yýkmaða çabalamanýn bir ifadesidir." diye, komünist ve dinsizlerin yaptýrdýklarý iþkence ve zulümlerin düþmaný kesiliyorlar. Bunun için, hükûmet, her iþten evvel hükûmet aleyhinde çevrilen bu plâný akîm býrakmak için, Bediüzzamaný tamamen serbest býrakmasý lâzýmdýr. Yoksa, Bediüzzaman ezildikçe, halk, hükûmet aleyhtarý (Hâþiye) olacaktýr. Din, vatan ve milletin selâmeti namýna bu hakikatý ihbar etmeyi bir vecibe biliyoruz.

Evet, Bediüzzaman bin dokuz yüz kýrk dörtte Denizli Mahkemesinde beraet ettiði halde, Afyon Vilâyetine baðlý Emirdað Kazasýnda ikamete memur ediliyor. Orada, kendi âhireti ve Risale-i Nur'la meþgul olurken, bin dokuz yüz kýrk sekiz senesinde; gizli din düþmanlarý, yapýlan zulümler az geliyormuþ gibi ayný nakarat ile, "Gizli cemiyet kuruyor, halký hükûmet aleyhine çeviriyor; ihtiyarladýkça artan enerjisiyle, kuvvetiyle, rejimi yýkmaða çalýþýyor. Mustafa Kemal'e, Ýslâm Deccalý, Süfyan! diyor" gibi bir sürü bahanelerle, elli Risale-i Nur Talebesiyle birlikte Afyon Aðýr Ceza Mahkemesine sevkediliyor ve hapse konuluyor.

Yapýlan derin ve uzun tahkikat neticesinde, bir tek suç delili bulunamýyor. Fakat, ne oldu ise oldu, ne yaptýlarsa yaptýlar... nihayet, mahkeme -güya kanaat-i vicdaniye ile- Bediüzzaman'a yirmi ay; ve müdakkik bir âlime onsekiz ay; yirmiiki kiþiye de altýþar ay hüküm veriyor. Diðerlerine de, "Bunlar Bediüzzamaný büyük

__________________________

(Hâþiye): Bu Hakikat 1950 seçimlerinde tamamen tahakkuk etmiþ; Bediüzzamaný, yirmibeþ sene bir istibdad-ý mutlak ve eþedd-i zulüm ve müdhiþ iþkenceler içinde býrakan din aleyhtarý eski hükûmet, büyük bir ekseriyet tarafýndan yýkýlmýþ ve dinimizin üzerindeki zulüm ve istibdadý kaldýrmakta olan Demokrat Parti iktidara getirilmiþtir.

sh: » (T: 519)

bir mürþid olarak bilmiþler ve içlerindeki derunî boþluðu doldurmak için Risale-i Nuru okumuþlar" diye beraet veriyor. Hüküm alanlarý da, "Bediüzzamanýn kurduðu gizli cemiyete yardým etmiþler!" diye cezalandýrýyor. Hükmü derhal infaz edip hepsini tevkif ediyorlar.

Tabiî, mahkûmiyet kararý hemen temyiz ediliyor. Temyiz Mahkemesi kýsa bir zamanda tedkikatýný bitirerek, "Mâdem, Bediüzzaman Said Nursî Denizli Mahkemesinde ayný suçtan beraet etmiþ. Denizli Mahkemesinin kararý hatalý da olsa, temyizin tasdikinden geçen bir dâva tekrar taht-ý muhâkemeye alýnamaz." diye, verilen mahkûmiyet kararýný esastan bozuyor. Bunun üzerine yeniden mahkeme baþlýyor. Maznunlardan ne istedikleri soruluyor. O, tamamen mâsum olan Nur Talebeleri, temyiz Mah-

sh: » (T: 520)

kemesinin kararýna uyulmasýný istiyorlar. Afyon mahkemesi, temyizin kararýna uyulup uyulmýyacaðýný uzun uzadýya düþünüyor.. nihayet uyulmasýna karar veriyor. Sonra da, noksanlarýn ikmali için çalýþmaða baþlýyor. Fakat, bu çalýþma bir türlü tamamlanmýyor ve mahkeme mütemadiyen talik ediliyor. Bediüzzaman ve talebeleri, hüküm kat'iyyet kesbetmeden verilen ceza müddetini hapishanede geçirdikten sonra tahliye edilmiþlerdir. Yukarýda anlatýldýðý veçhile, mahkeme üç seneden beri uzatýlmaktadýr. (Hâþiye).

Milyarlar defa yazýklar olsun ki; vatana, millete ve gençliðimize ve Âlem-i Ýslâma en mukaddes îman hizmetini yapan, beþerin bütün manevî ihtiyacýný karþýlayacak derecede hârikulâde ve muazzam eserler veren bu dâhi ve misilsiz zât; mahkemelerden mahkemelere sürüklenmede, hapishanelerde çürütülmeye çalýþýlmaktadýr.

Bediüzzaman; yirmi senede olduðu gibi, þu üç-dört senede de o kadar emsalsiz bir iþkenceye maruz kalmýþtýr ki, tarihte hiç bir ilim adamýna bu kadar câniyane bir su-i kasd yapýlmamýþtýr. Denizli hapsinde bir ayda çektiði sýkýntýyý, Afyonda bir günde çekmiþtir! Kendisine, bütün bütün kanunsuz muameleler yapýlmýþtýr. Hapishanede tam yirmi ay kýþýn, çok soðuk olan gayr-ý muntazam bir koðuþ içinde yalnýz býrakýlarak, tecrid-i mutlak içinde imha olmasýna intizar edilmiþtir. Kýþýn en þiddetli günlerinde, hapishane pencerelerinin iki milim buz tuttuðu zamanlarda zehir verilmiþ; ihtiyar, çok hasta haliyle, aylarca ýzdýrab çektirilmiþtir. Mübarek yataðýnda, bir taraftan bir tarafa dönemiyecek bir hale geldiði zamanlarda bile, hizmetine, bir talebesi olsun müsaade edilmemiþtir. O korkunç þerait altýnda, kendi kendine ölüp gitmesi beklenmiþtir. Hastalýðý o kadar þiddetlenmiþtir ki; günlerce, birþey yiyememiþ ve gýdasýz kalmýþ ve çok zaif bir vaziyete gelmiþtir. Böyle olduðu ve çok sýký bir tarassud ve tazyikat altýnda bulundurulduðu halde, Risale-i Nur'un te'lifinden geri kalmamýþ, her hapiste olduðu gibi, burada da gizli olarak eser te'lif etmiþtir. Mahpuslar; gizli gizli Risale-i Nuru elleriyle yazýp çoðaltmýþlar ve hapishaneden dýþarý da çý-

____________________________________

(Hâþiye): Bu Afyon mahkemesi sonra iki defa beraet vermiþ; ve nihayet 1956da bütün Risale-i Nur Külliyatýný ve umum mektublarý bilâistisna Bediüzzamana iade etmiþtir.

sh: » (T: 521)

kararak neþrini temin etmiþlerdir. Bediüzzaman, hapiste olduðu günler dahi Risale-i Nurun neþriyatý durmamýþ, perde altýnda yüz binlerce nüshalarý eski yazý ile neþretmeye -Nur Kahramaný Hüsrev gibi- Nur Talebeleri muvaffak olmuþlardýr.

Hapishanede -zehirlenerek- ölüm döþeðinde iken, fýrsat bulup ziyaretine varabilen bir talebesine þöyle demiþtir: "Belki hayatta kalamayacaðým, bütün mevcudiyetim vatan, millet, gençlik ve Âlem-i Ýslâm ve beþerin ebedî refah ve saadeti uðrunda feda olsun. Ölürsem, dostlarým intikamýmý almasýnlar!"

Bediüzzaman'ýn hapishaneye gelmesiyle çok müstefid olan hapislerden birisi pencereden selâm verdiði zaman, "Sen Bediüzzaman'a neden selâm verdin? Neden onun penceresine bakýyorsun?" diyerek, dayak atýlmýþtýr. Çok mübarek ve çok sevgili Üstadlarýnýn hasta ve çok elîm vaziyetinde gizlice fýrsat bulup görüþmeye çalýþan talebeleri, yakalandýklarý zaman falakalara yatýrýlarak dayaktan geçirilmiþtir. Fakat onlar bu mezalimden asla yýlmamýþlar, imandan ve izzet-i Ýslâmiyeden gelen bir salâbetle, o zalimler vurdukça, onlar da her vuruluþlarýnda "Vur! Vur!" diye baðýrmýþlardýr. "Düþmanýn çizmesi boðazýmýza bastýðý zaman onun yüzüne tükür! Ruhun kurtulsun.. cesedin ezilsin." hakikatýný matbuat lisaniyle da beyan eden Üstadlarý Bediüzzaman'a ittiba etmiþlerdir.

Ýþte, böyle türlü türlü iþkence ve tazyikatlarla, gerek hapishane dahilinde gerek haricinde hizmetini dahi yaptýrmamaya çalýþmýþlardýr. Dünyada hiçbir kimseye yapýlmayan zulüm ve ihanet Bediüzzaman'a yapýlmýþtýr. Nihayet 20 Eylül 1949 günü ceza müddetini hapishanede tamamlayarak tahliye edilmiþtir. Bütün hapishanelerde hapisler resmî mesai saatlerinde tahliye edilirken Afyon hapishanesinde de saat onda âdet iken, Bediüzzaman'ý fevkalâde bir tezahürat ile karþýlamaða hazýrlanan halkýn istikbaline mâni olmak için, þafak vakti ile sabah namazý arasýnda hapishaneden tahliye etmiþlerdir.

* * *

Bediüzzaman Hazretleri Afyon'da bir müddet ikamet etmiþtir. Bu esnada cezasýný çektiði ve temyiz mahkemesi mahkûmiyet kararýný tamamen lehine bozduðu halde, üç polise, kapýsý önünde geceli gündüzlü nöbet beklettirilmiþtir. Hapisten çýktýðýna piþman etmiþler ve zulüm ve tazyikat devam ettirilmiþtir. Ýki sene-

sh: » (T: 522)

lik ezici ve eritici bir hapisten çýktýðý halde, hastalýðýný sormak için gelenler dahi yanýna býrakýlmamýþtýr. Tarihçe-i hayatýnda görüldüðü gibi; Rusya'da, Rus kumandaný ona serbestiyet verdiði halde, öz vatanýnda ve bu mübarek ve muazzez millet-i Ýslâm için her þeyini feda eden Bediüzzaman'ýn bayram ziyaretine gelenler dahi, resmî memurlar tarafýndan ziyaretten menedilmiþtir. Hattâ hizmetçisiyle konuþanlar görülünce, "Sen, Bediüzzaman'ýn hizmetçisiyle konuþtun!" diye tazyikat yapýlarak hüviyetleri tesbit edilmiþtir. Bütün böyle kanunsuzluklar, halký Bediüzzaman'a bir kat daha yaklaþtýrmýþ, eserlerini arayýp bulmak hususunda âdeta bir kamçý tesiri husule getirmiþtir. Bediüzzaman aleyhinde propaganda yapan ve yaptýranlardan ise fersahlarca uzaklaþtýrmýþtýr. Bediüzzaman'a olan teveccüh-ü âmme kýrýlmaða çalýþýldýkça, millet ve gençlik, hususan yüksek tahsil gençliðinin hürmet ve baðlýlýðý artmýþtýr. Bediüzzaman aleyhtarlýðý yapýldýkça, bu baðlar pençinleþmiþtir. Menfî propagandalardan maksad, milletin Bediüzzaman'a olan teveccühünü kýrarak, þahsýný çürütüp, Risale-i Nur'un neþriyatýný durdurmaktýr. Hâlbuki Risale-i Nur, müellifin þahsiyle baðlý deðildir. Risale-i Nur, Kur'ânýn malýdýr. Risale-i Nur, baþka eserlere benzemez. Risale-i Nur, baþlýbaþýna hüccet ve bürhan hazinesidir; yâni bizatihî bürhan ve hüccettir. Risale-i Nur'u okuyan, müellifin þahsýna bakmaz; doðrudan doðruya eserin içindeki hakikatlara, bürhan ve delillere hasr-ý nazar eder. Bu ve daha birçok hakikatlara binaendir ki; Bediüzzaman'ýn aleyhinde yapýlan çok dehþetli resmî propagandalar dahi akîm kalmýþtýr. Ve akîm kalmaya da mahkûmdur.

Evet, bu Millet-i Ýslâmiye, vatan ve millete bu derece hadsiz istifade temin eden, Kur'ân ve iman hizmetini görülmemiþ bir feragat-i nefisle ve fedakârlýklarla yapan bu büyük müellif ve mütefekkirin, bu derece mahkemelerde sürüklendiðine, milyarlar teessüfler yaðdýrýyor. Vatan ve milletin maslahatý nâmýna haber veriyoruz ki: Bu iþ bir an evvel neticelendirilmeli ve mahkemelere son verilmelidir. Zira Bediüzzaman'ýn yaptýðý Kur'ânî hizmet, Ýslâm dünyasý geniþliðinde ve cihanþümûl bir çaptadýr. Bediüzzaman Said Nursî hakkýnda takdim ettiðimiz gayet yüksek hakikatlar ve gayet âlî kýymetler, delilsiz deðildir; içinde mübalâða yoktur. Þübhe edenler, henüz hayatta olan Bediüzzaman'ý yakýndan tanýmakla ve Risale-i Nur'u sebat ve devamla ve niyet-i hâli-

sh: » (T: 523)

sane ile okumakla farkýna varacaklardýr ki; biz, bu tarihçe-i hayatta naklettiðimiz hakikatlarý ifade ederken, söz ve ifadelerimiz çok sönük olmuþtur. Hem kendilerinin, ihlâsla, bizden ziyade idrak edecekleri kanaatleri, bütün beþeriyete ilân etmek iþtiyakýna da sahib olacaklardýr.

Bütün dünya mahkemeleri, gizli din düþmanlarýnýn yaptýklarý ithamlara nazaran Bediüzzaman'ý mahkûm etmeye çalýþsalar, o mahkemeler delile istinad ettikçe, Bediüzzaman'ý mahkûm edemezler!

Bediüzzaman Said Nursî Hazretleri, Ýslâmiyet düþmanlarý tarafýndan zehirlemelerin hastalýklarýyla daimî yatak içerisinde gün geçirmekte ve þöyle demektedir: "Kabir kapýsýný bekliyorum." Fakat biz Cenab-ý Haktan bütün kudret ve kuvvetimizle dua ve niyaz ediyoruz ki, o büyük din kahramanýna daha çok uzun ömürleri lûtuf buyursun. Zira o gibi Kur'ânýn fedai ve muhlis bir hâdimine, o gibi yüksek bir dâhîye, o gibi büyük bir mütefekkire, o gibi bir hakikat kahramanýna, o gibi nazirsiz bir Ýslâm hakîmine, bütün Âlem-i Ýslâm ve bütün cihan muhtaçtýr.

* * *

Bediüzzaman'ýn Emirdað ve Afyon Hayatýný kendi kalemiyle belirten Onbeþinci Rica, Lem'alardan alýnmýþ olup, buraya dercedilmiþtir.

Onbeþinci Rica : (Hâþiye)

Bir zaman Emirdaðý'nda ikamete memur ve tek baþýma menzilde âdeta bir haps-i münferid ve bana çok aðýr gelen tarassudlar ve tahakkümler ile bana iþkence vermelerinden hayattan usandým, hapisten çýktýðýma teessüf ettim. Ruh u canýmla Denizli hapsini arzuladým ve kabre girmeyi istedim. Ve «Hapis ve kabir, bu tarz-ý hayata müreccahtýr» diye ya hapse veya kabre girmeye karar verirken, inayet-i Ýlâhiyye imdada yetiþti; kalemleri teksir

________________________________

Hâþiye: Nurun te'lif zamaný üç sene evvel bitmiþ olmasýndan bu Onbeþinci Rica, ileride bir Nurcu tarafýndan Ýhtiyarlar Lem'asýnýn tekmîline -te'lifine- me'haz olmak üzere yazýldý.

sh:» (T: 524)

makinesi olan Medresetüz-Zehra þâkirdlerinin ellerine, yeni çýkan teksir makinesini verdi. Birden Nur'un kýymettar mecmualarýndan her tanesi, bir kalem ile beþyüz nüsha meydana geldi. Fütuhata baþlamalarý, o sýkýntýlý hayatý bana sevdirdi, «Hadsiz þükür olsun» dedirtti. Bir miktar sonra Risale-i Nur'un gizli düþmanlarý fütuhat-ý Nûriye'yi çekemediler. Hükûmeti aleyhimize sevkettiler. Yine hayat bana aðýr gelmeye baþladý. Birden inayet-i Rabbâniye tecelli etti. En ziyade Nurlara muhtaç olan alâkadar memurlar, vazifeleri itibariyle müsadere edilen Nur Risalelerini kemal-i merak ve dikkatle mütalâa ettiler. Fakat Nurlar, onlarýn kalblerini kendine taraftar eyledi. Tenkid yerinde takdire baþlamalariyle Nur Dershanesi çok geniþlendi; maddî zararýmýzdan yüz derecede ziyade menfaat verdi; sýkýntýlý telâþlarýmýzý hiçe indirdi. Sonra, gizli düþman münafýklar, hükûmetin nazar-ý dikkatini benim þahsýma çevirdiler. Eski siyasî hayatýmý hatýrlattýrdýlar. Hem adliyeyi, hem maarif dairesini, hem zabýtayý, hem Dahiliye Vekâletini ehvamlandýrdýlar. Partilerin cereyanlarý ve komünistlerin perdesinde anarþistlerin tahrikâtiyle o evham geniþledi. Bizi tazyik ve tevkif ve ellerine geçen risaleleri müsadereye baþladýlar. Nur þâkirdlerinin faaliyetine tevafuk geldi. Benim þahsýmý çürütmek fikriyle bir kýsým resmî memurlar hiç kimsenin inanmayacaðý isnadlarda bulundular. Pek acib iftiralarý iþaaya çalýþtýlar. Fakat kimseyi inandýramadýlar. Sonra, pek âdi bahanelerle zemherinin en þiddetli soðuk günlerinde beni tevkif ederek, büyük ve gayet soðuk ve iki gün sobasýz bir koðuþta tecrid-i mutlak içinde hapsettiler. Ben küçük odamda günde kaç defa soba yakar ve daima mangalýmda ateþ varken zâfiyet ve hastalýðýmdan zor dayanabilirdim. Þimdi, bu vaziyette hem soðuktan bir sýtma, hem dehþetli bir sýkýntý ve hiddet içinde çýrpýnýrken bir inayet-i Ýlâhiyye ile bir hakikat kalbimde inkiþaf etti. Mânen:

«Sen hapse, Medrese-i Yûsufiye namý vermiþsin; hem Denizli'de sýkýntýnýzdan bin derece ziyade, hem ferah, hem mânevî kâr, hem oradaki mahpuslarýn Nurlardan istifadeleri, hem büyük dairelerde Nurlarýn fütuhatý gibi neticeler, size þekva yerinde binler þükrettirdi; her bir saat hapsinizi ve sýkýntýnýzý, on saat ibadet hükmüne getirdi; o fâni saatleri bâkileþtirdi. Ýnþâallah bu Üçüncü Medrese-i Yûsufiyedeki musîbetzedelerin Nurlardan istifadeleri ve teselli bulmalarý, senin bu soðuk ve aðýr sý-

sh:» (T: 525)

kýntýný hararetlendirip, sevinçlere çevirecek ve hiddet ettiðin adamlar, eðer aldanmýþlarsa bilmeyerek sana zulmediyorlar. Onlar, hiddete lâyýk deðiller. Eðer bilerek ve garazla ve dalâlet hesabýna seni incitiyorlar ve iþkence yapýyorlarsa, onlar pek yakýn bir zamanda, ölümün idam-ý ebedîsiyle kabrin haps-i münferidine girip, daimî sýkýntýlý azab çekecekler. Sen, onlarýn zulmü yüzünden hem sevab, hem fâni saatlerini bâkileþtirmeyi, hem mânevî lezzetleri, hem vazife-i ilmiye ve dinîyeyi ihlâs ile yapmasýný kazanýyorsun» diye ruhuma ihtar edildi. Ben de bütün kuvvetimle «Elhamdülillâh!» dedim. Ýnsaniyet damariyle o zalimlere acýdým. «Ya Rabbi! Onlarý ýslah eyle!» diye dua ettim. Bu yeni hâdisede, ifademde Dahiliye Vekâletine yazdýðým gibi, on vecihle kanunsuz olduðunu ve kanun namýna kanunsuzluk eden o zalimler -asýl suçlu onlar olmasý gibi- öyle bahaneleri aradýlar; iþitenleri güldürecek ve hakperestleri aðlattýracak iftiralarý ve uydurmalariyle, ehl-i insafa gösterdiler ki, Risale-i Nur'a ve þâkirdlerine iliþmeye kanun ve hak cihetinde imkân bulamýyorlar, divaneliðe sapýyorlar...

Ezcümle: Bir ay bizi tecessüs eden memurlar, bir þey bahane bulamadýklarýndan bir pusla yazýp ki: «Said'in hizmetkârý bir dükkândan raký almýþ ona götürmüþ.» O puslayý imza ettirmek için hiç kimseyi bulamayýp, sonra yabanî ve sarhoþ bir adamý yakalamýþlar, tehditkârâne, «Gel bunu imza et!» demiþler. O da demiþ: «Tövbeler tövbesi olsun! Bu acib yalaný kim imza edebilir?» Onlarý, puslayý yýrtmaða mecbur etmiþ.

Ýkinci bir nümune: Bilmediðim ve þimdi dahi tanýmadýðým bir zat, atýný, beni gezdirmek için vermiþ. Ben de rahatsýzlýðým için teneffüs kasdi ile, ekser günlerde, yazda bir iki saat gezerdim. O at ve araba sahibine elli liralýk kitab vermeye söz vermiþtim; tâ kaidem bozulmasýn ve minnet altýna girmeyeyim. Acaba bu iþte hiçbir zarar ihtimali var mý? Halbuki, «O at kimindir?» diye, elli defa bizlerden hem vali, hem adliyeciler, hem zabýta ve polisler sordular. Gûya büyük bir hâdise-i siyasîye ve asayiþe temas eden bir vâkýadýr. Hattâ bu mânasýz soruþlarýn kesilmesi için iki zat hamiyyeten biri, «At benimdir» diðeri, «Araba benimdir» dedikleri için ikisini de benimle beraber tevkif ettiler. Bu nümunelere kýyasen, çok çocuk oyuncaklarýna seyirci olup gülerek aðladýk ve anladýk ki, Risale-i Nur'a ve þâkirdlerine iliþenler maskara olurlar...

sh:» (T: 526)

O nümunelerden lâtif bir muhavere: Benim tevkif kâðýdýmda sebeb, emniyeti ihlâl suçu yazýldýðýndan, ben daha o puslayý görmeden müddeiumuma dedim: «Seni geçen gece gýybet ettim.» Emniyet Müdürü hesabýna beni konuþturan bir polise «Eðer bin müddeiumumî ve bin emniyet müdürü kadar bu memlekette emniyet-i umumîyeye hizmet etmemiþ isem, üç defa «Allah beni kahretsin» dedim.

Sonra bu sýrada, bu soðukta, en ziyade istirahata ve üþümemeðe ve dünyayý düþünmemeðe muhtaç olduðum bir hengâmda, garazý ve kasdý ihsas eder bir tarzda, beni bu tahammülün fevkinde bu tehcir ve tecrid ve tevkif ve tazyika sevkedenlere fevkalâde iðbirar ve kýzmak geldi. Bir inayet, imdada yetiþti. Mânen kalbe ihtar edildi ki: Ýnsanlarýn sana ettikleri ayn-ý zulümlerinde, ayn-ý adalet olan kader-i Ýlâhînin büyük bir hissesi var ve bu hapiste yiyecek rýzkýn var. O rýzkýn seni buraya çaðýrdý. Ona karþý rýza ve teslim ile mukabele lâzým. Hikmet ve rahmet-i Rabbaniyenin dahi büyük bir hissesi var ki, bu hapistekileri nurlandýrmak ve teselli vermek ve size sevab kazandýrmaktýr. Bu hisseye karþý, sabýr içinde, binler þükretmek lâzýmdýr.

Hem senin nefsinin bilmediðin kusurlariyle onda bir hissesi var. O hisseye karþý istiðfar ve tövbe ile, nefsine: «Bu tokada müstahak oldun» demelisin.

Hem gizli düþmanlarýn desiseleriyle bazý safdil ve vehham memurlarý iðfal ile o zulme sevketmek cihetiyle, onlarýn da bir hissesi var. Ona karþý Risale-i Nur'un o münafýklara vurduðu dehþetli mânevî tokatlar, senin intikamýný onlardan almýþ. O, onlara yeter. En son hisse, bilfiil vasýta olan resmî memurlardýr. Bu hisseye karþý, onlarýn Nurlara tenkid niyetiyle bakmalarýnda ister istemez þüphesiz iman cihetinde istifadelerinin hatýrý için وَالْكَاظِمِينَ اْلغَيْظَ وَالْعَافِينَ عَنِ النَّاسِ düsturiyle; onlarý affetmek bir ulûvvücenablýktýr. Ben de bu hakikatlý ihtardan kemal-i ferah ve þükür ile, bu yeni Medrese-i Yûsufiyede durmaða, hattâ aleyhimde olanlara yardým etmek için kendime mûcib-i ceza zararsýz bir suç yapmaða karar verdim.

Hem, benim gibi yetmiþbeþ yaþýnda ve alâkasýz ve dünyada sevdiði dostlarýndan, yetmiþten ancak hayatta beþi kalmýþ ve onun

sh:» (T: 527)

vazife-i Nûriye'sini görecek yetmiþbin Nur nüshalarý bâki kalýp serbest geziyorlar. Ve bir dile bedel, binler dil ile hizmet-i imaniyeyi yapacak kardeþleri, vârisleri bulunan benim gibi bir adama kabir, bu hapisten yüz derece ziyade hayýrlýdýr. Ve bu hapis dahi, haricinde hürriyetsiz tahakkümler altýndaki serbestiyetten yüz derece daha rahat, daha faidelidir. Çünkü; haricinde, tek baþýyla yüzer alâkadar memurlarýn tahakkümlerini çekmeðe mukabil, hapiste yüzer mahpuslarla beraber yalnýz müdür ve baþgardiyan gibi bir iki zatýn, maslahata binaen hafif tahakkümlerini çekmeðe mecbur olur. Ona mukabil, hapiste çok dostlardan kadeþane taltifler, teselliler görür. Hem Ýslâmiyet þefkati ve insaniyet fýtratý, bu vaziyette ihtiyarlara merhamete gelmesi, hapis zahmetini rahmete çeviriyor diye, hapse razý oldum.

Bu üçüncü mahkemeye geldiðim sýrada zâfiyet ve ihtiyarlýk ve rahatsýzlýktan ayakta durmaða sýkýldýðýmdan, mahkeme kapýsýnýn haricinde bir iskemlede oturdum. Birden bir hâkim geldi, hiddet etti, «Neden ayakta beklemiyor?» ihanetkârâne dedi. Ben de ihtiyarlýk cihetinden bu merhametsizliðe kýzdým. Birden baktým, pek çok Müslümanlar, kemal-i þefkat ve uhuvvetle merhametkârâne bakýp etrafýmýzda toplanmýþlar, daðýlmýyorlar. Birden «Ýki Hakikat» ihtar edildi.

Birincisi: Benim ve Nurlarýn gizli düþmanlarýmýz, benim istemediðim hakkýmdaki teveccüh-ü âmmeyi kýrmak ile Nurun fütûhatýna sed çekilir diye, bazý safdil resmî memurlarý kandýrýp, þahsýmý millet nazarýnda çürütmek fikriyle, ihanetkârane böyle muameleye sevketmiþler. Buna karþý inayet-i Ýlâhiyye, Nurlarýn îman hizmetine mukabil, bir ikram olarak, o bir tek adamýn ihanetine bedel, bu yüz adama bak! Hizmetinizi takdir ile þefkatkârane acýyarak alâkadarane sizi istikbal ve teþyî ediyorlar. Hattâ ikinci gün ben, müstantýk dairesinde müddeiumumun suallerine cevap verirken hükûmet avlusunda mahkeme pencerelerine karþý bin kadar ahali kemal-i alâka ile toplanýp lisan-ý hal ile «Bunlarý sýkmayýnýz!» dediklerini, vaziyetleriyle ifade ediyorlar gibi göründüler. Polisler onlarý daðýtamýyordular. Kalbime ihtar edildi ki: Bu ahali, bu tehlikeli asýrda tam bir teselli ve söndürülmez bir nur ve kuvvetli bir îman ve saadet-i bâkiyeye bir doðru müjde istiyorlar ve fýtraten arýyorlar ve Nur Risalelerinde aradýklarý bulunuyor diye iþitmiþler ki, benim ehemmiyetsiz

sh:» (T: 528)

þahsýma, îmana bir parça hizmetkârlýðým için, haddimden çok ziyade iltifat gösteriyorlar.

Ýkinci Hakikat: Emniyeti ihlâl vehmiyle bize ihanet etmek ve teveccüh-ü âmmeyi kýrmak kasdiyle tahkirkârane aldanmýþ mahdut adamlarýn bed muamelelerine mukabil, hadsiz ehl-i hakikatýn ve nesl-i atinin takdirkârane alkýþlamalarý var diye ihtar edildi. Evet komünist perdesi altýnda anarþistliðin emniyet-i umumiyeyi bozmaða dehþetli çalýþmasýna karþý Risale-i Nur ve Þâkirdleri, îman-ý tahkiki kuvvetiyle bu vatanýn her tarafýnda o müdhiþ ifsadý durduruyor ve kýrýyor. Emniyeti ve âsâyiþi temine çalýþýyor ki, pek çok bir kesrette ve memleketin her tarafýnda bulunan Nur Talebelirinden, bu yirmi senede alâkadar üç dört mahkeme ve on vilâyetin zabýtalarý, emniyeti ihlâle dair bir vukuatlarýný bulmamýþ ve kaydetmemiþ. Ve üç vilâyetin insaflý bir kýsým zabýtalarý demiþler: «Nur talebeleri mânevî bir zabýtadýr. Âsâyiþi muhafazada bize yardým ediyorlar. Îman-ý tahkikî ile, Nur'u okuyan her adamýn kafasýnda bir yasakçýyý býrakýyorlar. Emniyeti temine çalýþýyorlar.» Bunun bir nûmunesi Denizli Hapishanesidir. Oraya Nurlar, ve o mahpuslar için yazýlan Meyve Risalesi girmesiyle, üç-dört ay zarfýnda ikiyüzden ziyade o mahpuslar öyle fevkalâde itaatli, dindarane bir salâh-ý hâl aldýlar ki, üç dört adamý öldüren bir adam, tahta bitlerini öldürmekten çekiniyordu. Tam merhametli, zararsýz, vatana nâfi bir uzuv olmaya baþladý. Hattâ resmî memurlar, bu hale hayretle ve takdirle bakýyordular. Hem daha hüküm almadan bir kýsým gençler dediler: «Nurcular hapiste kalsalar, biz kendimizi mahkûm ettireceðiz ve ceza almaya çalýþacaðýz; tâ onlardan ders alýp onlar gibi olacaðýz. Onlarýn dersiyle kendimizi ýslâh edeceðiz.» Ýþte bu mahiyette bulunan Nur Talebelerini, emniyeti ihlâl ile itham edenler, herhalde ve gayet fena bir surette aldanmýþ veya aldatýlmýþ veya bilerek veya bilmiyerek anarþistlik hesabýna hükûmeti iðfal edip bizleri eziyetlerle ezmiye çalýþýyorlar. Biz bunlara karþý deriz: Mâdem ölüm öldürülmüyor ve kabir kapanmýyor ve dünya misafirhanesinde yolcular gayet sür'at ve telâþla kafile kafile arkasýnda, toprak arkasýna girip kayboluyorlar; elbette pek yakýnda birbirimizden ayrýlacaðýz. Siz zulmünüzün cezasýný dehþetli bir surette göreceksiniz. Hiç olmazsa mazlum ehl-i îman hakkýnda terhis tezkeresi olan ölümün, îdam-ý ebedî dar aðacýna çýkacak-

sh:» (T: 529)

sýnýz. Sizin dünyada tevehhüm-ü ebediyetle aldýðýnýz fâni zevkler, baki ve elîm elemlere dönecek.

Maatteessüf gizli münafýk düþmanlarýmýz, bu dindar milletin yüzer milyon velî makamýnda olan þehidlerinin kahraman gazilerinin kanýyla ve kýlýncýyla kazanýlan ve muhafaza edilen hakikat-ý Ýslâmiyete bazen «Tarikat» namýný takýp ve o güneþin tek bir þuaý olan Tarikat meþrebini o güneþin ayný gösterip hükûmetin bazý dikkatsiz memurlarýný aldatýp hakikat-ý Kur'aniyeye ve hakaik-i îmaniyeye tesirli bir surette çalýþan Nur Talebelerine «Tarikatçý» ve «Siyasî cemiyetçi» namýný vererek aleyhimize sevketmek istiyorlar. Biz hem onlara, hem onlarý aleyhimizde dinliyenler, Denizli Mahkeme-i Âdilesinde dediðimiz gibi deriz:

«Yüzer milyon baþlarýn feda olduklarý bir kudsî hakikata baþýmýz dahi feda olsun. Dünyayý baþýmýza ateþ yapsanýz, Hakikat-ý Kur'aniyeye feda olan baþlar, zýndýkaya teslim-i silâh etmiyecek ve vazife-i kudsîyesinden vazigeçmiyecekler. Ýnþâallah!»

Ýþte ihtiyarlýðýmýn sergüzeþtliðinden gelen aðrýlara ve me'yusiyetlere, îmandan ve Kur'andan imdada yetiþen kudsî teselliler ile bu ihtiyarlýðýmýn en sýkýntýlý bir senesini, gençliðimin en ferahlý on senesine deðiþtirmem. Hususan, hapiste farz namazýný kýlan ve tövbe edenin herbir saati, on saat ibadet hükmüne geçmesiyle ve hastalýkta ve mazlumiyette dahi herbir fâni gün, sevap cihetinde on gün bâki bir ömrü kazandýrmasiyle, benim gibi kabir kapýsýnda nöbetini bekliyen bir adama ne kadar medar-ý þükrandýr, o mânevî ihtardan bildim; «Hadsiz þükür Rabbime» dedim; ihtiyarlýðýma sevindim ve hapsime razý oldum. Çünki: Ömür durmuyor, çabuk gidiyor. Lezzetle, ferahla gitse, lezzetin zevali elem olmasýndan, hem teessüf, hem þükürsüzlükle, gafletle, bazý günahlarý yerinde býrakýr, fâni olur gider. Eðer hapis ve zahmetli gitse, zeval-i elem bir mânevî lezzet olmasýndan, hem bir nevi ibadet sayýldýðýndan, bir cihette bâki kalýr ve hayýrlý meyveleriyle bâki bir ömrü kazandýrýr. Geçmiþ günahlara ve hapse sebebiyet veren hatalara kefaret olur, onlarý temizler. Bu nokta-i nazardan, mahpuslardan farzý kýlanlar, sabýr içinde þükür etmelidirler.

* * *

sh: » (T: 530)

BEDÝÜZZAMAN SAÝD NURSÎ'NÝN AFYON MAHKEMESÝ

Afyon mahkemesini tertib ve iftiralarla açtýran gizli dinsizler, Bediüzzamaný idam etmek plânýný çevirmiþlerdir. Bu fevkalâde ehemmiyeti hâiz büyük müdafaât, böyle imhacý zâlim dinsizlere karþý onun ölümü hiçe sayarak haykýrdýðý hakikatlerdir. Neticede, temyiz mahkemesi mahkûmiyet kararýný nakzetti. Ve ayný mahkeme iki defa Bediüzzamana beraet verdi. Nihayet bütün Risale-i Nur Külliyatý ve beþyüze yakýn mektublar bilâkayd ü þart Bediüzzamana iade edildi.

* * *

BÜYÜK MÜDAFAATINDAN PARÇALAR

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ . وَبِهِ نَسْتَعِينُ

On sekiz sene sükûttan sonra -mecburiyet tahtýnda- bu istida mahkemeye ve sureti Ankara'ya makâmâta verilmiþken, tekrar vermeye mecbur olduðum iddianameye karþý itiraznamemdir.

Malûm olsun ki: Kastamonu'da, üç defa menzilimi taharri etmek için gelen iki müddeiumumî ve iki taharrî komiserine, ve üçüncüde polis müdürüne ve altý-yedi komiser ve polislere; ve Isparta'da Müddeiumuminin suallerine; ve Denizli ve Afyon mahkemelerine karþý dediðim ayn-ý hakikat küçük bir müdafaanýn hülâsasýdýr. Þöyleki:

Onlara dedim: Ben, onsekiz-yirmi senedir münzevî yaþýyorum. Hem Kastamonu'da sekiz senedir karakol karþýsýnda ve sair yerlerde dahi yirmi senedir daima tarassut ve nezaret altýnda kaç defa menzilimi taharri ettikleri halde; dünya ile, siyaset ile hiç bir tereþþuh, hiç bir emarem görülmedi. Eðer bir karýþýk hâlim olsaydý ve oranýn adliye ve zabýtasý bilmedi veya bildi aldýrmadý ise; elbette benden ziyade onlar mes'uldürler. Eðer yoksa, bütün dünyada kendi âhireti ile meþgul olan münzevilere iliþilmediði halde, neden bana lüzumsuz, vatan ve millet zararýna bu derece iliþiyorsunuz? Biz Risale-i Nur Þâkirdleri, Risale-i Nur'u, deðil dünya

sh:» (T: 531)

cereyanlarýna belki kâinata da âlet edemeyiz.

Hem, Kur'an bizi siyasetten þiddetle menetmiþ. Evet, Risale-i Nur'un vazifesi ise, hayat-ý ebediyeyi mahveden ve hayat-ý dünyeviyeyi de dehþetli bir zehire çeviren küfr-ü mutlaka karþý îmanî olan hakikatlarla gayet kat'î, en mütemerrid zýndýk feylesoflarý dahi îmana getiren kuvvetli bürhanlarla Kur'ana hizmet etmektir. Onun için, Risale-i Nur'u hiç bir þeye âlet edemeyiz.

Evvelâ: Kur'anýn elmas gibi hakikatlerini, ehl-i gaflet nazarýnda bir propaganda-yý siyaset tevehhümiyle cam parçalarýna indirmemek ve o kýymetdar hakikatlara ihanet etmemektir.

Saniyen: Risale-i Nur'un esas mesleði olan þefkat, hak ve hakikat ve vicdan, bizleri þiddetle siyasetten ve idareye iliþmekten menetmiþ. Çünki tokada ve belâya müstahak ve küfr-ü mutlaka düþmüþ bir-iki dinsize müteallik yedi-sekiz çoluk-çocuk, hasta ihtiyar masumlar bulunur. Musibet ve belâ gelse, o bîçareler dahi yanarlar. Bunun için, neticenin de husulü meþkûk olduðu halde, siyaset yoliyle idare ve âsâyiþin zararýna hayat-ý içtimaiyeye karýþmaktan þiddetle menedilmiþiz.

Sâlisen: Bu vatanýn ve bu milletin hayat-ý içtimaiyesi bu acîb zamanda anarþilikten kurtulmak için beþ esas lâzým ve zaruridir. «Hürmet, Merhamet, Haramdan çekinmek, Emniyet, Serseriliði býrakýp itaat etmektir.» Risale-i Nur, hayât-ý içtimaiyeye baktýðý zaman, bu beþ esasý kuvvetli ve kudsî bir surette tesbit ve tahkim ederek âsâyiþin temel taþýný muhafaza ettiðine delil ise; bu yirmi sene zarfýnda Risale-i Nur'un, yüz bin adamý vatan ve millete zararsýz birer uzv-u nâfi haline getirmesidir. Isparta ve Kastamonu vilâyetleri buna þahiddir. Demek Risale-i Nur'un -ekseriyet-i mutlaka- eczalarýna iliþenler, her halde bilerek veya bilmiyerek anarþilik hesabýna vatana ve millete ve hâkimiyet-i Ýslâmiyeye hiyanet ederler. Risale-i Nur'un yüzotuz risalelerinin bu vatana yüzotuz büyük faidesini ve hasenesini, vehham ehl-i gafletin sathî nazarlarýnda kusurlu tevehhüm edilen iki-üç risalenin mevhum zararlarý çürütemez. Onlarý bunlarla çürüten, gayet derecede insafsýz bir zâlimdir.

Eðer dinsizliði bir nevi siyaset zannedip, bu hâdisede bazýlarýnýn dedikleri gibi derseniz: «Bu risalelerinle, medeniyetimizi, keyfimizi bozuyorsun.» Ben de derim: «Dinsiz bir millet yaþa-

sh:» (T: 532)

yamaz.» dünyaca bir umumî düsturdur. Ve bilhassa küfr-ü mutlak olsa, Cehennemden daha ziyade elîm bir âzâbý dünyada dahi verdiðini, Risale-i Nur'dan Gençlik Rehberi gayet kat'î bir surette isbat etmiþ. O risale ise þimdi resmen tabedildi. Bir müslüman «El-iyâzübillâh» eðer irtidat etse, küfr-ü mutlaka düþer, bir derece yaþatan küfr-ü meþkûkte kalmaz. Ecnebi dinsizleri gibi de olmaz; ve lezzet-i hayat noktasýnda, mâzi ve müstakbeli olmayan hayvandan yüz derece aþaðý düþer. Çünki, geçmiþ ve gelecek mevcudatýn ölümleri ve ebedî müfarakatlarý, onun dalâleti cihetiyle, onun kalbine mütemadiyen hadsiz firaklarý ve elemleri yaðdýrýyor. Eðer îman gelse, kalbe girse, birden o hadsiz dostlar diriliyorlar: «Biz ölmemiþiz... mahvolmamýþýz.» lisan-ý halleriyle diyerek, o Cehennemî hâlet Cennet lezzetine çevrilir. Mâdem hakikat budur. Size ihtar ediyorum! «Kur'ana dayanan Risale-i Nur ile mübareze etmeyiniz... O maðlûp olmaz, bu memlekete yazýk olur. (Hâþiye) O baþka yere gider yine tenvir eder. Eðer baþýmdaki saçlarým adedince baþlarým bulunsa, her gün biri kesilse, hakikat-ý Kur'aniyeye feda olan bu baþý zýndýkaya ve küfr-ü mutlaka eðmem! Ve bu hizmet-i imaniye ve nuriyeden vazgeçmem ve geçemem.»

Elhasýl: Hayat-ý ebediyeyi mahveden ve hayat-ý dünyeviyeyi dehþetli birzehire çeviren ve lezzetini imha eden küfr-ü mutlaký, otuz senedenberi köküyle kesen ve tabiiyyunun dehþetli bir fikr-i küfrîlerini öldürmeðe muvaffak olan ve bu milletin iki hayatýnýn saadet düsturlarýný hârika hüccetleriyle parlak bir surette isbat eden ve Kur'anýn hakikat-ý arþiyesine dayanan Risale-i Nur, böyle küçük bir risalenin bir iki maddesiyle deðil, belki bin kusuru dahi olsa, onun binler büyük haseneleri onlarý affettirir diye dâva ediyoruz.. ve isbatýna da hazýrýz.

Mâdem Cumhuriyet prensipleri hürriyet-i vicdan kanuniyle dinsizlere iliþmiyor.. elbette, mümkün olduðu kadar dünyaya karýþmayan ve ehl-i dünya ile mübareze etmiyen ve âhiretine ve îmanýna ve vatanýna dahi nâfi bir tarzda çalýþan dindarlara iliþmemek gerektir ve elzemdir. Bin senedenberi bu milletin gýda ve ilâç gibi bir hâcet-i zaruriyesi olan takvayý ve salâhatý, bu

___________________________________

Hâþiye: Dört defa mübareze zamanýnda gelen dehþetli zelzeleler, «Yazýk olur!» hükmünü isbat ettiler.

sh:» (T: 533)

mazhar-ý Enbiya olan Asya'da hükmeden ehl-i siyaset yasak etmez ve edemez biliyoruz. Yirmi senedenberi münzevî yaþýyan ve yirmi sene evvelki Said'in kafasiyle sorduðu bu suallerde, bu zamanýn tarz-ý telâkkisine uygun gelmiyen kusurlarýna bakmamak insaniyetin muktezasýdýr. Vatan ve millet ve asayiþin menfaati hesabýna bunu da hatýrlatmak bir vazife-i vataniyem olmasý cihetiyle derim:

Böyle, bize ve Risale-i Nur'a az bir münasebetle taht-ý tevkife alýnmak, gücendirmek yüzünden; vatana ve âsâyiþe dindârâne menfaati bulunan pek çok zâtlarý idare aleyhine çevirebilir, anarþiliðe meydan verir. Evet, Risale-i Nur ile imanlarýný kurtaran ve millete zararsýz ve tam menfaatdar vaziyete girenler, yüzbinden çok ziyadedir! Hükûmet-i Cumhuriyetin belki her büyük dairesinde ve milletin her tabakasýnda faideli müstakimâne bir surette bulunuyorlar. Bunlarý gücendirmek deðil, belki himaye etmek elzemdir. Þekvamýzý dinlemiyen ve bizi söyletmiyen ve bahanelerle sýkýþtýran bir kýsým resmî adamlar, vatan aleyhinde anarþiliðe meydan açýyorlar diye kuvvetli bir vehim hatýrýmýza geliyor.

Hem maslahat-ý hükûmet namýna derim: Mâdem «Beþinci Þua» ý hem Denizli, hem Ankara mahkemeleri tetkik edip iliþmemiþler, bize verdiler; elbette onu yeniden resmiyete koyup dedikodulara meydan açmamak idarece zaruridir. Biz o risaleyi mahkemelerin ellerine geçmeden ve onu teþhirlerinden evvel gizlediðimiz gibi, Afyon hükûmet ve mahkemesi dahi onu medar-ý sual ve cevab etmemeli. Çünki kuvvetlidir, reddedilmez! Kablelvukû haber vermiþ, doðru çýkmýþ. Hem hedefi dünya deðil, olsa olsa ölmüþ gitmiþ bir þahsa müteaddid manâlarýndan bir manâsý muvafýk geliyor. Onun dostluðu taassubiyle o gaybî ihbarý ve mânâyý resmiyete koymamayý ve bizi onunla muaheze etmekle daha ziyade teþhirine yol açmamayý vatan ve millet ve âsâyiþ ve idare hesabýna ihtar etmeye vicdaným beni mecbur eyledi. Bu mes'elede, þahsýmýn veya bazý kardeþlerimin kusuriyle Risale-i Nur'a hücum edilmez. O doðrudan doðruya Kur'ana baðlanmýþ, ve Kur'an da, Arþ-ý Âzam'a baðlýdýr. Kimin haddi var ki elini oraya uzatsýn, o kuvvetli ipleri çözsün! Hem, memlekette maddî ve mânevî bereketi ve fevkalâde hizmeti, otuzüç Âyât-ý Kur'aniyenin iþârâtiyle ve Ýmam-ý Ali'nin (R.A.) üç keramet-i gaybiyesiyle ve Gavs-ý Âzam'ýn (R.A.) kat'î ihbariyle tahakkuk

sh:» (T: 534)

etmiþ olan Risale-i Nur, bizim âdî ve þahsî kusurlarýmýzla mes'ul olmaz.. ve olamaz.. ve olmamalý. Yoksa bu memlekete hem maddî, hem manevî, telâfi edilmiyecek derecede zararý olacak.

Risale-i Nur'a karþý gizli düþmanlarýmýzdan bazý zýndýklarýn þeytanetiyle çevrilen plânlar ve hücumlar Ýnþâallah bozulacaklar. Onun þâkirdleri baþkalara kýyas edilmez, daðýttýrýlmazlar, vazgeçirilmezler, Cenab-ý Hakkýn inayetiyle maðlûp edilmezler. Eðer maddî müdafaadan Kur'an bizi menetmeseydi, bu milletin can damarý hükmünde, umumun teveccühünü kazanan ve her tarafta bulunan o þâkirdler, Þeyh Said ve Menemen hâdiseleri gibi cüz'i ve neticesiz hâdiselerle bulaþmazlar. Allah etmesin eðer mecburiyet-i kat'iyye derecesinde onlara zulüm edilse, elbette gizli zýndýklar ve münafýklar bin derece piþman olacaklar!..

Elhasýl: Mâdem biz ehl-i dünyanýn dünyalarýna iliþmiyoruz; onlar da bizim âhiretimize ve îmanî hizmetimize bu derece iliþmesinler!

Evet biz bir cemaatiz. Hedefimiz ve programýmýz; evvelâ kendimizi sonra milletimizi îdam-ý ebediden ve dâimî berzahî haps-i münferidden kurtarmak ve vatandaþlarýmýzý anarþilikten ve serserilikten muhafaza etmek ve iki hayatýmýzý imhaya vesile olan zýndýkaya karþý, Risale-i Nur'un çelik gibi hakikatleriyle kendimizi muhafazadýr. Ben, sizin bana vereceðiniz en aðýr cezanýza da beþ para vermem ve hiç ehemmiyeti yok. Çünki ben kabir kapýsýnda, yetmiþ beþ yaþýndayým. Böyle mazlum ve masum bir iki sene hayatý þehadet mertebesiyle deðiþtirmek, benim için büyük saadettir. Risale-i Nur'un binler hüccetleriyle kat'i îmanýn var ki; ölüm, bizim için bir terhis tezkeresidir. Eðer zâhirî idam da olsa, bizim için bir saat zahmet ebedi bir saadetin ve rahmetin anahtarý olur. Fakat siz, ey gizli düþmanlar ve zýndýka hesabýna adliyeyi þaþýrtan, hükûmeti bizimle sebebsiz meþgul eden insafsýzlar! Kat'i biliniz ve titreyiniz ki; siz îdam-ý ebedî ile ebedî mahkûm oluyorsunuz, intikamýmýzý, sizden pek çok muzaaf bir surette alýnýyor görüyoruz.. hattâ size acýyoruz. Evet, bu þehri yüz defa mezaristana boþaltan ölüm hakikatýnýn, elbette hayattan ziyade bir istediði var. Ve onun idamýndan kurtulmak çaresi, insanlarýn her mes'elesinin fevkinde, en büyük ve en ehemmiyetli ve en lüzumlu bir ihtiyac-ý zarurisi ve kat'isidir. Acaba bu çareyi kendine bulan Risale-i Nur Þakirdlerini ve o ça-

sh:» (T: 535)

reyi binler hüccetleriyle bulduran Risale-i Nur'u âdî bahanelerle ittiham edenler, ne kadar kendileri hakikat ve adalet nazarýnda müttehem oluyor; divaneler de anlar.

Bundan otuz sene evvel, Cenab-ý Hakkýn inayetiyle, dünyanýn muvakkat þan ü þerefinin ve enaniyetli hodfüruþluðun ve þöhretperestliðinin ne kadar fâidesiz ve mânasýz olduðunu, hadsiz þükür olsun ki, Kur'anýn feyziyle anlamýþ bir adamýn; o zamandan beri bütün kuvvetiyle, nefs-i emmaresiyle mücadele edip mahviyet etmek; benliðini býrakmak, tasannu ve riyakârlýk yapmamak için elden geldiði kadar çalýþtýðýna, ona hizmet eden veya arkadaþlýk edenler kat'i bildikleri ve þehadet ettikleri halde; ve yirmi senedenberi herkes kendi hakkýnda hoþlandýðý ziyade hüsn-ü zanna ve teveccüh-ü nas ve þahsýný mehd ü senadan ve kendinin mânevî makam sahibi olduðunu bilmekten herkese muhalif olarak bütün kuvvetiyle kaçtýðý ve hem, has þâkirdlerinin onun hakkýndaki hüsn-ü zanlarýný reddedip o halis kardeþlerinin hatýrýný kýrmasý ve yazdýðý cevabî mektublarýnda onun hakkýndaki medihlerini ve ziyade hüsn-ü zanlarýný kabul etmemesi ve kendini faziletten mahrum gösterip, bütün fazileti Kur'anýn tefsiri olan Risale-i Nur'a ve dolayýsiyle Nur Þakirdlerinin þahs-ý mânevisine verip, kendini âdi bir hizmetkâr bilmesi kat'i isbat ediyor ki; þahsýný beðendirmeye çalýþmadýðý ve istemediði ve reddettiði halde; onun rýzasý olmadan bazý dostlarý, uzak bir yerden onun hakkýnda ziyade hüsn-ü zan edip medhetmeleri, bir makam vermeleriyle acaba hangi kanun ile medar-ý mes'uliyet olur ki; o bîçare, hasta ve çok ihtiyar ve garibin münzevî odasýna, büyük bir cinayet iþlemiþ gibi kilidini kýrýp taharri memurlarýný sokmak; hem evradýndan ve levhalarýndan baþka bir bahane bulamamak, acaba dünyada hiç bir kanun, hiç bir siyaset bu taarruza müsaade eder mi?..

Vatana ve millete ve ahlâka çok zararlý olan dinsizlerin kitablarýnýn intiþarýna ve komünistlerin neþriyatýna serbestiyet kanuniyle iliþilmediði halde üç mahkeme medar-ý mes'uliyet olacak içinde hiçbir maddeyi bulmayan ve millet ve vatanýn hayât-ý içtimaiyesini ve ahlâkýný ve âsâyiþini temine yirmi senedenberi çalýþan ve milletin hakiki bir nokta-i istinadý olan Âlem-i Ýslâmýn uhuvvetini ve bu millete dostluðunu iadeye ve o dostluðun takviyesine tesirli bir surette çabalýyan ve Diyanet Riyasetinin ulemasý, tenkid niye-

sh:» (T: 536)

tiyle, Dahiliye Vekilinin emriyle üç ay tetkikten sonra, tenkid etmiyerek tam kýymetini takdir edip: «Kýymetdar eser» diye Diyanet kütüphanesine konulan «Zülfikar ve Asa-yý Musa» gibi kabr-i Peygamberi (A.S.M.) üzerinde alâmet-i makbuliyet olarak Asa-yý Musa mecmuasýný hacýlar gördükleri halde, Nur eczalarýný evrak-ý muzýrra gibi toplayýp mahkeme eline vermek; acaba hiçbir kanun, hiçbir vicdan hiçbir insaf buna müsaade eder mi?

* * *

AFYON HÜKÛMET VE ZÂBITASINA VE MAHKEMESÝNE

BÝR KAÇ NOKTA MARUZATIM VAR

Birincisi: Ekser Enbiyanýn Þark'da ve Asya'da zuhurlarý ve aðleb-i hükemanýn Garb'da ve Avrupa'da gelmeleri kader-i Ezelînin bir iþarettir ki; Asya'da din hâkimdir; felsefe ikinci derecededir. Bu remz-i kadere binaen, Asya'da hüküm süren, dindar olmazsa da, din lenine çalýþanlara iliþmemeli belki teþvik etmelidir.

Ýkincisi: Kur'an-ý Hakîm, bu zemin kafasýnýn aklý ve kuvve-i müfekkiresidir. Eliyazübillâh; eðer Kur'an Küre-i Arzýn baþýndan çýksa, Arz divane olacak. Akýldan boþ kalan kafasýný bir seyyareye çarpmasý, bir kýyamet kopmasýna sebeb olmasý akýldan uzak deðildir. Evet Kur'an; Arþý, Ferþ ile baðlamýþ bir zincir, bir Hablullahtýr. Câzibe-i umumiyeden ziyade zemini muhafaza ediyor. Ýþte, bu Kur'an-ý Azimüþþanýn hakikî ve kuvvetli bir tefsiri olan Risale-i Nur; bu asýrda, bu vatanda, bu millete yirmi senedenberi tesirini göstermiþ büyük bir nimet-i Ýlâhiyye ve sönmez bir mucize-i Kur'aniyedir. Hükûmet, ona iliþmek ve talebelerini ondan ürkütüp vazgeçirmek deðil, belki onu himaye etmek ve okunmasýný teþvik etmek gerektir.

Üçüncüsü: Ehl-i îmandan bütün gelenler, mâziye gidenlere maðfiret dualariyle ve hasenatlarýný onlarýn ruhlarýna baðýþlamalariyle yardýmlarýna binaen Denizli Mahkemesinde demiþtim: «Mahkeme-i Kübrada milyarlar ehl-i îman olan dâvacýlar tara-

sh:» (T: 537)

fýndan, Kur'an hakikatlerine hizmet eden Nur Talebelerini mahkûm ve periþan etmek isteyenlerden ve sizlerden sorulsa ki: Serbestiyet kanuniyle dinsizlerin, komünistlerin neþriyatlarýna ve anarþiliði yetiþtiren cemiyetlerine müsamahakârane bakýp iliþmediðiniz halde; vataný ve milleti anarþistlikten ve dinsizlik ve ahlâksýzlýktan ve vatandaþlarýný, ölümün îdam-ý ebedisinden kurtarmaða çalýþan Risale-i Nur Talebelerini hapisler ve tazyiklerle periþan etmek istediniz!» diye sizlerden sorulsa, ne cevab vereceksiniz? Biz de sizlerden soruyoruz.. onlara demiþtim. O zaman, o insaflý, adaletli zâtlar bizi beraet ettirdiler; adliyenin adaletini gösterdiler.

Dördüncüsü: Ben bekliyordum ki; ya Ankara, ya Afyon, beni sorguda pek büyük mes'eleler için, Nurlarýn o mes'elelere hizmeti cihetinde bir meþveret dâiresine alýp, bir sual-cevab beklerdim.

Evet, üçyüz elli milyon Müslümanlarýn eski kardeþliðini ve muhabbetini ve hüsn-ü zannýný ve mânevî yardýmlarýný bu memleketteki millete kazandýracak çareleri bulmak ki; en kuvvetli çâre ve vesile Risale-i Nur olduðuna delil þudur: Bu sene Mekke-i Mükerremede, gayet büyük bir âlim, hem Hind lisanýna, hem Arab lisanýna Nur'un büyük mecmualarýný tercüme edip, Hindistan'a ve Arabistana göndererek, en kuvvetli nokta-i istinadýmýz olan vahdet ve uhuvvet-i Ýslâmiyeyi temine çalýþtýðý gibi; Türk Milletinin, dâima dinde ve îmanda ileri olduðunu Nur Risaleleri gösteriyor, demiþler.

Hem beklerdim ki; vatanýmýzda anarþiliðe inkýlâb eden komünist tehlikesine karþý Nur'larýn tesirleri ne derecedir ve bu mübarek vatan, bu dehþetli seyelandan nasýl muhafaza edilecek gibi, dað misillü mes'elelerin sorulmasýnýn lüzumu varken, sinek kanadý kadar ehemmiyeti olmayan ve hiç bir medar-ý mes'uliyet olmýyan cüz'î ve þahsî garazkârlarýn iftiralariyle habbe, kubbeler yapýlmýþ mes'eleler için, bu aðýr þerait altýnda, hiç ömrümde çekmediðim bir periþaniyetime sebebiyet verildi. Bize, üç mahkemenin sorduðu ve beraet verdiði ayný mes'elelerden ve âdî ve þahsî bir iki mes'ele için manâsýz sualler edildi.

Beþincisi: Risale-i Nur'la mübareze edilmez; o maðlûb olmaz! Yirmi senedenberi en muannid feylesoflarý susturuyor; îman hakikatlerini güneþ gibi gösteriyor. Bu memlekette hükmeden, onun kuvvetinden istifade etmek gerektir.

sh:» (T: 538)

Altýncýsý: Benim ehemmiyetsiz þahsýmýn kusurlariyle beni çürütmek ve ihanetlerle nazar-ý âmmeden düþürmek Risale-i Nur'a zarar vermez; belki bir cihette kuvvet verir. Çünki, benim bir fâni dilime bedel, Risale-i Nur'un yüz bin nüshalarýnýn bâki dilleri susmaz, konuþur. Ve hâlis talebeleri binler kuvvetli lisanlarla, o kudsî ve küllî vazife-i Nuriyeyi þimdiye kadar olduðu gibi kýyamete kadar devam ettirecekler.

Yedincisi: Sabýk mahkemelerde dâva ettiðim ve hüccetlerini gösterdiðimiz gibi; bizim gizli düþmanlarýmýz ve hükûmeti iðfal ve bir kýsým erkânýný evhamlandýran ve adliyeleri aleyhimize sevkeden resmî ve gayr-ý resmî muarýzlarýmýz; ya gayet fena bir surette aldanmýþ veya aldatýlmýþ, veya anarþilik hesabýna gayet gaddar bir ihtilâlcidir; veya Ýslâmiyet ve hakikat-ý Kur'ana karþý mürtedâne mücadele eden bir dessas zýndýktýr ki; bize hücum etmek için, istibdâd-ý mutlaka cumhuriyet nâmýný vermekle; irtidad-ý mutlaký rejim altýna almakla; sefahat-i mutlakaya medeniyet namýný takmakla; cebr-i keyfî-i küfrîye kanun namýný vermekle hem bizi periþan, hem hükûmeti iðfal, hem adliyeyi bizimle manâsýz meþgul eylediler. Onlarý, Kahhar-ý Zülcelâlin kahrýna havale edip, kendimizi onlarýn þerrinden muhafaz için حَسْبُنَا اللَّهُ وَنِعْمَ الْوَكِيلُ kal'asýna iltica ederiz.

Sekizinci: Geçen sene Ruslar, çoklukla hacýlarý hacca gönderip, onlarla propaganda yapýp, «Ruslar, baþka milletlerden ziyade Kur'ana hürmetkâr» diye Âlem-i Ýslâmý, din noktasýnda bu vatandaki dindar millet aleyhine çevirmeye çalýþtýðý ayný zamanda Risale-i Nur'un büyük mecmualarý; hem Mekke-i Mükerremede, hem Medine-i Münevverede, hem Þâm-ý Þerifte, hem Mýsýr'da, hem Halep'de âlimlerin takdirleri altýnda kýsmen intiþariyle o komünist propagandasýný kýrdýðý ve Âlem-i Ýslâma gösterdiði gibi; Türk Milleti ve kardeþleri, eskisi gibi dinine ve Kur'anýna sahibdir vesair ehl-i Ýslâmýn dindar büyük bir kardeþi ve Kur'an hizmetinde kahraman kumandanýdýr, diye o ehemmiyetli kudsî merkezlerde o Nur Mecmualarý bu hakikatý gösterdiler. Acaba, Nur'un bu kýymetdar hizmet-i milliyesi, bu tarz iþkencelerle mukabele görse zemini hiddete getirmez mi?

Dokuzuncusu: Denizli müdafaatýnda izahý ve isbatý bulunan bir mes'elenin kýsaca bir hülâsasýdýr.

sh:» (T: 539)

Bir dehþetli kumandan deha ve zekâvetiyle, ordunun müsbet hasenelerini kendine alýp ve kendinin menfi seyyielerini o orduya vererek, o efrad adedince haseneleri, gazilikleri bire indirdi. Ve seyyiesini o ordu efradýna isnad ederek, onlarýn adedince seyyieler hükmüne getirdiðinden; dehþetli bir zulüm ve hilâf-ý hakikat olmasýndan, ben, kýrk sene evvel beyan ettiðim gibi, bir Hadîsin o þahsa vurduðu tokada binaen, sâbýk mahkemelerimizde bana hücum eden bir müddeiumumiye dedim: «Gerçi onu, Hadîslerin ihbariyle kýrýyorum; fakat ordunun þerefini muhafaza ve büyük hatalardan vikâye ederim. Sen ise, bir tek dostun için, Kur'ânýn bayrakdarý ve Âlem-i Ýslâmýn kahraman bir kumandaný olan ordunun þerefini kýrýyorsun ve hasenelerini hiçe indiriyorsun!» dedim. Ýnþâallah o müddei insafa geldi, hatadan kurtuldu.

Onuncusu: Adliyede adâlet hakikatý ve müracaat eden herkesin hukukunu bilâ-tefrik muhafazaya, sýrf hak namýna çalýþmak vazifesi hükmettiðine binaendir ki; Ýmam-ý Ali Radiyallahu anhu, hilâfeti zamanýnda bir yahudi ile beraber mahkemede oturup muhâkeme olmuþlar.

Hem bir adliye reisi; bir memuru, kanunca bir hýrsýzýn elini kestiði vakit, o memurun o zalim hýrsýza hiddet ettiðini gördü, o dakikada o memuru azletti. Hem çok teessüf ederek, dedi: «Þimdiye kadar, adâlet namýna böyle hissiyatýný karýþtýranlar pek çok zulmetmiþler.» Evet, hükm-ü kanunî icra etmekte o mahkûma acýmasa da hiddet edemez; etse zâlim olur. Hattâ, kýsas cezasý da olsa, hiddetle katletse bir nevi katil olur, diye o hâkim-i âdil demiþ.

Ýþte, mâdem mahkemede böyle halis ve garazsýz bir hakikat hükmediyor; üç mahkeme bizlere beraet verdiði ve bu milletin yüzde -bilseler- doksaný, Nur Talebelerinin zararsýz olarak millete ve vatana menfaatli olduklarýna pek çok emarelerle þehadet ettikleri halde, burada, o masum ve teselliye ve adaletin iltifatýna çok muhtaç Nur Talebelerine karþý ihanetler ve gayet soðuk, hiddetli muameleler yapýlýyor. Biz, her musibete ve ihanetlere karþý sabra ve tahammüle karar verdiðimizden sükût edip, Allaha havale ederek, belki bunda da bir hayýr vardýr dedik. Fakat evham yüzünden garazkârlarýn jurnalleriyle bu bîçare masumlara böyle muameleler, belâlarýn gelmesine bir vesile olacaðýndan korktum, bunu yazmaya mecbur oldum. Zaten bu mes'elede bir kusur varsa benimdir. Bu biçareler, sýrf îmanlarý ve âhiretleri için bana rýza-i

sh:» (T: 540)

Ýlâhi dairesinde yardým etmiþler. Pek çok takdire müstahak iken, böyle muameleler, hattâ kýþý dahi hiddete getirdi.

Hem medâr-ý hayrettir ki, bu defa da yine bir cemiyet vehmini tekrar ileri sürüyorlar. Halbuki üç mahkeme bu ciheti tetkik edip beraet vermekle beraber, mabeynimizde böyle medâr-ý itham olacak hiçbir cemiyet, hiç bir emare mahkemeler, zâbýtalar, ehl-i vukuflar bulmamýþlar. Yalnýz bir muallimin talebeleri ve dârülfünun þâkirdleri ve Kur'an dersini veren hâfýzýn hýfza çalýþanlarý gibi, Risale-i Nur Talebelerinde de bir uhrevî kardeþlik var. Bunlara cemiyet namýný veren ve onunla itham eden bütün esnaf ve mekteblilere ve vâizlere siyasî cemiyet nazariyle bakmak gerektir. Bunun için ben, böyle asýlsýz ve mânasýz ithamlarla buraya hapse gelenleri müdafaa etmeye lüzum görmüyorum. Yalnýz; hem bu memleketi, hem Âlem-i Ýslâmý çok alâkadar eden; ve maddî ve manevî bu vatana ve bu millete pek çok bereket ve menfaati tahakkuk eden Risale-i Nur'u üç defa müdafaa ettiðimiz gibi, tekrar ayný hakikat ile müdafaamý menedecek hiç bir sebeb yok. Ve hiç bir kanun ve hiç bir siyaset yasak etmez ve edemez. Evet, biz bir cemiyetiz.. ve öyle bir cemiyetimiz var ki, her bir asýrda üçyüz elli milyon dahil mensublarý var. Ve her gün beþ defa namazla, o mukaddes cemiyetin prensiblerine kemal-i hürmetle alâkalarýný ve hizmetlerini gösteriyorlar.

اِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ اِخْوَةٌ kudsî programiyle birbirinin yardýmýna dualariyle ve manevî kazançlariyle koþuyorlar. Ýþte biz, bu mukaddes ve muazzam cemiyetin efradýndanýz. Ve hususî vazifemiz de, Kur'anýn îmanî hakikatlarýný tahkikî bir surette ehl-i îmana bildirip, onlarý ve kendimizi idam-ý ebediden ve dâimî ve berzahî haps-i münferidden kurtarmaktýr. Sâir dünyevî ve siyasî ve entrikalý cemiyet ve komitelerle ve bizim medar-ý ittihamýmýz olan cemiyetçilik gibi asýlsýz ve mânâsýz gizli cemiyetle hiç bir münasebetimiz yoktur ve tenezzül etmiyoruz! Ve dört mahkeme inceden inceye tetkikten sonra, o cihetde bize beraet vermiþ.

Evet, Nur Þâkirdleri biliyorlar ve mahkemelerde hüccetlerini göstermiþim ki; þahsýma deðil bir makam, þan ü þeref ve þöhret vermek ve uhrevî ve mânevî bir mertebe kazandýrmak; belki bü-

sh:» (T: 541)

tün kanaat ve kuvvetimle, ehl-i îmana bir hizmet-i îmaniye yapmak için, deðil yalnýz dünya hayatýmý ve fânî makamatýmý; belki lüzum olsa âhiret hayatýmý ve herkesin aradýðý uhrevî ve bâki mertebeleri feda etmeyi, hattâ Cehennemden bazý bîçare ehl-i îmanlarý kurtarmaya vesile olmak için, lüzum olsa Cenneti býrakýp Cehenneme girmeyi kabul ettiðimi hakikî kardeþlerim bildikleri gibi, mahkemelerde dahi bir cihette isbat ettiðim halde, beni bu ittihamla -Nur ve îman hizmetime bir ihlâssýzlýk isnad etmekle ve Nurlarýn kýymetlerini tenzil etmekle- milleti onun büyük hakikatlerinden mahrum etmektir. Acaba bu bedbahtlar.. dünyayý ebedî ve herkesi kendileri gibi, «Dini ve îmaný dünyaya âlet ediyor» tevehhümiyle, dünyadaki ehl-i dalâlete meydan okuyan; ve hizmet-i îmaniye yolunda hem dünyevî, hem lüzum olsa uhrevî hayatlarýný feda eden; ve mahkemelerde dâva ettiði gibi, bir tek hakikat-ý îmaniyeyi, dünya saltanatiyle deðiþtirmeyen; ve siyasetten ve siyasî manâsýný iþmam eden maddî ve manevî mertebelerden -ihlâs sýrrýyle- bütün kuvvetiyle kaçan; ve yirmi sene emsalsiz iþkencelere tahammül edip, siyasete, îmanî meslek itibariyle tenezzül etmiyen; ve kendini, nefsi itibariyle talebelerinden çok aþaðý bilen ve onlardan daima himmet ve dua bekliyen; ve kendi nefsini çok bîçare ve ehemmiyetsiz itikad eden bir adam hakkýnda, bazý halis kardeþleri Risale-i Nur'dan aldýklarý fevkalâde kuvvet-i îmaniyeye mukabil, onun tercümaný olan o biçareye, tercümanlýk münasebetiyle, Nur'larýn bazý faziletlerini hususî mektublarýnda ona isnad etmeleri; ve hiç bir siyaset hatýrlarýna gelmiyerek âdete binaen, insanlar, sevdiði âdî bir adama da «Sultanýmsýn, velinimetimsin» demeleri nev'inden yüksek makam vermeleri ve haddinden bin derece ziyade hüsn-ü zan etmeleri; ve eskidenberi, üstâd ve talebeler mabeyninde câri ve itiraz edilmeyen makbul bir âdet ile teþekkür manâsýnda pek fazla medh ve senâ etmeleri; ve eskidenberi, makbul kitablarýn âhirlerinde mübalâða ile medhiyeler ve takrizler yazýlmasýna binaen, hiç bir cihetle suç sayýlabilir mi? Kimsesiz, garip ve düþmanlarý pek çok ve onun yardýmcýlarýný kaçýracak çok esbab varken; insafsýz çok muterizlere karþý, sýrf yardýmcýlarýn kuvve-i mâneviyelerini takviye etmek ve kaçmaktan kurtarmak ve mübalâðalý medhedenlerin þevklerini kýrmamak için, onlarýn bir kýsým medihlerini Nurlara çevirip

sh:» (T: 542)

bütün bütün reddetmediði halde, onun bu yaþta ve kabir kapýsýndaki hizmet-i îmaniyesini dünya cihetine çevirmeye çalýþan bazý resmî memurlarýn; ne derece hakdan, kanundan insafdan uzak düþtükleri anlaþýlýr. Son sözüm

لِكُلِّ مُصِيبَةٍ اِنَّا لِلَّهِ وَاِنَّا اِلَيْهِ رِاجِعُونَ dur.

* * *

Afyon Mahkemesine ve Aðýr Ceza Reisine beyan ediyorum ki:

Eskidenberi fýtratýmdaki tahakkümü kaldýramadýðým için dünyaya karþý alâkamý kesmiþtim. Þimdi o kadar manâsýz, lüzumsuz tahakkümler içinde hayat bana gayet aðýr gelmiþ; yaþayamýyacaðým. Hapsin haricinde yüzler resmî adamlarýn tahakkümlerini çekmeye iktidarým yok. Bu tarz-ý hayattan býktým! Ben sizden bütün kuvvetimle tecziyemi taleb ediyorum! Þimdi kabir elime geçmiyor, hapisde kalmak bana lâzýmdýr. Makam-ý iddianýn asýlsýz isnad ettiði suçlar, siz de bilirsiniz ki, yok; beni cezalandýrmaz. Fakat beni mânen cezalandýracak vazife-i hakikiyeye karþý büyük kusurlarým var. Eðer sormak münasib ise sorunuz, cevab vereyim.

Evet, büyük kusurlarýmdan bir tek suçum, vatan ve millet ve din namýna mükellef olduðum büyük bir vazifeyi dünyaya bakmadýðým için yapmadýðýmdan, hakikat noktasýnda affolunmaz bir suç olduðuna ve bilmemek bana bir özür teþkil edemediðine þimdi bu Afyon hapsinde kanaatim geldi. Nur Þâkirdlerinin hâlis ve sýrf uhrevî, Nurlara ve tercümanýna karþý alâkalarýna, dünyevî ve siyasî cemiyet nâmýný verip onlarý mes'ul etmeye çalýþanlar ne kadar hakikatten ve adaletten uzak düþtüklerine karþý üç mahkemenin o cihetten bize beraet vermesiyle beraber deriz ki:

Hayat-ý içtimaiye-i insaniyenin, hususan Millet-i Ýslâmiyenin üssül-esasý: Akrabalar içinde samimane muhabbet ve kabile ve taifeler içinde alâkadârane irtibat ve Ýslâmiyet milliyetiyle mümin kardeþlerine karþý manevî fedakârane bir alâka ve hayat-ý ebediyesini kurtaran Kur'an hakikatlerine ve nâþirlerine sarsýlmaz bir rabýta ve iltizam ve baðlýlýk gibi, hayât-ý içtimaiyeyi esa-

Sh:» (T: 543)

siyle temin eden bu râbýtlarý inkâr etmekle; ve þimaldeki dehþetli anarþilik tohumunu saçan ve nesil ve milleti mahveden ve herkesin çocuklarýný kendine alýp karabet ve milliyeti izale eden ve medeniyet-i beþeriyeyi ve hayat-ý içtimaiyeyi bütün bütün bozmaya yol açan kýzýl tehlikeyi kabul etmekle; ancak Nur Þâkirdlerine cemiyet namýný verebilir. Onun için hakikî Nur Þâkirdleri çekinmeyerek, Kur'an hakikatlarýna karþý kudsî alâkalarýnýý ve uhrevî kardeþlerine karþý sarsýlmaz irtibatlarýný izhar ediyorlar. O uhuvvet sebebiyle gelen her cezayý memnuniyetle kabul ettiklerinden, mahkemenizde hakikat-ý hali olduðu gibi itiraf ediyorlar. Hile ile, dalkavukluk ile ve yalanlarla kendilerini müdafaaya tenüzzül etmiyorlar.

AFYON MAHKEMESÝNE, ÝDDÝANAMEYE KARÞI VERÝLEN

ÝTÝRAZNAME TETÝMMESÝNÝN BÝR ZEYLÝDÝR

Evvelâ: Mahkemeye beyan ediyorum ki; iddianâme, Denizli ve Eskiþehir Mahkemelerimizdeki o eski iddianamelere ve aleyhimizde, sathî ehl-i vukuflarýn sathî ehl-i vukuflarýn sathî tahkikatlarýna bina edildiðinden mahkememizde dâva ettim ki: «Bu iddianamenin yüz yanlýþýný isbat etmezsem, yüz sene cezaya razýyým!» Ýþte o dâvamý isbat ettim. Yüzden ziyade yanlýþlarýn cedveleni isterseniz takdim edeceðim.

Saniyen: Ben, Denizli Mahkemesinde kitab ve evraklarýmýz Ankaraya gittiði sýrada, aleyhimizde hüküm verilecek diye telâþ ve me'yusiyetle beraber arkadaþlarýma yazdým ve bazý müdafaatýmýn âhirinde bulunan o yazdýðým parça þudur: «Eðer, Risale-i Nuru tenkid fikriyle tetkik eden adliye memurlarý imanlarýný onunla kuvvetlendirip veya kurtarsalar sonra beni idam ile mahkûm etseler; þahid olunuz, ben hakkýmý onlara helâl ediyorum; çünkü biz hizmetkârýz. Risale-i Nurun vazifesi, imaný kuvvetlendirip kurtarmaktýr. Dost ve düþmaný tefrik etmiyerek hizmet-i imaniyeyi, hiç bir tarafgirlik girmiyerek yapmaða mükellefiz.»

Ýþte ey hey'et-i hâkime! Bu hakikata binaen, Risale-i Nurun cerhedilmez kuvvetli hüccetleri, elbette mahkemede kalbleri kendine çevirmiþ. Aleyhimde ne yapsanýz ben hakkýmý helâl ederim, gücenmem. Bunun içindir ki, eþedd-i zulm ile bir eþedd-i

sh:» (T: 544)

istibdad tarzýnda, þahsýmý, hiç ömrümde görmediðim ihanetlerle çürütmekle damarýma dokundurulduðu halde tahammül ettim; hattâ beddua da etmedim. Bize karþý bütün ittihamlara ve bütün isnad edilen suçlara karþý elinizdeki Risale-i Nurun mecmualarý benim mukabele edilmez müdafaanâmem ve cerhedilmez itiraznamemdirler. Medar-ý hayrettir ki; Mýsýr, Þam, Haleb, Medine-i Münevvere, Mekke-i Mükerreme allâmeleri ve Diyanet Riyasetinin müdakkik hocalarý o Nur Mecmualarý tetkik edip hiç tenkid etmiyerek takdir ve tahsin ettikleri halde iddianâmeyi aleyhimize toplayan zekâvetli (!) zât, Kur'aný, «Yüz kýrk suredir» diye acîb ve pek zâhir bir yanlýþiyle ne derece sathî baktýðý; ve Risale-i Nur bu aðýr þerait içinde ve benim gurbet ve kimsesizliðim ve periþaniyetimde ve aleyhimde dehþetli hücumlarla beraber, yüzbinler ehl-i hakikata kendini tasdik ettirdiði halde, daha Kur'anýn kaç suresi var olduðunu bilmeyen o iddiacý zat: «Risale-i Nur, Kur'anýn tefsirine ve Hadîslerin te'viline çalýþmasiyle beraber, bir kýsmýnda, okuyanlara birþey öðretme bakýmýndan ilmî bir mahiyet ve kýymet taþýmadýðý görülmektedir.» diye tenkidi, ne derece kanundan, hakikatdan, adaletden ve hakdan uzak olduðu anlaþýlýyor.

Hem size, þekva ediyorum ki: Kýrk sahifeli ve yüzer yanlýþý bulunan ve kalblerimizi yaralayan iddianâmeyi -tamamiyle- bize iki saat dinlettirdiðiniz halde, ayn-ý hakikat bir buçuk sahifeyi, ona karþý ýsrarýmla beraber iki dakika okumaða müsaade etmediðiniz için ona mukabil itiraznamemi tamamiyle okumamý adalet namýna sizden istiyorum.

Salisen: Her bir hükûmette muhalifler var. Asâyiþe iliþmemek þartiyle kanunen onlara ilþilmez. Ben ve benim gibi dünyadan küsmüþ ve yalnýz kabrine çalýþanlar; elbette bin üçyüz elli senede ecdadýmýzýn mesleðinde ve Kur'anýmýzýn dâire-i terbiyesinde ve her zamanda üçyüz elli milyon müminlerin takdis ettiði düsturlarýnýn müsaade ettiði tarzda hayat-ý bâkiyesine çalýþmayý terkedip, gizli düþmanlarýmýzýn icbariyle ve desiseleriyle, fani ve kýsacýk hayat-ý dünyeviyesi için, sefihane bir medeniyetin ahlâksýzcasýna, belki bir nevi bolþevizmde olduðu gibi vahþiyane kanunlara, düsturlara tarafdar olup onlarý meslek kabul etmekliðimiz hiç mümkün müdür? Ve dünyada hiçbir kanun ve zerre miktar insafý bulunan hiç bir insan, bunlarý onlara kabul ettirmeye cebretmez.

sh:» (T: 545)

Yalnýz o muhaliflere deriz: «Bize iliþmeyiniz biz de iliþmemiþiz.»

Ýþte bu hakikata binaendir ki; Ayasofyayý puthane ve Meþihatý kýzlarýn lisesi yapan bir kumandanýn keyfi, kanun namýndaki emirlerine fikren ve ilmen tarafdar deðiliz ve þahsýmýz itibariyle amel etmiyoruz. Ve bu yirmi sene iþkenceli esaretimde eþedd-i zulüm þahsýma edildiði halde, siyasete karýþmadýk; idareye iliþmedik; âsâyiþe dokunacak hiçbir vukuatýmýz kaydedilmedi. Ben, þahsým itibariyle hiç hayatýmda görmediðim bu âhir ömrümde ve gurbetimde þiddetli ihanetler ve damarýma dokunduracak haksýz muameleler sebebiyle yaþamaktan usandým! Tahakküm altýndaki serbestiyetten dahi nefret ettim. Size bir istida yazdým ki, herkese muhalif olarak, ben beraetimi deðil, belki tecziyemi taleb ediyorum; ve hafif cezayý deðil, sizden en aðýr cezayý istiyorum! Çünki; bu emsalsiz, acîb muameleden kurtulmak için ya kabre veya hapse girmekten baþka çarem yok. Kabir ise, intihar caiz olmadýðýndan ve ecel gizli olmasýndan, þimdilik elime geçmediðinden, beþ-altý ay tecrid-i mutlakýnda bulunduðum hapse razý oldum. Fakat bu istidayý, masum arkadaþlarýmýn hatýrlarý için þimdilik vermedim.

Rabian: Benim bu otuz sene hayatýmda ve Yeni Said tâbir ettiðim zamanýmda bütün Risale-i Nurda yazdýklarým, ve þahsýma temas eden hakikatlarýnýn tasdikiyle ve benimle ciddî görüþen ehl-i insaf zâtlarýn ve arkadaþlarýn þehadetleriyle iddia ediyorum ki; ben, nefs-i emmaremi, elimden geldiði kadar hodfüruþluktan, þöhretperestlikten, tefahurdan men'e çalýþmýþým. Ve þahsýma ziyade hüsn-ü zan eden Nur Talebelerinin, belki yüz defa hatýrlarýný kýrýp cerhetmiþim. Ben, «Mal sahibi deðilim; Kur'anýn mücevherat dükkânýnýn bir bîçare dellâlýyým.» dediðimi; hem yakýn kardeþlerimin tasdikleriyle ve emarelerini görmeleriyle, ben, deðil dünyevî makamatý ve þan ve þerefi þahsýma kazandýrmak, belki manevî büyük makamat - faraza- bana verilse de fakat hizmetteki ihlâsýma nefsimin hissesi karýþmak ihtimaline binaen korkarak, o makamatý da hizmetime feda etmeye karar verdiðim ve fiilen de öylece hareket ettiðim halde, mahkeme-i âlinizden güya en büyük bir siyasî mes'ele gibi, bana karþý bazý kardeþlerimin Nur'dan istifadelerine manevî bir þükran olarak ben kabul etmediðim halde, pederinden çok fazla hürmet etmesini medar-ý sual ve

sh:» (T: 546)

cevab yaptýnýz; bir kýsmýný inkâra sevkettiniz ve bizi hayretle dinlettirdiniz. Acaba, kendi razý olmadýðý ve kendini lâyýk bulmadýðý halde, baþkalarýnýn onu medhetmeleriyle o bîçareye bir suç tevehhüm edilebilir mi?

Hamisen: Kat'iyyen size beyan ediyorum ki; hiçbir cemiyetçilik ve cemiyetler ile ve siyasî cereyanlarla hiçbir alâkasý olmayan Nur Talebelerini cemiyetçilik ve siyasetçilikle itham etmek, doðrudan doðruya, kýrk senedenberi Ýslâmiyet ve îman ve aleyhinde çalýþan gizli bir zýndýka komitesi ve bu vatanda anarþiliði yetiþtiren bir nevi Bolþevizm namýna bilerek veya bilmiyerek bizimle bir mücadeledir ki; üç mahkeme cemiyetçilik cihetinde bütün Nurcularýn ve Nur Risalelerinin beraetlerine karar vermiþler; yalnýz Eskiþehir Mahkemesi, «Tesettür-ü nisa» hakkýnda bir küçük risalenin bir tek mes'elesini, belki bu gelen cümleyi «Mesmuatýma göre; merkez-i hükûmette bir kundura boyacýsý, çarþý içinde, bir büyük adamýn yarým çýplak karýsýna sarkýntýlýk edip o acîb edebsizliði yapmasý, tesettür aleyhinde olanýn hayasýz yüzüne þamar vuruyor.» diye, eskiden yazýlmýþ cümle sebebiyle, bir sene bana ve yüz yirmi adamdan onbeþ arkadaþýma altýþar ay ceza verdiler. Demek, þimdi Risale-i Nuru ve þâkirdlerini itham etmek, o üç mahkemeyi mahkûm etmek ve ihtam ve ihanet etmek demektir.

Sadisen: Risale-i Nur ile mübareze edilmez. Onu gören bütün ulema-i Ýslâm, Kur'anýn gayet hakikatlý bir tefsiri, yani hakikatlarýnýn kuvvetli hüccetleri ve bu asýrda bir mu'cize-i maneviyesi ve þimalden gelen tehlikelere karþý, bu millet ve bu vatanýn bir kuvvetli seddi olduðundan, mahkemeniz, bunun talebelerini bundan ürkütmek deðil, belki hukuk-u âmme noktasýnda terðib etmek bir vazifeniz biliyoruz ve onu sizden bekliyoruz. Millete, vatana, asayiþe muzýr dinsizlerin ve bazý siyasî zýndýklarýn kitablarýna ve mecmualarýna «Hürriyet-i ilmiye» serbestiyetiyle iliþilmediði halde, masum ve muhtaç bir gencin imanýný kurtarmak ve su-i ahlâktan kurtulmak için Nura Talebe olmasý; elbette deðil bir suç, belki hükûmet ve maarif dairesi teþvik ve takdir edecek bir halettir. Son sözüm: «Cenab-ý Hak hâkimleri, adalet-i hakikiyeye muvaffak etsin» âmin deyip

sh:» (T: 547)

حَسْبُنَا اللَّهُ وَنِعْمَ الْوَكِيلُ . نِعْمَ الْمَوْلَى وَنِعْمَ النَّصِيرُ . اَلْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ dir.

* * *

SON SÖZÜM

Heyet-i hâkimeye beyan ediyorum ki: Hem iddianameden, hem uzun tecridlerimden anladým ki, bu mes'elede en ziyade þahsým nazara alýnýyor ve þahsýmý çürütmek maslahat görülmüþ. Güya þahsiyetimin idareye, asayiþe, vatana zararý var. Ve ben de din perdesi altýnda dünyevî maksadlar güdüyormuþum, bir nevi siyaset peþinde koþuyormuþum. Buna karþý, size bunu kat'iyetle beyan ediyorum: Bu evham yüzünden, benim þahsiyetimi çürütmek suretinde Risale-i Nur'a ve bu vatana ve bu millete fedakâr ve kýymetdar olan þakirdlerini incitmeyiniz. Yoksa bu vatana ve bu millete manevî büyük bir zarar, belki bir tehlikeye vesile olur.

Bunu da size kat'iyen beyan ediyorum: Þahsýma tahkir ve ihanet ve çürütmek ve iþkence, ceza gibi ne gelse; -Risale-i Nur'a ve þakirdlerine benim yüzümden zarar gelmemek þartýyla, þimdiki mesleðim itibariyle- kabule karar vermiþim. Bunda da âhiretim için bir sevab var. Ve nefs-i emmarenin þerrinden kurtulmama bir vesiledir diye bir cihette aðlarken memnun oluyorum. Eðer bu bîçare masumlar benimle beraber bu mes'elede hapse girmese idiler, mahkemenizde pek þiddetli konuþacaktým. Siz de gördünüz ki, iddianameyi yazan, bin dereden su toplamak gibi yirmi-otuz senelik hayatýmda -mahrem ve gayr-ý mahrem bütün kitab ve mektublarýmdan- cerbezesiyle ve kýsmen yanlýþ mana vermesiyle güya umum onlar bu sene yazýlmýþ, hiç mahkemeleri görmemiþ, af kanunlarýna ve mürur-u zamana uðramamýþ gibi onun ile benim

sh:» (T: 548)

þahsiyetimi çürütmek istiyor. Ben kendim, þahsýmýn çürük olduðunu yüz defa söylediðim ve aleyhimde olanlar her vesile ile yine þahsýmý çürüttükleri halde, ehl-i siyaseti evhamlandýracak derecede teveccüh-ü âmmeye karþý faide vermediðinin sebebi: Ýmanýn kuvvetlenmesi için bu zamanda ve bu zeminde gayet þiddetli bir ihtiyac-ý kat'î ile ders-i dinde bazý þahýslar lâzýmdýr ki, hakikatý hiç bir þeye feda etmesin, hiç bir þeye âlet etmesin. Nefsine hiç bir hisse vermesin. Tâ ki, imana dair dersinden istifade edilsin, kanaat-ý kat'iye gelsin.

Evet hiçbir zaman, bu zeminde bu zaman kadar böyle bir ihtiyac-ý þedid olmamýþ gibidir. Çünki tehlike hariçten þiddetle gelmiþ. Þahsýmýn bu ihtiyaca karþý gelmediðini itiraf edip ilân ettiðim halde, yine þahsýmýn meziyetinden deðil, belki þiddet-i ihtiyaçtan ve zâhiren baþkalar çok görünmemesinden þahsýmý o ihtiyaca bir çare zannediyorlar.

Halbuki ben de çoktan beri buna taaccüb ve hayret ile bakýyordum ve hiç bir cihetle lâyýk olmadýðým halde, dehþetli kusurlarýmla beraber bu teveccüh-ü âmmenin hikmetini þimdi bildim. Hikmeti de þudur:

Risale-i Nur'un hakikatý ve þakirdlerinin þahs-ý manevîsi, bu zaman ve bu zeminde o þiddetli ihtiyacýn yüzünü kendine çevirmiþ. Benim þahsýmý -hizmet itibariyle binden bir hissesi ancak bulunduðu halde- o hârika hakikatýn ve o hâlis muhlis þahsiyetin bir mümessili zannedip o teveccühü gösteriyorlar. Gerçi bu teveccüh hem bana zarar, hem aðýr geliyor. Hem de hakkým olmadýðý halde hakikat-ý Nuriyenin ve þahsiyet-i maneviyesinin hesabýna sükût edip o manevî zararlara razý oluyorum. Hattâ Ýmam-ý Ali (R.A.) ve Gavs-ý Azam (K.S.) gibi bazý evliyanýn ilham-ý Ýlahî ile bu zamanýmýzda Kur'an-ý Hakîm'in mu'cize-i maneviyesinin bir âyinesi olan Risale-i Nur'un hakikatýna ve hâlis talebelerinin þahs-ý manevîsine iþaret-i gaybiye ile haber verdikleri içinde benim ehemmiyetsiz þahsýmý o hakikata hizmetim cihetiyle nazara almýþlar. Ben hata etmiþim ki; onlarýn þahsýma ait bir parçacýk iltifatlarýný bazý yerde tevil edip Risale-i Nur'a çevirmemiþim. Bu hatamýn sebebi de, za'fiyetim ve yardýmcýlarýmý ürkütecek esbabýn çoðaltýlmamasý ve sözlerime itimadý kazanmak için zâhiren þahsýma bir kýsmýný kabul etmiþtim. Size ihtar ediyorum: Fâni ve kabir kapýsýndaki çürük þahsýmý çürütmeðe ihtiyaç yok ve bu kadar ehemmiyet vermeðe de lüzum yok. Fakat Risale-i Nur'la mübareze edemezsiniz ve etmeyiniz. Onu

sh:» (T: 549)

maðlub edemezsiniz. Mübarezede millet ve vatana büyük zarar edersiniz. Fakat þakirdlerini daðýtamazsýnýz. Çünki hakikat-ý Kur'aniyenin muhafazasý yolunda kýrk-elli milyon þehid veren bu vatandaki geçmiþ ecdadlarýmýzýn ahfadlarýna bu zamanda hakikat-ý Kur'aniyenin muhafazasý ve âlem-i Ýslâmýn nazarýnda eskisi gibi dindarane kahramanlýklarý terk ettirilmeyecek. Zâhiren çekilseler de, o hâlis þakirdler ruh u canýyla o hakikata baðlýdýrlar. Ve o hakikatýn bir âyinesi olan Risale-i Nur'u terkedip, o terk ile vatan ve millet ve asayiþe zarar vermeyeceklerdir. Son sözüm:

فَاِنْ تَوَلَّوْا فَقُلْ حَسْبِىَ اللّهُ لاَ اِلهَ اِلاَّ هُوَ عَلَيْهِ تَوَكّلْتُ وَهُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ

* * *

BÜTÜN VEKÂLETLERE, DÝYANET DAÝRESÝNE, TEMYÝZ

RÝYASETÝNE GÖNDERÝLEN BÝR ÝSTÝDADIR

Haþirdeki Mahkeme-i Kübraya bir arzuhaldir ve dergâh-ý Ýlâhiye bir þekvadýr. Ve bu zamanda mahkeme-i temyiz ve istikbaldeki nesl-i âti ve Darülfünunlarýn münevver muallim ve talebeleri dahi dinlesinler!

Ýþte, bu yirmiüç senede yüzer iþkenceli musibetlerden on tanesini, Âdil Hâkim-i Zülcelâlin dergâh-ý adaletine müþtekiyane takdim ediyorum.

Birincisi: Ben, kusurlarýmla beraber, bu milletin saadetine ve îmanýnýn kurtulmasýna hayatýmý vakfettim. Ve milyonlarla kahraman baþlarýn feda olduklarý bir hakikata (yani Kur'an hakikatýna) benim baþým dahi feda olsun diye bütün kuvvetimle Risale-i Nurla çalýþtým. Bütün zâlimane tâziblere karþý tevfik-i Ýlâhi ile dayandým; geri çekilmedim. Ezcümle:

Bu Afyon hapsimde ve mahkememde, baþýma gelen çok gaddarane muamelelerden birisi, üç defa ve her defasýnda iki saate yakýn aleyhimizde garazkârane ve müfteriyane ittihamnameleri bana ve adâletden teselli bekliyen masum Nur Talebelerine cebren

sh:» (T: 550)

dinlettirdikleri halde; çok rica ettim: «Beþ-on dakika bana müsaade ediniz ki hukukumuzu müdafaa edeyim.» Bir-iki dakikadan fazla izin vermediler.

.........................................................................

Ben, yirmi ay tecrid-i mutlakta durdurulduðum halde, yalnýz üç-dört saat bir-iki arkadaþýma izin verildi. Müdafaatýmýn yazýsýnda az bir parça yardýmlarý oldu. Sonra, onlar da menedildi; pek gaddarârâne muameleler içinde cezalandýrdýlar. Müddeinin -bin dereden su toplamak nev'inden- yanlýþ mânâ vermekle, ve iftiralar ve yalan isnadlarla, garazkârâne ve onbeþ sahifesinde seksenbir hatasýný isbat ettiðim aleyhimizdeki ithamnamelerini dinlemeðe bizi mecbur ettiler; beni konuþturmadýlar. Eðer konuþtursalardý, diyecektim: «Hem dininizi inkâr, hem ecdadýnýzý dalâletle tahkir eden ve Peygamberinizi (A.S.M.) ve Kur'anýnýzýn kanunlarýný reddedip kabul etmiyen; yahudi ve nasrani ve mecusilere, hususen þimdi bolþevizm perdesi altýndaki anarþist ve mürted ve münafýklara, (Hâþiye) hürriyet-i vicdan, hürriyet-i fikir bahanesiyle iliþmediðimiz halde; ve Ýngiliz gibi Hýristiyanlýkta müteassýb, cebbar bir hükûmetin daire-i mülkünde ve hâkimiyetinde milyonlarla müslümanlar her vakit Kur'an dersiyle Ýngilizin bütün bâtýl âkidelerini ve küfrî düsturlarýný reddettikleri halde, onlara mahkemeleriyle iliþmediði ve her hükûmetde bulunan muhalifler, alelen fikirlerinin neþrinde, o hükûmetlerin mahkemeleri iliþmediði halde; benim kýrk senelik hayatýmý ve yüz otuz kitabýmý ve en mahrem risale ve mektublarýmý; hem Isparta hükûmeti, hem Denizli Mahkemesi, hem Ankara Ceza Mahkemesi, hem Diyanet Riyaseti, hem iki defa, belki üç defa mahkeme-i temyiz tam tetkik ettikleri ve onlarýn ellerinde iki-üç sene Risale-i Nurun mahrem ve gayr-ý mahrem bütün nüshalarý kaldýðý ve bir küçük cezayý icab edecek bir tek maddeyi göstermedikleri, hem

_____________________________

(Hâþiye): Ya Üstad! Deðil yirmi milyon, üçyüz elli milyon insanlarýn maddi ve manevi hukukunu, Kur'anýn nuruyla Lillâh için müdafaa etmiþsin, Lillâh için olduðuna delil, Cenab-ý Hak seni Kur'an'ýn hizmetinde muvaffak eyledi. Musa Aleyhisselâm, Fir'avun'un zulmünden necat bulduðu gibi; Resûl-ü Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâm da, münafýklarýn lâþelerini görüp, hususan münafýklarýn reisini, mübarek kendi eliyle geberterek Cehenneme gönderdiði gibi; Risale-i Nur da, Eskiþehir'de Risale-i Münacat; Denizli'de Meyve Risalesi ve Hücceti; Afyon'da bu arzuhal ile, zýndýkanýn küfr-ü mutlakýnýn ve þakilerin canlarýný Cehenneme gönderdi. Prensiplerini, rejimlerini yýrtarak dünyanýn her köþesinde intiþar etti. Elhamdülillâh..

Küçük Ali

sh:» (T: 551)

bu derece zâfiyetim ve mazlumiyetim ve maðlûbiyetim ve aðýr þerait ile beraber, ikiyüz bin hakikî fedakâr þakirdlere, vatan ve millet ve asayiþ menfaatinde en kuvvetli ve saðlam ve hakikatlý bir rehber olarak kendini gösteren Risale-i Nurun elinizdeki mecmualarý ve dörtyüz sahife müdafaatýmýz mâsumiyetimizi isbat ettikleri halde; hangi kanun ile, hangi vicdan ile, hangi maslahat ile, hangi suç ile bizi aðýr ceza ve pek aðýr ihanetler ve tecridlerle mahkûm ediyorsunuz? Elbette Mahkeme-i Kübra-yý Haþirde sizden sorulacak!..

Ýkincisi: Beni cezalandýrmak için gösterdikleri bir sebeb: Benim tesettür, irsiyet, zikrullah, taaddüd-ü zevcat hakkýnda Kur'anýn gayet sarih Âyetlerine, medeniyetin itirazlarýna karþý onlarý susturacak tefsirimdir.. Onbeþ sene evvel, Eskiþehir Mahkemesine ve Ankara'ya mahkeme-i temyize ve tashihe yazdýðým ve aleyhimdeki kararnamemde yazdýklarý bu gelen fýkrayý; hem Haþirde Mahkeme-i Kübraya bir þekva, hem istikbalde münevver ehl-i maarif hey'etine bir ikaz, hem iki defa beraetimizde insaf ve adaletle feryadýmýzý dinliyen mahkeme-i temyize «Elhüccetüz-zehra» ile beraber bir nevi lâyiha-i temyiz, hem beni konuþturmýyan ve seksen hatasýný isbat ettiðimiz garazkârâne ithamname ile beni, iki sene aðýr ceza ve tecrid-i mutlak ve iki sene baþka yere nefy ve göz nezareti hapsiyle mahkûm eden hey'ete aynen o fýkrayý tekrar ediyorum!

Ýþte ben de adliyenin mahkemesine derim ki: «Bin üçyüz elli senede ve her asýrda üçyüz elli milyon müslümanlarýn hayat-ý içtimaiyesinde kudsî ve hakikî bir düstur-u Ýlâhiyi, üçyüz elli bin tefsirin tasdiklerine ve ittifaklarýna istinaden ve bin üçyüz senede geçmiþ ecdadýmýzýn itikadlarýna iktidaen tefsir eden bir adamý mahkûm eden haksýz bir kararý, elbette rû-yu zeminde adalet varsa.. o kararý red ve bu hükmü nakzedecektir..» diye baðýrýyorum! Bu asrýn saðýr kulaklarý dahi iþitsin.

Acaba, bu zamanýn bazý ilcaatýnýn iktizasiyle muvakkaten kabul edilen bir kýsým ecnebi kanunlarýný fikren ve ilmen kabul etmiyen ve siyaseti býrakan ve hayat-ý içtimaiyeden çekilen bir adamý, o Âyâtýn tefsiriyle suçlu yapmakla Ýslâmiyeti inkâr ve dindar ve kahraman bir milyar ecdadýmýza ihanet ve milyonlarla tefsirleri itham çýkmaz mý?

sh:» (T: 552)

Üçüncüsü: Mahkûmiyetime gösterdikleri bir sebeb: Emniyeti ihlâl ve asayiþi bozmaktýr. Pek uzak bir ihtimâl ve yüzde, belki binde bir imkân ile, hattâ uzak imkânatý vukuat yerinde koyup, bazý mahrem risale ve hususî mektuplardan, Risale-i Nurun yüzbin kelime ve cümlelerinden kýrk-elli kelimesine yanlýþ mânâ vererek, bir sened gösterip, bizi itham ve cezalandýrdýlar. Ben de, bu otuz-kýrk senelik hayatýmý bilenleri ve Nurun binler has þâkirdlerini iþhad ederek derim:

Ýstanbulu iþgal eden Ýngilizlerin Baþkumandaný Ýslâm içinde ihtilâf atýp, hattâ Þeyhül-Ýslâm ve bir kýsým hocalarý kandýrýp birbiri aleyhine sevkederek «Ýtilâfçý-Ýttihatçý» fýrkalarýný birbirleriyle uðraþtýrmasiyle Yunanýn galebesine ve harekât-ý milliyenin maðlûbiyetine zemin hazýrladýðý bir sýrada; Ýngiliz ve Yunan aleyhinde «Hutuvat-ý Sitte» eserimi Eþref Edib'in gayretiyle tab ve neþretmek ile, o kumandanýn dehþetli plânýný kýran ve onun idam tehdidine karþý geri çekilmiyen ve Ankara reisleri o hizmeti için onu çaðýrdýklarý halde Ankara'ya kaçmýyan ve esarette, Rusun Baþkumandanýnýn idam kararýna ehemmiyet vermiyen ve Otuz Bir Mart Hâdisesinde sekiz taburu bir nutukla itaata getiren ve divan-ý harb-i örfide, mahkemedeki paþalarýn: «Sen de mürtecisin, þeriat istemiþsin!» diye suallerine karþý, idama beþ para kýymet vermeyip cevaben: «Eðer meþrutiyet, bir fýrkanýn istibdadýndan ibaret ise, bütün cin ve ins þahid olsun ki ben mürteciyim! Ve þeriatýn bir tek mes'elesine ruhumu feda etmeye hazýrým.» diyen ve o büyük zabitleri hayretle takdire sevkedip, idamýný beklerken beraetine karar verdikleri ve tahliye olup dönerken, onlara teþekkür etmiyerek «Zâlimler için yaþasýn Cehennem!» diye yolda baðýran ve Ankara'da, divan-ý riyasette, Mustafa Kemal hiddetle ona dedi: «Biz, seni buraya çaðýrdýk ki, bize yüksek fikirler beyan edesin; sen geldin, namaza dair þeyler yazdýn, içimize ihtilâf verdin.» Ona karþý, «Ýmandan sonra en yüksek hakikat namazdýr. Namaz kýlmayan haindir! Hainin hükmü merduttur.» diye kýrk elli meb'usun huzurunda söyliyen ve o dehþetli kumandan ona bir nevi tarziye verip hiddetini geri aldýran ve altý vilâyet zabýtasýnca ve hükûmetçe, asayiþin ihlâline dair bir tek maddesi kaydedilmiyen ve yüz binlerle Nur þâkirdlerinin hiç bir vukuatý görünmiyen; yalnýz, bir küçük talebenin haklý bir müdafada, küçük bir vukuatýndan baþka hiçbir þâkirdinden bir cina-

sh:» (T: 553)

yet iþitilmeyen ve hangi hapse girmiþ ise o mahpuslarý ýslah eden ve yüz binler Risale-i Nurdan, memlekette intiþar etmekle beraber, menfaattan baþka hiçbir zararý olmadýklarýný yirmiüç senelik hayatýnýn ve üç hükûmet ve mahkemelerin beraetler vermelerinin ve Nurun kýymetini bilen yüzbin þâkirdlerinin kavlen ve fiilen tasdiklerinin þehadetiyle isbat eden ve münzevî mücerred, garip, ihtiyar, fakir ve kendini kabir kapýsýnda gören ve bütün kuvvet ve kanaatiyle fâni þeyleri býrakýp, eski kusuratýna bir keffaret ve hayat-ý bâkiyesine bir medar arýyan ve dünyanýn rütbelerine hiç ehemmiyet vermiyen ve þiddet-i þefkatinden masumlara, ihtiyarlara zarar gelmemek için kendisine zulüm ve tâzib edenlere beddua etmiyen bir adam hakkýnda, «Bu ihtiyar münzevi asayiþi bozar, emniyeti ihlâl eder ve maksadý dünya entrikalarýdýr. Ve muhabereleri dünya içindir. Öyle ise suçludur!» diyenler ve onu pek aðýr þerait altýnda mahkûm edenler, elbette yerden göðe kadar suçludur. Mahkeme-i Kübrada hesabýný verecekler!...

Acaba, bir nutuk ile, isyan eden sekiz taburu itaata getiren ve kýrk sene evvel, bir makalesiyle binler adamý kendine taraftar yapan ve mezkûr üç dehþetli kumandanlara karþý korkmýyan ve dalkavukluk yapmayan ve mahkemelerde, «Baþýmdaki saçlarým adedince baþlarým bulunsa ve her gün biri kesilse zýndýkaya ve dalâlete teslim-i silâh edip, vatan ve millet ve Ýslâmiyete hiyanet etmem. Hakikat-ý Kur'ana feda olan bu baþýmý zâlimlere eðmem!» diyen; ve Emirdað'ýnda beþ-on âhiret kardeþi ve üç dört hizmetçilerden baþka kimse ile alâkadar olmýyan bir adam hakkýnda; ittihamnamede: «Bu Said, Emirdað'ýnda gizli çalýþmýþ, asayiþe zarar vermek fikriyle orada bir kýsým halklarý zehirlemiþ! Yirmi adam da etrafýnda onu medhedip, hususî mektuplar yazdýklarý gösteriyor ki, o adam inkýlâb ve hükûmet aleyhinde gizli bir siyaset çeviriyor.» diyerek, emsalsiz bir adâvet ve ihanetlerle iki sene hapse sokmak ve hapiste tecrid-i mutlak ile ve mahkemede konuþturmamakla tâzib edenler, ne derece haktan ve adâletten ve insaftan uzak düþtüklerini vicdanlarýna havale ediyorum.

Hiç mümkün müdür ki, böyle haddinden yüz derece ziyade teveccüh-ü âmmeye mazhar ve bir nutuk ile binler adamý itaata getiren ve bir makale ile, binlerle insanlarý Ýttihad-ý Muhammedî (A.S.M.) Cemiyetine iltihak ettiren ve Ayasofya Camiinde ellibin adama takdir ile nutkunu dinlettiren bu adam; üç sene

sh:» (T: 554)

Emirdað'ýnda çalýþsýn, yalnýz beþ-on adamý kandýrsýn! Ve âhiret iþini býrakýp siyaset entrikalariyle uðraþsýn. Yakýn olduðu kabrine nurlar yerine lüzumsuz zulmetler doldursun... Hiç kabil midir? Elbette þeytan dahi bunu kimseye kabul ettiremez.

Dördüncüsü: Þapka giymediðimi mahkûmiyetime ehemmiyetli bir sebeb göstermeleridir.

Beni konuþturmadýlar, yoksa beni cezalandýrmaða çalýþanlara diyecektim ki; üç ay Kastamonu'da polisler ve komiser karakolunda misafir kaldým. Hiçbir vakit bana demediler þapkayý baþýna koy. Ve üç mahkemede þapkayý baþýma koymadýðým ve baþýmý makhemede açmadýðým alde, Afyon müstesna bana iliþmedikleri ve yirmi üç sene bazý dinsiz zâlimlerin, o bahane ile bana gayr-ý resmî çok sýkýntýlý ve aðýr bir nevi ceza çektirdikleri ve çocuklar ve kadýnlar ve ekseri köylüler ve dairelerde giymeðe mevbur olmadýklarý ve hiç bir maddî maslahat giymesinde bulunmadýðý halde, benim gibi münzevi; bütün müçtehidlerin ve umum Þeyhül-Ýslamlarýn yasak ettikleri bir serpuþu giymediðim bahanesiyle ve uydurmalar iulâvesiyle, yirmi sene bir âdetle tekrar beini cezalanldýrmaða göndüzde raký içip, namaz kýlmayanlarý hürriyet-i þartiye var diye, kendi fesi iken, iliþmediði halde, bu derece þiddet ve tekrarla ve ýsrarla beni bir Kýyafetim için suçlandýrmaða çalýþan; elbette ölümün îdam-ý ebedîsini ve kabrinde dâimî hmaps-i nünferidini gördükten msonra mahkeme-i kübrada ondan bu batâsý sorulacak.

Beþincisi: Otuzüç âyâtý Kur'aniyenin tahsikârâne iþaretine mazariyetini; ve Ýman-ý Ali (Kerremallahü Vechehü) ve Gavs-ý A'zam (Kuddise sýrruhu) gibi evliyanýn takdirlerini; ve yüzbin ehl-i îmanýn tasdiklerini; ve yirmi senede millete ve vatana zararsýz pekçok menfatli yüksek bin mertebeyi kazý-andýran Risale-i Nur'u sinek kanadý gibi bahanelerle, bazý risealelerinin müsaderesine hattâ dörtyüz sahife olan ve yüzbin adamýn îmanlarýný kurtaran ve kuvvetlendiren"zülfikar - Mu'cizat-ý Ahmediye" mecmuasýný, içindeki eskiden yazýlmýþ ve mürur-u zaman ve af haklý tevsirlerine dair, iki ahife bahanesiyle o pekçok menfaatlli ve kýymatdar mecmuanýn müsaderesine çalýþtýðý gibi þimdi de Nur'un kýymetter risalelerinden, her birisinin bir kelime içinde bir-iki kelimesine yanlýþ mânâ vermekle, o bin menfaatli risalenin müsaderesine çalýþtýðýný, bu üçüncü iddianameyi iþiten

sh:» (T: 555)

ve neþrettiðimiz kararnameyi iþi-ne ve neþrettiðimiz kararnameyi gören tasdik eden. Biz dahi:

ِلكُلِّ مُصِيبَةٍ اِنَّا لِلَّهِ وَاِنَّآ اِلَيْهِ رَاجٍعُونَ

deriz. وَنِعْمَ الْوَكِيلُ بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ

Altýncýsý: Nur'un þâkidlerinden bazýlarýný fevkalâde îman hüccetlerini ve sarsýlmaz ayn-el yakîn ulûm-u îmaniyeyi nurlarda görüp istifade ettiklerinden bu bîçare tercüm-anýna bin nevi teþvik ve tebrik ve takdir ve teþekkür nev'inde, ziyade hüsn-ü zan ile ve müfritane medhetmeleri ile beni suçlu gösterene derim: Ben âciz, zaif, gurbette, menfi, yarým ümmî ve aleyhimde propaganda ile haklý benden ürkütmak halleri içinde, Kur'anýn ilâçlarýndan ve îmanýn kudsî hakîkatlarýndan dertlerime tam derman olanlarýn kenldime bulunduðum zaman, bu millete ve bu vatan evlâdlarýna dahi tam bir ilâç olduðuna tam kanaat getirdiðim için kýymetdar hakikatleri kaleme aldým. Hattým pek noksan olmasýndan yardýmcýlara pek çok muhtaç iken, inayet-i Ýlâhiyye bana sâdýk, has, metin yardýmcýlarý verdi. Elbette ben onlarýn hüsn-ü sanlarýna ve samimane medihlerini bütün bütün reddetmek ve hat‎ýrlarý‎ný‎ tekdir ile kýrmak, o hazine-i Kur'aniyeden alýnan Nurlara bir ihanet ve adâvet hükmüne geçer diye o elmasý kalemli ve kahraman kalbli muavinleri kaçýrmamak için onlarýn âdi ve müflis þahsýmakarþý medh-ü senalarýný, asýl mal sahibi ve bir mânevî mu'cize-i Kur'âniye olan Risale-i Nur'a ve has þâkirdlerinin þahsiyet-i mâneviyesine çeviriyordum. Ve bana benim haddimden yüz derece ziyade hisse veriyorsunuz diye bir cihette hatýrlarýný kýrýyordum. Acaba hiç bir kanun, müstenkif olan ve râzý olmayan bir adamý baþkalýrýnýn onu medhetmesiyle suçlu yapar mý ki, kanun namýna hareket eden resmî me'mur beni suçlu yapýyor?

Her neþrettiðimiz aleyhimde yazýlan kararnamenin ellidördüncü sahifesinde: Hem Nur'un mesleðinde hiç bir cihette benlik, þahsi makamlara arzu etmek. þan ve þeref kazanmak olmaz. Nur'daki ihlâsi bozmamak için, uhrevî makamat dahi bana verilse, býrakmaða kendimi mecbur biliyorum diye kararnamede yazdýklarý...Ve yine kararnamede yirmiikinci ve

sh:» (T: 556)

üçüncü sahifesinde "kusurunu bilmek fark ve aczini anlamak, tezellül ile dergâh-ý Ýlâhîyeye iltica etmek ki; o þahsiyetle kendimi herkesten ziyade bîçâre, âciz, kusurlu görüyorum. O halde, bütün halk beni medh ü sena etse, beni inandýramazlar ki iyiyim, sabib-i kemalim. Sizi bütün bütün kaçýrmamak için, üçüncü hakikî þahsiyetimin gizli çok fenalýklarýný ve sû-i hallerini söylemiyeceðim. Cenab-ý Hak inayetiyle en etna bir nefes gibi, bu þahsýmý esrar-ý Kur'aniyede istihdam ediyor. Yüzbin þükür olsun. "Nefis cümleden etna, vazife cümleden âlâ." fýkrasýný, kararnamede yazdýklarý halde, beni baþka zâtlarýn medhile ve Risale-i Nur mânasiyle bana bir hidayet edici vasfýný vermekle, beni suçlu yapanlar, elbette bu hatâlarýnýn cezasýný dehþetli çekmeðe müstehak olurlar.

Baþýma gelen musîbetlerden yedincisi: Biz ve umum Nur risaleleri Denizli ve Ankara aðýr ceza ve temyiz mahkemelerinin ittifakýyla beraet ettiðimiz ve umum risale ve mektublarýmýzý bize iade ettikleri ve "Temyizin bozma kararýnda, Denizli beraetinde faraza bir hatâ dahi olsun, o bedret ve hüküm kat'iyyen kesbetmeþtir, daha tekrar muhakeme edilmez." dedikleri halde, ben Emirdaðýnda üç sene münzevi ve iki - üç terzi çýraðý nöbetle bana hizmet vepek nadir olarak, beþ-on dakika bazý dindar zâtlardan baþka, zaruret olmaktan konuþmayan ve tek bir yere Nurlara teþvik için haftada bir tek mektiptan teþvik ieçein haftada bir tek mektubtan baþka muhabere etmiyen ve kendi müftü kardeþine üç senedeþ üç mektubdan baka yazmayan ve yirmi otuz seneden beri devam eden te'lefini býrakan, yalnýz baütün ehl-i Kur'an îmana menfaatlðý yirmi sahifelik iki nükte, (Biri : Kur'an'daki tekrarlarýn hikmeti, diðeri: Melekler hakkýndakie bazý mes'elelerden) hiçbir risale daha te'lif etmeyen; ve yalnýzmahkemelerini iade ettikleri risalelerin büþük mecmualar yapýlmasýna ve eski harf ile tab'edilen "Âyet-ül kübrâ" nýn beþyüz nüshasý mahkeme tarafýndan bize teslim edildiðinden ve teksir makinesi rahmen yasak olmadýðýndan, Alem‏-i Ýslâm'ýn istifadesi fikriyle kardeþlerime neþr için teksirine izin verecek, onlarýn tasdikleri ile meþgul olan ve kat'iyyen hiç bir siyasetle alâkadar olmýyan ve memleketine gitmek için, resmen izin verildiði halde, bütün menfilere muhalif olarak dünyaya ve siyasete kaçýrmamak için, sýkýntýlý bir gurbeti kabul edip, memlekitine gitmeyen bir adam hakkýnda, bu üçüncü ittihamnâmedeki asýlsýz isnadlarla ve yalan bahisler ve yanlýþ mânalarla o adamý suçlu yapmaða çalýþanlar -þimdilik söyleyemiyeceðim- dehþitli iki mâna hükmettiðini, bu yirmi ayda bana karþý

sh:» (T: 557)

muamelesi isbat ediyor.

Ben de derim: Kabir ve sakar yeter, mahkeme-i kübra ya havale ediyorum.

Sekizincisî: Beþinci Þuâ iki sene Denizli ve Ankara Mahmekelerinin ellerinde kalýp, sonra bize iade ettiklerinden, Denizli mahkemesinde beraetimizi metice veren müdafaatýmla beraber "Sirac-ün-Nur" ismindeki biyüt mecmuanýn âhirinlde yazýlmýþ.Gerçi evvelce mahrem tutuyorduk, fakat mâdem mahkemeler onu teþhir edip, beraetle, bize iade ettiler Demek bir zararý yoktur diye teksirini izin verdim. Ve o Beþinci Þuânl'ýn aslý, kýrk elli sene evvel yazýlmýþ müteþabih blir kýsým hadîslerdin, fakat ümmette eskiden beri intiþar eden bir kýsýmýna, gerçi bazý ehl-i hadîs bir za'fiyet isnad etmiþler,. fakat zâhirî manaleri mendar-ý itiraz olmasýndan, sýrf ehl-i îmâný þüphe yelrden kurturmak için yazýldýðý halde bir zaman sonra onun hârika te'vellerini bir kýsýmý göstere göründüðü için, biz onu mahrem tutuk; tâ yanlýþ mâna verilmesin. Sonra, mütaaddit mahkemeler onu tedkik edip, teþhirine sebep olmakla berabar, bize iade ettikleri halde, þimdi bin tekrar onunla suçlu yapmak ne kadar adâletten, haktan. insaftan uzak olduðunu bizi kanaat-ý vicdaniye ile mahkûm etmek ve onlarý dahi mahkeme-i kübraya havale ederek, وَنِعْمَ الْوَكِيلُ بِاسْمِهِ سُبْحَانَهَ deriz.

Dokuzuncusu: Çok mühimdir. Fakat bizi mahkûm edenler Risale-i Nur'u mütalâa ettiklerinin hatýrý için, onlarý kýzdýrmamak fikriyle yazmadým.

Onuncusu: Kuvvetli ve ehimmiyetlidir. Fakat yine onalrý küstürmemek niyetiyle þimdilik yazmadým. (Hâþiye)

_______________________

(Hâþiye): Resûl-ü Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâm; mu'cize-i Kübra-yý Mi'raciyle, cin ve inse ve melâikeye nübüvvetini gösterdiði ve müþrikîne ve münafýklara karþý, erkân-ý îmaniyenin kutbu olan Zât-ý Zülcelâli, Cenneti ve Cehennemi bizzat gözüyle müþahede edip, Muhammedül-Emin ismiyle müsemma olan Zât-ý mübarekiyle, Cenab-ý Hakkýn varlýðýný ve haþri ve Mahkeme-i Kübrayý bütün cin ve inse haber verdiði gibi; Risale-i Nur da, "Haþirdeki Mahkeme-i Kübraya Bir Arzuhal" olan bu risale ile bu asrýn imanî, i'tikadî olan istinad noktalarý sarsýldýðýndan, þek ve þüpheye düþen ehl-i îmana ve ehl-i vukufa ve ehl-i hâkimlere, Cenab-ý Hakkýn varlýðýný ve adâletini, Mahkeme-i Kübrayý ve haþri, âlem-i gaybý, âlem-i þehadete getirip; kat'iyyen, aslâ þekk ve þüphe olmayacak derecede; dalâlete, küfr-ü mutlaka düþenlere Cehennemi ve ehl-i îmana da Cenneti, bu dünyada gözlere göstermiþtir. Bütün nev-i beþere îman-ý tahkikiþyi hakkalyakîn isbat etmiþtir. Cenab-ý Hak, Risale-i Nur Müellifi Üstadýmýzdan ebediyen razý olsun. Âmîn!

Küçük Ali

sh:» (T: 558)

BEDÝÜZZAMAN SAÝD NURSÎ'NÝN AFYON

HAPÝSHANESÝNDE TECRÝD-Ý MUTLAKTA ÝKEN

TALEBELERÝNE YAZDIÐI MEKTUPLARDAN BAZI

KISIMLAR

بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ

Aziz Sýddýk Kardeþlerim,

Sizi, taziye deðil, belki tebrik ediyorum. Mâdem kader-i Ýlâhî bizi bu üçüncü Medrese-i Yûsufiyeye bir hikmet için sevketti. Ve bir kýsým rýzkýmýzý bize burada yedirecek ve rýzkýmýz bizi buraya çaðýrdý; ve mâdem þimdiye kadar kat'î tecrübelerle

عَسَى اَنْ تَكْرَهُوا شَيْئًا وَهُوَ خَيْرٌ لَكُمْ

sýrrýna, inayet-i Ýlâhiyye bizi mazhar etmiþ; ve mâdem Medrese-i Yûsufiyedeki yeni kardeþlerimiz herkesten ziyade Nurlardaki teselliye muhtaçtýrlar ve adliyeciler memurlardan ziyade Nur kaidelerine ve sair kudsi kanunlarýna ihtiyaçlarý var. Ve mâdem Nur nüshalarý pek kesretle hariçteki vazifenizi görüyorlar ve fütuhatlarý tevakkuf etmiyor; ve mâdem burada herbir fâni saat, bâkî ibadet saatleri hükmüne geçer.. elbette biz bu hâdiseden, mezkûr noktalar için kemâl-i sabýr ve metanet içinde merurane þükür etmemiz lâzýmdýr. Denizli hapsinde teselli için yazdýðýmýz bütün o küçük mektuplarý, size de aynen tekrar ederim. Ýnþâallah o hakikatlý fýkralar sizi de müteselli ederler.

SAÝD NURSÎ

* * *

بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ

Aziz, sýddýk kardeþlerim!

Evvelâ: Benim þahsýma edilen eziyet ve ihanetlerden müteessir olmayýnýz. Çünki Risale-i Nur'da bir kusur bulamýyorlar, onun bedeline benim ehemmiyetsiz ve çok kusurlu þahsýmla uðraþýyorlar. Ben bundan memnunum. Risale-i Nur'un selâmetine ve þerefine binler þahsî elemler, belalar, tahkirler görsem; yine müftehirane þükretmek, Nur'dan aldýðým dersin muktezasýdýr ve onun için bana bu cihette acýmayýnýz.

sh:» (T: 559)

Sâniyen: Pek geniþ ve þiddetli ve merhametsiz bu taarruz ve hücum, þimdilik yirmiden bire indi. Binler haslar yerinde birkaç zât ve yüzbinler alâkadarlar bedeline mahdud birkaç yeni kardeþleri topladýlar. Demek inayet-i Ýlahiye ile pek hafif bir surete çevrilmiþ.

Sâlisen: Ýnayet-i Rabbaniye ile iki sene aleyhimizde plân çeviren sâbýk vali def'oldu ve aleyhimizde pek ziyade evhamlandýrýlan Dâhiliye Vekili'nin hemþehriliði ve nesilce cedleri ziyade dindarlýk cihetiyle bu dehþetli hücumu pek çok hafifleþtirdiðine kuvvetli bir ihtimal var. Onun için me'yus olmayýnýz ve telaþ etmeyiniz.

Râbian: Pek çok tecrübelerle ve hâdiselerle kat'î kanaat verecek bir tarzda, Risale-i Nur'un aðlamasýyla ya zemin titrer veya hava aðlar. Gözümüzle çok gördüðümüz ve kýsmen mahkemede dahi isbat ettiðimiz gibi; tahminimce, bu kýþ emsalsiz bir tarzda yaz gibi -bidayette- gülmesi, Risale-i Nur'un perde altýnda teksir makinesiyle gülmesine ve intiþarýna tevafuku ve her tarafta taharri ve müsadere endiþesiyle tevakkufla aðlamasýna, birdenbire kýþ dehþetli hiddeti ve aðlamasýyla tetabuku, kuvvetli bir emaredir ki, hakikat-ý Kur'aniyenin bu asýrda parlak bir mu'cize-i kübrasýdýr, zemin ve kâinat onun ile alâkadar...

Said Nursî

* * *

بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ

Aziz, sýddýk kardeþlerim!

Garib ve latif iki halimi beyan etmek lâzým geldi.

Bir zaman meþhur bir allâmeyi, harbin müteaddid cephesinde cihada gidenler görmüþler, ona demiþler. O da demiþ: "Bana sevab kazandýrmak ve derslerimden ehl-i imana istifade ettirmek için benim þeklimde bazý evliyalar benim yerimde iþler görmüþler." Aynen bunun gibi, Denizli'de câmilerde beni gördükleri hattâ resmen ihbar edilmiþ ve müdür ve gardiyana aksetmiþ. Bazýlarý telaþ ederek, "Kim ona hapishane kapýsýný açýyor?" demiþler. Hem burada dahi aynen öyle oluyor. Halbuki benim çok kusurlu, ehemmiyetsiz þahsiyetime pek cüz'î bir hârika isnadýna bedel,

sh:» (T: 560)

Risale-i Nur'un hârikalarýný isbat edip gösteren Sikke-i Gaybî Mecmuasý yüz derece, belki bin derece ziyade Nurlara itimad kazandýrýr ve makbuliyetine imza basar. Hususan Nur'un kahraman talebeleri, hakikaten hârika halleri ve kalemleriyle imza basýyorlar.

Said Nursî

* * *

Aziz, sýddýk kardeþlerim!

Risale-i Nur benim bedelime sizlerle görüþür, derse müþtak yeni kardeþlerimize güzelce ders verir. Nurlarla ya okumak veya okutmak veya yazmak suretindeki meþguliyet; tecrübelerle kalbe ferah, ruha rahat, rýzka bereket, vücuda sýhhat veriyor. Þimdi Hüsrev gibi Nur kahramaný size ihsan edildi. Ýnþâallah bu medrese-i Yusufiye dahi, Medreset-üz Zehra'nýn bir mübarek dershanesi olacak. Ben þimdiye kadar Hüsrev'i ehl-i dünyaya göstermiyordum, gizlerdim. Fakat neþredilen mecmualar, onu ehl-i siyasete tamamýyla gösterdi, gizli birþey kalmadý. Onun için ben onun iki-üç hizmetini has kardeþlerime izhar ettim. Hem ben, hem o, daha gizlemek deðil, lüzum ise ayný hakikat beyan edilecek. Fakat þimdilik karþýmýzda hakikatý dinleyecekler içinde dehþetli ve tezahür etmiþ iki muannid; hem zendeka, hem komünist hesabýna -biri Emirdaðý'nda malûm olmuþ, biri de burada- gayet dessasane, aleyhimizde iftiralarla memurlarý ürkütmeðe çalýþýyorlar. Onun için biz þimdilik çok ihtiyat edip telaþ etmemek ve inayet-i Ýlahiyenin imdadýmýza gelmesini tevekkül ile beklemek lâzýmdýr.

* * *

sh:» (T: 561)

بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ

Aziz, sýddýk kardeþlerim!

Ben hem Risale-i Nur'u, hem sizleri, hem kendimi, Hüsrev ve Hýfzý ve Bartýn'lý Seyyid'in kýymetdar müjdeleriyle hem tebrik, hem tebþir ediyorum. Evet bu sene hacca gidenler, Mekke-i Mükerreme'de Nur'un kuvvetli mecmualarýný büyük âlimlerin hem Arabça, hem Hindçe tercüme ve neþre çalýþmalarý gibi; Medine-i Münevvere'de dahi o derece makbul olmuþ ki, Ravza-i Mutahhara'nýn makber-i saadeti üstünde konulmuþ. Hacý Seyyid, kendi gözüyle Asâ-yý Musa mecmuasýný kabr-i Peygamberî (A.S.M.) üzerinde görmüþ. Demek makbul-ü Nebevî olmuþ ve rýza-yý Muhammedî Aleyhissalâtü Vesselâm dairesine girmiþ. Hem niyet ettiðimiz ve buradan giden hacýlara dediðimiz gibi, Nurlar bizim bedelimize o mübarek makamlarý ziyaret etmiþler. Hadsiz þükür olsun, Nur'un kahramanlarý bu mecmualarý tashihli olarak neþretmeleriyle pekçok faidelerinden birisi de; beni tashih vazifesinden ve merakýndan kurtardýðý gibi, kalemle yazýlan sair nüshalara tam bir me'haz olmak cihetinde yüzer tashihçi hükmüne geçtiler. Cenab-ý Erhamürrâhimîn o mecmualarýn herbir harfine mukabil onlarýn defter-i hasenatlarýna bin hasene yazdýrsýn. Âmîn.

* * *

بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ

Aziz, sýddýk kardeþlerim ve hapis arkadaþlarým!

Evvelâ: Sureten görüþmediðimizden merak etmeyiniz. Bizler manen her zaman görüþüyoruz. Benim ehemmiyetsiz þahsýma bedel, Nurdan elinize geçen hangi risaleyi okusanýz veya dinleseniz, benim âdi þahsým yerine Kur'anýn bir hâdimi haysiyetiyle beni o risale içerisinde görüp sohbet edersiniz. Zâten ben de sizinle bütün dualarýmda ve yazýlarýnýzda ve alâkanýzda hayalimde görüþüyorum ve bir dairede beraber bulunmamýzdan her vakit görüþüyoruz gibidir.Sâniyen: Bu yeni Medrese-i Yusufiye'deki Risale-i Nur'un yeni

sh:» (T: 562)

talebelerine deriz: Kuvvetli hüccetlerle hattâ ehl-i vukufu da teslime mecbur eden iþarat-ý Kur'aniye ile Nur'un sadýk þakirdleri iman ile kabre girecekler. Hem þirket-i maneviye-i Nuriyenin feyziyle herbir þakird derecesine göre umum kardeþlerinin manevî kazançlarýna ve dualarýna hissedar olur. Güya âdeta binler dil ile istiðfar eder, ibadet eder. Bu iki faide ve netice, bu acib zamanda bütün zahmetleri, sýkýntýlarý hiçe indirir; pek çok ucuz olarak o iki kýymetdar kârlarý sadýk müþterilerine verir.

Said Nursî

* * *

بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ

Aziz, sýddýk kardeþlerim!

Afyon müdafaanamesinin hem bize, hem bu Nurlara, hem bu memlekete, hem âlem-i Ýslâm'a alâkadar ehemmiyetli hakikatlarý var.

Herhalde bunu yeni hurufla beþ-on nüsha çýkarmak lâzýmdýr, tâ Ankara makamatýna gönderilsin. Bizi tahliye ve tecziye etseler de hiç ehemmiyeti yok. Þimdi vazifemiz; o müdafaattaki hakikatlarý hem hükûmete, hem adliyelere, hem millete bildirmektir. Belki de kader-i Ýlahî bizi bu dershaneye sevketmesinin bir hikmeti de budur. Mümkün olduðu kadar çabuk makine ile çýksýn. Bizi bugün tahliye etseler, biz yine onu bu makamata vermeðe mecburuz. Sizi aldatýp te'hir edilmesin. Artýk yeter! Ayný mes'ele için onbeþ senede üç defa bu eþedd-i zulüm ve bahaneler ve emsalsiz iþkencelere karþý son müdafaamýz olsun. Madem kanunen kendimizi müdafaa etmek için sâbýk mahkemelerde makineyi bize vermiþler, burada o hakkýmýzý bizden hiç bir kanunla men'edemezler. Eðer resmen çare bulmadýnýz ise, hariçten bizim avukat herþeyden evvel bunun -makine ile- beþ nüshasýný çýkarsýn, hem sýhhatýna çok dikkat edilsin.

Said Nursî

* * *

sh:» (T: 563)

بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ

Aziz, sýddýk kardeþlerim!

Bugün benim pencerelerimi mýhlamalarýnýn sebebi, mahpuslarla mürafaa ve selâmlaþmamaktýr. Zâhirde baþka bahane gösterdiler. Hiç merak etmeyiniz. Bilakis benim ehemmiyetsiz þahsým ile meþgul olup Nurlara ve talebelerine çok sýkýntý vermediklerinden, beni cidden ve kalben onlarýn þahsî ihanetler ve iþkencelerle tazib etmeleri, Nurlarýn ve sizlerin bedeline olduðu ve bir derece Nurlara iliþmemeleri cihetinde memnunum ve sabýr içinde þükrederim, merak etmiyorum. Siz dahi hiç müteessir olmayýnýz. Gizli düþmanlarýmýz memurlarýn nazar-ý dikkatini þahsýma çevirmesinden, Nurlarýn ve talebelerinin selâmet ve maslahatlarý noktasýnda bir inayet ve bir hayýr var diye kanaatým var. Bazý kardeþlerimiz hiddet edip dokunaklý konuþmasýnlar, hem ihtiyatla hareket etsinler ve telaþ etmesinler, hem herkese bu mes'eleden bahis açmasýnlar. Çünki safdil kardeþlerimiz ve ihtiyata daha alýþmayan yeni kardeþlerimizin sözlerinden mana çýkaran casuslar bulunur. Habbeyi kubbe yapar, ihbar edebilir. Þimdi vaziyetimiz þaka kaldýrmýyor. Bununla beraber hiç endiþe etmeyiniz. Biz inayet-i Ýlahiye altýndayýz ve bütün meþakkatlara karþý kemal-i sabýrla belki þükür ile mukabele etmeðe azmetmiþiz. Bir dirhem zahmet, bir batman rahmet ve sevabý netice verdiðinden, þükretmeðe mükellefiz.

Said Nursî

* * *

بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ

Aziz, sýddýk kardeþlerim!

Ýki ehemmiyetli sebeb ve bir kuvvetli ihtara binaen ben bütün vazife-i müdafaatý buraya gelen ve gelecek Nur erkânlarýna býrakmaða kalben mecbur oldum. Hususan (H,R,T,F,S) (*)

(*) Hüsrev, Re'fet, Tahir, Feyzi, Sabri.

Birinci Sebeb: Ben hem sorgu dairesinde, hem çok emarelerden kat'î bildim ki, bana karþý ellerinden geldiði kadar müþkilât yapmaða ve fikren onlara galebe etmemden kaçmaða çalýþýyorlar

sh:» (T: 564)

ve resmen de onlara iþ'ar var. Güya ben konuþsam, mahkemeleri ilzam edecek derecede ve diplomatlarý susturacak bir iktidar-ý ilmî ve siyasî göstereceðim diye benim konuþmama bahanelerle mani oluyorlar. Hattâ sorguda bir suale karþý dedim: "Tahattur edemiyorum." O hâkim taaccüb ve hayretle dedi: "Senin gibi fevkalâde acib zekâvet ve ilim sahibi nasýl unutur?" Onlar Risale-i Nur'un hârika yüksekliklerini ve ilmî tahkikatýný benim fikrimden zannedip dehþet almýþlar. Beni konuþturmak istemiyorlar.

Hem güya benim ile kim görüþse birden Nur'un fedakâr bir talebesi olur. Onun için beni görüþtürmüyorlar. Hattâ Diyanet Reisi dahi demiþ: "Kim onunla görüþse, ona kapýlýr.. cazibesi kuvvetlidir." Demek þimdi iþimi de sizlere býrakmaða maslahatýmýz iktiza ediyor. Ve yanýnýzdaki yeni ve eski müdafaatlarým benim bedelime sizin meþveretinize iþtirak eder, o kâfidir.

....................................................................................................................

بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ

Aziz, sýddýk kardeþlerim!

Bugün manevî bir ihtar ile sizin hesabýnýza bir telaþ, bir hüzün bana geldi. Çabuk çýkmak isteyen ve derd-i maiþet için endiþe eden kardeþlerimizin hakikaten beni müteellim ve mahzun ettiði ayný dakikada bir mübarek hatýra ile bir hakikat ve bir müjde kalbe geldi ki: Beþ günden sonra çok mübarek ve çok sevablý ibadet aylarý olan þuhur-u selâse gelecekler. Her hasenenin sevabý baþka vakitte on ise, Receb-i Þerifte yüzden geçer, Þaban-ý Muazzamda üçyüzden ziyade ve Ramazan-ý Mübarekte bine çýkar ve cuma gecelerinde binlere ve Leyle-i Kadir'de otuzbine çýkar. Bu pekçok uhrevî faideleri kazandýran ticaret-i uhreviyenin bir kudsî pazarý ve ehl-i hakikat ve ibadet için mümtaz bir meþheri ve üç ayda seksen sene bir ömrü ehl-i imana temin eden þuhur-u selâseyi böyle bire on kâr veren Medrese-i Yusufiye'de geçirmek, elbette büyük bir kârdýr. Ne kadar zahmet çekilse ayn-ý rahmettir. Ýbadet cihetinde böyle olduðu gibi, Nur hizmeti dahi nisbeten -kemmiyet deðilse de keyfiyet itibariyle- bire beþtir. Çünki bu misafirhanede mütemadiyen giren ve çýkanlar, Nur'un derslerinin

sh:» (T: 565)

intiþarýna bir vasýtadýr. Bazan bir adamýn ihlasý, yirmi adam kadar faide verir. Hem Nur'un sýrr-ý ihlasý; siyasetkârane kahramanlýk damarýný taþýyan, Nur'un tesellilerine pekçok muhtaç bulunan mahpus bîçareler içinde intiþarý için bir parça zahmet ve sýkýntý olsa da, ehemmiyeti yok. Derd-i maiþet ciheti ise: Zâten bu üç ay âhiret pazarý olmasýndan herbiriniz çok þakirdlerin bedeline, hattâ bazýnýz bin adamýn yerinde buraya girdiðinden, elbette sizin haricî iþlerinize yardýmlarý olur diye tamamýyla ferahlandým ve bayrama kadar burada bulunmak büyük bir nimettir bildim.

Said Nursî

* * *

Bazý emarelerle bildim ki, gizli düþmanlarýmýz Nur'un kýymetini düþürmek fikriyle siyaset manasýný hatýrlatan mehdilik davasýný tevehhüm ile güya Nurlar buna bir âlettir diye çok asýlsýz bahaneleri araþtýrýyorlar. Belki benim þahsýma karþý bu iþkenceler, bu evhamlarýndan ileri geliyor. Ben o gizli zalim düþmanlara ve onlarý aleyhimizde dinleyenlere deriz: Hâþâ! Sümme hâþâ!.. Hiç bir vakit böyle haddimden tecavüz edip iman hakikatlarýný þahsiyetime bir makam-ý þan ü þeref kazandýrmaða âlet etmediðime bu yetmiþbeþ, hususan otuz senelik hayatým ve yüzotuz Nur Risaleleri ve benim ile tam arkadaþlýk eden binler zâtlar þehadet ederler. Evet Nur þakirdleri biliyorlar ve mahkemelerde hüccetlerini göstermiþim ki; þahsýma deðil bir makam-ý þan ü þeref ve þöhret vermek ve uhrevî ve manevî bir mertebe kazandýrmak, belki bütün kanaat ve kuvvetimle ehl-i imana bir hizmet-i imaniye yapmak için, deðil yalnýz dünya hayatýmý ve fâni makamatýmý, belki -lüzum olsa- âhiret hayatýmý ve herkesin aradýðý uhrevî bâki mertebeleri feda etmeyi; hattâ Cehennem'den bazý bîçareleri kurtarmaða vesile olmak için -lüzum olsa- Cennet'i býrakýp Cehennem'e girmeyi kabul ettiðimi hakikî kardeþlerim bildikleri gibi, mahkemelerde dahi bir cihette isbat ettiðim halde, beni bu ittihamla Nur ve iman hizmetime bir ihlassýzlýk isnad etmekle ve Nurlarýn

sh:» (T: 566)

kýymetini tenzil etmektir.

Acaba, bu bedbahtlar dünyayý ebedî ve herkesi kendileri gibi dini ve imaný dünyaya âlet ediyor tevehhümüyle dünyadaki ehl-i dalalete meydan okuyan ve hizmet-i imaniye yolunda hem dünyevî hem -lüzum olsa- uhrevî hayatlarýný feda eden ve mahkemelerde dava ettiði gibi, bir tek hakikat-ý imaniyeyi dünya saltanatýyla deðiþtirmeyen ve siyasetten ve siyasî manasýný iþmam eden maddî ve manevî mertebelerden ihlas sýrrý ile bütün kuvvetiyle kaçan ve yirmi sene emsalsiz iþkencelere tahammül edip siyasete -meslek itibariyle- tenezzül etmeyen ve kendini nefsi itibariyle talebelerinden çok aþaðý bilen ve onlardan daima himmet ve dua bekleyen ve kendi nefsini çok bîçare ve ehemmiyetsiz itikad eden bir adam hakkýnda bazý hâlis kardeþleri, Risale-i Nur'dan aldýklarý fevkalâde kuvve-i imaniyeye mukabil onun tercümaný olan o bîçareye -tercümanlýk münasebetiyle- Nurlarýn bazý faziletlerini hususî mektublarýnda ona isnad etmeleri ve hiç bir siyaset hatýrlarýna gelmeyerek âdete binaen, insanlar sevdiði âdi bir adama da: "Sultanýmsýn, velinimetimsin" demeleri nev'inden yüksek makam vermeleri ve haddinden bin derece ziyade hüsn-ü zan etmeleri ve eskiden beri üstad ve talebeler mabeyninde carî ve itiraz edilmeyen makbul bir âdet ile teþekkür manasýnda pek fazla medh ü sena etmeleri ve eskiden beri makbul kitablarýn âhirlerinde mübalaða ile medhiyeler ve takrizler yazýlmasýna binaen, hiç bir cihetle suç sayýlabilir mi? Gerçi mübalaða itibariyle hakikata bir cihette muhaliftir; fakat kimsesiz, garib ve düþmanlarý pekçok ve onun yardýmcýlarýný kaçýracak çok esbab varken, insafsýz çok mu'terizlere karþý sýrf yardýmcýlarýnýn kuvve-i maneviyelerini takviye etmek ve kaçmaktan kurtarmak ve mübalaðalý medhedenlerin þevklerini kýrmamak için onlarýn bir kýsým medihlerini Nurlara çevirip bütün bütün reddetmediði halde onun bu yaþta ve kabir kapýsýndaki hizmet-i imaniyesini dünya cihetine çevirmeðe çalýþan bazý resmî memurlarýn ne derece haktan, kanundan, insaftan uzak düþtükleri anlaþýlýr.

sh:» (T: 567)

ِباسْمِهِ سُبْحَانَهُ

Aziz, Sýddýk Kardeþlerim,

Evvelâ: Hiç telâþ ve merak etmeyiniz, hakkýmýzdaki her hâdisede, hem perde altýnda, hem neticeler itibariyle, hem rahmet ve inayetin iltifatlarý ve tebessümleri, hem kader ve kýsmetin ve adalet ve þefkatin terbiyeleri var olduðu kat'î ve mükerrer tecrübelerle tahakkuk ettiðinden; biz, en acý vaziyet ve sýkýntýlara karþý, kemal-i sabýr içinde þükür etmekle mükellefiz. Ve cildleri ve derileri soyulan "Cercis Aleyhisselâm" gibi, binler, milyonlar hakikat mücahidlerinin hakaik-i imaniyenin kudsî hizmetinin bir nümunesine mazhar olan Nur þâkirdlerinin çektikleri zahmetler, o eski zâtlarýn zahmetlerine nisbeten binde bir olmaz. Ve ücret ve kazanç cihetinde, Ýnþâallah birdirler ve beraberdirler.

Saniyen: Onbir def'a bana su-i kasd eden ve dört def'a mahkemeleri aleyhimize sevkedip üç defa hapse sokan gizli düþmanlarýmýzýn Nurlar hakkýnda plânlarý akîm kaldýðýndan, bütün desiseleriyle, ehemmiyetsiz þahsýma karþý sýkýntý, tecrid-i mutlak ve kimse ile temas etmemek ve damarýma dokundurmakla iþkenceler verdirmeye çalýþýyorlar. Ben de, o iþkencelerin altýnda inayetin iltifatýný görüp tahammül ederek þükrederim. Zannederim, herbirinizden vücudca on derece zaif ve on derece ziyade sýkýntýlarýma karþý tahammülüm, sizin gibi kuvvetli ve âlicenab zâtlarýn, küçücük ve geçici ve cüz'î sýkýntýlarýnýzý nazarýnýzda hiçe indirir diye, daha size teselli vermeye lüzum görmüyorum.

Salisen: Þimdi, þahsýmý çürütmeðe çalýþtýklarýndan ve sýktýklarýndan ve ihanet ettiklerinden dolayý sýkýlmayýnýz. Çünki, Nurlara ve talebelerine iliþilmediðine bir alâmettir ve tam aldandýklarýna bir emaredir. Yani: Kýymeti, hüneri þahsýmda zannedip beni sýkýyorlar, çürütmek istiyorlar. Bu aldanmalarýnda pek büyük bir maslahat ve Nurlara çok faidesi var. Benim tam yapamadýðým vazife-i þahsiyemi ve hizmet-i Nuriyemi, bu suretle menfî bir tarzda bana yaptýrýyorlar. Ýnþâallah, o nisbette sevab kazandýran kusuratlarýma keffaret olur.

Rabian: Gizli münafýklar, her nasýlsa bazý resmî memurlarý aldatýp, "Said ile görüþen, dost ve Nurcu olur. Kimse temas etmesin." diye onlarý evhamlandýrmýþlar. Hattâ hey'et-i idare ve gardiyanlar dahi benden kaçýyorlar. Ben de memnun oluyorum

sh: » (T: 568)

ve bu hale þükrediyorum. Sizlerle, sureten görüþmediðimden zararý yok. Çünki bir hanede maddeten ve mânen ve ruhen ve kalben ve vazifeten ve fikren ve muaveneten daima beraberiz. Mânevî görüþüyoruz, yeter.

SAÝD NURSÎ

بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ

Aziz, Sýddýk Kardeþlerim Ve Hizmet-i Kur'aniye Ve Ýmaniyede Fedakâr Ve Metin Arkadaþlarým,

Birkaç gündür sizin ile kalemle konuþmadýðýmdan sýkýlmayýnýz. Þimdi iki noktayý beyan etmek kalbe geldi.

Birincisi: اَلْخَيْرُ فِى مَا اخْتَارَهُ اللّهُ sýrrýyla, teslim ve tevekkülden sonra teselli hissettim. Þöyle ki:

Bizi, hususen Çalýþkanlarý tahliye etmeyip ve tefrik etmiyerek tehir etmelerinde, Ýnþâallah maddî bir zarara mukabil mânevî yüz menfaat ve kazanç olacak. Meselâ: Ankara'nýn altý makamatýna gönderilen ilmî ve îmanî ve pek kuvvetli müdafaat, þimdi yirmi gündür onlarýn nazarlarýndadýr. Hem onun kýymetdar hakikatlarý, hem alâkadarlarýn merakla nazar-ý dikkatlerini celbeden mes'elemizin safahatý, o makamatý elbette lâkayd býrakmazlar. Her halde, eðer o hakikatlara maðlub olmasa idiler, þimdiye kadar bize tecavüz ve þiddetli iþ'ar ve emirler olacaktý. Eðer olsaydý, hakkýmýzda habbeyi kubbe yapanlardan tereþþuhatý hissedilecekti. Demek hakikat galebe etmiþ olsa olsa tedafüî bir vaziyetle bize hafif bir iliþmek olur. Ben kendi hesabýma, o netice için, þimdiye kadar maddî zarar ve sýkýntýlarýmýn yüz derece fevkinde mânevî kazancým var. Sizden her bir kardeþimizi, benden ziyade hissedar biliyorum. Demek, tahliyemizin tehiri hayýrlýdýr. Hem, Çalýþkanlardan üç kardeþ, pek çok Nur Þâkirdlerini buraya gelmekten kurtardýklarý gibi, haklarýnda edilen iftiralar vasýtasýyla dahi, Risale-i Nurun bir cihette, þimdiki mahkemenin nazarýndan kurtulmasýna bir vesile oldular. Bu iki kýymetdar kazanç onlarýn hususî tahliyeleriyle bozulacaktý. Hem, onlarýn Nurlara pek ciddî alâkalarý halkýn nazarýnda sönecekti.

sh: » (T: 569)

Ýkinci Nokta: Mes'elemiz, Âlem-i Ýslâmý alâkadar eden pek büyük bir vazife-i Kur'aniye ve îmaniyedir. Ondan dehþet alan gizli münafýklar, ellerinden geldiði kadar küçültmek isterler. Ve çok ehemmiyet verdiklerinden, zâhiren ehemmiyetsiz göstermeye çalýþýyorlar; hükûmeti ve adliyeyi aldatýyorlar. Meselâ: Nurlara mensub feriklerden ve miralaylardan sarf-ý nazar edip, Ankara'da Nur Talebesi bir nefer askerin elinde, zararsýz birkaç risale bulunmasýyla, buradaki mahkeme, mes'eleyi uzattýrmaya vesile ediyorlar. Ve benim þahsýmýn ehemmiyetsizliðini, ihanetler ve tazyiklerle, tecrübelerle gösterip, binler derece þahsýmdan ehemmiyetli olan Nurlarýn kuvvetli derslerini ve þâkirdlerinin sarsýlmaz ve susmaz þahs-ý manevîlerini nazara almayýp güya ehemmiyet vermiyorlar. Halbuki, onun ehemmiyetinden titriyorlar ki, o kubbeleri habbe göstermek istiyorlar.

Hem tam aldanmýþlar. Ýçimizde yalnýz dört-beþ kardeþimiz, ailevî ticaret cihetinde bu tehirden bir zararlarý olsa da inþâallah pek çok manevî kazançlarý o maddî zararý hiçe indirecek bir inayet altýndayýz. Hiç merak ve telâþ etmeyiniz. Vazifemiz, sabr içinde þükretmek ve mümkün oldukça Nurlarla meþgul olmaktýr ve bizden çok ziyade sýkýntýda bulunan mahpuslara teselli vermektir.

SAÝD NURSÎ

* * *

بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ

Aziz Sýddýk Kardeþlerim,

Mücmel bir manevî ihtar ile bir mes'eleyi kalbe geldiði gibi beyan edeceðim. Altý makamata giden ve galebe eden müdafaatýn cevabý gelmiþ ve bize tecavüze çâre bulamamýþlar. Yalnýz bir makamýn, gizli bir iþ'ar ile, benim fedakâr kardeþlerimi benden soðutmak ve þiddetli alâkalarýný gevþetmek plâný var. Zaten çoktan beri-beni ihanetlerle ve iftiralarla ve tecridlerle- bu kudsî ve uhrevî ve imanî alâkayý bozmaða çalýþtýlar, muvaffak olamadýlar. Þimdi Nurcularý ürkütmek, zaif bir damar bulup nazarlarýný baþka tarafa çevirmeðe bazý bahaneleri buluyorlar. Ýnþâallah, demir gibi metin Nurcularýn kahramanane sebatlarý ve tahammülleri ve mücahid-i ekber olan Nurun hakikatlarý; onun elinde birer

sh: » (T: 570)

elmas kýlýnç bulunan þâkirdlerin þahs-ý manevisinin pek harika fedakârlýðý, onlarýn bu plânýný da akîm býrakacak. Evet, Cennet ucuz olmadýðý gibi, Cehennem dahi lüzumsuz deðil. Sizlere tekrar ile beyan edilmiþ; eski zamanýn kahraman mücahidlerine nisbeten en az zahmet, aðýr þerait ve bu zamanýn þiddet-i ihtiyaç cihetiyle çok sevab kazanan Ýnþâallah halis Nurculardýr. Ve boþu boþuna, bad-i heva, belki günahlý, zararlý giden birkaç sene ömrünü, böyle kudsî bir hizmet-i îmaniye ve Kur'aniyeye sarfeden ve onun ile ebedî bir ömrü kazanan Nur talebeleridir. Ben, kendi hisseme düþen bütün bu hücumlarýna karþý, pek çok zafiyetimle beraber tahammüle karar verdim. Ýnþâallah; kuvvetli, fedâkâr, genç, kahraman kardeþlerim benden geri kalmaz ve kaçmazlar.. ve kaçanlarý da geri çevirmeye, þimdiye kadar çalýþtýklarý gibi çalýþacaklar.

SAÝD NURSÎ

* * *

بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ

Aziz, sýddýk kardeþlerim!

Evvelâ: Receb-i Þerifinizi ve yarýnki "Leyle-i Regaib"inizi ruh-u canýmýzla tebrik ederiz.

Sâniyen: Me'yus olmayýnýz, hem merak ve telaþ etmeyiniz, inayet-i Rabbaniye inþâallah imdadýmýza yetiþir. Bu üç aydan beri aleyhimizde ihzar edilen bomba patladý. Benim sobam ve Feyzilerin su bardaðý ve Hüsrev'in iki su bardaklarýnýn verdikleri haber doðru çýktý. Fakat dehþetli deðil, hafif oldu. Ýnþâallah o ateþ tamamen sönecek. Bütün hücumlarý, þahsýmý çürütmek ve Nur'un fütuhatýna bulantý vermektir. Emirdaðý'ndaki malûm münafýktan daha muzýr ve gizli zýndýklarýn elinde âlet bir adam ve bid'atkâr bir yarým hoca ile beraber bütün kuvvetleriyle bize vurmaya çalýþtýklarý darbe, yirmiden bire inmiþ. Ýnþâallah o bir dahi, bizi mecruh ve yaralý etmeyecek ve düþündükleri ve kasdettikleri bizi birbirinden ve Nurlardan kaçýrmak plânlarý dahi akîm kalacak. Bu mübarek aylarýn hürmetine ve pekçok sevab kazandýrmalarýna itimaden sabýr ve tahammül içinde þükür ve

sh: » (T: 571)

tevekkül etmek ve مَنْ آمَنَ بِالْقَدَرِ اَمِنَ مِنَ الْكَدَرِ düsturuna teslim olmak elzemdir, vazifemizdir.

SAÝD NURSÎ

* * *

بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ

Aziz Sýddýk Kardeþlerim Ve Bu Dünyada Medar-ý Tesellilerim Ve Hakikatýn Hizmetinde Yorulmaz Arkadaþlarým,

Bu mübarek aylarda ve sevabý ziyade bu çilehanede mümkün olduðu kadar bir meþgale-i Kur'aniye ve Nuriye ile sýkýntýlý vaktiniz sarfedilse, çok faideleri var. Sýkýntý hafifleþtiði gibi, kýymetdar kalb ve ruhun ferahlarýna medar, sevabý yüksek bir ibadet, o Nurlarla îman cihetinde iþtigal, hem tefekkürî bir ibadet, hem "Ýhlâs Risalesi" nin âhirinde yazýldýðý gibi beþ vecihle bir nevi ibadet sayýlabilir. Ben, bugünlerde, kýsmen müdafaatla zihnen meþguliyetimden teessüf ederken kalbe geldi ki: "O iþtigal dahi ilmidir; hakaik-i îmaniyenin neþrine ve serbestiyetine bir hizmettir ve bu cihette bir nevi ibadettir." Ben de sýkýldýkça, yüz defa temaþa ettiðim Nur mes'elelerini, yine zevkle tekrar mütalâaya baþlýyorum. Hattâ, müdafaatlarý dahi Nurun ilmî risaleleri gibi görüyorum. Eskiden bir kardeþimiz bana demiþti: "Ben, otuz defa Onuncu Sözü okuduðum halde, yine tekrar ile okumasýna iþtiyak ve ihtiyaç hissediyorum." ve bundan bildim ki, Kur'anýn mümtaz bir hassasý olan usandýrmamak; Kur'an hakikatlarýnýn bir ma'kesi, bir ayinesi, bir hakikatlý tefsiri olan Nur Risalelerine de in'ikas etmiþ bulunuyor.

SAÝD NURSÎ

sh: » (T: 572)

بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ

Aziz Sýddýk Kardeþlerim,

Bu dünyada, hususan bu zamanda, hususan musibete düþenlere ve bilhassa Nur Þâkirdlerinde dehþetli sýkýntýlara ve me'yusiyetlere karþý en tesirli çâre; birbirine teselli ve ferah vermek ve kuvve-i mâneviyesini takviye etmek ve fedakâr, hakikî kardeþ gibi birbirinin gam ve hüzün ve sýkýntýlarýn merhem sürmek ve tam þefkatle kederli kalbini okþamaktýr. Mabeynimizdeki hakikî ve uhrevî uhuvvet, gücenmek ve tarafgirlik kaldýrmaz. Mâdem ben size bütün kuvvetimle itimad edip bel baðlamýþým ve sizin için, deðil yalnýz istirahatýmý ve haysiyetimi ve þerefimi; belki sevinçle ruhumu da feda etmeye karar verdiðimi bilirsiniz.. belki de göryorsunuz. Hattâ kasemle temin ederim ki; sekiz gündür, Nurun iki rüknü -zahirî- birbirine nazlanmak ve teselli yerine, hüzün vermek olan ehemmiyetsiz hâdise, bu sýrada benim kalbime verdiði azab cihetiyle, «Eyvah! Eyvah! El'aman! El'aman! Ya Erhamürrahimin meded! Bizi muhafaza eyle! Bizi cin ve insî þeytanlarýn þerrinden kurtar! Kardeþlerimin kalblerini birbirine tam sadakat ve muhabbet ve uhuvvet ve þefkatle doldur.» diye; hem ruhum, hem kalbim, hem aklým feryad edip aðladýlar.

Ey demir gibi sarsýlmaz kardeþlerim! Bana yardým ediniz.. mes'elemiz çok naziktir. Ben, sizlere çok güveniyordum ki, bütün vazifelerimi þahs-ý mânevinize býrakmýþtým. Siz de, bütün kuvvetinizle benim imdadýma koþmanýz lâzým geliyor. Gerçi hâdiseniz pek cüz'î ve geçici ve küçük idi; fakat, saatimizin zenbereðine ve gözümüzün hadekasýna gelen bir saç, bir zerrecik dahi incitir. Ve bu noktada ehemmiyetlidir ki, maddî üç patlak ve mânevî üç müþahedeler, tam tamýna haber verdiler.

SAÝD NURSÎ

* * *

sh: » (T: 573)

بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ

Aziz, sýddýk kardeþlerim!

Leyle-i Mi'rac, ikinci bir Leyle-i Kadir hükmündedir. Bu gece mümkün oldukça çalýþmakla kazanç birden bine çýkar. Þirket-i maneviye sýrrýyla, inþâallah herbiriniz kýrkbin dil ile tesbih eden bazý melekler gibi, kýrkbin lisan ile bu kýymetdar gecede ve sevabý çok bu çilehanede ibadet ve dualar edeceksiniz ve hakkýmýzda gelen fýrtýnada binden bir zarar olmamasýna mukabil, bu gecedeki ibadet ile þükredersiniz. Hem sizin tam ihtiyatýnýzý tebrik ile beraber, hakkýmýzda inayet-i Rabbaniye pek zâhir bir surette tecelli ettiðini tebþir ederiz.

Said Nursî

* * *

Aziz, sýddýk, muhlis kardeþlerim!

Bizler imkân dairesinde bütün kuvvetimizle Lem'a-i Ýhlas'ýn düsturlarýný ve hakikî ihlasýn sýrrýný mabeynimizde ve birbirimize karþý istimal etmek, vücub derecesine gelmiþ. Kat'î haber aldým ki, üç aydan beri buradaki has kardeþleri birbirine karþý meþreb veya fikir ihtilafýyla bir soðukluk vermek için üç adam tayin edilmiþ.

Hem metin Nurcularý usandýrmakla sarsmak ve nazik ve tahammülsüzleri evhamlandýrmak ve hizmet-i Nuriyeden vazgeçirmek için sebebsiz mahkememizi uzatýyorlar. Sakýn sakýn!. Þimdiye kadar mabeyninizdeki fedakârane uhuvvet ve samimane muhabbet sarsýlmasýn. Bir zerre kadar olsa bile, bize büyük zarar olur. Çünki pek az bir sarsýntý, Denizli'de gibi hocalarý yabanileþtirdi. Bizler birbirimize -lüzum olsa- ruhumuzu feda etmeðe, hizmet-i Kur'aniye ve imaniyemiz iktiza ettiði halde, sýkýntýdan veya baþka þeylerden gelen titizlikle hakikî fedakârlar birbirine karþý küsmeðe deðil, belki kemal-i mahviyet ve tevazu ve teslimiyetle kusuru kendine alýr; muhabbetini, samimiyetini ziyadeleþtirmeðe çalýþýr. Yoksa habbe kubbe olup tamir edilmeyecek bir zarar verebilir. Sizin ferasetinize havale edip kýsa kesiyorum.

Said Nursî

* * *

sh: » (T: 574)

بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ

Aziz, sýddýk kardeþlerim!

Evvelâ: اَلْخَيْرُ فِى مَا اخْتَرَهُ اللّهُ sýrrýyla, inþâallah mahkememizin te'hirinde ve tahliye olan kardeþlerimizin yine mahkeme gününde burada bulunmalarýnda büyük hayýrlar var.

Evet Risale-i Nur'un mes'elesi; âlem-i Ýslâmda, hususan bu memlekette küllî bir ehemmiyeti bulunduðundan böyle heyecanlý toplamalar ile umumun nazar-ý dikkatini Nur hakikatlarýna celbetmek lâzýmdýr ki, ümidimizin ve ihtiyatýmýzýn ve gizlememizin ve muarýzlarýn küçültmelerinin fevkinde ve ihtiyarýmýzýn haricinde böyle þaþaa ile Risale-i Nur kendi derslerini dost ve düþmana aþikâren veriyor. En mahrem sýrlarýný en nâmahremlere çekinmeyerek gösteriyor. Madem hakikat budur, biz küçücük sýkýntýlarýmýzý kinin gibi bir acý ilâç bilip sabýr ve þükretmeliyiz, "Yâhu bu da geçer" demeliyiz.

Sâniyen: Bu Medrese-i Yusufiye'nin nâzýrýna yazdým: Ben Rusya'da esir iken, en evvel Bolþevizm'in fýrtýnasý hapishanelerden baþladýðý gibi, Fransýz Ýhtilâl-i Kebiri dahi en evvel hapishanelerden ve tarihlerde serseri namýyla yâdedilen mahpuslardan çýkmasýna binaen; biz Nur þakirdleri, hem Eskiþehir, hem Denizli, hem burada mümkün oldukça mahpuslarýn ýslahýna çalýþtýk. Eskiþehir ve Denizli'de tam faidesi görüldü. Burada daha ziyade faide olacak ki, bu nazik zaman ve zeminde Nur'un dersleriyle geçen fýrtýnacýk (Haþiye) yüzden bire indi. Yoksa ihtilaftan ve böyle hâdiselerden istifade eden ve fýrsat bekleyen haricî muzýr cereyanlar, o baruta ateþ atýp bir yangýn çýkacaktý.

Said Nursî

* * *

---------------------------------

Haþiye :Bu fýrtýna ise, Afyon hapsinde bir isyan çýktý:hiç bir nur talebesi karýþmadý.

sh: » (T: 575)

بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ

Aziz, sýddýk, sarsýlmaz, sýkýntýdan usanýp bizlerden çekilmez kardeþlerim!

Þimdi maddî, manevî bir sýkýntýdan nefsim sizin hesabýnýza beni mahzun eylerken, birden kalbe geldi ki; hem senin, hem buradaki kardeþlerin tek birisiyle yakýnda görüþmek için bu zahmet ve meþakkatin baþka surette on mislini çekseydiniz yine ucuz olurdu. Hem Nur'un takvadarane ve riyazetkârane meþrebi, hem umuma ve en muhtaçlara hattâ muarýzlara ders vermek mesleði, hem dairesindeki þahs-ý manevîyi konuþturmak için eski zamanda ehl-i hakikatýn senede hiç olmazsa bir-iki defa içtimalarý ve sohbetleri gibi; Nur þakirdlerinin de, birkaç senede en müsaid olan Medrese-i Yusufiye'de bir defa toplanmalarýnýn lüzumu cihetinde bin sýkýntý ve meþakkat dahi olsa ehemmiyeti yoktur. Eski hapislerimizde birkaç zaîf kardeþlerimizin usanýp daire-i Nuriyeden çekinmeleri onlara pek büyük bir hasaret oldu ve Nurlara hiç zarar gelmedi. Onlarýn yerine daha metin, daha muhlis þakirdler meydana çýktýlar. Madem dünyanýn bu imtihanlarý geçicidir, çabuk giderler. Sevablarýný, meyvelerini bizlere verirler. Biz de inayet-i Ýlahiyeye itimad edip sabýr içinde þükretmeliyiz.

Said Nursî

* * *

Aziz, sýddýk kardeþlerim, bu Medrese-i Yusufiye'de ders arkadaþlarým!

Bu gelen gece olan Leyle-i Berat, bütün senede bir kudsî çekirdek hükmünde ve mukadderat-ý beþeriyenin proðramý nev'inden olmasý cihetiyle Leyle-i Kadr'in kudsiyetindedir. Herbir hasenenin Leyle-i Kadir'de otuzbin olduðu gibi, bu Leyle-i Berat'ta herbir amel-i sâlihin ve herbir harf-i Kur'anýn sevabý yirmibine çýkar. Sair vakitte on ise, þuhur-u selâsede yüze ve

sh: » (T: 576)

bine çýkar. Ve bu kudsî leyali-i meþhurede onbinler, yirmibin veya otuzbinlere çýkar. Bu geceler, elli senelik bir ibadet hükmüne geçebilir. Onun için elden geldiði kadar Kur'anla ve istiðfar ve salavatla meþgul olmak büyük bir kârdýr.

Said Nursî

* * *

بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ

Aziz, sýddýk kardeþlerim!

Mübarek ramazan-ý þerifinizi bütün ruh u canýmýzla tebrik ediyoruz. Cenab-ý Hak bu ramazan-ý þerifin Leyle-i Kadrini umumunuza bin aydan hayýrlý eylesin, âmîn. Ve seksen sene bir ömr-ü makbul hükmünde hakkýnýzda kabul eylesin, Âmîn...

***

بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ

Aziz, sýddýk, sarsýlmaz, telaþ etmez, âhireti býrakýp fâni dünyaya dönmez kardeþlerim!

Bir parça daha burada kalmaktan, mes'elemizi bir derece geniþlendirmek istemelerinden mahzun olmayýnýz. Bilakis benim gibi memnun olunuz. Madem ömür durmuyor, zevale koþuyor. Böyle çilehanede, uhrevî meyveleriyle bâkileþiyor. Hem Nur'un ders dairesi geniþliyor. Meselâ; ehl-i vukufun hocalarý, tam dikkatle Siracünnur'u okumaða mecbur oluyorlar. Hem bu sýrada çýkmamýzla, bir-iki cihetle hizmet-i imaniyemize bir noksan gelmek ihtimali var. Ben sizlerden þahsen çok ziyade sýkýntý çektiðim halde çýkmak istemiyorum. Siz de mümkün olduðu kadar sabýr ve tahammüle ve bu tarz-ý hayata alýþmaða ve Nurlarý yazmak ve okumaktan teselli ve ferah bulmaða çalýþýnýz.

Said Nursî

* * *

sh: » (T: 577)

بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ

................................................................................

Saniyen: «Risale-i Nur, Kur'anýn çok kuvvetli, hakikî bir tefsiridir.» tekrar ile dediðimizden, bazý dikkatsizler tam mânasýný bilemediðinden bir hakikatý beyan etmeye bir ihtar aldým. O hakikat þudur; tefsir iki kýsýmdýr.

Birisi: Malûm tefsirlerdir ki, Kur'anýn ibaresini ve kelime ve cümlelerinin mânalarýný beyan ve izah ve isbat ederler.

Ýkinci kýsým tefsir ise: Kur'anýn imanî olan hakikatlarýný, kuvvetli hüccetlerde beyan ve isbat ve izah etmektir. Bu kýsmýn pek çok ehemmiyeti var. Zahir, mâlum tefsirler bu kýsmý bazan mücmel bir tarzda dercediyorlar. Fakat, Risale-i Nur, doðrudan doðruya bu ikinci kýsmý esas tutmuþ, emsalsiz bir tarzda, muannid feylesoflarý susturan bir manevî tefsirdir.

SAÝD NURSÎ

* * *

بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ

Aziz Sýddýk Kardeþlerim,

Ehemmiyetli bir taraftan, ehemmiyetli ve mânidar bir sual edilmiþ. Bana sordular ki:

- Siz, cemiyet olmadýðýnýza üç mahkeme ve o cihette beraet vermesiyle ve yirmi senedenberi tarassut ve nezaret eden altý vilâyetin o noktadan iliþmemeleriyle tahakkuk ettiði halde; Nurcularda öyle hârika bir alâka var ki, hiçbir cemiyette, hiçbir komitede yoktur. Bu müþkülü halletmenizi isteriz dediler. Ben de cevaben dedim ki:

- Evet, Nurcular; cemiyet-memiyet, hususan siyasî ve dünyevî ve menfî ve þahsi ve cemaatî menfaat için teþekkül eden cemiyet ve komite deðiller ve olamazlar. Fakat; bu vatanýn eski

sh:» (T: 578)

kahramanlarý, kemal-i sevinçle þehadet mertebesini kazanmak için ruhlarýný feda eden milyonlar Ýslâm fedailerinin ahfadlarý, oðullarý ve kýzlarý, o fedailik damarýndan irsiyet almýþlar ki; bu harika alâkayý gösterip, Denizli mahkemesinde bu acîz, biçare kardeþlerine bu gelen cümleyi onlar hesabýna söylettirdiler. «Milyonlar kahraman baþlar feda olduklarý bir hakikata baþýmýz dahi feda olsun!» diye, onlar namýna söylemiþ; mahkemeyi hayret ve takdirle susturmuþ. Demek Nurcularda; hakikî, hâlis, sýrf rýza-yý Ýlâhi için ve müsbet ve uhrevî fedailer var ki, mason ve komünist ve ifsad ve zýndýka ve ilhad ve taþnak gibi dehþetli komiteler o Nurculara çare bulamayýp; hükûmeti ve adliyeyi aldatarak lâstikli kanunlar ile onlarý kýrmak ve daðýtmak istiyorlar. Ýnþâallah bir halt edemezler. Belki Nurun ve îmanýn fedailerini çoðaltmaya sebebiyet verecekler.

SAÝD NURSÎ

* * *

بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ

Aziz, sýddýk kardeþlerim!

Dünkü suale benzer, kýrk sene evvel olmuþ bir sual ve cevabý size hikâye edeceðim. O eski zamanda, Eski Said'in talebeleri üstadlarýyla þiddet-i alâkalarý, fedailik derecesine geldiðinden, Van, Bitlis tarafýnda Ermeni komitesi, Taþnak fedaileri çok faaliyette bulunmasýyla Eski Said onlara karþý duruyordu, bir derece susturuyordu. Kendi talebelerine mavzer tüfekleri bulup medresesi bir vakit asker kýþlasý gibi silâhlar, kitablarla beraber bulunduðu vakit, bir asker feriki geldi, gördü dedi: "Bu medrese deðil, kýþladýr." Bitlis hâdisesi münasebetiyle evhama düþtü, emretti: "Onun silâhlarýný alýnýz." Bizden ellerine geçen onbeþ mavzerimizi aldýlar. Bir-iki ay sonra harb-i umumî patladý. Ben tüfeklerimi geri aldým. Her ne ise...

Bu haller münasebetiyle benden sordular ki:

-"Dehþetli fedaileri bulunan Ermeni komitesi sizden korkuyorlar ki; siz Van'da Erek Daðý'na çýktýðýnýz zaman, fedailer sizden çekinip daðýlýyorlar, baþka yere gidiyorlar. Acaba sizde ne kuvvet var ki öyle oluyor?"

sh:» (T: 579)

Ben de cevaben diyordum: "Madem fâni dünya hayatý, küçücük ve menfî milliyetin muvakkat menfaati ve selâmeti için bu hârika fedakârlýðý yapan Ermeni fedaileri karþýmýzda görünürler. Elbette hayat-ý bâkiyeye ve pek büyük Ýslâm milliyet-i kudsiyesinin müsbet menfaatlerine çalýþan ve "Ecel birdir" itikad eden talebeler, o fedailerden (Haþiye) geri kalmazlar. Lüzum olsa o kat'î ecelini ve zâhirî birkaç sene mevhum ömrünü, milyonlar sene bir ömre ve milyarlar dindaþlarýn selâmetine ve menfaatine tereddüdsüz, müftehirane feda ederler.

Said Nursî

* * *

بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ

Aziz, sýddýk, vefadar ve þefkatli kardeþlerim!

Ýki gündür hem baþýmda, hem asabýmda tesirli bir nezle aðrýsý var. Böyle hallerde bir derece dostlarla görüþmekten teselli ve ünsiyet almaða ihtiyacým içinde acib tecrid ve yanlýzlýk vahþeti beni sýktý. Böyle bir nevi þekva kalbe geldi: "Neden bu tazib oluyor, hizmetimize faidesi nedir?"

Birden bu sabah kalbe ihtar edildi ki: Siz bu þiddetli imtihana girmek ve inceden inceye sizi kaç defa "altun mu, bakýr mý" diye mehenge vurmak ve her cihette sizi insafsýzca tecrübe etmek ve nefislerinizin hisseleri ve desiseleri var mý yok mu üç-dört eleklerle elenmek; hâlisane, sýrf hak ve hakikat namýna olan hizmetinize pekçok lüzumu vardý ki; kader-i Ýlahî ve inayet-i Rabbaniye müsaade ediyor. Çünki böyle meydan-ý imtihanda inadcý ve bahaneci insafsýz muarýzlarýn karþýsýnda teþhir edilmesinden herkes anladý ki: Hiç bir hile, hiç bir enaniyet, hiçbir garaz, hiçbir dünyevî, uhrevî ve þahsî menfaat karýþmayarak, tam hâlis, hak ve hakikattan geliyor. Eðer perde altýnda kalsaydý, çok manalar verilebilirdi. Daha avam-ý ehl-i iman itimad etmezdi. "Belki bizi kandýrýrlar" der ve havas kýsmý dahi vesvese ederdi. Belki bazý ehl-i makamat gibi

_____________________________

(Haþiye): Kardeþlerim namýna âcizane diyorum ki: Lüzum olursa, inþâallah çok ileri geçeceðiz. Bizler dinde olduðu gibi, kahramanlýkta da ecdadýmýzýn vârisleri olduðumuzu göstereceðiz.

sh:» (T: 580)

kendilerini satmak, itimad kazanmak için böyle yapýyorlar diye daha tam kanaat etmezlerdi. Þimdi imtihandan sonra, en muannid vesveseli dahi teslime mecbur oluyor. Zahmetiniz bir, kârýnýz bindir inþâallah.

Said Nursî

* * *

بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ

Aziz, sýddýk kardeþlerim!

Evvelâ: Medar-ý ibret ve hayret iki esaretimde þahsýma karþý bir muameleyi beyan etmek ihtar edildi. Þöyle ki:

Rusya'da Kosturma'da doksan esir zabitlerimizle beraber bir koðuþta idik. Ben o zabitlerimize arasýra ders veriyordum. Bir gün Rus kumandaný geldi, gördü, dedi: "Bu Kürd gönüllü alay kumandaný olup çok askerimizi kesmiþ. Þimdi de burada siyasî ders veriyor. Ben yasak ediyorum, ders vermesin." Ýki gün sonra geldi, dedi: "Madem dersiniz siyasî deðil, belki dinîdir, ahlâkîdir; dersine devam eyle." izin verdi.

Ýkinci esaretimde: Bu hapiste iken yirmi sene derslerimi dinlemiþ ve benden daha güzel ders veren bir has kardeþimin ve zarurî hizmetimi gören hizmetçilerimin benim yanýma gelmeleri adliye memuru tarafýndan yasak edildi, tâ benden ders almasýnlar. Halbuki Nur Risaleleri baþka derslere hiç ihtiyaç býrakmýyor ve hiçbir dersimiz kalmamýþ ve hiç bir sýrrýmýz gizli kalmamýþ. Her ne ise bu uzun kýssayý kýsa kesmeye bir hal sebeb oldu.

* * *

Sýkýntýlý musibetlerimi hiçe indiren bir hakikatlý tesellidir

Birinci: Hakkýmýzda zahmet rahmete dönmesi.

Ýkinci: Kader adaleti içinde rýza ve teslim ferahý.

sh:» (T: 581)

Üçüncü: Ýnayet-i hâssanýn Nurcular hakkýnda hususiyetindeki sevinç.

Dördüncü: Geçici olmasýndan zevalinde lezzet.

Beþinci: Ehemmiyetli sevablar.

Altýncý: Vazife-i Ýlahiyeye karýþmamak.

Yedinci: En þiddetli hücumda en az meþakkat ve küçük yaralar.

Sekizinci: Sair musibetzedelere nisbeten çok derece hafif.

Dokuzuncu: Nur ve iman hizmetinde þiddetli imtihandan çýkan yüksek ilânatýn tesiratýndaki sürur.

Dokuz aded manevî sevinçler, öyle teskin edici bir merhem ve tatlý bir ilâçtýr ki; tarif edilmez, aðýr elemlerimizi teskin ediyor.

Said Nursî

* * *

بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ

Aziz, sýddýk kardeþlerim!

Evvelâ: Haccý men'eden, zemzemi döktüren, hakkýmýzda eþedd-i zulme müsaadekâr davranan ve Zülfikar ve Siracünnur'un müsaderesine ehemmiyet vermeyen ve bizi garazkârane, kanunsuz tazib eden memurlarý terfi ettirip hanemizden çýkan mazlumane lisan-ý hal ile yüksek aðlamamýzý ve sesimizi iþitmeyen bir müstebid kabinenin zamanýnda en rahat yer hapistir. Yalnýz mümkün olsa baþka hapse naklolsak, tam selâmet olur.

Sâniyen: Onlar nasýl zorla en mahrem risaleleri en nâmahreme okuttular.. öyle de, zorla ýsrar edip bizi cem'iyet yapmaða mecbur ediyorlar. Halbuki cem'iyet ve komiteciliðe hiç ihtiyacýmýzý hissetmiyorduk. Çünki ittihad-ý ehl-i iman cemaatýndeki uhuvvet-i Ýslâmiye; Nurcularda pek hâlisane, fedakârane inkiþaf ettiði gibi ve eski ecdadlarýmýzýn kemal-i aþkla ruhlarýný feda ettikleri bir hakikata Nur þakirdleri o milyonlar kahraman ecdadlarýndan irsiyet aldýklarý kuvvetli bir fedailik ile o hakikata baðlanmalarý,

sh:» (T: 582)

þimdiye kadar resmî veya siyasî, gizli ve aþikâr cem'iyetler ve komiteciliðe ihtiyaç býrakmýyordu. Demek þimdi bir ihtiyaç var ki, kader-i Ýlahî onlarý bize musallat ediyor. Onlar mevhum bir cem'iyet isnadýyla zulmederler. Kader ise, "neden tam ihlasla, tam bir tesanüdle, tam bir hizbullah olmadýnýz?" diye bizi onlarýn elleriyle tokatladý, adalet etti.

Said Nursî

* * *

Bu defa taarruz pek geniþ dairede.. Reis-i Hükûmet ve hazýr kabine, plânlý, dehþetli bir evham ile bir hücum etti. Benim aldýðým bir habere göre ve çok emarelerle gizli münafýklarýn yalan jurnalleri ve desiseleriyle bizi hilafet komitesiyle ve Nakþî tarîkatýnýn gizli cem'iyetiyle tam alâkadar, belki piþdar gösterip hükûmeti büyük bir telaþa sevkederek, Nur'un büyük mecmualarýnýn Ýstanbul'da cildlenip âlem-i Ýslâm'a intiþarýný ve gayet makbuliyetlerini bir delil gösterip, hükûmeti korkutup, kýskanç resmî hocalarý ve vehham memurlarý aleyhimize insafsýzca çevirdiler. Tahminlerince herhalde çok vesikalar, emareler görülecek, hem Eski Said damarýyla tahammül etmeyerek ortalýðý karýþtýracak diye kanaatlarý varmýþ. Cenab-ý Hakk'a hadsiz þükür olsun, o musibeti binden bire indirdi. Bütün taharrilerde hiç bir cem'iyet ve komitelerle bir alâkamýzý bulamadýlar. Yoktur ki, bulsunlar. Onun için savcý iftiralara, yanlýþ manalara, medar-ý mes'uliyet olmayan cüz'î isnadlara mecbur olmuþ. Madem hakikat budur, Nurlar ve biz yüzde doksandokuz derece musibetten halas olduk. Öyle ise deðil þekva, belki binler þükür etmekle inayet-i Ýlahiyenin bu cilvesinin tamamýný sabýr, þükür, istirhamla beklemeliyiz ve Nur dersleriyle bu medresenin mütemadiyen çýkan ve giren muhtaç ve müþtaklarýna teselli vererek yardým etmeliyiz.

Said Nursî

* * *

sh:» (T: 583)

Üçüncü Medrese-i Yûsufiye olan Afyon Hapishanesinde Üstad Said Nursî, "Elhüccetüz-zehrâ" adlý bir risale te'lif etti. Tevhid, Risalet-i Ahmediye (A.S.M.) ve Fatiha'nýn tefsiri hakkýnda olan bu çok kýymetdar risale, hapiste bulunan Nur Talebeleri ve mahpuslar için ilmi ve îmani dersleri hâvi olmasýndan hapiste hayýrlý ve nurlu bir meþgale oldu. Mahkeme kararýndan sonra Üstadla beraber hapiste bulunan talebelerin yazdýklarý bir takrizi, aynen aþaðýya dercediyoruz.

Risale-i Nur Nedir? Bediüzzaman Kimdir?

Her asýr baþýnda Hadîsce geleceði tebþir edilen dinin yüksek hâdimleri, emr-i dinde mübtedi deðil, müttebidirler. Yani: Kendilerinden ve yeniden bir þey ihdas etmezler, yeni ahkâm getirmezler. Esasat ve ahkâm-ý diniyeye ve Sünen-i Muhammediyeye (A.S.M.) harfiyyen ittiba yoluyla dini takvim ve tahkim ve dinin hakikat ve asliyetini izhar ve ona karýþtýrýlmak istenilen ebâtýlý ref ve ibtal; ve dine vâki tecavüzleri red ve imhâ; ve evâmir-i Rabbâniyeyi ikame; ve ahkâm-ý Ýlâhiyenin þerafet ve ulviyetini izhar ve ilân ederler. Ancak, tavr-ý esasiyi bozmadan ve ruh-u aslîyi rencide etmeden yeni izah tarzlariyle, zamanýn fehmine uygun yeni ikna usulleriyle ve yeni tevcihat ve tafsilât ile îfa-yý vazife ederler.

Bu memurîn-i Rabbâniye, fiilîyatlariyle ve amelleriyle de memuriyetlerinin musaddýký olurlar. Salâbet-i imâniyelerinin ve ihlâslarýnýn âyinedarlýðýný bizzat îfa ederler. Mertebe-i îmanlarýný fiilen izhar ederler; ve ahlâk-ý Muhammediyenin (A.S.M.) tam âmili ve miþvar-ý Ahmediyenin (A.S.M.) ve hilye-i Nebeviyenin hakikî lâbisi olduklarýný gösterirler.

Hülâsa: Amel ve ahlâk bakýmýndan ve Sünnet-i Nebeviyeye ittiba ve temessük cihetinden, ümmet-i Muhammed'e tam bir hüsn-ü misal olurlar ve nümune-i iktida teþkil ederler. Bunlarýn Kitabullah'ýn tefsiri ve ahkâm-ý diniyenin izahý ve zamanýn fehmine ve mertebe-i ilmine göre tarz-ý tevcihi sadedinde yazdýklarý eserler, kendi tilka-i nefislerinin ve karîha-i ulviyelerinin mahsulü deðildir. Kendi zekâ ve irfanlarýnýn neticesi deðildir.

sh:» (T: 584)

Bunlar, doðrudan doðruya menba-ý vahy olan Zât-ý Pâk-i Risâletin mânevî ilham ve telkinatýdýr. «Celcelutiye» ve «Mesnevi-i Þerif» ve «Fütûhul Gayb» ve emsali âsâr hep bu nevidendir. Bu âsâr-ý kudsiyeye o zevat-ý âliþan, ancak tercüman hükmündedirler. Bu zevat-ý mukaddesenin o âsâr-ý bergüzîdenin tanziminde ve tarz-ý beyanýnda bir hisseleri vardýr. Yani, bu zevat-ý kudsiye, o mânâlarýn mazharý, mir'atý ve ma'kesi hükmündedirler.

Risale-i Nur ve tercümanýna gelince:

Bu eser-i âliþanda þimdiye kadar emsaline rastlanmamýþ bir feyz-i ulvî ve bir kemal-i nümütenahî mevcud olduðundan ve hiçbir eserin nail olmadýðý bir þekilde meþ'ale-i Ýlâhiyye ve þems-i hidayet ve neyyir-i saadet olan Hazret-i Kur'ân'ýn füyûzatýna vâris olduðu meþhud olduðundan; onun esasý, Nur-u Mahz-ý Kur'ân olduðu ve evliyaullahýn âsârýndan ziyade feyz-i envar-ý Muhammedîyi hamil bulunduðu ve Zât-ý Pâk-i Risâletin ondaki hisse ve alâkasý ve tasarruf-u kudsîsi, evliyaullahýn âsârýndan ziyade olduðu ve onun mazharý ve tercümaný olan mânevî zâtýn mazhariyeti ve kemâlâtý ise, o nisbette âli ve emsalsiz olduðu Güneþ gibi âþikâr bir hakikattýr.

Evet, o zat, daha hâl-i sabâvette iken ve hiç tahsil yapmadan, zevâhiri kurtarmak üzere üç aylýk bir tahsil müddeti içinde, ulûm-u evvelîn ve âhirine ve ledünniyat ve hakaik-i eþyada ve esrar-ý kâinata ve hikmet-i Ýlâhiyeye vâris kýlýnmýþtýr ki, þimdiye kadar böyle mazhariyet-i ulyâya kimse nail olmamýþtýr; bu harika-i ilmiyyenin eþi aslâ mebsuk deðildir. Hiç þüphe edilemez ki, tercüman-ý Nur, bu haliyle baþtan baþa iffet-i mücesseme ve þecaat-ý harika ve istiðna-yý mutlak teþkil eden harikulâde metanet-i ahlâkiyesi ile bizzat bir mu'cize-i fýtrattýr; tecessüm etmiþ bir inayettir ve mevhibe-i mutlakadýr.

O zât-ý zîhavârik, daha hadd-i bülûða ermeden, bir allâme-i bîadîl halinde bütün cihan-ý ilme meydan okumuþ; münazara ettiði erbab-ý ulûmu ilzam ve iskat etmiþ; her nerede olursa olsun vâki olan bütün suallere, mutlak bir isabetle ve aslâ tereddüt etmeden cevap vermiþ; ondört yaþýndan itibaren «Üstadlýk» payesini taþýmýþ ve mütemadiyen etrafýna feyz-i ilim ve nur-u hikmet saçmýþ. Ýzahlarýndaki incelik ve derinlik ve beyanlarýndaki ulviyet ve metanet ve tevcihlerindeki derin feraset ve basîret ve nur-u hikmet,

sh:» (T: 585)

erbab-ý irfaný þaþýrtmýþ ve hakkiyle «Bediüzzaman» ünvan-ý celîlini bahþettirmiþtir. Mezâyâ-yý âliye ve fezâil-i ilmiyesiyle de, Din-i Muhammedînin neþrinde ve isbatýnda bir kemal-i tam halinde rûnüma olmuþ olan böyle bir zat, elbette Seyyidül Enbiya Hazretlerinin en yüksek iltifatýna mazhar ve en âli himaye ve himmetine naildir. Ve þüphesiz, o Nebiyy-i Akdes'in emir ve fermaniyle yürüyen ve tasarrufuyla hareket eden ve Onun envar ve hakaikýna vâris ve ma'kes olan bir zât-ý kerîmüssýfattýr.

Envâr-ý Muhammediyeyi ve Maârif-i Ahmediyeyi ve füyuzat-ý þem-i Ýlâhîyi en müþa'þa bir þekilde parlatmasý ve Kur'ânî ve hadîsî olan iþarât-ý riyaziyenin kendisinde müntehî olmasý ve hitabat-ý Nebeviyeyi ifade eden Âyat-ý Celîlenin riyazî beyanlarýnýn kendi üzerinde toplanmasý delâletleriyle o zat, hizmet-i îmâniye noktasýnda Risâletin bir mir'at-ý mücellâsý ve þecere-i Risâletin bir son meyve-i münevveri; ve lisan-ý Risaletin irsiyet noktasýnda son dehan-ý hakikati ve þem-i Ýlâhînin hizmet-i îmaniye cihetinde bir son hâmil-i zîsaadeti olduðuna þüphe yoktur.

Üçüncü Medrese-i Yûsufiyenin «Elhüccetüz-zehra»

ve «Zühretün-Nur» olan Tek Dersini Dinleyen

Nur Þâkirdleri Nâmýna

Ahmed Feyzi, Ahmed Nazif, Zübeyir, Salâhaddin, Ceylan, Sungur

Benim hissemi haddimden yüz derece ziyade vermekle beraber, bu imza sahiblerini hatýrlarýný kýrmaða cesaret edemedim. Sükût ederek, o medhi, Risale-i Nur Þakirdlerinin þahs-ý mânevîsi namýna kabul ettim.

SAÝD NURSÎ

* * *

Emirdað Hayatý

MUKADDEME

Denizli Aðýr Ceza Mahkemesinin beraet kararý neticesi olarak, Risale-i Nur, ekser vilâyet, kasaba ve köylerde yayýlmýþ ve Nur talebeleri kýsa bir zamanda yüzbinlerin fevkinde çoðalmýþtýr. Risaleler teksir ile neþre baþlanmýþ ve kýsa bir müddet içinde 1947 senesi sonlarýnda, Üstad ve talebeleri üçüncü defa olarak tekrar hapse alýnmýþtýr.

Evvelâ üç sene kadar Emirdaðýnda ikamet edebilen Said Nursî, hapisten sonra tekrar Emirdaðýnda üç-dört sene kadar kalmýþ ve sonra Ispartaya yerleþmiþtir. Ve þimdi doksan yaþýna yaklaþan ve tebdil-i havaya çok muhtaç olan Üstad, arasýra Emirdaðýna gelip ikametgâhý olan dershane-i Nuriyede kalmaktadýr.

Þimdilik Emirdað hayatýnýn ilk kýsmý ki, Afyon hapsine kadar olan safhasý zikredilecek, bilâhare Afyon Hapsini müteakib tekrar Emirdaðýndaki hayatý, hizmet-i nuriyesi beyan edilecektir. Emirdaðýndaki hayatý, evvelki hayatýna nisbeten çok daha þa'þaalýdýr. Hem, musibet ve ithamlara daha ziyade hedef olmuþ, daimî tarassuda, hattâ imhaya maruz kalmýþtýr. Bununla beraber, Risale-i Nur geniþ dairede yayýlmýþ, Üniversite, memurlar ve ehl-i siyaset muhitinde okunmaða baþlanmýþtýr.

Üstadýn Emirdaðýna nefyinden sonra aleyhinde pek insafsýzca iftiralar yapýldýðý ve çok geniþ bir dairede yalanlarla isnadlara giriþildiði münasebetiyle ve nurlarýn harika neþri dolayýsýyla bir hakikatý, bu mukaddemede beyan etmek lâzým geldi. Þöyle ki:

Bizim, Said Nursî'nin ayn-i hakikat olan ahvâl ve harekât ve hizmetinde görünen harikalarý beyan etmemizden muradýmýz:

Okuyucularýn nazar-ý istiðrablarýný celbedip "hâþâ!" Bediüzzamanýn fânî þahsýný insanlýðýn alkýþ tufanýna tutmak deðil; bel-

sh: » (T:429)

(RESÝM)

Bediüzzaman Said Nursî Hazretlerinin

Emirdaðý'nda kaldýðý evde

ki, onun þahsýný ve hizmetini insafsýzca iftira ve yalanlarla lekedar etmek isteyen ve dolayýsýyla Risale-i Nurun hizmet-i îmaniyesine sed çekmeðe çalýþanlarýn mukabilinde Risale-i Nurun nurlu, müessir ve saadet-feþan hizmetini belirtmek için Kur'anýn bir þâkirdi ve Hazret-i Peygamberin bir ümmeti ve Allahýn bir abdi olarak nâil olduðu ikramlarý zikrediyoruz. Din düþmanlarýnýn bahanelerle taarruzunu ve insafsýz hücumlarýný red ve bir masumun masumiyetini beyan ediyoruz. Hattâ diyebiliriz ki: Tarihte Bediüzzaman gibi hilâf-ý hakikat olarak düþünce ve mefkûre, hizmet ve gayesinin tam zýddýnda þiddetli itham ve isnadlara maruz kalmýþ bir kimse yok gibidir. Panzehire zehir isnad etmek gibi, bu milleti ve gelecek nesilleri anarþilikten, dinsizlikten, ahlâksýzlýktan muhafaza niyet ve harekâtýna, sýrf

sh: » (T:430)

îmansýzlýktan neþ'et eden bir dalâlet divaneliðiyle vatana ihanet, gençliði irticaa sevk ve zehirlemek ithamýný yapmak, ne kadar acý ve ehl-i insafý aðlatacak elim bir vaziyet olduðu bedihîdir. Ýþte Bediüzzaman; bir deðil, yüz deðil, binler defa böyle hilâf-ý hakikat ithamlara dûçar olmuþ bir masumdur. Hizmetinde böyle olduðu gibi hususî ahval ve ahlâký noktasýnda da ahlâk-ý hamidenin en müstesna örneklerini yaþatmýþ, edeb ve iffetin en þaheser nümunelerini nefsinde gösterebilmiþ bir nezahet ve hüsn-ü hulk âbidesidir. Hizmetini ifa eden, dâhilî ve hâricî hayat ve ef'aline âþina olan talebe ve hizmetkârlarý olan bizler, en yüksek sesimizle ilân ederiz ki:

Üstadýn Kur'andan alýp ehl-i îman ve insaniyetin istifadesine arzettiði ulûm-u îmaniyedeki üstadlýðý gibi, en ince muamelât ve ahvalinde ve hususî hayatýnda da Kur'an-ý Hakîm'in hüsn-ü hulk olarak tarif ettiði ve yüksek bir velâyetin tereþþuhatý olan âsâr ve dâimî yüksek bir huzur görünür. Her zaman için her haline nazar-ý dikkat ve ferasetle bakan ehl-i kalb ve erbâb-ý fazilet, onun kalb-i münevverinin bir þems-i hakikat ve marifet halinde þûle-feþan olduðunu ve bir derya halinde dâimî temevvücde bulunduðunu kemal-i hayretle görmekte ve Ýslâmiyet aðacýnýn bu son ve kâmil meyve-i münevveriyle zemin ve zamanýn iftihar etmekte olduðunu duyurmaktadýrlar.

Ey sû-i niyetleriyle ve kendi menfî ruhlarýna kýyasla bu ahlâk, edeb, îman, marifet ve hakikat âbidesine dil uzatan ve þeytanlarý dahi utandýracak derecede iftiralarla bu fazilet timsalini yok etmeðe, tezvire çalýþmýþ bedbahtlar! Bu zâta karþý savurmak istediðiniz iftiralar, saçtýðýnýz zehirler para etmedi. Hak nurunu yaktý ve parlattý. O nur ile âlemleri ziyadar eyledi. Siz ise zelil ve manen insaniyetin menfurusunuz. Size yazýklar olsun! Ýnsan libasýný taþýmanýz dahi sizin için elîm ve fecidir. Buna raðmen sizin için bir necat kapýsý var, o kapýyý çalsanýz belki kurtulursunuz. Said Nursî ahdetmiþ ve ilân etmiþ ki: "Benim idamýma çalýþanlar dahi eðer Risâle-i Nurla îmanlarýný kurtarsalar, Risâle-i Nura sarýlsalar, kardeþlerim siz þahid olunuz, ben onlara hakkýmý helâl ediyorum." Evet onu mahkûm etmek isteyenlerden çoðu ve ekser aleyhinde bulunanlar bugün ona dost olduðu gibi, tezvir ve iftirada bulunan sizler de nedamet etseniz, Nur derslerine kulak verseniz, ümid edilir ki; o þefkat kahramaný, sizin için, affýnýz için dua eder, niyaz eder. Evet Said Nursî, öyle eþsiz bir kahramandýr ki; bu kahra-

sh: » (T:431)

manlýðýný harb meydanýnda, mahkeme sandalyesinde müstebidlere karþý gösterdiði halde, gelin, siz düþmanlarý ve onu yok etmek için çalýþanlardan Nura müteveccih olanlarýn selâmet ve kurtuluþu için el açýp göz yaþlarýyla nasýl niyaz ettiðini görün; ve onun yüksek bir tevazu ile, milletin her tabakasýyla nasýl kemal-i þefkatle muamelede bulunduðunu anlayýn; insanlýðýn ulvî mertebesini bu zâtta seyreyleyin. Onun hakkýnda senakâr sözler, takdirler, ehl-i dünyanýn alkýþlanmasý nev'inden deðildir; hakikat-ý kâinatýn, bu ekmel insana ve insanýn yüksek kýymetini, müslümanlýðýn hakikî tezahürünü temsil eden mânevî þahsiyetine karþý olan takdir ve tebrikine bir iþtiraktir. Evet, Said Nursî'yi, temsil ve terennüm ettiði envar-ý hakikat itibariyle, yalnýz insanlýk deðil, belki âlem bütün enva ve ecnasýyla alkýþlýyor, tebrik ediyor. Evet, hizmet-i îmaniyyesini mâzi, müstakbel takdir ediyor...

Evet, Said Nursî, Cenab-ý Hakkýn mâhiyet-i insaniyyede dercettiði hadsiz envâ-ý kemalâtýn hepsinde en ileri ve en mükemmeldir. Bazan yüksek dað baþlarýnda, büyük kayalýklar arasýnda gezer, yalnýz baþýna sessiz dolaþýr; bazan bað ve bahçeleri, nebatat ve hayvanatý temaþa ve tefekkür edip; sonra dönüp, þehre inip, en büyük siyasî içtimalarda, gayet belið ve mâkulâne hitabeler, ahlâkî, edebî nutuklar irad edebilen cevval bir ruh haletini taþýrdý. Hürriyetten evvel ve sonra Þarktaki hayatý ve Ýstanbuldaki feveranlý hayatý, buna bir þâhiddir. Bir yanda Þarkî Anadolu'da aþiretler arasýnda seyahatle onlara ahlâkî ve îmanî dersler, öðütler verirken; diðer yanda Þamda allâmelere, siyaset-i Ýslâmiye noktasýnda en keskin ve isabetli görüþ ve teþhislerle müslümanlarýn terakki ve kemalâtýnýn esaslarýný tesbit edip, 350 milyon müslümanýn saadetinin fecr-i sâdýkýný haber veriyordu. Hem, meþrutiyet zamanýnda Meclis-i Meb'usana hitabesi ve gazetelerdeki makaleleriyle, Kur'anýn kudsi kanun-u esasisinin vaz' ve tatbikinin millet-i Ýslâmiyyeye iki cihanýn saadetini kazandýrýp hakikî kemalât ve terakkiye medar olacaðýný haykýrýyor ve bu efkârýnýn Dîvan-ý Harb-i Örfîde de kahramanca müdafaasýný yapýyordu.

Ýþte bir nebze beyan edilen ahvali ve hizmetleri delâletiyle bu hârika zât, âdeta muhtelif istidad ve ayrý ayrý zekâ ve kabiliyetlerden müteþekkil bir cemaat mahiyetinde idi. Ýslâmiyetin zuhurundan itibaren 1300 yýl içinde gelip geçen ve Ýslâmiyet þecere-i nuraniyesinin çeþitli çiçek ve meyveleri olarak asýrlarý tezyin eden

sh: » (T:432)

umum ehl-i hak ve zekâvetin kemalât ve güzelliklerine sahib olmuþ, niþan ve formalarýný takmýþ gibi idi. Sanki ulûm ve maarif-i Ýslâmiye, bu zât vasýtasýyla yeni baþtan ihya ediliyordu.

Büyük Peygamberin ders ve irþadýyla hakikata ulaþan ve kemâlâtta terakki eden ve her biri cemaat-ý Ýslâmiyeden bir taifeyi dâire-i tenvir ve irþadýnda yürüten kudsî üstadlar, âlim ve müçtehidler, ayrý ayrý meslek ve ilimlerine bu zâtý vâris tâyin etmiþler gibi; mâzinin bütün mehasin ve meziyetlerini giyinerek asrýmýzda ortaya çýkan bu hârika-i zaman Said Nursî Hazretleri, böylece, Kur'ân nâmýna Risale-i Nurla giriþtiði dinî hizmet ve cihad-ý mânevîsiyle, bir cemaatin, yüksek bir hey'etin, belki muazzam bir ordunun yapabileceði vazifeleri, küllî hizmetleri, izn-i Ýlâhî ile yapmýþtýr. Ýslâmiyet nurundan ve iman kardeþliðinden gelen bir kuvvet ve rabýta ile teþkil ettiði Nur þâkirdleri þahs-ý mânevîsi, ehl-i dalâletin cemaatle hücumuna mukabil çýkmýþ, bu suretle mü'minlerin nokta-i istinadý, kýzýl tehlikenin bu vataný istilâsýna karþý Kur'ânî bir sed ve Âlem-i Ýslâmýn kahraman Türk milletine eskisi gibi muhabbet, uhuvvet ve ittifakýnýn medarý olmuþtur.

Evet, Said Nursî, gayet câmî bir istidada mâlik bir zattýr. Bu istidadlarýn hepsinde çok ileri gitmiþtir. Cüz ile küllü, âfâkýn en geniþ dairesi ile enfüsî dairesini, meselâ zerre ile samanyolunu beraberce dikkatle tedkik eder, onlardaki envâr-ý tevhidi görür, gösterir ve isbat eder. Bir yandan Âlem-i Ýslâm ve insaniyete uzanan küllî hizmet-i imaniyye ile meþgul, bir yandan inziva hayatý geçirerek kalem-i kudretin mektubatý olan fýtratýn antika eserlerini, san'at-ý Ýlâhîyyenin mucizelerini temaþa ve tefekkür ile kitab-ý kâinatý mütalâa eder ve böylece her gün bu müteaddid ulvî vazifeleri yaparak marifet-i Ýlâhîyye ve huzurun nihayetsiz ezvak ve envarýnda terakki eder.

Ýþte bu hâlet-i ruhiyye ve ahval-i kudsiyye Üstadýn hayatýnýn her safhasýnda müþahede edildiði gibi, Emirdaðý'nda geçirdiði hayatý da hep bu mezkûr mâna ile doludur. Lâhikalardaki mektublarda bir derece beyan edilmiþse de nakýstýr. Bu tarihçede, ancak denizden bir katrecik ile iktifa edilmiþtir.

* * *

sh: » (T:433)

SAÝD NURSÎ'NÝN DENÝZLÝ HAPSÝNDEN TAHLÝYESÝ

VE EMÝRDAÐINA NEFYÝ

Denizli Aðýr Ceza Mahkemesinin Haziran 1944 tarihli beraet kararý ile hapisten tahliye olunan Nur talebeleri, memleketlerine gitmiþler; Üstad ise, Ankara'dan bir emir alýncaya kadar Denizli'de Þehir Otelinde kalmýþtýr. Risale-i Nur talebelerinin hapsi ve muhakemeleri münasebetiyle, Denizli halký Risale-i Nur'la alâkadar olmuþtur. Adliyede iki-üç zat, mahkeme safahatý esnasýnda Nurlara yakýndan alâkadarlýk göstermiþler ve Denizli'de neþrine çalýþmýþlardýr. Bilâhare Nur dairesinde "Hâkim-i âdil" ünvanýyla anýlan mahkeme reisi ve âzalarý ve hizmetleri dokunan hamiyetperverler, âdilâne karar ve gayretleri ile bütün ehl-i imanýn süruruna vesile olmak gibi mânevî ve ebedî parlak bir makam kazanmýþlardýr.

* * *

Said Nursî Denizli'de iki ay kaldýktan sonra, Afyon vilâyetinin Emirdað kazasýnda ikamete memur edilir. Emirdaðý'na 1944 senesi Aðustos ayýnda nefyedilir. Ýlk önce onbeþ gün kadar bir otelde kalýr, sonra kira ile bir eve yerleþir; ev kirasýný da kendisi verir.

Emirdaðý'ndaki hayatý þöyle hülâsa olunabilir:

Daimî tarassud altýndadýr. Mahkemeden beraet kazanmasý ve eserlerinin iade edilmesine raðmen, serbest býrakýlmýþ deðildir. Eskisinden daha ziyade kontrol ve mütemadiyen pencere ve kapýsýndan nezarete mâruzdur. Mektublarýnda da beyan ettiði gibi: Denizli hapsinin bir aylýk sýkýntýsýný bazan bir günde Emirdaðý'nda çekiyordu. Üstada yapýlan bed muameleler ve takýnýlan tavýr, Emirdað ahalisince yakýndan bilinmektedir. Denizli Mahkemesinin beraeti üzerine, mahkeme eliyle Nurlarýn intiþarýna ve Said Nursî'nin hizmet-i imaniyyesine sed çekemeyen gizli dinsizlik komiteleri, bu defa baþka yollardan, idarî makamlarý evhamlandýrýp aleyhe geçirerek hattâ imhasýna kadar çalýþýyorlardý. Bu plân kat'î idi.

Bir bekçi, kapýsý önünden ayrýlmazdý. Üstad ile görüþebilmek pek müþküldü. Emirdaðý'nda ilk defa Üstadla yakýndan alâkadar olan Çalýþkanlar Hânedaný, kasabalarýna nefyedilen bu âlim ve fâzýl ihtiyar zâta yakýndan dostluk göstermiþler, hizmetine koþ-

sh: » (T:434)

muþlar, sýrf Lillâh için olan bu irtibatlarýný sû'-i tefsir edenlerin yalan ve tezviratýna aldýrmayarak alâkalarýný gevþetmemiþlerdi. Çalýþkanlarla beraber Emirdaðý'nda birçok sâdýk mü'minler Nura talebe olmuþlar, Üstadýn hizmet-i Nuriyesine iþtirak etmiþler, (Hâþiye-1) Nur risalelerini okuyup yazmaða ve etrafa neþre baþlamýþlardý. Üstadýn Emirdaðý'nda ikametinden sonra, Risale-i Nur'un dersleriyle halkýn mühim bir kýsmýnýn ilim, iman, ahlâk ve fazilet bakýmýndan terakki ettiði herkesçe malûm olduðu gibi, resmî zatlarýn ikrarýyla da sâbittir. (Hâþiye-2)

Emirdað talebeleri, Üstadýn Emirdaðý'ndaki hayatýna dair diyorlar ki:

Üstad Emirdaðý'nda daimî tarassud altýnda bulunuyordu. Açýk havalarda gezmeye çýkardý. Üstadýn, bahar ve yaz mevsimlerinde mutlaka kýrlara çýkmak âdeti idi. Yalnýz baþýna gider, birkaç saat kalýr, sonra evine dönerdi. Kýrlara çýktýðý zaman, çok defa arkasýndan takib ettirilirdi. Bazan bekçiler, bazan jandarmalar takib ederdi. Hattâ bir defa arkasýndan kurþun attýrýlmýþ, fakat isabet etmemiþtir. Bir gün bir resmî memur, arkasýndan koþarak, "Dýþarý çýkmak yasak! Baþýna bere koyamazsýn, sarýk saramazsýn!" diye mütehakkimane ve mütecavizane ifadeler kullanmýþ, Üstad da geriye dönmüþtür. Bu tarz muameleler çoktur.

Üstadýn Emirdað'daki hizmeti ve meþgalesi, baþka yerlerde olduðu gibi, yalnýz bir vazifeye münhasýr deðildi. Gerek Lâhikalardaki mektublardan, gerek ziyaretine gelen dostlarýn ve eski ilim arkadaþlarý ve talebelerinin ihbarýndan ve gerekse de kendine yakýndan alâkadar olan talebe, komþu ve halklarýn müþahedatýndan anlaþýlýyor ki: Hakka müteveccih, hakikatten nebean eden müteaddid hizmetleri, vazifeleri vardý ve her bir günde de bu vazifelerini ifaya çalýþýrdý. Hakaik-i Kur'âniye nurlarý olan "Sözler", "Lem'alar" gibi eserlerini te'lif, tashih ve neþr ile meþgul olmakla beraber kelimat-ý kudret olan masnuat ve mevcudatý seyr ve

_______________________________

(Hâþiye-1): Bugün Emirdað halký, umumiyetle, Nurlara dost ve tarafdardýr. Pek çok talebesi vardýr. Emirdaðýnda ve civar köylerde Nur dersleri okunmaktadýr.

Hâþiye-2 : Üstad Said Nursî, Emirdaðý'ný bir Dershane-i Nuriye mânâsýnda kabul ettiðini söyler. Sav, Barla, Emirdað, Eflâni gibi Nurlarýn ekseriyetle yayýlýp okunduðu kasaba ve köyleri, birer Dershane-i Nuriye ünvaniyle yâdeder. Ve kendi Nurs köyü gibi sað ve ölü umum ahalisine, masum çocuklar ve mübarek hanýmlarýna dua eder, mânevi kazancýna hissedar eder.

sh: » (T:435)

temaþaya, kitab-ý kâinatý mütalâaya çok müþtak idi. Zemin yüzünde yazýlan, bahar sahifesinde teþhir edilen rahmet ve hikmetin mucizeli eserlerini, eþcar ve nebatat ve hayvanattaki san'at-ý Ýlâhiyyenin hârikalarýný, sîmalarýnda parýldayan tevhid sikkelerini okumaða ziyadesiyle meftun idi. Böylece, hakaik-i imaniyyenin, Mârifetullahýn nihayetsiz ufuklarýnda hakkalyakîn mertebesinde kanat açýp geziyordu.

Esasen, Kur'ândan aldýðý mesleðinin bir esasý, tefekkürdür. Eserlerinde insaný daima tefekküre sevkeder ve tefekkürü ders verir. Ýlim ve tefekkür ile kazanýlan marifet-i Ýlâhiyenin, ruh için kâinat vüs'atinde bir geniþlik temin ettiðini ve

وَ فِى كُلِّ شَيْءٍ لَهُ آيَةٌ تَدُلُّ عَلَى اَنَّهُ وَاحِدٌ

herbir þeyde Sâni-i Vâhide iþaretler, delil ve âyetler bulunduðunu ifade eder;

تَفَكُّرُ سَاعَةٍ خَيْرٌ مِنْ عِبَادَةِ سَنَةٍ

sýrrýna göre hareket ederdi.

* * *

ÜSTAD'IN EMÝRDAÐDA ZEHÝRLENMESÝ

Bir siyasî memurun iðfali ve "Ýmhasý için yukarýdan emir aldýk" demesine aldanan bir bekçibaþý, Üstadýn penceresine geceleyin merdivenle çýkarak yemeðine zehir atmýþ, ertesi gün Üstad zehirlenerek kývranmaya baþlamýþtýr. Zehirin tesiri çok azîm olduðu halde, kendisi: "Cevþen-ül Kebir gibi evrad-ý kudsiyelerin feyziyle ölümden muhafaza olunuyorum. Fakat hastalýk, ýzdýrab çok þiddetlidir." derdi. Bir hafta kadar aç susuz denecek bir halde periþan bir vaziyette inlemiþ, sonra biiznillâh þifa bulup, tekrar tashihat gibi Risale-i Nur vazifeleriyle iþtigale baþlamýþtý. Bu þiddetli hastalýk zamanlarýnda asla namazlarýný terketmedi. Yalnýz

sh: » (T:436)

ikinci ve üçüncü zehirlenmek zamanýnda tahammülü gayr-ý kabil bir hastalýkta iki-üç gün farzýný yataðýnda ancak kýlabildi.

Ölüm tehlikesi geçirdiði günlerde, bir gece sabaha kadar yanýnda nöbet bekleyip gözyaþlarý içinde Üstada dikkat eden iki talebesi diyor: "Sabaha yakýn, gözleri kapalý olduðu halde doðruldu, ellerini dergâh-ý Ýlâhiyyeye açýp yavaþ bir sesle birkaç kelime ile Risale-i Nur hizmetinin inkiþafýna ve talebelerinin selâmetine dua etti. Sonra bayýlmýþ vaziyette yataða düþtü."

Hizmetini, sýra ile iki-üç genç talebesi ifa ederdi. Bir müddet onlar da menedilmiþse de, çalýþkan talebeleri, hizmetinden asla vazgeçmiyerek yüksek bir fedakârlýk gösterdiler.

Emirdaðý'nýn resmî büyük bir memuru, bilâhare Nur'un kahraman bir talebesi olan arkadaþýna: "Gizlice Said Nursî'nin imhasý için, gizli bir plân ve emir var!" demiþtir. Ýþte Üstada yapýlan bütün muameleler, böyle bir plânýn neticesi olarak cereyan etmiþtir. Bir-iki defaya münhasýr deðil, uzun seneler müddetince daimî olduðu için, yapýlan zulüm, tarassud ve mânevî baský çok elîm ve acý idi.

Üstad ilk iki sene Çarþý Camii'ne gider, cemaate iþtirak ederdi. Ekser günler ikindi namazýný camide kýlar ve yatsýya kadar orada kalýr, sonra evine gelirdi. Ýki sene böyle devam etti; sonra kaymakam, insanlarla görüþüyor diye camiden men'etti. Emirdaðý'nda ikameti zamanýnda baþta Isparta olarak çok yerlerde Nur risaleleri el yazýsýyla çoðaltýlýyordu. Risaleleri okuyup müstefid olanlardan, Üstadý görmeye gelenler pek çoktu. Fakat ziyarete gelenlerden az bir kýsmý görüþebilmeye muvaffak olurdu. Daha ziyade Risale-i Nur'a kemal-i sadakatla ve ihlasla hizmet etmeye kabiliyetli olanlar ve sýrf lillâh için muhabbet ve uhuvvet taþýyanlar görüþebilir, Üstadýn dersini, sohbetini dinleyebilirdi. Üstad, muhtelif istidadda olan her ziyaretçinin derece-i fehim ve idrakine göre konuþur, nazarlarý Risale-i Nur'a ve hizmet-i imaniyeye çevirir, Risale-i Nur hakikatlarýyla imana hizmetin bu millete maddeten ve mânen en büyük menfaatleri temin edeceðini dâvâ ve izah ederdi. Gelen ziyaretçiler, muhtelif halk tabakalarýndan, gençlerden, ehl-i ilimden idi. Denizli beraetinden sonra memurlar arasýnda büyük intibah olmuþ, Nur'a talebe olanlar çoðalmýþtý.

sh: » (T:437)

Üstad Gelenlerle Ne Konuþurdu?

Hemen umumiyetle, Risale-i Nur hizmetinin yegâne maksadý olan imanýn kuvvetlenmesinin vatan ve milleti tehdid eden dinsizlik ve komünistlik tehlikesine mâni' olduðunu; þimdi en elzem vazifenin, ferdlere ve cemiyete düþen hizmetin imaný kurtarmak ve kuvvetlendirmek bulunduðunu; zamanýn en büyük dâvâsýnýn Kur'âna sarýlmak olduðunu, Risale-i Nur bütün kuvvetiyle bu meseleye hasr-ý nazar ettiðinden, vatan ve millet düþmanlarý, gizli dinsizler, bahanelerle hücuma geçip aleyhte tahriklerde bulunduklarýný; "Fakat biz müsbet hareket etmeye mecburuz. Elimizde Nur var, siyaset topuzu yok. Yüz elimiz de olsa, ancak Nura kâfi gelir." diyerek Nur'un din düþmanlarýný maðlûb edeceðinden, müsbet hareket etmenin atom bombasý gibi tesiri bulunduðundan, Risale-i Nur'un siyasetle hiçbir alâkasý bulunmadýðýný, mesleðimizin en büyük esasýnýn ihlâs olduðunu, rýza-i Ýlâhîden baþka hiçbir maksad ittihaz edilemeyeceðini, Nur'un kuvvetinin iþte bu olduðunu; ihlâsla, müsbet hareket etmekle inayet ve rahmet-i Ýlâhiyenin Risale-i Nur'u himaye edeceðini.. ilâ âhir.. beyan ederdi.

Üstadýn dersini ve sohbetini dinleyenleri iþhad ederek diyebiliriz ki:

Üstad'ýn bir dersi, bir sohbeti, çok gençler için vesile-i necat olduðu gibi, Risale-i Nur'a fedakârâne hizmet için de bir menba-ý istinad olurdu. Nur'a hizmet eden fedakâr talebelerin ekserisi böyle bir veya birkaç defa Üstadýn dersinde, ikazýnda hazýr bulunmuþtur. Emirdaðý'nda iken, Ankara'ya Nur hizmeti için gönderdiði bir talebesi, hâl-i âleme bakarak, "Bu insanlar ne zaman Nur hakikatlarýný dinleyecek, kalýn zulmet perdeleri nasýl yýrtýlacak, mânevî karanlýklar nasýl izale olacak?" diye ümidsizliðe düþer. Sonra bir gün Emirdaðý'na Üstadýn yanýna döndüðü zaman, o büyük Üstad der: "Vazifemiz hizmettir. Muvaffak olmak, insanlara kabul ettirmek, Cenab-ý Hakkýn vazifesidir. Biz vazifemizi yapmakla mükellefiz. Sen orada: bu insanlar ne zaman Risale-i Nur'u dinleyecekler diye ümidsizliðe düþme, merak etme! Kat'iyyen bil ki; Mele-i Âlânýn hadsiz sâkinleri, bugün Risale-i Nur'u alkýþlýyorlar. Onun için, hiç ehemmiyeti yok. Kýymet, kemiyette deðil,

sh: » (T:438)

keyfiyettedir. Bazan bir halis ve fedakâr talebe, bine mukabildir." diyerek ye'sini giderir.

Üstad, kýrlara ilk önce yaya olarak çýkardý. Sonra faytonla gezmeðe baþlamýþtýr. Ücretsiz bir gün dahi arabaya bindiði görülmemiþtir. Biz kendisine ancak masrafýný idare edecek derecede fiatýný söyler, "Bunun burada fiatý budur" derdik. Mutlaka bizim söylediðimizden fazlasýný bize verir ve "Fiatýný vermezsem olmaz. Nasýl mukabilini vermediðim bir lokma hediye beni hasta ediyor, bunun da ücretini vermeliyim ve vermeðe mecburum." derdi.

Daha ziyade bahar, yaz ve güz mevsiminde gezer, kýþýn da arasýra kýra çýkardý. Emirdaðý'nýn dört tarafý açýklýktýr. Buralarda Nurlarýn tashihine çalýþtýðý müteaddid dershaneleri vardýr. Emirdaðý'na yerleþmesinden itibaren daimî tarassud altýnda bulunduðundan ve kýrlara çýktýðý zamanda çok defa jandarma ve bekçilerle takib edilmesinden dolayý yalnýz gezer, yalnýz oturur, yalnýz çalýþýrdý. Tâ 1947 senesine kadar böyle devam etti. Yalnýz faytonunu idare eden bir talebesi, yolda refakat eder, oturduðu zaman yalnýz baþýna kalýrdý. Kýrlarda ekseriyetle tashihatla meþgul oluyordu. Bir müddet el yazýlarýný tashihle vakit geçirirdi. Sonra Isparta ve Ýnebolu'daki fedakâr talebeleri, birer teksir makinesi elde ederek Nur mecmualarýný çoðaltmaya baþladýlar. Üstad, bundan sonra tashih için kendisine gelen mecmualarý tashihe baþladý. Üstad, Nurlarýn yazýlmasýna, teksirine çok ehemmiyet verirdi. "Risale-i Nur, bu asrý ve gelecek asýrlarý tenvir edecek olan bir mu'cize-i Kur'âniyedir." deyip, Nur'a ait hizmeti, zamanýn en büyük mes'elesi olarak kabul eder, bu ehemmiyetle davranýrdý.

Üstad süratli bir yazýya ve hüsn-ü hatta mâlik olmadýðý için, Risale-i Nur'un makbul, bereketli ve nurlu her günkü hizmetine, o da tashihatla iþtirak ederdi. Saatlerce çalýþýr, yorulmak nedir bilmezdi. Nur hizmetlerinin ifasý, Üstad için mânevî bir gýda hükmünde idi. Bilhassa þiddetli hastalýklý zamanýnda dahi çalýþmasý görülüyordu. Hayat-ý içtimaîyeden çekilmiþ olup kimse ile görüþmez, muhabereden de menedildiðinden, insanlarýn cemaatlerinden gelen ünsiyet ve teselliden mahrum idi. Fakat o, bu yokluk içinde tükenmez bir varlýða kavuþmuþtu. Rahmet-i Ýlâhiyye

sh: » (T:439)

ona Nurlarý ihsan etmiþti. Evlâd ü îyâl, mal-mülk, hiçbir þey ve yeryüzünde taht-ý temellükünde bir karýþ yeri yoktu. Yalnýz bir Risale-i Nur'u vardý. Her þeyi o idi. Sevinci, medar-ý tesellisi o idi. Bütün istidadlarý ile Nurlara müteveccih idi. Fýtrî vazifesini, Nurlarýn ders ve taallümü ile insanlara neþri biliyordu.

Üstadýn sözlerindeki halâvet ve hitabýndaki belâgat fevkalâdedir. Gezinti esnasýnda, rastladýðý insanlar arasýnda her sýnýf halk bulunduðu gibi, bilhassa daðlarda, kýrlarda, ormanlarda ziraat ve ticaretle uðraþan halktan pek çoklariyle görüþmüþ ve sohbet etmiþtir. Üstadýn geniþ, küllî hizmet-i Kur'âniyyesinden sarf-ý nazar, faraza bütün meþgalesi ve hizmeti eðer sohbetine ve görüþtüðü insanlara olan ders ve irþadýna münhasýr olsa dahi, yine emsalsiz denecek kadar büyük ve müessir bir hizmettir. Kendilerinin bu sahadaki hizmetleri, çok muazzamdýr. Barla'da bulunduðu müddetçe talebeliðine, kardeþliðe ve âhiret hemþireliðine kabul ettiði erkek ve kadýnlar gibi, Emirdaðý ve civar köylerde de pek çok âhiret hemþireleri, talebeleri ve kardeþleri vardý. Bilhassa mâsum çocuklarla alâkadarlýðý pek ziyadedir.

Üstadýn iffet ve istikametteki hududsuzluðu, bilmüþahede sâbittir ve inkârý gayr-ý kabildir. Hayatý boyunca, hanýmlarla konuþmaktan, nazarýyle dahi meþgul olmaktan þiddetle içtinab etmiþtir. Bir mektubundan anlaþýldýðý gibi; gençliðinde dahi iffet ve istikametin zirve-i müntehasýnda olduðu, onu yakýndan tanýyan ve hayatýna âþina olanlarýn müþahedeleriyle sâbittir.

Bütün ahali, Üstadýn nümune-i imtisal iffet ve istikametini görerek, kendisine uhrevî ve mânevî alâkadarlýk gösterirlerdi. Üstad, âhiret hemþireliðine kabul ettiði hanýmlara ve mânevî evlâd ve talebeleri addettiði masum çocuklara çok dua ederdi. Kadýnlarýn þefkat kahramaný olduðunu; bu zamanda, Ýslâm terbiyesi dairesinde hareket etmenin elzem olduðunu, yetiþen mâsum evlâdlarýnýn uhrevî hayatlarýndan

sh: » (T:440)

mes'ul ve eðer dindar yetiþtirebilirlerse hissedar bulunduklarýný, kendisinin çok hasta ve periþan olup dua etmelerini istediðini, ihtiyar hanýmlara dua ettiðini, genç hanýmlardan da namazýný kýlanlara dua edip âhiret hemþiresi kabul edeceðini kýsaca söylerdi. Ve zaten fazla konuþmazdý. Mübarek taife-i nisa, Said Nursî'nin yüksek bir ehl-i hak ve hakikat olduðunu, kalblerinin safvetiyle hissederlerdi.

Üstadýn mâsum çocuklarla sohbet ve muhaveresi ise; çok ibretli ve saadetlidir. Emirdaðý ve civarý köylerinde, yanýna gelen mâsumlara, büyükler gibi ehemmiyet verip, kalben onlara müteveccih olurdu. "Evlâdlarým! Siz mâsumsunuz, daha günahýnýz yoktur. Ben çok hastayým, bana dua ediniz, sizin duanýz makbuldür. Ben sizi mânevî evlâdlarým ve talebelerim olarak duama dahil ettim." derdi. O çocuklar, gözlerinden akan muhabbet nurlarýyle Üstadý selâmlarlar; Üstad, gafil büyüklerden ziyade, onlara samimî ve ciddî selâm ederdi. Ve "Bunlar istikbalin Nur talebeleridir. Bana olan bu alâka ve teveccühlerinin sebebi ise: Mâsum ruhlarý hissediyor ki; Risale-i Nur, onlarýn imdadýna gelmiþ. Ben de o Nurun bir tercümaný olmam hasebiyle, gayr-ý ihtiyarî bu fedakârane muhabbet ve alâkayý gösteriyorlar." derdi.

Üstad, yanýna gelen gençlere de; daima Nur derslerini okumalarýný, zamanýn ahlâksýzlýk tehlikelerinden sakýnmalarýnýn büyük menfaat ve saadetini onlara telkin ederek, namaz kýlmalarýnýn lüzumunu ihtar ederdi. Bu tarzdaki dersinden, belki binlerce gençler intibaha gelmiþlerdir.

Yine kýrlarda ve yollarda rastladýðý memur ve iþçilere her birisine münasib ders verir, namaz kýlmalarýnýn ehemmiyetini söyler ve o zaman dünyevî meþgalelerinin âhiret hesabýna geçeceðini telkin ederdi. Bilhassa bu nevi dersi, "Din, terak-

sh: » (T:441)

kiye mânidir" diyenlerin fikirlerinin ancak bir hezeyan olduðunu gösterir. Bilâkis hem o insan için, hem vatan ve millet için iman nuruna mazhar olmak, maddî-mânevî saadet ve terakkiyi temin eder. Namazýný kýlýp istikametle hareket ettiði takdirde dünyevî çalýþma ve gayretinin âhiret hesabýna geçip ebedî saadet ve nurlarý netice vermesi düþüncesi, ne kadar o vazifeyi iþtiyakla severek yapmayý temin edeceði malûmdur. Ýþte bu hakikatý, bütün memurlar, san'atkârlar ve esnaf, rehber ittihaz etmeli. Ve bu ders, umuma telkin edilmelidir. Bu zikredilen bahis, deryadan bir katre nev'inden Üstadýn saymakla bitmeyen millete menfaatdar hizmetinden bir cüz'dür. Ýslâmiyete irtica, mü'minlere mürteci diyenlere yazýklar olsun! (Hâþiye)

______________________________________

(Hâþiye): Dinî farzlarýný yerine getirmek suretiyle dünyevî çalýþmalarýn da bir ibadet hükmüne geçtiðine dair Üstadýmýzýn yanýna gelenlere verdiði derslerden birkaç nümune:

1- Üstadýmýz Bediüzzaman Hazretleri ile birlikte, bir gün, Eskiþehir'deki Yýldýz Otelinde bulunuyorduk. Þeker Fabrikasýndan yanýna gelen birkaç iþçi ve ustabaþýna kýsaca dedi: "Siz farz namazlarýnýzý kýlsanýz, o zaman, fabrikadaki bütün çalýþmalarýnýz ibadet hükmüne geçer. Çünki, milletin zarurî ihtiyacýný temin eden mübarek bir hizmette bulunuyorsunuz."

2- Yine bir gün, Eðirdir yolu altýnda oturmuþ Rehber'i okuyorduk. Tren yolunda çalýþan birisi geldi. Ve Üstad, ona da ayný þekilde: Feraizi eda edip, kebairden çekilmek þartýyla; bütün çalýþmalarýnýn ibadet olduðunu, çünki: On saatlik bir yolu bir saatte kestirmeðe vesile olan tren yolunda çalýþtýðýndan mü'minlere, insanlara olan bu hizmetin boþa gitmeyeceðini, ebedî hayatýnda sevincine medar olacaðýný ifade etmiþtir.

3- Yine bir gün vaktiyle Eskiþehir'de, tayyareciler ve subaylar ve askerlere de aynen þu dersi vermiþti: "Bu tayyareler, bir gün Ýslâmiyete büyük hizmet edecekler. Farz namazlarýnýzý kýlsanýz, kýlamadýðýnýz zaman kaza etseniz asker olduðunuz için her bir saatiniz on saat ibadet; hususan hava askeri olanlarýn bir saati, otuz saat ibadet sevabýný kazandýrýr. Yeter ki kalbinde îman nuru bulunsun ve îmanýn lâzýmý olan namazý ifa etsin.

4- Hem Barla, hem Isparta, hem Emirdað'da çobanlara derdi: "Bu hayvanlara bakmak, büyük bir ibadettir. Hattâ, bazý Peygamberler de çobanlýk yapmýþlar. Yalnýz, siz farz namazýnýzý kýlýnýz, tâ hizmetiniz Allah için olsun."

5- Yine bir gün, Eðirdir'de, elektrik santralýnýn inþasýnda çalýþan amele ve ustaya: "Bu elektriðin umum millete büyük menfaatý var. O umumî menfaattan hissedar olabilmeniz için, farzýnýzý kýlýnýz... O zaman bütün sa'yiniz, uhrevî bir ticaret ve ibadet hükmüne geçer." demiþtir.

Bu neviden onbinler misaller var.

Daimî hizmetinde bulunan talebeleri

* * *

sh:» (T: 442)

Üstadýn, Emirdað'daki ikameti sýrasýnda onun ve talebelerinin

yazdýðý mektuplardan bir kýsmý

Emirdað'daki Kardeþlerime,

Benim hakkýmda evham edenlere deyiniz ki: Biz, hizmet ettiðimiz bu adamýn yirmi senelik hayatýnýn bütün mahrem ve gayr-ý mahrem mektuplarýný ve kitaplarýný ve esarýný hükûmet þiddetli taharriyatla elde etti. Dokuz ay; hem Isparta, hem Denizli, hem Ankara adliyeleri tetkikten sonra, bir tek gün cezayý, bir tek talebesine vermeyi mucib bir madde -beþ sandýk kitablarýnda ve evraklarýnda- bulunmadý ki; hem Ankara Ehl-i Vukufu, hem Denizli Mahkemesi ittifakla beraetine karar verdiler.

Hem, bu zarurî iþlerini ihtiyarlýðýna hürmeten gördüðümüz adam, mahkemece dâvâ etmiþ ve bütün hazýr arkadaþlarýný þahit gösterip, tasdik ettirmiþ ki: Yirmi senedir hiçbir gazeteyi ve siyasî eserleri ne okumuþ, ne sormuþ, ne bahsetmiþ; ve on senedir, hükûmetin iki reisinden ve bir vali ve bir mebusundan baþka hiç bir erkâný ve büyük memurlarýný bilmiyor ve tanýmýyor ve tanýmaða merak etmemiþ. Ve üç senedir Harb-i Umumîye ni sormuþ, ne bilmiþ, ne merak etmiþ, ne radyo dinlemiþ. Ve intiþar eden yüzotuz te'lifatýndan, yirmi sene zarfýnda yüzbin adamýn dikkatle okuduklarý halde ne idareye, ne asayiþe, ne vatana, ne millete hiçbir zararý hükûmet görmemiþ. Beþ vilâyetin dikkatli zabýtalarý ve taharri memurlarý ve mahkeme iþiyle iþtigal eden üç vilâyetin ve merkez-i hükûmetin dört adliyelerinin aðýr ceza mahkemeleri en ufak bir suç bulmamýþ ki, tahliyelerine mecbur oldular. Eðer bu adamýn dünya iþtihasý ve siyasete meyli olsaydý; hiç imkâný var mý ki, bir tereþþuhatý ve emareleri bulunmasýn! Halbuki mahkeme safahatýnda hiçbir emare bulamadýlar ki, muannid bir müddeiumumî, mecbur olup vukuat yerinde imkânatý istimal ederek mükerreren iddianamesinde «yapabilir» demiþ ve «yapmýþ» dememiþ. Yapabilir nerede? Yapmýþ nerede? Hattâ mahkemede Said ona demiþ: «Herkes bir katli yapabilir, bu iddianýz ile herkesi ve sizi mahkemeye vermek lâzým geliyor...»

Elhâsýl: Ya bu adam tam divanedir ki, bu derece dehþetli umur-u dünyaya karþý lâkayd kalýyor veyahut bu vatanýn ve bu milletin en büyük bir saadetine ihlâsla çalýþmak için, hiçbir þeye tenezzül etmez ve ehemmiyet vermez. Öyle ise bunu tâciz ve tazyik etmek,

sh:» (T: 443)

vatan ve millete ve asayiþe bir nevi ihanettir. Ve onun hakkýnda bu çeþit evham etmek, bir divaneliktir.

KENDÝ KENDÝME BÝR HASB-I HALDÝR

Bu hasb-ý hâli Ankara makamâtýna iþittirmeyi ýslahdan sonra sizin tensibinize havale ederim.

Hâkim, kendisi müddei olsa, elbette «Kimden kime þekva edeyim, ben dahi þaþtým,» benim gibi bîçarelere dedirtir. Evet, þimdiki vaziyetim hapisten çok ziyade sýkýntýlýdýr. Bir günü, bir ay haps-i münferit kadar beni sýkýyor. Bu gurbet ve ihtiyarlýk ve hastalýk ve yoksulluk ve zâfiyetle, kýþýn þiddeti içinde herþeyden menedildim. Bir çocukla bir hastalýklý adamdan baþka kimse ile görüþmem. Zaten ben, tam bir haps-i münferidde yirmi senedenberi azâb çekiyorum. Bu halden fazla bana tecrid ve tarassutlariyle sýkýntý vermek ise, Gayretullaha dokunup, bir belâya vesile olmasýndan korkulur. Mahkemede dediðim gibi, nasýl ki dört defa dehþetli zelzeleler, bize zulmen taarruzun ayný zamanýnda gelmesi gibi pek çok vukuat var... Hattâ tahmin ederim ki; benim hukukumu muhafaza ve beni himaye etmek için çok güvendiðim Afyon Adliyesi, Denizli Mahkemesindeki Risale-i Nur hakkýnda müracaatýma bilâkis ehemmiyet vermedi, beni meyus etti, adliyenin yangýnýna bir vesile oldu ihtimali var.

Ben derim ki: Benim hakkýmda vicdanlý ve insaniyetli olan bu kazanýn hükûmeti, zabýta ve adliyesiyle beraber beni tam himaye etmek en ehemmiyetli bir vazifesidir. Çünkü, yirmi senelik bütün eserlerimi ve mektublarýmý üç adliye ve merkez-i hükûmet dokuz ay tetkikten sonra beraetimize ve tahliyemize karar verdi. Fakat, ecnebi menfaati hesabýna ve bu millet ve bu vatanýn pek büyük zararýna çalýþan bir gizli komite, bizim beraetimizi bozmak için, her tarafta, habbeyi kubbe yaparak bir kýsým memurlarý aleyhime evhamlandýrdýlar. Bir maksatlarý; benim sabrým tükensin, artýk yeter dedirtsinler. Zaten onlarýn þimdi benden kýzdýklarýnýn bir sebebi, sükûtumdur; dünyaya karýþmamaktýr. Adeta ne için karýþmýyorsun, tâ karýþsýn maksadýmýz yerine gelsin diyorlar...

Aleyhime hükûmetin bir kýsým memurlarýn evhamlandýrmakta istimal ettikleri bir iki desiselerini beyan ediyorum.

Derler: «Said'in nüfuzu var. Eserleri hem tesirli, hem kesretli-

sh:» (T: 444)

dir: Ona temas eden, ona dost olur. Öyle ise, onu her þeyden tecrid etmek ve ihanet etmekle ve ehemmiyet vermemekle ve herkesi ondan kaçýrmakla ve dostlarýný ürkütmekle nüfuzunu kýrmak lâzýmdýr» diye hükûmeti þaþýrtýr, beni de dehþetli sýkýntýlara sokarlar. Ben de derim:

Ey bu millet ve vataný seven kardeþler! Evet, o münafýklarýn dedikleri gibi, nüfuz var. Fakat benim deðil, belki Risale-i Nurundur. Ve o kýrýlmaz, ona iliþtikçe kuvvetleþir. Ve millet ve vatan aleyhinde hiçbir vakit istimal edilmemiþ ve edilmez ve edilemez. Ýki adliye, on sene fâsýla ile þiddetli ve hiddetli yirmi senelik evrakýmý tetkikat neticesinde, bir hakikî sebep cezamýza bulmamasý, bu dâvâya cerhedilmez bir þâhittir.

Evet, eserler tesirlidir. Fakat, millet ve vatanýn tam menfaatine ve hiçbir zarar dokundurmadan yüzbin adama kuvvetli iman-ý tahkikî dersi vermekle, saadet ve hayat-ý ebedîyelerine tam hizmette tesirlidir. Denizli hapishanesinde, kýsmen aðýr ceza ile mahkûm yüzler adam, yalnýz «Meyve Risalesi»yle, gayet uslu ve mütedeyyin suretine girmeleri; hattâ iki-üç adamý öldürenler, onun dersiyle daha tahta bitini de öldürmekten çekinmeleri ve o hapishane müdürünün ikrariyle, hapishanenin bir terbiye medresesi hükmünü almasý, bu müddeaya reddedilmez bir senettir, bir hücettir.

Evet, beni herþeyden tecrid etmek, iþkenceli bir azâb ve katmerli bir zulümdür ve bu millete gadirli bir hýyanettir. Çünkü otuz-kýrk sene, hayatýmý bu millet içinde geçirdiðim halde temasýmdan hiç zarar görmediðine ve bu dindar millet çok muhtaç olduðu kuvve-i mâneviye ve teselli ve kuvvet-i imaniye menfaatini gördüðüne kat'î bir delili; bu kadar aleyhimde olan þiddetli propagandalara bakmayarak her tarafta Risale-i Nur'a fevkalâde teveccüh ve raðbet göstermeleri.. hattâ itiraf ederim, yüz derece haddimden ziyade lâyýk olmadýðým büyük iltifat etmesidir.

Ben iþittim ki; benim iaþeme ve istirahatime buradaki hükûmet müracaat etmiþ, kabul cevabý gelmiþ. Ben bunlarýn insaniyetine teþekkürle beraber, derim: En ziyade muhtaç olduðum ve hayatýmda en esaslý düstur olan, hürriyetimdir. Asýlsýz evham yüzünden, emsalsiz bir tarzda hürriyetimin kayýdlar ve istibdatlar altýna alýnmasý, beni hayattan cidden usandýrýyor. Deðil hapis ve zindaný, belki kabri bu hale tercih ederim. Fakat, hizmet-i imaniyede zi-

sh:» (T: 445)

yade meþakkat ise ziyade sevaba sebep olmasý bana sabýr ve tahammül verir. Madem bu insaniyetli zatlar benim hakkýmda zulmü istemiyorlar, en evvel benim meþru dairedeki hürriyetime dokundurmasýnlar. Ben ekmeksiz yaþarým, hürriyetsiz yaþayamam. Evet, ondokuz sene bu gurbette yalnýz ikiyüz banknot ile, þiddetli bir iktisat ve kuvvetli bir riyazet içinde kendini idare ederek, hürriyetini ve izzet-i ilmiyesini muhafaza için kimseye izhâr-ý hâcet etmeyen ve minnet altýna girmeyen ve sadaka ve zekât ve maaþ ve hediyeleri kabul etmeyen bir adam, elbette iaþeden ziyade, adalet içinde hürriyete muhtaçtýr. Evet, emsalsiz bir tazyik altýndayým. Bir-iki cüz'î nümunesini beyan ediyorum.

Birisi: Mahkemece, Risale-i Nur'un ilmî bir müdafaanamesi ve Ankara'nýn yedi makamatýna ve Reis-i Cumhura müdafaatýmla beraber gönderilen ve neticede Ankara Ehl-i Vukufunun takdiriyle beraetimize bir sebep olan ve hapis arkadaþlarýmýn bana bir yadigâr ve hâtýra olmak üzere güzel yazýlariyle birkaç nüshasý yazýlan ve elimde bulunan ve Denizli Zabýtasý görüp iliþmeyen ve Afyon polishanesinde bir gece ve buranýn zabýtasýnda da açýk olarak bir gece kalan «Meyve Risalesi» ile «Müdafaaname» yi, her gün endiþeler içinde, bunlarý da elimden almasýn diye saklýyorum. Belki beni taharri edecekler telâþý ile, bu gurbette tanýmadýðým adamlara, bunlarý sakla diyemediðimden çok üzülüyordum.

Ýkincisi: Denizli Mahkemesi hiç iliþmediði ve Eskiþehir Mahkemesi yalnýz bir tek kelimesine iliþip, bir tek harfle cevabýný alan «Ýhtiyarlar Risalesi» ni, Ýstanbullu bir adam, burada, bir adamdan alýp Ýstanbul'a götürmüþ. Her nasýlsa aleyhimdeki bir dinsizin eline geçmiþ. Habbeyi on kubbe yaparak vilâyet zabýtasýný þaþýrtýp: «Kiminle görüþüyorlar, yanýna kimler gidiyor?» diye sýkmaða baþladýlar. Her ne ise, bunlar gibi çok acý nümuneler var... Fakat en mânâsýzý budur ki; beni konuþturmamak için, hizmetimde bir çocukla bir hastalýklý adamdan baþka herkesi ürkütüp, benden kaçýrtmalarýdýr. Ben de derim:

On adamýn benden çekinmeleri yerine; onbinler, belki yüz binler Müslüman, Risale-i Nur'un dersine hiçbir mânie ehemmiyet vermeyerek devam ediyorlar. Hem bu memlekette, hem hariç Âlem-i Ýslâmda çok kuvvetli hakikatlarý ve çok kýymetli faydalarý için tam bir revaç ile intiþar eden Risale-i Nurun binler nüshalarýndan herbiri, benim yerimde benden mükemmel

sh:» (T: 446)

konuþuyor. Benim susmamla, onlar susmaz ve susturulmazlar.

Hem, madem mahkemece isbat edilmiþ ki; yirmi seneden beri siyasetle alâkamý kestiðim ve hiçbir emare aksine zuhur etmediði halde elbette benimle görüþenden tevehhüm etmek pek mânasýzdýr.

* * *

(Kendi Kendime Hasb-ý Hal Nâmýndaki Parçaya Lâhika olarak)

Adliye Vekiliyle ve Risale-i Nur'la Alâkadar

Mahkemelerin Hâkimleriyle Bir Hasb-ý Haldir

Efendiler; siz, ne için sebepsiz bizimle ve Risale-i Nur'la uðraþýyorsunuz? Kat'îyyen size haber veriyorum ki: Ben ve Risale-i Nur, sizinle deðil mübareze, belki sizi düþünmek dahi vazifemizin haricindedir. Çünkü: Risale-i Nur ve hakikî þâkirdleri, elli sene sonra gelen nesl-i âtiye gayet büyük bir hizmet ve onlarý büyük bir vartadan ve millet ve vataný büyük bir tehlikeden kurtarmaða çalýþýyorlar. Þimdi bizimle uðraþanlar, o zaman kabirde elbette toprak oluyorlar. Farz-ý muhal olarak o saadet ve selâmet hizmeti bir mübareze olsa da, kabirde toprak olmaða yüz tutanlarý alâkadar etmemek gerektir.

Evet, hürriyetçilerin ahlâk-ý içtimaîyede ve dinde ve seciye-i millîyede bir derece lâübalilik göstermeleriyle, yirmi-otuz sene sonra; dince, ahlâkça, namusça þimdiki vaziyeti gösterdiði cihetinden; þimdiki vaziyette de, elli sene sonra bu dindar, namuskâr, kahraman seciyeli milletin nesl-i âtisi, seciye-i dinîye ve ahlâk-ý içtimaîye cihetinde, ne þekle girecek elbette anlýyorsunuz. Bin senedenberi bu fedakâr millet, bütün ruh u câniyle Kur'ânýn hizmetinde emsalsiz kahramanlýk gösterdikleri halde, elli sene sonra o parlak mâzisini dehþetli lekedar belki mahvedecek bir kýsým nesl-i âtinin eline elbette Risale-i Nur gibi bir hakikatý verip, o dehþetli sukuttan kurtarmak en büyük bir vazife-i millîye ve vataniye bildiðimizden; bu zamanýn insanlarýný deðil, o zamanýn insanlarýný düþünüyoruz.

sh:» (T: 447)

Evet efendiler! Gerçi Risale-i Nur sýrf âhirete bakar; gayesi Rýza-yý Ýlâhî ve imaný kurtarmak ve þâkirdlerinin ise, kendilerini ve vatandaþlarýný idam-ý ebedîden ve ebedî haps-i münferidden kurtarmaya çalýþmaktýr, fakat, dünyaya ait ikinci derecede gayet ehemmiyetli bir hizmettir; ve bu millet ve vataný anarþilik tehlikesinden ve nesl-i âtinin biçareler kýsmýný dalâlet-i mutlakadan kurtarmaktýr. Çünkü, bir Müslüman baþkasýna benzemez. Dini terkedip Ýslâmiyet seciyesinden çýkan bir Müslim; dalâlet-i mutlakaya düþer, anarþist olur, daha idare edilmez. Evet, eski terbiye-i Ýslâmiyeyi alanlarýn yüzde ellisi meydanda varken ve an'anât-ý milliye ve Ýslâmiyeye karþý yüzde elli lâkaydlýk gösterildiði halde; elli sene sonra, yüzde doksaný nefs-i emmareye tâbi olup millet ve vataný anarþiliðe sevketmek ihtimalinin düþünülmesi ve o belâya karþý bir çare taharrîsi, yirmi sene evvel beni siyasetten ve bu asýrdaki insanlarla uðraþmaktan kat'iyyen menettiði gibi; Risale-i Nuru, hem þâkirdlerini, bu zamana karþý alâkalarýný kesmiþ; hiç onlarla ne mübareze, ne meþguliyet yok.

Madem hakikat budur, adliyelerin, deðil beni ve onlarý itham etmek; belki, Risale-i Nur'u ve þâkirdlerini himaye etmek en birinci vazifeleridir. Çünkü, onlar bu millet ve vatanýn en büyük bir hukukunu muhafaza ettiklerinden, onlarýn karþýsýnda, bu millet ve vatanýn hakikî düþmanlarý Risale-i Nur'a hücum edip, adliyeyi þaþýrtýp, dehþetli bir haksýzlýða ve adaletsizliðe sevkediyorlar. Küçücük iki nümunesini beyan ediyorum.

Ezcümle: Hapisteki arkadaþlarýmdan, selâm kelâmdan ibaret ve Arabî bir risalemin fiatý olan on banknotu, buradaki bir adama gönderip; tâ Isparta'da tâb masrafýný veren o nüshalar sahibine verilsin diye mektubu yüzünden; hem adliye, hem hükûmet bana sýkýntýlar verip; hem vasýta olan adamý taharri etti. Bu sinek kanadý kadar ehemmiyeti olmayan bir âdi mektubu, hem altý ay zarfýnda bir tek âdi muhabereyi bu kadar büyük bir mesele suretine getirmek, elbette adliyenin þerefine, haysiyetine yakýþmaz.

Ýkinci nümune: Benim gibi garip, ihtiyar ve zaif ve beraet etmiþ bir misafire, herkesi, hattâ hizmetçileri resmen propaganda ile ondan ürkütmek, kendini periþan bir vaziyete sokmak bu vilâyetteki hükûmetin hamiyet-i millîyesine yakýþmadýðýndan, sinek kanadý kadar mevhum bir zarara dað gibi ehemmiyet verip aleyhimde resmen propaganda yapmak, «kimin ile görüþüyor ve

sh:» (T: 448)

yanýna kim gidiyor?» diye herkese bir telâþ vermek.. hükûmetin hikmeti ve hâkimiyeti, bu acib hâlete elbette tenezzül etmemek gerektir. Her ne ise, bu iki madde gibi, muttali olanlara hayret veren çok maddeler var...

Efendiler! Dalâlet ve fenalýklar cehaletten gelse, defetmesi kolaydýr. Fakat, fenden, ilimden gelen dalâletin izalesi çok müþküldür. Bu zamanda dalâlet fenden, ilimden geldiði için, ancak onlarý izale etmeye ve nesl-i âtiden o belâya düþen kýsmýný kurtarmaya, karþýlarýnda dayanmaya Risale-i Nur gibi her cihetle mükemmel bir eser lâzýmdýr. Risale-i Nur'un bu kýymette olduðuna delil þudur ki: Yirmi senedenberi, benim þiddetli ve kesretli bulunan muarýzlarým ve þiddetli tokatlarýný yiyen feylesoflarýn hiçbirisi, Risale-i Nur'a karþý çýkmamýþ ve cerhedememiþ ve çýkamaz. Ve dokuz ay, üç adliye ve merkez-i hükûmet ehl-i vukufu, yüz kitaptan ibaret eczalarýnda, bizi mesul edecek bir tek madde bulamamalarýdýr. Ve binler ehl-i dikkat olan Risale-i Nur þâkirdlerine kanaat-ý kat'îyye veren, iþârat-ý Kur'âniyye ve ihbârat-ý gaybiye-i Aleviyye ve Gavsiyyenin, bu asýrda Risale-i Nur'un ehemmiyetine ve makbuliyetine imza basmalarýdýr.

Evet, adliyeler, hukuklarý muhafaz etmek ve haksýzlarý tecavüzden durdurmak, vazifeleri olmak cihetiyle; Risale-i Nur'un yüz risalesi, yirmi senede, yüzbin adamýn saadetlerine hizmet ettiði sâbit olmakla beraber; on senedenberi, iki mahkeme ve merkez-i hükûmet ve birkaç vilâyetin zabýtalarý ve Denizli Mahkemesi münasebetiyle dokuz ay bütün mahrem ve gayr-i mahrem evraklarýmýzda ve risalelerde millete ve vatana bir zararlý maddeyi ve mucib-i ceza bir yanlýþ görmediðinden, elbette Risale-i Nur'un bu vatanda gayet küllî ve büyük hukuku var. Bu küllî ve çok ehemmiyetli hukuku nazara almayýp, âdi evraklar gibi müsadere ederek, millete ve takviye-i imana muhtaç biçarelere pek büyük bir haksýzlýðý nazara almamak ve âdi bir adamýn cüz'î ve küçük bir hakkýný ehemmiyetle nazara almak; adliyenin mahiyetine ve adaletin hakikatýna hiçbir cihetle yakýþmaz, diye size hatýrlatýyoruz.

Doktor Duzi'nin vesair zýndýklarýn eserlerine iliþmemek, Risale-i Nur'a iliþmek, gazab-ý Ýlâhînin celbine bir vesile olabilir diye korkuyoruz. Cenab-ý Hak, size insaf ve merhamet ve bize de sabýr ve tahammül ihsan eylesin. Âmin...

Gayr-i resmî, fakat tecrid-i mutlakda

SAÝD NURSÎ

sh:» (T: 449)

(Bu istida, üç makamata gönderilmiþtir. Oradaki kardeþlerime bir

me'haz olmak için gönderildi.)

Yirmi senedenberi sabredip sükût eden bir mazlumun þekvasýný dinlemenizi istiyorum! Hürriyetin en geniþ suretini veren Cumhuriyet hükûmetinde herbir hürriyetten menedilmekle beraber, düþmanlarým, benim aleyhime her cihetle serbest olarak beni eziyorlar. Hürriyet-i vicdan ve hürriyet-i fikr-i ilmiyeyi temin eden Cumhuriyet Hükûmeti ya beni tam himaye edip, garazkâr, evhamlý düþmanlarýmý sustursun veyahut bana, düþmanlarým gibi hürriyet-i kalem verip, müdafaatýma yasak demesin. Çünkü, resmen, perde altýnda her muharebeden men'im için postahanelere gizli emir verilmiþ. Su ve ekmeðimi getiren bir tek çocuktan baþka kimse ile beni görüþtürmemek için tenbihat verildiði bir zamanda, eskidenberi benim muarrýzlarým fýrsat bulup, tam mahkeme-i temyizin beraetimizi tasdik ederek, mahkemedeki ehl-i vukufun tahsin ettikleri kitaplarýmý almayý beklerken, o düþmanlarým, hiç münasebetim olmayan bir iki mahrem risalelerimi verdirip, sonra meslekçe benim aleyhimde bir iki ehl-i vukufun eline geçirip, aleyhimde fena bir rapor hazýrladýklarýný iþittim. Daha sabýr ve tahammülüm kalmadý. Ben hükûmet-i cumhuriyenin bütün erkânlarýna, belki dünyaya ilân ediyorum ki:

Kur'an-ý Hakîmin sýrr-ý hakikatiyle ve i'cazýnýn týlsýmiyle, benim ve Risale-i Nurun programýmýz ve mesleðimiz ve bilfiil semeresini gördüðümüz ve çalýþtýðýmýz ve gaye-i hareketimiz ve hedefimiz, ölümün îdam-ý ebedisinden îman-ý tahkiki ile biçareleri kurtarmak ve bu mübarek milleti de her nevi anarþilikten muhafaza etmektir.

Ýþte Risale-i Nur, üç ehl-i vukuf hey'etinin ve üç mahkemenin incelemesinden geçtiði halde, bu iki vazife-i kudsîyeden baþka, kasdî olarak dünyaya, idareye, asayiþe dokunacak ciheti olamadýðýna, yirmi senelik hayatým ve yüzotuz Risale-i Nur meydanda cerhedilmez bir hüccettir.

Evet, mahkemece dâvâ ettiðim ve benimle münasebettar bütün dostlarýmýn tasdiki altýnda, yirmi senedenberi hiç müracaat etmeyen ve on senedenberi hükûmetin erkânlarýný -birkaçý müstesna olarak- bilmeyen ve dört senedenberi dünya harbinden ve hâdisatýndan hiç haber almayan ve merak etmeyen bu biçare maz-

sh:» (T: 450)

lum Said, hiç imkâný var mý ki, ehl-i siyasetle uðraþsýn ve idareye iliþsin ve asayiþin ihlâline meyli bulunsun... Eðer zerre miktar bulunsaydý; «Karþýmda kimler var, dünyada neler oluyor, bana kim yardým edecek?» diye soruþturacaktý, merak edecekti, karýþacaktý, hilelerle büyüklere hulûl edecekti. En elîm cüz'î bir hâdise þudur ki:

«Bir tecrid-i mutlak içinde her muhabereden kesilmiþ vaziyetimden kurtulmak için hapse girmeye bir bahane bulunuz ki; beni hapse alsýnlar, bu azâbdan kurtulayým» diye bazý dostlarýma bir gizli mektub elden göndermiþtim. Tâ, benim hayatýmýn sermayesi ve neticesi ve gayet ziynetli bir surette tezyin edilmiþ Risale-i Nur'dan, Denizli'de mahkemede bulunan kitablarýma yakýn olayým ve teslim almaya çalýþayým. Maatteessüf, aleyhime olan oradaki ehl-i vukuftan bir tek adam beni müdafaa ederken, o dahi mektubumu görüp, hapse girmem için aleyhime hüküm vermeye mecbur olmuþ.

Beni hapislere sokan muarýzlarýmýn bir bahaneleri de -o mahkemede ondan beraet kazandýðým- «Tarikatçýlýk» týr. Halbuki, Risale-i Nur'da daima dâvâ edip demiþim: «Zaman tarikat zamaný deðil, belki imaný kurtarmak zamanýdýr. Tarikatsýz cennete gidenler çoktur, imansýz cennete giden yoktur» diye bütün kuvvetimizle imana çalýþmýþýz. Ben hocayým, þeyh deðilim. Dünyada bir hanem yok ki... Nerede tekkem olacak?... Bu yirmi sene zarfýnda, bir tek adam yok ki; çýksýn desin: «Bana tarikat dersi vermiþ» ve mahkemeler ve zabýtalar bulmamýþlar. Yalnýz eskiden yazdýðým tarikatlarýn hakikatlarýný ilmen beyan eden "Telvihat Risalesi" var ki, bir ders-i hakikattýr ve yüksek bir ders-i ilmîdir, tarikat dersi deðildir. Hürriyet-i vicdaný esas tutan hükûmet-i cumhuriyetinin, elbette bu milletin milyarlar ecdadýnýn ruhlarý baðlandýðý bir hakikata ve onun yolunda dünyaya meydan okuduklarý.. ve iman-ý tahkikîyi galibane felsefeye karþý isbat eden bir eseri ve hâdimlerini himaye etmek, ehemmiyetli bir vazifesidir. Yoksa o zaif hâdimin ellerini baðlayýp, binler düþmanlarýný ona saldýrtmaya, hiçbir vecihle o cumhuriyetin düstûrlarý müsaade etmez...

Cumhuriyet beni dinleyecek diye þekvamý yazdým. Evet حَسْبُنَا اللَّهُ وَنِعْمَ الْوَكِيلُ derim.

sh:» (T: 451)

بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ . السَّلاَمُ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ

Aziz Sýddýk Kardeþlerim,

(Hem mânevi, hem maddî bir kaç cihette sorulan bir suale mecburiyet tahtýnda bir cevabdýr)

Sual: Neden, ne dahilde, ne hariçte bulunan cereyanlara ve bilhassa siyasetli cemaatlere hiçbir alâka peyda etmiyorsun? Ve Risale-i Nur ve þâkirdlerini mümkün olduðu kadar o cereyanlara temastan menediyorsun?... Halbuki, eðer temas etsen ve alâkadar olsan, birden binler adam Risale-i Nur dairesine girip, parlak hakikatlarýný neþredeceklerdi; hem bu kadar sebebsiz sýkýntýlara hedef olmayacaktýn.

Elcevab: Bu alâkasýzlýk ve içtinabýn en ehemmiyetli sebebi, mesleðimizin esasý olan «Ýhlâs» bizi menediyor. Çünkü: Bu gaflet zamanýnda, hususan tarafgirane mefkûreler sahibi, herþeyi kendi mesleðine âlet ederek, hattâ dinini ve uhrevî harekâtýný da, o dünyevî mesleðe bir nevi âlet hükmüne getiriyor. Halbuki, hakaik-ý îmaniye ve hizmet-i nuriye-i kudsiye, kâinatta hiçbir þeye âlet olamaz. Rýza-yý Ýlâhi'den baþka bir gayesi olamaz. Halbuki þimdiki cereyanlarýn tarafgirane çarpýþmalarý hengâmýnda bu sýrr-ý ihlâsý muhafaza etmek, dinini dünyaya âlet etmemek müþkülleþmiþ. En iyi çare, cereyanlarýn kuvveti yerine, inayet ve tevfik-i Ýlâhiyyeye dayanmaktýr.

Ýçtinabýmýzýn çok sebeblerinden bir sebebi de; Risale-i Nur'un dört esasýndan birisi olan «Þefkat etmek» zulüm ve zarar etmemektir. Çünkü, وَلاَ تَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ اُخْرَى Yâni «Birisinin hatâsiyle, baþkasý veya akrabasý hatâkâr olmaz; cezaya müstahak olmaz.» olan düstur-u irade-i Ýlâhiyyeye karþý, bu zamanda

اِنَّهُ كَانَ ظَلُومًا جَهُولاًsýrriyle þedid bir zulüm ile mukabele eder.

Tarafgirlik hissiyle, bir câninin hâtasiyle deðil yalnýz akrabasýna, belki taraftarlarýna dahi adavat eder. Elinden gelse zulmeder. Elinde hüküm varsa, bir adamýn hatâsiyle bir köye bomba

sh:» (T: 452)

atar. Halbuki bir mâsumun hakký, yüz câni için feda edilmez; onlarýn yüzünden ona zulmedilmez. Þimdiki vaziyet, yüz mâsumu birkaç câni için zararlara sokar. Meselâ: Hatâlý bir adama müteallik, biçare ihtiyar valide ve pederi ve mâsum çoluk çocuklarý ezmek, periþan etmek, tarafgirane adavet etmek, þefkatin esasýna zýttýr. Müslümanlar içinde tarafgirane cereyanlar yüzünden, böyle mâsumlar zulümden kurtulamýyorlar. Hususan ihtilâle sebebiyet veren vaziyetler, bütün bütün zulmü daðýtýr, geniþletir. Cihad, dinî de olsa, kâfirlerin çoluk çocuklarýnýn vaziyetleri aynýdýr. Ganimet olabilir; Müslümanlar, onlarý kendi mülküne dahil edebilir. Fakat Ýslâm dairesinde birisi dinsiz olsa, çoluk çocuðuna hiçbir cihetle temellük edilmez; hukukuna müdahele edilmez. Çünkü o mâsumlar, Ýslâmiyet rabýtasiyle dinsiz pederine deðil, belki Ýslâmiyetle ve cemaat-i Ýslâmiye ile baðlýdýr. Fakat, kâfirin çocuklarý, gerçi ehl-i necattýrlar; fakat hukukta, hayatta pederlerine tâbi ve alâkadar olmasýndan, cihad darbesinde o mâsumlar memlûk ve esir olabilirler.

Umum kardeþlerime birer birer selâm ve kârý binler olan Leyle-i Mi'racýnýzý tebrik ederim. Merhum Hacý Ýbrahim'in, Re'fet bey gibi müteallikatlarýna benim tarafýmdan tâziye edip, deyiniz ki: «O merhum, Risale-i Nur Talebeleri dairesi içindedir; daima onlara olan dualara mazhardýr. Biz de hususî ona dua ederiz.»

SAÝD NURSÎ

* * *

بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ . السَّلاَمُ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ

Aziz Sýddýk Kardeþlerim,

(Bir suale mecburi cevabýn tetimmesidir)

Bu yaz mevsimi, gaflet zamaný ve derd-i maiþet meþgalesi hengâmý ve Þuhur-u Selâsenin çok sevablý ibadet vakti ve zemin yüzündeki fýrtýnalarýn silâhla deðil, diplomatlýkla çarpýþmalarý zamaný olduðu cihetle; gayet kuvvetli bir metanet ve vazife-i nuriye-i kudsiyyede bir sebat olmazsa, Risale-i Nurun hizmeti zararýna bir atâlet, bir fütûr ve tevakkuf baþlar.

sh:» (T: 453)

Aziz kardeþlerim, siz kat'î biliniz ki: Risale-i Nur ve þâkirdlerinin meþgul olduklarý vazife, rû-yi zemindeki bütün muazzam mesailden daha büyüktür. Onun için; dünyevî merak-âver mes'elelere bakýp, vazife-i bakiyenizde fütur getirmeyiniz. Meyvenin Dördüncü Mes'elesini çok defa okuyunuz, kuvve-i mâneviyeniz kýrýlmasýn.

Evet, ehl-i dünyanýn bütün muazzam mes'eleleri; fâni hayatta zalimane olan düstur-u cidal dairesinde; gaddarane, merhametsiz ve mukaddesat-ý dinîyeyi dünyaya feda etmek cihetiyle, kader-i Ýlâhî, onlarýn o cinayetleri içinde, onlara bir mânevî cehennem veriyor. Risale-i Nur ve þâkirdlerinin çalýþtýklarý ve vazifedar olduklarý; fâni hayata bedel, bâki hayata perde olan ölümü ve hayat-ý dünyeviyenin perestiþkârlarýna gayet dehþetli ecel cellâdýnýn, hayat-ý ebediyeye birer perde ve ehl-i imanýn saadet-i ebediyyelerine birer vesile olduðunu, iki kere iki dört eder derecesinde kat'î isbat etmektedir. Þimdiye kadar o hakikatý göstermiþiz.

Elhasýl: Ehl-i dalâlet, muvakkat hayata karþý mücadele ediyorlar. Bizler, ölüme karþý nur-u Kur'an ile cidalde, onlarýn en büyük mes'elesi -muvakkat olduðu için-, bizim mes'elemizin en küçüðüne -bekaya baktýðý için- mukabil gelmiyor. Madem onlar divanelikleriyle bizim muazzam mes'elelerimize tenezzül edip karýþmýyorlar; biz, neden kudsi vazifemizin zararýna onlarýn küçük mes'elelerini merakla takip ediyoruz?... Bu Âyet لاَيَضُرُّ كُمْ مَنْ ضَلَّ اِذَااهْتَدَيْتُمْ ve usul-i islâmiyetin ehemmiyetli bir düsturu olan الرَّاضِى بِالضَّرَرِ لاَيُنْظَرُ لَهُ yani «Baþkasýnýn dalaleti sizin hidayetinize zarar etmez. Sizler luzumsuz, onlarýn dalâletleriyle meþgul olmayasýnýz...» Düsturun mânâsý: «Zarara kendi râzý olanýn lehinde bakýlmaz. Ona þefkat edip acýnmaz.» Madem bu Âyet, bu düstur, bizi zarara bilerek razý olanlara acýmaktan menediyor; biz de bütün kuvvetimiz ve merakýmýzla, vaktimizi kudsî vazifeye hasretmeliyiz. Onun hâricindekileri mâlâyâni bilip, vaktimizi zayi etmemeliyiz. Çünki elimizde nur var; topuz yoktur. Biz tecavüz edemeyiz. Bize tecavüz edilse, nur gösteririz. Vaziyetimiz bir nevi nûranî müdafaadýr.

sh:» (T: 454)

Bu tetimmenin yazýlmasýnýn sebeblerinden birisi:

Risale-i Nurun bir talebesini tecrübe ettim. Acaba bu heyecan, þimdiki siyasete karþý ne fikirdedir diye, Boðazlar hakkýnda boþboðazlýðý münasebetiyle bir iki þey sordum. Baktým, alâkadarâne ve bilerek cevab verdi. Kalben, yazýk dedim. Bu vazife-i nuriyede zararý olacak. Sonra þiddetle ikâz ettim.

اَعُوذُ بِالَّلهِ مِنَ الشَّيْطَانِ وَالسِّيَاسَةِ bir düsturumuz vardýr. Eðer insanlara acýyorsan, geçmiþ düstur onlara merhamete liyakatini selbediyor. Cennet adamlar istediði gibi, Cehennem de adam ister.

(Beþinci Þua'ýn yine kýsmen verdiði haberler tezahür ediyor.)

SAÝD NURSÎ

* * *

Aziz Sýddýk Kardeþlerim,

..........................................................................

Hem, bunu kat'iyyen ilân ediyorum ki: Risale-i Nur, Kur'anýn malýdýr. Benim ne haddim var ki, sahib olayým; ta ki, kusurlarým ona sirayet etsin. Belki, o Nurun kusurlu bir hâdimi ve o elmas mücevherat dükkânýnýn bir dellâlýyým. Benim karma karýþýk vaziyetim ona sirayet edemez, ona dokunamaz. Zaten Risale-i Nurun bize verdiði ders de, hakikat-ý ihlâs ve terk-i enaniyet ve dâima kendini kusurlu bilmek ve hodfüruþluk etmemektir. Kendimizi deðil, Risale-i Nurun þahs-ý mânevisini ehl-i îmana gösteriyoruz. Bizler, kusurumuzu görene ve bize bildirene, fakat hakikat olmak þartiyle, minettar oluyoruz; Allah râzý olsun deriz. Boynumuzda bir akreb bulunsa, ýsýrmadan atýlsa nasýl memnun oluruz. Kusurumuzu, -fakat garaz ve inad olmamak þartiyle ve bid'alara ve dalâlete yardým etmemek kaydiyle kabul edip minnettar oluyoruz.

Aziz kardeþlerim; Müdâfaâtýmda onlara cevaben demiþim ki: «Onlar, bana âit deðil. Ve o kerametlere sahib olmak benim haddim deðil; belki Kur'anýn mu'cize-i mâneviyesinin tereþþuhatý ve

sh:» (T: 455)

lem'alarýdýr. Hakiki bir tefsiri olan Risale-i Nurda, kerametler þeklini alarak, þâkirdlerinin kuvve-i mâneviyelerini takviye etmek için, ikrâmât-ý Ýlâhiyye nev'indendir. Ýkramýn izharý, bir þükürdür; câizdir; hem makbûldür.»

Þimdi, ehemmiyetli bir sebebe binâen, bu cevabý bir parça izah edeceðim ve «Ne için izhar ediyorum.. ve ne için bu noktada bu kadar tahþidat yapýyorum...» diye sual edildi.

Elcevap: Risale-i Nurun hizmet-i îmaniyede bu zamanda binler tahribatçýlara mukabil yüzbinler tâmiratçýsý bulunmak lâzým gelirken; hem, benimle lâakal yüzer kâtip ve yardýmcý bulunmasýna ihtiyaç varken; deðil çekinmek ve temas etmemek, belki, millet ve ehl-i idârenin, takdir ile ve teþvik ile yardým ve temas etmesi zaruri iken; ve o hizmet-i îmaniye hayât-ý bâkiyeye baktýðý için, hayât-ý fâniyenin meþgalelerine ve fâidelerine tercih etmek ehl-i îmana vâcib iken, kendimi misâl alarak derim ki:

Beni, herþeyden ve temasdan ve yardýmcýlardan menetmekle beraber, aleyhimizde olanlar bütün kuvvetleriyle arkadaþlarýmýn kuvve-i mâneviyelerini kýrmak; ve benden ve Risale-i Nurdan soðutmak; ve benim gibi ihtiyar, hasta, zaif, garib, kimsesiz bir bîçareye, binler adamýn göreceði vazifeyi baþýna yüklemek; ve bu tecrid ve tazyiklerden, maddi bir hastalýk nev'inden, insanlar ile temas ve ihtilâttan çekilmeye mecbur olmak; hem, o derece te'sirli halklarý ürkütmek ki en ziyade merbut görülen bazý dostlarý, bana selâm vermemek, hattâ bazý namazý da terketmek derecesinde ürkütmekle kuvve-i mâneviyeyi kýrmak cihetleriyle ve sebebleriyle, ihtiyarým haricinde, bütün o mânilere karþý Risale-i Nur þâkirdlerinin kuvve-i mâneviyelerinin takviyesine medar ikrâmât-ý Ýlâhiyyeyi beyan ederek, Risale-i Nur etrafýnda mânevi bir tahþidat yaptýrmak ve Risale-i Nur kendi kendine, tekbaþiyle, baþkalarýna muhtaç olmýyarak bir ordu kadar kuvvetli olduðunu göstermek hikmetiyle, bu çeþit þeyler bana yazdýrýlmýþ. Yoksa, hâþâ! Kendimizi satmak ve beðendirmek ve temeddüh etmek, hodfüruþluk etmek ise, Risale-i Nurun ehemmiyetli bir esasý olan ihlâs sýrrýný bozmaktýr. Ýnþâallah, Risale-i Nur kendi kendini hem müdafaa ettiði, hem kýymetini tam gösterdiði gibi; bizi de mânen müdafaa edip, kusurlarýmýzý affettirmeye vesile olacaktýr.

sh:» (T: 456)

Aziz kardeþlerim; Risale-i Nurun zuhurundan kýrk sene evvel geniþ bir hiss-i kablel-vuku', acib bir tarzda; hem bende, hem köyde, hem nahiyemizde tezahür ettiðine þimdi bir ihtar-ý mânevi ile kat'î kanaatým gelmiþ. Þefik ve kardeþim Abdülmecid gibi eski talebelerime bu sýrrý fâþetmek isterdim. Þimdi, Cenab-ý Hak sizlerde çok Abdülmecidleri ve çok Abdurrahmanlarý verdiði için, size beyan ediyorum.

Ben, on yaþýnda iken, büyük bir iftihar, hatta bazan temeddüh suretinde bir haletim vardý. Ýstemediðim halde, pek büyük bir iþ ve büyük bir kahramanlýk tavrýný takýnýyordum. Kendi kendime derdim: «Senin, beþ para kýymetin yok. Bu temeddühkârâne, hususan cesarette çok fazla gösteriþin ne içindir?» Bilmiyordum, hayret içinde idim. Bir iki aydýr, o hayretle cevab verildi ki; Risale-i Nur, kablel-vuku' kendini ihsas ediyordu. Sen, âdi odun parçasý gibi bir çekirdek iken, o firdevs salkýmlarýný bilfiil kendi malýn gibi hiss-i kablel-vuku' ile hissedip hodfüruþluk ederdin. Bizim «Nurs Köyümüz» ise; hem eski talebelerim, hem hemþehrilerim biliyorlar ki; bizim köyümüz, fevkalâde gösteriþ ve cesarette ileri göstermek için temeddühü çok severdiler. Güya büyük bir memleketi fetheder gibi, kahramânâne bir tavýr almak istiyordular. Ben, hem kendime, hem onlara çok hayret ederdim. Þimdi hakiki bir ihtar ile bildim ki: O masum Nurs'lu insanlar (Nurs Karyesi) Risale-i Nurun nuriyle büyük bir iftihar kazanacak; o vilâyetin, nâhiyenin ismini iþitmiyen, Nurs köyünü ehemmiyetli tanýyacak diye bir hiss-i kablel-vuku' ile, o nimet-i Ýlâhiyyeye karþý teþekkürlerini temeddüh suretinde göstermiþler.

................................................................

Sizi, eski talebelerim ve eski arkadaþlarým ve kardeþim Abdülmecid ve Abdurrahmanlar bildiðimden, bu mahrem sýrrý size açtým. Evet, «Ben, yirmidört saat evvel, hassasiyetimle ve a'sâbýmýn rutubetten te'siriyle rahmet ve yaðmurun gelmesini hissettiðim gibi; aynen öyle de, ben ve köyüm ve nahiyem, kýrk dört sene evvel, Risale-i Nurdaki rahmet yaðmurunu bir hiss-i kablelvuku' ile hissetmiþiz» demektir. Umum kardeþlerimize ve hemþirelerimize selâm ve dua ederiz. Dualarýnýzý rica ederiz.

SAÝD NURSÎ

* * *

sh:» (T: 457)

BÜYÜK BÝR MAKAMDA BÝR KUMANDAN VE

EHEMMÝYETLÝ BÝR ZATIN, EHEMMÝYETLÝ

MEKTUBUNA MECBURÝ BÝR CEVAPTIR

بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ . السَّلاَمُ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ

Aziz Sýddýk Kardeþim,

Bilmukabele, biz de Ramazanýnýzý tebrik ediyoruz. Rüyalarýnýz pek çok mübarektirler. Ýnþâallah, Cenab-ý Hak sizi büyük ihsanlara mazhar eyliyecek, diye bir iþarettir. Bence bu zamanda en büyük bir ihsan, bir vazife, îmaný kurtarmaktýr, baþkalarýn imanýna kuvvet verecek bir surette çalýþmakdýr. Sakýn, benlik ve gurura medar þeylerden çekin. Tevazu mahviyet ve terk-i enaniyet, bu zamanda ehl-i hakikata lâzým ve elzemdir. Çünki, bu asýrda en büyük tehlike benlikten ve hodfüruþluktan ileri geldiðinden; ehl-i hak ve hakikat, mahviyetkârane dâima kusurunu görmek ve nefsini itham etmek gerektir. Sizin gibi, aðýr þerait içinde kahramancasýna îmanýný ve ubudiyetini muhafaza etmesi, büyük bir makamdýr. Senin rü'yalarýnýn bir tâbiri de, bu noktadan seni tebþir etmektir. Risale-i Nur eczalarýnda tarikat hakikatýna dair «Telvihat-ý Tis'a» nâmýndaki risaleyi elde edip bakýnýz. Hem, zâtýnýz gibi metin ve îmanlý ve hakikatlý zâtlar Risale-i Nur dairesine giriniz. Çünki; bu asýrda Risale-i Nur, bütün tehâcümâta karþý maðlub olmadý. En muannid düþmanlarýna da, serbestiyetini resmen teslim ettirdi. Hattâ iki senedenberi büyük makamâtlar ve adliyeler, tedkikat neticesinde, Risale-i Nurun serbestiyetini tasdik ve mahrem ve gayr-i mahrem bütün eczalarýný sahiplerine teslime karar verdiler. Risale-i Nurun mesleði, sâir tarikatlar, meslekler gibi maðlûb olmýyarak belki galebe ederek pek çok muannidleri îmana getirmesi, pek çok hâdisatýn þehadetiyle, bu asýrda bir mu'cize-i ma'neviye-i Kur'âniye olduðunu isbat eder. O dâirenin haricinde, ekseriyetle bu memlekette ve hususi ve cüz'i ve yalnýz þahsi hizmet, veya maðlûbane perde altýnda veya bid'alara müsamaha suretinde veya te'vilât ile bir nevi tahrifat içinde hizmet-i diniye tam olmaz diye, hâdisat bize kanaat vermiþ.

sh:» (T: 458)

Mâdem sizde büyük bir himmet ve kuvvetli bir îman var; tam bir ihlâs ve tam bir mahviyetle, sebatkârâne Risale-i Nura þâkird ol. Tâ binler, belki yüzbinler þâkirdlerin þirket-i mâneviye-i uhreviyelerine hissedar ol. Tâ senin hayýrlarýn, iyiliklerin cüz'iyetten çýkýp küllileþsin; Âhirette tam kârlý bir ticaret olsun.

SAÝD NURSÎ

* * *

بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ وَاِنْ مِنْ شَىْءٍ اِلاَّ يُسَبِّحُ بِحَمْدِهِ

السَّلاَمُ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ

Çok mübarek, çok kýymetdar, çok sevgili Üstadýmýz Hazretleri;

Elhamdülillâh, bu sene Ispartadaki talebelerinizi dünyevî meþaðil daha çok gaflete sokmadý. Hizmet-i Nuriyedeki gayretlerimiz ciddî bir surette devam ediyor. Herbirimizin kalblerimizdeki Nura karþý incizab, sîmalarýmýzda okunuyor. Sanki bu talebelerinizin kalbleri sevinçle doludur. Evet sevgili Üstadýmýz, bütün talebeleriniz hep birden diyorlar: Liyakatsizliðimiz, hiçliðimiz ile beraber sâfiyane istihdam edildiðimiz bu hizmet-i Nuriyede bedi bir Üstada hem talebe, hem kâtib, hem muhatab, hem nâþir hem mücâhid, hem halka nâsih, hem Hakka âbid olmak gibi cihandeðer güzelliklerin hepsini birden bize veren Hazret-i Allaha ne kadar þükretsek azdýr. Ve bu yapmak istediðimiz þükürler dahi, Hâlýkýmýzýn fazlý ile kalbimize gelen bir ihsan olduðunu tahattur eden biz talebelerinizin kalblerini sürur ve sevinç dolduruyor. Masum Nurs'lularýn Üstadýmýzýn küçüklüðünde geçirdikleri hayatýn müteþekkirane bir tarzý, hal ve etvarýmýzda okunuyor. Hudutsuz þükürler, nihayetsiz senalar olsun o Zât-ý Zülcelâle ki; bizleri cehl-i mutlak derelerinden, isyan ve küfran bataklýklarýndan lütuf ve keremiyle çýkarýp, gözleri kamaþtýran en parlak bir nura talebe etmiþtir.

Eðer sevgili Üstadýmýz «Ýkitran» tâbir edilen iki nimetin beraber geldiðini daha evvelden bize izah etmeseydi, çok minnettarlýklarýmýzý kalblerimize tercüman olan kalemlerimizden okuyacaklardý.

sh:» (T: 459)

Evet sevgili Üstadýmýz; biz kendimize bakýyoruz, Risale-i Nura muhatab olamýyoruz. Buna raðmen, ihtiyaç þiddetlendikçe, Hâlýk-ý Rahîmin merhametli tecellilerini müþahede ediyoruz. Kalb-i Üstad; parlak bir âyine, bir mazhar, bir ma'kes; lisan-ý Üstad; âli bir mübellið, bir muallim, bir mürþid; hâl-i Üstad; tecessüm etmiþ en güzel bir örnek, bir nümune, bir misâl oluyor. Tevâif-i beþerin ihtiyaçlarý yazýlýyor, gösteriliyor. Ýþte yedi senedenberi ateþ püsküren zâlim beþerin hâli, bugün daha çok ýzdýraplý bir hale girmiþ bulunuyor. Her bir zîidrak, acaba yarýn ne olacak düþüncesiyle kulaklarýný radyolarýn aðýzlarýna koymuþlar, mütehayyir duruyorlar. Þarkta Japonlarýn maðlûb olmasiyle, dünyanýn salâh-ý selâmete ve emn ü emâna kavuþmasý beklenirken; Deccalâne bir hareket Þimalde kendini gösterdiði görülüyor. Þu vaziyet; herkesi heyecana, endiþeye sevkediyor. Ýstikbâlin zulmetlerine gittiði zanniyle, merakla radyolarý takibe koþturuyor. Lillâhilhamd Risale-i Nur, âli beyanatý ile ruhlarýmýzý teskin ediyor. Hakiki dersleriyle kalblerimizi tatmin ediyor. Ýþte, bu günde meydana çýkan bu dehþetli cereyaný, ancak ve ancak Hýristiyanlýk âleminin müslümanlýkla ittihadý; yani Ýncil, Kur'an ile ittihad ederek ve Kur'ana tâbi olmasý neticesi elde edilecek semavî bir kuvvetle maðlûb edileceði iþ'ar buyuruluyor ki, Hazret-i Ýsa Aleyhisselâmýn da vüruduna intizar etmek zamanýnýn geldiðini mânâ-yý iþârî ile ihtar ediyor. Mesmuata göre; bu günkü Amerika, aktâr-ý âleme tedkikat için gönderdiði dört hey'etten birisini, bu günkü beþeriyetin saadetini te'min edecek sâlim bir din taharrisine me'mur etmiþtir. Bu ise, müceddidliðini mahkeme lisaniyle her tarafa ilân eden Risale-i Nur, bu muzdarip, periþan beþeriyetin en büyük bir saadeti olacaðýna îmanýmýz pek kuvvetlidir.

Sevgili Üstadýmýz baþýmýzda ve en âli hakikatlarý taþýyan ve Kur'anýn en yüksek ve mübarek tefsiri bulunan Risale-i Nur elimizde oldukça, sevinçlerimiz hudutsuz, hududa alýnmaz.

Ýþte bu hakikatlarýn her bir cüz'ü, sâha-i faaliyete çýksa, her tarafta merakla, zevkle kendini okutturuyor. Buna bâriz deliller pek çok var. Hususiyle, inkâr-ý haþr mefkûresini maðlûb eden «Onuncu Söz» matbu nüshalarý; ve bilhassa gizli tabedildiði halde kendini serbest okutan ve takviye-i îmanda pek yüksek harikalarý taþýyan «Âyetül-Kübra» risaleleri; ve inkâr-ý Ulûhiyyet mefkûresini zîr ü zeber eden Külliyat-ý Nur «Hüccetül-Bâliða» ve «Meyve»

sh:» (T: 460)

gibi eczalarý meydanda... Ýnþâallah, Kur'anýn etrafýna çevrilmek istenilen îmansýzlýðýn emansýz sûr'unu, Risale-i Nur temelinden kaldýracak; îmansýzlýðýn emansýz ateþini söndürüp, âb-ý hayat bahþeden þarâb-ý kevserini, bütün dünyaya emanlý îman vermekle içirecektir.

اَلْبَاقِى هُوَ الْبَاقِى

Talebeniz

HÜSREV

* * *

بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ

السَّلاَمُ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ اَبَدًا دَائِمًا

Aziz Sýddýk Kardeþlerim,

Sizin, bayramlarýnýzý tekrar betekrar tebrik ediyoruz. Gayet ehemmiyetliiki mes'eleyi ;sizlere zekâvetinizeitimaden , Risale-i Nurda müteferrikan parçalarý bulunmalarýna binaen, gayet muhtasar konuþacaðým.

Birincisi:Risale-i Nurun hakiki ve hakikatli bir þâkirdi bulunan ve Kur'an-ý Mu'cizül-Beyanýn kâtibi bu defa yazdýðý mektupda, haddimden bin derece ziyade hüsn-ü zanýna istinaden, bir hakikat soruyor. Risale-i Nurun þahs-ý mânevisinin gayet ehemmiyetli ve kudsi vazifesini; ve hilâfet-i nübüvvetin de gayet ulvi vazifelerinden bir vazifesini benim âdi þahsýmda, Üstadý noktasýndan bir cilvesini gördüðünden, bana o hilâfet-i mâneviyenin bir mazharý nazariyle bakmak istiyor.

Evvelâ: Bâki bir hakikat, fâni þahsiyetler üstüne bina edilmez. Edilse, hakikata zulümdür. Her cihetle kemâlde ve devamda bulunan bir vazife, çürümeye ve çürütülmeye maruz ve mübtelâ þahsiyetlerle baðlanmaz; baðlansa, vazifeye ehemmiyetli zarardýr.

Sâniyen: Risale-i Nurun tezahürü, yalnýz tercümanýn fikriyle veyahud onun ihtiyac-ý mânevi lisaniyle Kur'andan gelmiþ yalnýz o tercümanýn istidadýna bakan feyizler deðil; belki o tercümanýn muhatablarý ve ders-i Kur'anda arkadaþlarý olan hâlis ve metin ve sâdýk zâtlarýn o feyizleri ruhen istemeleri, ve kabûl ve tasdik ve tatbik etmeleri gibi çok cihetlerle o tercümanýn istidadýndan

sh:» (T: 461)

çok ziyade o Nurlarýn zuhuruna medar olduklarý gibi, Risale-i Nurun ve þâkirdlerinin þahs-ý mânevisinin hakikatýný onlar teþkil ediyorlar. Tercümanýnýn da içinde bir hissesi var. Eðer ihlâssýzlýkla bozmazsa bir takaddüm þerefi bulunabilir.

Sâlisen: Bu zaman, cemaat zamanýdýr. Ferdî þahýslarýn dehasý, ne kadar harika da olsalar, cemaatýn þahs-ý mânevisinden gelen dehasýna karþý maðlûb düþebilir. Onun için, o mübarek kardeþimin yazdýðý gibi, Âlem-i Ýslâmý bir cihette tenvir edecek ve kudsi bir dehanýn nurlarý olan bir vazife-i îmaniye; biçâre, zaif, maðlûb, hadsiz düþmanlarý ve onu ihanetle, hakaretle çürütmeye çalýþan muannid hasýmlarý bulunan bir þahsa yüklenmez. Yüklense, o kusurlu þahýs ihanet darbeleriyle düþmanlarý tarafýndan sarsýlsa, o yük düþer, daðýlýr.

Râbian: Eski zamandanberi çok zâtlar, üstadýný veya mürþidini veya muallimini veya reisini kýymet-i þahsiyelerinden çok ziyade hüsn-ü zan etmeleri, dersinden ve irþadýndan istifadeye vesile olmasý noktasýnda o pek fazla hüsn-ü zanlar bir derece kabul edilmiþ. Hilâf-ý vâkýadýr diye tenkid edilmezdi. Fakat þimdi, Risale-i Nur þâkirdlerine lâyýk bir üstada muvafýk ulvi mertebe ve fazileti, bîçare, kusurlu bu þahsýmda kabûl ettikleri sebebiyle gayret ve þevkleriyle çalýþmalarý, bu noktada haddimden ziyade hüsn-ü zanlarý kabûl edebilir. Fakat, Risale-i Nurun þahs-ý mânevisinin malý olarak elimde bulunuyor diye bilmek gerektir. Fakat, baþda zýndýklar ve ehl-i dalâlet ve ehl-i siyaset ve ehl-i gaflet, hatta sâfi kalb ehl-i diyanet þahsa fazla ehemmiyet verdikleri cihetinde haksýzlar, o þahsý çürütmekle hakikatlara darbe vurmak; ve o Nurlara, benim gibi bir biçareyi mâden zannederek; bütün kuvvetleriyle beni çürütüp, o nurlarý söndürmeye ve sâfi kalbleri de inandýrmaya çalýþýyorlar. Ezcümle, Ýkinci Mes'elede bir hâdise bu hakikatý gösteriyor.

Ýkinci Mes'ele: Bayramýn ikinci gününde, teneffüs için kýrlara çýktýðým zaman, ehemmiyetli bir me'mur tarafýndan beþ vecihle kanunsuz bir taarruza maruz kaldým. Cenab-ý Hak, rahmet ve keremiyle, belime, baþýma yüklenen Risale-i Nur eczalarýný; ve ruhuma ve kalbime yüklenen þâkirdlerinin haysiyet ve izzet ve rahatlarýný muhafaza için, fevkalâde bir tahammül ve sabýr ihsan eyledi. Yoksa, bir plân neticesinde beni hiddete getirip, Risale-i Nurun, bahusus Âyetül-Kübranýn fütuhatýna karþý bir perde çekmek

sh:» (T: 462)

olduðu tahakkuk etti. Sakýn, sakýn hiç kederlenmeyiniz, merak etmeyiniz, hem telâþ etmeyiniz, hem bana acýmayýnýz. Þeksiz þüphesiz inayet-i Ýlâhiyye perde altýnda bizi muhafaza etmekle عَسَى اَنْ تَكْرَهُوا شَيْئاً وَهُوَ خَيْرٌ لَكُمْ Âyetine mazhar etsin. Onlarýn, o plânlarý da yine akîm kaldý. Fakat bu vilâyetde, doðrudan doðruya büyük bir makamdan kuvvet alýp þahsýmla uðraþanlar var. Eðer mümkün olsa, buranýn havasiyle hiç imtizaç edemediðim cihetini vesile edip, münasip bir yere naklime, Denizli mahkemesini ve Ankara Temyiz Mahkemelerini vasýta yapýp çalýþmak lâzým geliyor. Ben kendim yapamadýðým için, benden, bana daha ziyade alâkadar Denizli dostlarý teþebbüs etseler iyi olur. Hiç olmazsa oranýn hapsine, bir daha bahane ile beni alsýnlar.

SAÝD NURSÎ

* * *

بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ

Aziz Sýddýk Sebatkâr Muhlis Kardeþlerim,

Hem maddî hem mânevi; hem nefsim, hem benimle temas edenler gayet ehemmiyetli benden sual ediyorlar ki: «Neden herkese muhalif olarak -hiç kimsenin yapmadýðý gibi- sana yardým edecek çok ehemmiyetli kuvvetlere bakmýyorsun? Ýstiðna gösteriyorsun? Ve herkes, müþtak ve tâlibolduðu ve Risale-i Nurun intiþarýna, fütuhatýna çok hizmet edeceðine o Risale-i Nur Þâkirdlerinin haslarý müttefik olduklarý ve senden kabul ettikleri büyük makamlarý kabul etmiyorsun? Þiddetle çekiniyorsun?»

Elcevap: Bu zamanda ehl-i îman öyle bir hakikata muhtaçtýrlar ki; kâinatta hiçbir þeye âlet ve tâbi ve basamak olamaz; ve hiçbir garaz ve maksad onu kirletemez; ve hiçbir þüphe ve felsefe onu maðlûp edemez bir tarzda îman hakikatlarýný ders versin. Umum ehl-i Ýmanýn bin senedenberi teraküm etmiþ dalâletlerin hücumuna karþý imanlarý muhafaza edilsin.

Ýþte bu nokta içindir ki, dâhilî ve hâricî yardýmcýlara ve ehemmiyetli kuvvetlerine, Risale-i Nur ehemmiyet vermiyor onlarý arayýp tâbi olmuyor.. tâ âvam-ý ehl-i îmanýn nazarýnda,

sh:» (T: 463)

hayat-ý dünyeviyenin bâzý gayelerine basamak olmasýn; ve doðrudan doðruya hayat-ý bâkiyeden baþka hiçbir þeye âlet olmadýðýndan, fevkalâde kuvveti ve hakikatý, hücum eden þüpheleri ve tereddütleri izale eylesin.

Amma, mânevî ve makbul ve zararsýz ve bütün ehl-i hakikatýn istedikleri nurânî makamlar ve uhrevî rütbelerden, hâlis kardeþlerimizden hüsn-ü zanla verilen ve ihlâsýnýza zarar gelmediði halde eðer kabul etsen, reddedilmiyecek derecede senedler, hüccetler bulunduðu halde; sen, deðil tevazu ve mahviyetle, belki þiddet ve hiddetle ve o makamý sana veren kardeþlerinin hatýrýný kýrmakla o rütbelerden ve makamlardan kaçýyorsun?

Elcevap: Nasýlki ehl-i hamiyet bir insan, dostlarýn hayatýný kurtarmak için kendini feda eder; öyle de, ehl-i îmanýn hayat-ý ebediyelerini tehlikeli düþmanlardan muhafaza etmek için, lüzum olsa (hem lüzum var) kendim, deðil yalnýz lâyýk olmadýðým o makamlarý, belki hakikî hayât-ý ebediyenin makamlarýný dahi feda etmeye, Risale-i Nurdan aldýðým ders-i þefkat cihetiyle feda etmeye, Risale-i Nurdan aldýðým ders-i þefkat cihetiyle terkederim. Evet her vakit, hususan bu zamanda ve bilhassa dalâletten gelen gaflet-i umumiyede; ve siyaset ve felsefenin galebesinde; ve enaniyet ve hofüruþluðun heyecanlý asrýnda büyük makamlar herþeyi kendine tâbi ve basamak yapar. Hattâ dünyevî makamlar için dahi mukaddesatýný âlet yapar. Mânevî makamlar olsa, daha ziyade âlet eder. Umumun nazarýnda kendini muhafaza etmek ve o makamlara kendini yakýþtýrmak için bazý kudsî hizmetlerini ve hakikatlarý basamak ve vesile yapýyor diye itham altýnda kalýp, neþrettiði hakikatlar dahi tereddüdler ile revacý zedelenir. Þahsa, makama fâidesi bir ise, revaçsýzlýkla umuma zararý bindir.

Elhasýl: Hakikat-ý ihlâs benim için þan ü þerefe ve maddî ve manevî rütbelere vesile olabilen þeylerden beni menediyor. Hizmet-i nuriyeye, gerçi büyük zarar olur; fakat, kemiyet keyfiyete nisbeten ehemmiyetsiz olduðundan, hâlis bir hâdim olarak, hakikat-ý ihlâs ile, herþeyin fevkinde hakaik-ý îmaniyeyi on adama ders vermek, büyük bir kutbiyetle binler adamý irþad etmekten daha ehemmiyetli görüyorum. Çünki: O on adam, tam o hakikatý herþeyin fevkinde gördüklerinden sebat edip, o çekirdekler hükmünde olan kalbleri, birer aðaç olabilirler. Fakat o binler adam, dünyadan ve felsefeden gelen þüpheler ve vesveseler ile,

sh:» (T: 464)

o kutbun derslerini, «Hususî makamýndan ve hususî hissiyatýndan geliyor» nazariyle bakýp, maðlûb olarak daðýtýlabilirler diye, hizmetkârlýðý, makamatlara tercih ediyorum. Hattâ bu defa bana; beþ vecihle kanunsuz, bayramda, düþmanlarýmýn plâniyle bana ihânet eden o malûm adama þimdilik bir belâ gelmesin diye telâþ ettim. Çünki, mes'ele þaþaalandýðý için, doðrudan doðruya âvam-ý nas bana makam verip harika bir keramet sayabilirler diye, dedim: «Ya Rabbi, bunu ýslah et veya cezasýný ver. Fakat böyle kerametvâri bir surette olmasýn.» Bu münasebetle bir þeyi beyan edeceðim. Þöyle ki:

Bu defa mahkemeden bana teslim olunan talebelerin mektuplarý içinde, çok imzalar üstünde bulunan bir mektup gördüm; belki lâhikaya girmiþ. Risale-i Nurun Þâkirdlerinin maiþet cihetindeki bereketine ve bazýlarýn tokatlarýna dâirdi. Burada, aynen Kastamonudaki tokat yiyenler gibi þüphe kalmamýþ. Beþ adam, aynen burada da tokat yediler.

SAÝD NURSÎ

* * *

ÝSTANBUL'DA KOMÜNÝST'LER ALEYHÝNDEKÝ

HÂDÝSEYÝ GÖREN RÝSALE-Ý NUR TALEBELERÝNÝN

MEKTUBUNDAN BÝR PARÇA

بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ

Aziz Kardeþlerim,

لَهُ الْحَمْدُ وَالْمِنَّةُ dün, Nurun mânevî bir fütuhatý, bütün azamet ve dehþetiyle Ýstanbul'da görüldü. Küfr-ü mutlaký dünyaya, hususan Âlem-i Ýslâma yerleþtirmek istiyen bir cemiyet ve onlarýn nâþir-i efkârý ve mürevvic-i âmâli olan bir iki gazete matbaasý ve kütüphanesi darmadaðýn edilerek; dinsiz yaptýk, komünist yaptýk zannedilen gençlik ve mekteplilerin aðziyle ve harekâtiyle ve fiilleriyle protesto edildi. Kahrolsun komünistlik diye beddua edildi. Bu cemiyetin, binler lira maddî, milyonlar lira da manevî zararý oldu.

sh:» (T: 465)

Ey Nurcular! Þimdi maddî imkân hasýl olmuyor diye üzülmeyiniz! Nurun fütuhatý geniþ bir sahada devam ediyor. Küllî bir muvaffakýyet hâsýl oluyor. Hâz min fazlý Rabbi.

* * *

بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ

Aziz Sýddýk Kardeþlerim;

Bir kaç aydanberi, aleyhime çevrilen desiseleri meydana çýktý. Hýfz-ý Ýlâhi ile o musibet, yirmiden bire indi. Hâli zamanda camiye gidiyordum. Haberim olmadan, talebeler beni üþütmemek için mahfelde bir kulübecik yapmýþdýlar. Ben de dört-beþ gündür kendi kendime karar verdim, daha gitmiyeceðim. O malûm zabit adam vâsýta olup kulübeciði kaldýrdýlar; bana da resmen teblið ettiler ki, daha câmiye gitmiyeceksin! Fakat, habbeyi kubbe yapýp bir heyecan verdiler. Hiçbir ehemmiyeti yok, hiç de merak etmeyiniz. Tahminimce, her tarafta haddimden pek fazla teveccüh-ü âmmeyi kýrmak için, bana böyle bazý bahanelerle ihanet ediyorlar. Eski zamanýmý düþünüp güya tahammül etmiyeceðim. Halbuki, Risale-i Nurun selâmet ve intiþarýna halel gelmemek þartiyle, her gün bin ihanet ve tazibler de gelse Allaha þükrederim. Ben ehemmiyet vermediðim gibi, buradaki talebeler de hiç sarsýlmýyorlar. Çoktanberi beklediðimiz bu hâdise de, inâyet-i Ýlâhiyye ile hafif geçti.

Umum kardeþlerime birer birer selâm ve dua ediyoruz.

SAÝD NURSÎ

* * *

NUR TALEBELERÝNÝ RÝSALE-Ý NURDAN ÇEKMEK

ÝSTÝYENLERÝN DESÝSELERÝNÝ BEYAN EDÝP, ÖYLELERE

NE ÞEKÝLDE CEVAP VERÝLMESÝ HAKKINDA

ÜSTADIN HÜLÂSALI BÝR MEKTUBU

بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ

Aziz Sýddýk Kardeþlerim;

Gayet ehemmiyetli bir mes'eleyi (bundan evvel size icmalen be-

sh:» (T: 466)

yan ettiðim mes'eleyi) tekrar size söylememe kuvvetli, mânevî bir ihtar aldým. Þöyleki:

Perde altýndaki düþmanýmýz münafýklar, þimdiye kadar yaptýklarý gibi, adliyeyi ve siyaset ve idareyi zâhirî dinsizliðe âlet edip, bize hücumlarý akîm kaldýðý; ve Risale-i Nurun fütuhatýna menfaati olan eski plânlarýný býrakýp, daha münâfýkane ve þeytaný da hayrette býrakacak bir plân çevirdiklerine dair buralarda emareleri göründü. O plânlarýn en mühim bir esasý; has, sebatkâr kardeþlerimizi soðutmak, fütur vermek, mümkün ise Risale-i Nurdan vazgeçirmektir. Bu noktada o kadar acib yalanlarý ve desiseleri istimal ediyorlar ki, Isparta ve havalisi, gül ve nur fabrikasýnýn kahraman þâkirdleri gibi, çelik ve demir gibi bir sebat ve sadakat ve metanet lâzým ki dayanabilsin. Bazý da dost suretinde hulûl edip, korkutmak mümkünse, habbeyi kubbe edip evham veriyorlar. «Aman, aman! Saide yanaþmayýnýz! Hükûmet takibediyor.» diye zaifleri vazgeçirmeye çalýþýyorlar. Hatta bazý genç talebelere, hevesatlarýný tahrik için, bazý genç kýzlarý musallat ediyorlar. Hatta Risale-i Nur erkânlarýna karþý da, benim þahsýmýn kusurâtýný, çürüklüðünü gösterip; «Biz de müslümanýz, din yalnýz Saidin mesleðine mahsus deðil» deyip, bize karþý perde altýnda cephe alan zýndýklara ve anarþilik hesabýna o safdil ehl-i diyanet ve hocalarý âlet edip istimal ediyorlar. Ýnþâallah bunlarýn bu plânlarý da akîm kalacak. Böyle heriflere dersiniz:

«Biz, Risale-i Nurun þâkirdleriyiz. Said de, bizim gibi bir þâkirddir. Risale-i Nurun menbaý mâdeni, esasý da Kur'andýr. Yirmi senedir emsalsiz tetkikat ve takibatla beraber, kýymetini ve galebesini en muannid düþmana da isbat etmiþtir. Onun tercümaný ve bir hizmetkârý olan Said ne halde olursa olsun, hattâ Said de El'iyazübillâh Risale-i Nurun aleyhine dönse, bizim sadakatimizi ve alâkamýzý Ýnþâallah sarsmýyacak» deyip, o kapýyý kaparsýnýz. Fakat, mümkün olduðu kadar Risale-i Nurla meþgul olmak; elinden gelirse yazmak; ve mübalâðalý propagandalara hiç ehemmiyet vermemek; ve eskisi gibi tam ihtiyat etmek gerektir.

Umum kardeþlerimize birer birer selâm ve dua ediyoruz.

SAÝD NURSÎ

* * *

sh:» (T: 467)

Bu vatandaki milletin en büyük kuvveti olan Âlem-i Ýslâmýn teveccühünü ve hamiyetini ve uhuvvetini kýrmak ve nefret verdirmek için, siyaseti dinsizliðe âlet ederek, perde altýnda küfr-ü mutlaký yerleþtirmek istiyenler, hükûmeti iðfal ve adliyeyi iki defadýr þaþýrtýp, der: «Risale-i Nur Þakirdleri dini siyasete âlet eder, emniyete zarar vermek ihtimali var.» Halbuki, bu memlekete maddî ve manevî bereketi ve fevkalâde hizmeti ve umum Âlem-i Ýslâma taallûk edecek hakaiki câmi olduðu, otuzüç âyât-ý Kur'aniyenin iþaretiyle ve Ýmam-ý Alinin (R.A.) üç keramet-i gaybiyesiyle ve Gavs-ý Âzamýn kat'î ihbariyle tahakkuk etmiþ olan Risale-i Nurun, siyasetle alâkasý yoktur. Fakat, küfr-ü mutlaký kýrdýðý için, küfr-ü mutlakýn altý olan anarþilik ve üstü olan istibdad-ý mutlaký, esasiyle bozar; reddeder. Emniyeti ve asayiþi ve hürriyeti ve adâleti te'min eder. Risale-i Nura, daha vatana, idareye zararý dokunmak bahanesiyle tecavüz edilmez. Daha kimseyi o bahane ile inandýramazlar. Fakat, cepheyi deðiþtirip, din perdesi altýnda bazý safdil hocalarý veya bid'a taraftarlarý veya enaniyetli sofi meþreblileri, bazý kurnazlýklar ile, Risale-i Nura karþý iki sene evvel Ýstanbul'da ve Denizli civarýnda olduðu gibi istimal etmeye münafýklar belki çabalýyacaklar. Ýnþâallah muvaffak olamazlar.

Risale-i Nur, bu mübarek vatanýn mânevî bir halâskârý olmak cihetiyle, þimdi iki dehþetli mânevî belâyý defetmek için matbuat ile tezahüre baþlamak, ders vermek zamaný geldi veya gelecek gibidir zannederim.

O dehþetli belâdan birisi: Hýristiyan dinini maðlûb eden ve anarþiliði yetiþtiren, þimalde çýkan dehþetli dinsizlik cereyanýnýn bu vataný manevî istilâsýna mukabil Risale-i Nur, sedd-i Zülkarneyn gibi bir Sedd-i Kur'anî vazifesini görebilir.

Ýkincisi: Âlem-i Ýslâmýn, bu mübarek vatanýn ahalisine karþý pek þiddetli itiraz ve ithamlarýný izale etmek için matbuat lisaniyle konuþmak lâzým gelmiþ, diye kalbime ihtar edildi. (Hâþiye 1).

Ben, dünyanýn halini bilmiyorum, fakat Avrupada istilâkârâne hükmeden ve Edyan-ý Semaviyeye dayanmýyan bu dehþetli cereyanýn istilâsýna karþý Risale-i Nur hakikatlarý bir kal'a olduðu gi-

_______________________________________

Hâþiye 1: Ýþte bu hakikat, Risale-i Nurun -bu mektubun yazýlýþýndan on sene sonra- Ankara'da matbaalarda tabedilmesiyle tahakkuk etmiþtir.

sh:» (T: 468)

bi Âlem-i Ýslâmýn ve Asya Kýt'asýnýn hâl-i hazýrdaki itiraz ve ithamýný izale ve eskideki muhabbet ve uhuvvetini iade etmeye vesile olan bir mu'cize-i Kur'aniyedir. Bu vatanýn, bu milletin vatanperver siyasileri sür'atle Risale-i Nuru tabettirerek resmî neþretmeleri lâzýmdýr ki, bu iki belâya karþý siper olsunlar (Hâþiye 2).

SAÝD NURSÎ

* * *

BÝRDEN ÝHTAR EDÝLDÝ KALEME ALMAÐA MECBUR

OLDUM

بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ

Kardeþlerim;

Þimdi tam tahakkuk etti ki; resmen bana ihânet ve hakaret etmek, onunla teveccüh-ü âmmeyi hakkýmda kýrmak için gizli bir tedbir kurulmuþ. Benim bütün dostlarýmý -perde altýnda- soðutmak ve ürkütmeye çalýþýyorlar. Halbuki, «Sikke-i Tasdik-i Gaybî» onlarýn bütün propagandalarýný zir ü zeber ediyor. Gerçi, böyle dinsizlik hesabýna bana olan hakaret, bir derece beni sýkýyor; eski Saidden kalma bazý damarlarýma dokunuyor. Fakat Risale-i Nurun hârika fütuhatý ve þâkirdlerinin ehl-i hakikat nazarýnda ve rûhanî ve melâikeler yanýnda hürmet ve merhametle karþýlanmalarý, benim þahsýma gelen ihanet ve hakaretlerin sivrisinek kanadý kadar ehemmiyeti kalmaz. O bedbaht ehl-i ihanet, dindarlýk cihetiyle, ehl-i din ve ehl-i ulûm-u diniyenin hürmetini kýrmak dine bir ihanet olduðu cihetinde, rûhanî ve melâikelerin ve ehl-i îman ve ehl-i hakikatýn nazarýnda mel'un olduðu gibi; binden ancak bir iki serserinin veya zýndýðýn aferinini kazanýrlar. O bedbahtlar bana hakaret etmekle, güya Risale-i Nurun nüfüzunu kýrýyor; þahsýmý menba zannedip beni çürütmekle, Risale-i Nur sukut edecek gibi ahmakane bir zan ile þahsýma tecavüz oluyor.

_________________________________

Hâþiye 2: Bu, dünya çapýndaki büyük þerefe ve en muazzam Ýslâmî hizmete, ancak yeni hükûmet mazhar olabilmiþ; ve büyük bir anlayýþ göstererek, Risale-i Nurun matbaalarda 1956 senesinde basýlmasýna sebeb olmakla, Millet-i Ýslâmiyenin büyük bir teveccühünü kazanmakla, kuvvetini çok fazla arttýrmak muvaffakýyetini elde etmiþtir.

sh:» (T: 469)

Ben de derim: Ey bana dinsizlik hesabýna ihanet ve hakaret eden bedbahtlar! Kat'iyyen size haber veriyorum; yakýnda tövbe etmemek þartiyle, hiç çare-i halâs yok ki, ecel cellâdiyle sen, idam-ý ebedî ile ölüm daraðacý ile asýlacaksýn! Þeraretli ruhun dahi ebedî bir haps-i münferitte mahkûm olmakla beraber, ehl-i îman ve ruhanilerin nefret ve lânetini kazanacaksýn! Tövbe etmemek þartiyle, benim intikamým, senden, pek muzaaf bir suretde alýnýyor bildiðimden, hiddet deðil hatta sana acýyorum!..

Amma Risale-i Nurun, senin gibi sinekler kadar ehemmiyeti olmýyanlarýn perde çekmesi, zerre kadar nüfuzunu kýramaz. Yüzbinler adam onunla îmanlarýný kurtardýklarý için, ruh-u canla hürmet ve perestiþ ederler. Amma þahsýmýn teessürü ise, kat'iyyen size haber veriyorum ki; bir iki dakika asabiyetli bir teessüratýma mukabil, birden öyle bir teselli buluyorum ki, bin derece sizlerin hakaret ve ihaneti ziyadeleþse o teselliyi kýramaz. Çünkü, Risale-i Nurun keþf-i kat'isiyle, dinsizlik hesabýna bize hücum edenler, ebedî azablar ve haps-i münferidde ve idâm-ý ebedî ile ihânetini gördükleri gibi; Risale-i Nurla îmanýný kurtaran þâkirdleri, ölümle, terhis tezkeresi ve saadet-i ebediye vesikasýný alýp, ebedî bir hürmet ve merhamet ve ikrama mazhar olacaklarýný, feylesoflarý susturan binler hüccetlerle beyan etmiþiz.

Hem bu Yeni Said, Eski Said gibi kendine hürmet ve teveccüh kazanmak ve þan u þeref bulmak, kat'iyyen aleyhindedir; kabul etmez. Onun için, yirmi senedir inzivayý tercih etmiþ.

Eðer, asayiþ ve idare hesabýna nüfuzunu kýrmak ve umumun nazarýnda çürütmek için yapýyorsanýz, pek büyük bir hata ediyorsunuz... Ýki sene üç mahkeme, yirmi senelik hayatýmýn yüzyirmi eserinde, yüzyirmi bin Risale-i Nur þâkirdlerinden, mucib-i ihtilâl ve medar-ý mes'uliyet ve vatan ve millet aleyhinde hiçbir þey bulmadýklarýna, beraetimizle ve Risale-i Nur eczalarýnýn bütününü iade etmeleriyle gösterdiði cihetle, kat'iyyen size beyan ediyorum ki; dinsizlik hesabýna bizi ezen sizler; vatan ve millet ve asayiþ ve idare aleyhinde ve anarþilik lehinde ve müdhiþ bir ecnebi hesabýna beni sýkýþtýrýp, bir sarsýntý çýkarýp, o cereyanýn müdahelesini istiyorsunuz... Onun için, bütün ihanet ve hakaretlerinize beþ para kýymet vermem; asayiþi idâme lehinde, sabýr ve tahammüle karar verdim. Elbette dünya daimi olmadýðý gibi, hâdisatý da fýrtýnalý, daima deðiþir. Bir kaç saat cinayetlerle, dünyevî ve uhrevî

sh:» (T: 470)

binler zakkum ve azab neticeleri var. O zaman, faidesiz yüzbinler teessüf diyeceksiniz! Ben, resmî makamata ve bizimle tam alâkadar vazifedarlara yazdýðým gibi, sizin gibi bedbahtlara dahi derim:

Biz, Risale-i Nurla, bu memleketin ve istikbalinin en büyük iki tehlikesini defetmeye çalýþýyoruz.. ve bilfiil çok emarelerle, hattâ mahkemede de kýsmen isbat etmiþiz.

Birinci tehlike: Bu memlekette, hariçten kuvvetli bir surette girmeðe çalýþan anarþiliðe karþý sed çekmek.

Ýkincisi: Üçyüz elli milyon müslümanlarýn nefretlerini kardeþliðe çevirmekle, bu memleketin en büyük nokta-i istinadýný temin etmektir.

Afyon Emniyet Müdürüne derim ki: Müdür Bey! Dünyada, eski zamandanberi görülmemiþ bu derece kanunsuz ve mânâsýz ve maslahatsýz tecavüzler bana geldiði halde neden aldýrmýyorsunuz? Bir misali:

Câmiye, hâli zamanda, cemaat hayrýna sahib olmak için, bazý bir iki adamdan baþka kimseyi yanýma kabul etmediðim halde, resmen, «Kat'iyyen câmiye gitmiyeceksiniz!» deyip; bu gurbette, hastalýk ve ihtiyarlýk ve yoksulluk içinde bu ihanet hangi kanunladýr? Hangi maslahat var? Haberim olmadan, caminin hâli bir yerinde iki üç tahta, bir kilimle beni üþütmemek fikriyle bir zatýn yaptýðý iki kiþilik bir settare yüzünden, ehemmiyetli bir mes'ele þeklinde, hem bana, hem umum halka mânasýz telâþ vermek hangi kanunladýr? Hangi maslahat var? Soruyorum.

Bana bu ihanetleri yapanlarýn hiçbir bahaneleri yoktur. Yalnýz teveccüh-ü âmmeyi bahane edip, bu menfi adama neden hürmet ediyorsunuz?.. Ben de derim:

Bütün dostlarým biliyorlar ki; ben, þahsýma karþý hürmeti ve teveccüh-ü âmmeyi istemiyorum, reddediyorum. Benim hakkýmda baþkalarýnýn hüsn-ü zannýný kabul etmediðim halde, hangi kanun beni mes'ul eder ki; ihtiyarým ve rýzam haricinde, baþkasýnýn hüsn-ü zanniyle bana ihanet ediliyor. Farz-ý muhal olarak, bu teveccüh-ü âmme hakikat da olsa; vatana, millete faidesi var, zararý olmaz. Hem eðer, bir parçasýný ben de kabul etsem; bu ihtiyarlýk, hastalýk, yoksulluk ve soðuk bir oda içerisinde, dehþetli bir haps-i münferitte, zarurî hizmetlerimi görmek için bir iki insanýn dostluðunu kabul etmekliðimde hangi fenalýk var? Hangi kanun bunu meneder? Bir iki iþçi çocuktan baþkasýný benimle

sh:» (T: 471)

temas ettirmemek hangi kanunladýr? O iþçi çocuklar her vakit bulunmadýðý için, kendim iþimi göremiyorum. Bu dehþetli vaziyeti, elbette bu memlekette inzibat ve hükûmet ve idare adamlarý nazar-ý ehemmiyete almak borçlarýdýr. Cidden alâkadar eder diye size beyan ediyorum.

Emirdaðýnda bir tecrid-i mutlakta

SAÝD NURSÎ

* * *

بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ

Çok Aziz Sýddýk Bahtiyar Kardeþlerim;

Kýzýl Rusyadan çýkarak, kýzýl ateþler, kýzýl kývýlcýmlar saçan ve birer birer dünya þehrinin mahallelerini saran ve oralarý yakýp kavuran; bazý yerlerde de nifak ve þikak ateþleri saçarak, kardeþine, «Kardeþini öldür!» diye baðýran; ve en nihayet de, Âlem-i Hýristiyaniyeti yakýp kavurup harman gibi savurduktan sonra, Âlem-i Ýslâm mahallesini saran; ve evimizin saçaklarýna kývýlcýmlarý sýçrayan; ve çok büyük ve çok dehþetli bir belâ olan komünizm gibi azîm bir yangýna karþý itfaiye vazifesini üzerine alan Risale-i Nur, müslümanlarýn ve beþerin en büyük ve yegâne tahassüngâhý ve en büyük melceidir

Ey Fahr-i Âlemin gösterdiði doðru yoldan þaþanlar! Dünyanýn, fâni metalarýna gururlanýp taþanlar! Ve ey «Dünyamýza zararý olur» korkusiyle nur-u Kur'andan kaçanlar! Küfr-ü mutlak ateþinin bizleri sardýðý bir zamanda ancak ve ancak en müstahkem, en kavi ve yýkýlmaz ve sarsýlmaz bir tahkimat olan Risale-i Nurun nûranî siperlerine iltica etmekle ve onun daire-i kudsiyesine girmekle kurtulacaksýnýz... Ve idam-ý ebedî zannettiðiniz ölümü, bir hayat-ý bakiyeye tebdil edeceksiniz. Ve iþte, o nurun mübarek tercümanýnýn ve mübarek þahs-ý mânevisinin اَجِرْنَا وَاَجِرْ وَالِدَيْنَا وَاَجِرْ طَلَبَةَ رَسَآئِلِ النُّورِ وَوَالِدَيْهِمْ مِنَ النَّارِ ve emsali dualarýnýn kabuliyle ve þefaatiyle ve Risale-i Nuru devamlý okumakla, ben, dehþetli mânevî hastalýklardan nasýl kurtul-

sh:» (T: 472)

muþsam, sizler de o mübarek daire-i kudsiyeye dehalet ettiðinizde dünyevî ve uhrevî dertlerden, ateþlerden kurtulacak ve evlâd ve iyalinizin bir nevi çobaný olmak hasebiyle o sevgililerinizi de kurtaracaksýnýz. Ve nurlara çalýþmakla, herbirerleriniz, maddî ve manevî felâh ve saadete nail olacaksýnýz! Böyle olan milyonlarla Nur Talebeleri bu hakikata þahittirler.

Ey Nurcular! Allahýn sizlere ihsan ettiði ezelî lütfuna karþý secde-i þükrandan baþýnýzý kaldýrmayýnýz! Gecenin soðuðuna aldýrmayýnýz! Sizlere lûtfu hiçbir hususda esirgemiyen Rabb-ý Rahîme, gecenin bu mübarek saatlerinde kalkarak vazife-i þükrü eda ediniz. Ve bazýlarýn düþtüðü, istikbali düþünmek derdiyle maiþeti sarsan hâdiseler karþýsýnda titremeyiniz.. korkmayýnýz! Nurun kudsî kerâmât ve imdadýný müþahede ediniz! Dünya fânidir. Binler sene yaþamak olsa, bâkî olan hayat-ý uhreviyenin yanýnda hiç-ender-hiç mesabesindedir. Fakat, fâni olmakla beraber, bâki hayatýn bâki meyvelerini verecek bir mezraasýdýr. Fýrtýnalarýn þiddeti, havanýn dehþeti sizleri sarsmasýn, korkutmasýn. Bu mübarek mezraaya, en mübarek ve nuranî ve verimli ve bereketli olan nur tohumlarýný ekiniz! Zira, «Eken biçer» atalarýmýzdan kalma mübarek bir sözdür.

Ey Nurcular! Din düþmanlarýnýn hücumlarýndan kat'iyyen sarsýlmayýnýz.. fütur getirmeyiniz.. çalýþýnýz, çalýþýnýz, çalýþýnýz! Ve kat'iyyen inanýnýz ki, nurun þefaati, nurun duasý, nurun himmeti sizleri kurtaracaktýr!..

Kardeþiniz

Mustafa Osman

* * *

بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ

Aziz Sýddýk Kardeþlerim,

Geçen kýþta bana karþý su-i kasdlarýn, inâyet-i Ýlâhiyye ile ve duanýz yardýmiyle gelen sabýr ve tahammülüm neticesinde akîm kalan plâný pek geniþ bir tarzda olduðuna delil ise; bu yakýnda reisicumhur, Afyonda demiþ: «Bu vilâyette dînî cihette bir karýþýklýk çýkacaðýný zannederdik.»

sh:» (T: 473)

Demek, gizli komite beni sýkýþtýrmakla bir hâdise çýkarmak istiyordular. Bir ecnebi müdahelesi hesabýna, ve müslümanlar ve vatandaþlar arasýnda, bütün bütün kanunsuz ve keyfî bir tarzda, damarýma þiddetle dokunan ihanetler ve sýkýntýlarla tazibleri, onlara dünyada tam zarardýr. Âhirette Cehennem ve sakar; ve bize, dünyada mükemmel sevab ve zafer; ve âhiretde, Ýnþâallah Cennet ve âb-ý kevseri kazandýrýr. Demek bu gizli plâný heyet-i vekile ve reis hissetmiþdiler ki; buralarda umum me'murlar, hattâ vali ve kaymakam ve zabýta benimle görüþmekten kaçýyor, ürküyordular. Ben de hayret ederdim. Fakat, elimizde yalnýz Nur bulunduðunu ve siyaset topuzu bulunmadýðýný zerre kadar aklý bulunanlar anladýlar. Garibdir ki, en ziyade lehime çalýþmasý lâzým olan bazý vazifedar, aleyhimizde istimâl ve istihdâm edildi.

Nurcular, çok ihtiyat ve dikkat ve temkinde bulunmanýz lâzýmdýr. Çünki, manevî fýrtýnalar var; bazý dessas münafýklar her tarafa sokulur. Ýstibdad-ý mutlaka dinsizcesine taraftarken, hürriyet fýrkasýna girer; tâ onlarý bozsun ve esrarlarýný bilsin, ifna etsin.

Hem Salâhaddinin, Asâ-yý Musayý Amerikalýya vermesi münasebetiyle deriz: «Misyonerler ve Hýristiyan ruhanileri, hem Nurcular, çok dikkat etmeleri elzemdir. Çünki, her halde þimâl cereyaný; Ýslâm ve Ýsevî dininin hücumuna karþý kendini müdafaa etmek fikriyle, Ýslâm ve misyonerlerin ittifaklarýný bozmaya çalýþacak. Tabaka-i avama müsaadekâr ve vücub-u zekât ve hürmet-i riba ile, burjuvalarý avâmýn yardýmýna dâvet etmesi ve zulümden çekmesi cihetinde müslümanlarý aldatýp, onlara bir imtiyaz verip, bir kýsmýný kendi tarafýna çekebilir.» Her ne ise, bu defa sizin hatýrýnýz için kaidemi bozdum, dünyaya baktým.

SAÝD NURSÎ

* * *

Bu sýkýntýlý zamanda nefsim sabýrsýzlýkla beni tâciz ederken, bu fýkra onu tam susturdu; þükrettirdi. Size de faidesi olur diye leffen takdim edilen bu fýkra, baþýmýn yanýnda asýlý duruyor.

1- Ey nefsim! Yetmiþ üç sene, yüzde doksan adamdan ziyade zevklerden hisseni almýþsýn. Daha hakkýn kalmadý.

2- Sen, âni ve fâni zevklerin bekasýný arýyorsun; onun için onun zevaliyle aðlamaða baþlýyorsun. Kör hissiyatýnla bu yanlýþý-

sh:» (T: 474)

nýn tam tokadýný yersin. Bir dakika gülmeye bedel on saat aðlýyorsun.

3- Senin baþýna gelen zulümler ve musibetlerin altýnda kaderin adaleti var. Ýnsanlar, senin yapmadýðýn bir iþle sana zulüm ediyorlar. Fakat, kader senin gizli hatalarýna binaen, o musibet eliyle seni hem terbiye, hem hatana kefaret ediyor.

4- Hem, yüzer tecrübenle, ey sabýrsýz nefsim! Kat'î kanaatýn gelmiþ ki; zâhiri musibetler altýnda ve neticesinde, inayet-i Ýlâhiyyenin çok tatlý neticeleri var. عَسَى اَنْ تَكْرَهُوا شَيْئًا وَهُوَ خَيْرٌ لَكُمْ

Çok kat'î bir hakikatý ders veriyor. O dersi daima hatýra getir. Hem, feleðin çarkýný çeviren kanun-u Ýlâhî, senin hatýrýn için -o pek geniþ kanun-u kaderî- deðiþtirilmez.

5- مَنْ اَمَنَ بِالْقَدَرِ اَمِنَ مِنَ الْكَدَرِ Kudsî düsturunu kendine rehber et! Hevesli akýlsýz çocuklar gibi, muvakkat, ehemmiyetsiz lezzetlerin peþinde koþma! Düþün ki; fâni zevkler, sana mânevî elemler, teessüfler býrakýyor. Sýkýntýlar, elemler ise; bil'akis mânevî lezzetler ve uhrevî sevablar veriyor. Sen divane olmazsan, muvakkat lezzeti yalnýz þükür için arayabilirsin. Zaten lezzetler þükür için verilmiþ...

SAÝD NURSÎ

* * *

بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ

Aziz Muhterem Kardeþim;

Evvelâ; Zâtýnýzýn, bir risale kadar câmi ve uzun ve müdakkikane hararetli mektubunuzu kemal-i merakla okudum. Peþin olarak size bunu beyan ediyorum ki; Risale-i Nurun üstadý ve Risale-i Nura Celcelutiye kasidesinde rumuzlu iþârâtiyle pek çok alâkadarlýk gösteren ve benim hakaik-i îmaniyede hususî üstadým,

«Ýmam-ý Ali» dir (R.A.) ve

قُلْ لآ اَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ اَجْرًا اِلأَّ اْلمَوَدَّةَ فِى اْلقُرْبَى

sh:» (T: 475)

Âyetinin nassiyle, Âl-i Beytin muhabbeti, Risale-i Nurda ve mesleðimizde bir esasdýr. Ve Vehhabilik damarý, hiçbir cihetle nurun hakikî þâkirdlerinde olmamak lâzým geliyor. Fakat, mâdem bu zamanda zýndýka ve ehl-i dalâlet, ihtilâftan istifade edip ehl-i îmaný þaþýrtýp ve þeairi bozarak, Kur'an ve îman aleyhinde kuvvetli cereyanlarý var; elbette bu müthiþ düþmana karþý, cüz'î teferruata dâir medar-ý ihtilâf münakaþalarýn kapýsýný açmamak gerektir.

Hem, ölmüþ insanlarý zemmetmeye hiç lüzum yok. Onlar, dâr-ý âhirette mahall-i ceyazaya gitmiþler. Lüzumsuz zararlý, onlarýn kusurlarýný beyan etmek; emrolunan muhabbet-i Âl-i Beytin muktezasý deðildir ve lâzým da deðildir diye, Ehl-i Sünnet Vel-Cemaat, Sahabeler zamanýndaki fitnelerden bahs açmayý menetmiþler. Çünki, Vak'a-i Cemelde, Aþere-i Mübeþþereden Zübeyr (R.A.) ve Talha (R.A.) ve Âiþe-i Sýddîka (R.A.) bulunmasiyle, Ehl-i Sünnet Vel-Cemaat o harbi «Ýçtihad neticesi» deyip, «Hazret-i Ali (R.A.) haklý, öteki taraf haksýz; fakat içtihad neticesi olduðu cihetle affedilir» derler.

Hem Vehhabîlik damarý, hem müfrit Râfizilerin mezhebleri Ýslâmiyete zarar vermesin diye, Sýffîn Harbindeki bâðilerden de bahs açmayý zararlý görüyorlar. Haccâc-ý Zâlim, Yezid ve Velid gibi heriflere, ilm-i kelâmýn en büyük allâmesi olan Sa'deddin-i Teftazânî «Yezide lânet caizdir» demiþ; fakat, lânet vacibdir dememiþ; hayýrdýr ve sevabý vardýr dememiþ. Çünki: Hem Kur'âný hem Peygamberi, hem bütün Sahabelerin kudsî sohbetlerini inkâr eden hadsizdir. Þimdi onlardan meydanda gezenler çoktur. Þer'an, bir adam hiç mel'unlarý hatýra getirmeyip lânet etmese, hiçbir zararý yok. Çünki, zem ve lânet ise, medih ve muhabbet gibi deðil. Onlar, amel-i salihde dahil olamaz. Eðer zararý varsa, daha fena.

Ýþte; þimdi gizli münafýklar, Vehhabilik damariyle, en ziyade Ýslâmiyeti ve Hakikat-ý Kur'aniyeyi muhafazaya me'mur ve mükellef olan bir kýsým hocalarý elde edip, ehl-i hakikatý Alevilikle itham etmekle birbiri aleyhinde istimâl ederek, dehþetli bir darbeyi Ýslâmiyete vurmaða çalýþanlar meydanda geziyorlar. Sen de bir parçasýný mektubunda yazýyorsun. Hattâ sen de biliyorsun, benim ve Risale-i Nurun aleyhinde istimâl edilen en te'sirli vasýtayý hocalardan bulmuþlar. Þimdi, Haremeyn-i Þerifeyne hükmeden

sh:» (T: 476)

Vehhabiler ve meþhur dehþetli dâhilerden, Ýbn-i Teymiye ve Ýbn-ül Kayyým-ýl Cevzî'nin pek acib ve cazibedar eserleri, Ýstanbulda, çoktanberi hocalarýn eline geçmesiyle, hususan evliyalar aleyhinde ve bir derece bid'alara müsaadekâr meþreblerini kendilerine perde yapmak istiyen bid'alara bulaþmýþ bir kýsým hocalar, sizin, muhabbet-i Al-i Beytden gelen ve þimdiki izharý lâzým olmýyan içtihadýnýzý vesile ederek, hem sana, hem nur þâkirdlerine darbe vurabilirler. Madem zemmetmemek ve tekfir etmemekte bir emr-i þer'i yok; fakat zemde ve tekfirde hükm-ü þer'i var. Zem ve tekfir eðer haksýz olsa, büyük zararý var. Eðer haklý ise, hiç hayýr ve sevab yok. Çünki, tekfire ve zemme müstahak hadsizdirler. Fakat zemmetmemek, tekfir etmemekte hiçbir hükm-ü þer'i yok, hiç zararý da yok.

Ýþte bu hakikat içindir ki; ehl-i hakikat, baþta Eimme-i Erbaa ve Ehl-i Beytin, Eimme-i Ýsna-Aþer olarak Ehl-i Sünnetin mezkûr hakikata müstenid olan kanun-u kudsiyeyi kendilerine rehber edip, Ýslâmlar içinde o eski zaman fitnelerinden medar-ý bahs ve münakaþa etmeyi câiz görmemiþler; menfaatsiz, zararý var demiþler.

Hem o harblerde, çok ehemmiyetli Sahabeler nasýlsa iki tarafta da bulunmuþlar. O fitneleri bahsetmekte, o hakikî Sahabelere Talha (R.A.), Zübeyr (R.A.) gibi Aþere-i Mübeþþereye dahi tarafgirâne bir inkâr, bir itiraz kalbe gelir. Hata varsa da, tövbe ihtimali kuvvetlidir. O eski zamana gidip; lüzumsuz, zararlý, þeriat emretmeden o ahvalleri tetkik etmekten ise; þimdi bu zamanda bilfiil Ýslâmiyete dehþetli darbeleri vuran ve binler lânete, nefrete müstahak olanlara ehemmiyet vermemek gibi bir halet, mü'min ve müdakkik bir zâtýn vazife-i kudsiyesine muvafýk gelemez. Hattâ, Sabri ile küçücük münakaþanýz; hem Risale-i Nura, hakaik-i îmaniyenin intiþarýna ehemmiyetlei bir zarar verdiðini senden saklamam; ayný vakitte burada hissettim, müteessir ve müteellim oldum.

Sonra, senin gibi ehl-i tahkik bir âlimin, Risale-i Nura, oraca ehemmiyetli ve hizmete vesile olacak Sabrinin oraya gelmesi, ikinizden büyük bir hizmet-i nuriye beklerken, bil'akis üç cihetle Nura zarar geldiðini hissettim ve gördüm. Acaba neden bu zarar olmuþ diye düþünürken, iki üç gün sonra haber aldým ki, Sabri, mânâsýz ve lüzumsuz seninle münakaþa etmiþ; sen de hiddete gel-

sh:» (T: 477)

miþsin. Eyvah! dedim. «Ya Rab! Erzurumdan imdadýma yetiþen bu iki zâtýn münakaþasýný müsalâhaya tebdil et» diye dua ettim. Risale-i Nurun Ýhlâs Lem'alarýnda denildiði gibi; þimdi ehl-i îman, deðil müslüman kardeþleriyle belki Hýristiyanýn dindar ruhanileriyle ittifak etmek ve medar-ý ihtilâf mes'eleleri nazara almamak, niza etmemek gerektir. Çünki küfr-ü mutlak hücum ediyor. Senin hamiyet-i dîniyen ve tecrübe-i ilmiyen ve Nurlara karþý alâkan sebebiyle, senden rica ediyorum ki; Sabri ile geçen macerayý unutmaða çalýþ; ve onuda affet ve helâl et. Çünki; o kendi kafasiyle konuþmamýþ; eskidenberi hocalardan iþittiði þeyleri lüzumsuz münakaþa ile söylemiþ.

Bilirsin ki, büyük bir hasene ve iyilik, çok günahlara kefaret olur. Evet, o hemþehrimiz Sabri, hakikaten Nura ve Nur vasýtasiyle îmana öyle bir hizmet eylemiþ ki, bin hatasýný affettirir. Sizin âlicenablýðýnýzdan, o Nur hizmetleri hatýrý için, dost bir hemþehri ve Nur hizmetinde bir arkadaþ nazariyle bakmalýsýnýz. Sahabelerin bir kýsmý, o harblerde, adâlet-i izafiye ve nisbiye ve ruhsat-ý þer'iyyeyi düþünüp, tâbi olarak Hazret-i Alinin (R.A.) takip ettiði adâlet-i hakikiye ve azîmet-i þer'iyye ile beraber; zâhidane, müstaðniyane, muktesidane mesleðini terkedip, muhalif tarafa bu içtihad neticesinde girdiklerini; hattâ, Ýmam-ý Alinin (R.A.) kardeþi Âkil ve Hibr-ül-ümme ünvanýný alan Abdullah Ýbn-i Abbas dahi, bir vakit muhalif tarafýnda bulunduklarýndan, hakikî ehl-i Sünnet Vel-Cemaat, مِنْ مَحَاسِنِ الشَّرِيعَةِ سَدُّ اَبْوَابِ اْلفِتَنِ bir düstur-u esasiye-i þer'iyyeye binaen طَهَّرَ اللَّهُ اَيْدِيَنَافَلْنُطَهِّرُ اَلْسِنَتَنَا diyerek o fitnelerin kapýsýný açmayý ve bahsetmeyi caiz görmüyorlar. Çünki, itiraza müstehak bir kaç tane varsa, tarafgirlik damariyle büyük Sahabelere, hattâ muhalif tarafýnda bulunan Âl-i Beytin bir kýsmýna ve Talha (R.A.) ve Zübeyr (R.A.) gibi Aþere-i Mübeþþereden büyük zatlara itiraza baþlar, zem ve adâvet meyli uyanýr diye, Ehl-i Sünnet o kapýyý kapamak taraftarýdýr. Hatta, Ehl-i Sünnetin ve Ýlm-i Kelâmýn azîm imamlarýndan meþhur Sa'deddin-i Teftazâni, Yezid ve Velid hakkýnda tel'in-u tadliline cevaz vermesine mukabil; Seyyid-i Þerif-i Cürcâni gibi Ehl-i Sünnet vel-Cemaatin allâme-

sh:» (T: 478)

leri demiþler: «Gerçi Yezid ve Velid zâlim ve gaddar ve fâcirdirler; fakat, sekeratta îmansýz gittikleri gaybîdir ve kat'î bir derecede bilinmediði için, þahýslarýn hakkýnda nass-ý kat'î ve delil-i kat'î bulunmadýðý vakit, îmanla gitmesi ihtimali ve tövbe etmek ihtimaliyle öyle hususî þahsa lânet edilmez. Belki,

لَعْنَةُ اللَّهِ عَلَى الظَّالِمِينَ وَالْمُنَافِقِينَ

gibi umumî bir ünvan ile lânet caiz olabilir. Yoksa zararlý, lüzumsuzdur.» diye, Sa'deddin-i Teftazanîye mukabele etmiþler.

Senin, müdakkikane ve âlimane mektubuna karþý uzun cevab yazmadýðýmýn sebebi, hem ehemmiyetli hastalýðým ve ehemmiyetli meþgalelerim içinde acele bu kadar yazabildim.

Kardeþiniz

SAÝD NURSÎ

* * *

DAHÝLÝYE VEKÝLÝYLE HASBIHALDEN BÝR PARÇADIR

........................................................................

Hiçbir tarihte ve zemin yüzünde emsali vukubulmýyan bir zulme ve on vecihle kanunsuz bir gadre ve tazyike hedef olmuþum. Þöyleki:

Hem, þiddetli sû-i kasd eseri olarak zehirlenmeden hasta; hem gayet zaif, yetmiþbir yaþýnda ihtiyar; hem, kimsesiz, acýnacak bir gurbette; hem, palto ve fanilâ ve pabucunu satmakla maiþetini temin eden fakr-ý hal; hem, yirmibeþ sene münzevî olmasýndan, binden ancak tam sâdýk bir adam ile görüþebilen bir merdümgiriz, mütevahhiþ; hem, yirmi sene hayatýný ve eserlerini üç mahkeme ve Ankara ehl-i vukufu inceden inceye tetkikten sonra bil'ittifak beraetine ve eserleri vatana, millete zararsýz olarak menfaatli olmasýna karar verilmiþ bir masum; hem, Eski Harb-i Umumîde ehemmiyetli hizmet etmiþ bir evlâd-ý vatan; hem, þimdi bu milleti, bu vataný, anarþilikten ve ecnebi ifsadlarýndan kurtarmak için, meydandaki tesirli âsâriyle bütün kuvvetiyle çalýþan bir hamiyetperver; ve mahkemede yetmiþ þahidle isbad edildiði gibi yirmibeþ senede bir gazeteyi okumýyan, merak etmiyen ve yedi sene Harb-i Umumiye bakmýyan, sormayan, bilmeyen ve eserlerinde kuvvetli delillerle siyasetten bütün bütün alâkasýný kestiðini isbat eden ve dünyanýza karýþmadýðýný adliyeleriniz resmen itiraf ettiði bir zarar-

sh:» (T: 479)

sýz adam; hem, âhiretine ve ihlâsýna zarar gelmemek için þiddetle teveccüh-ü âmmeden kaçan ve kardeþlerinin onun hakkýndaki hüsn-ü zanlarýndan ve medihlerinden çekinen, beðenmiyen bu bîçare Saide; baþta Dâhiliye Vekili olan sen, Afyon Valisini ve Emirdað zabýtasýný musallat edip, hergün bir ay haps-i münferid azabýný çektirmek ve tecrid-i mutlak içinde tek baþiyle bir haps-i münferidde durmaða mecbur etmeðe, hangi maslahatýnýz iktiza eder? Hangi kanun bu dehþetli gadra müsaade eder diye, hukuk-u umumiyeyi muhafaza eden adliyenin yüksek dairesi vasýtasiyle dahiliye vekiline beyan ediyorum.

Zulmen bütün hukuk-u medeniyeden ve

insaniyeden ve yaþamak hakkýndan mahrum edilen

SAÝD NURSÎ

* * *

Eski Dahiliye Vekili, Þimdi Parti Kâtib-i Umumisi Hilmi Bey

Evvelâ: Yirmi sene zarfýnda bir tek istida, Dahiliye Vekili iken sana yazdým. Fakat, yirmi senelik kaidemi bozmadým. Hem eski dahiliye vekili, hem þimdi kâtib-i umumî sýfatlariyle seninle konuþacaðým.

Yirmi sene hükûmetle konuþmýyan; tek bir def'a hükûmet hesabýna hükûmetin büyük bir rüknü ile konuþan adam, on saat kadar söylese azdýr. Onun için siz, benimle konuþmayý bir iki saat müsaade ediniz.

Saniyen: Þimdi, partinin kâtib-i umumisi itibariyle size bir hakikatý beyan etmeye kendimi mecbur biliyorum. Hakikat da þudur:

Senin kâtib-i umumî olduðun Halk Fýrkasýnýn, millet karþýsýnda gayet ehemmiyetli bir vazifesi var. O da þudur:

Bin senedenberi Âlem-i Ýslâmiyeti kahramanlýðiyle memnun eden ve vahdet-i Ýslâmiyeyi muhafaza eden ve âlem-i beþeriyetin küfr-ü mutlaktan ve dalâletten þanlý bir surette kurtulmasýna büyük bir vesile olan Türk Milleti ve Türkleþmiþ olanlarýn din kardeþleri. Eðer þimdi, eski zaman gibi kahramancasýna Kur'ana ve hakaik-i imana sahip çýkmazsanýz ve doðrudan doðruya hakaik-ý Kur'aniye ve imaniyeyi tervice çalýþmazsanýz; size kat'iyen haber veriyorum ve kat'î hüccetlerle isbat ederim ki: Âlem-i Ýslâmýn muhabbet ve uhuvveti yerine, dehþetli bir nefret

sh:» (T: 480)

ve kahraman kardeþi ve kumandaný olan Türk Milletine bir adavet ve þimdi Âlem-i Ýslâmý mahva çalýþan küfr-ü mutlak altýndaki anarþiliðe maðlûb olup, Âlem-i Ýslâmýn kal'asý ve þanlý ordusu olan bu Türk Milletinin parça parça olmasýna ve þark-ý þimaliden çýkan dehþetli ejderhanýn istilâ etmesine sebebiyet vereceksiniz.

Evet, hariçte iki dehþetli cereyana karþý bu kahraman millet, Kur'an kuvvetiyle dayanabilir. Yoksa, küfr-ü mutlaký, istibdad-ý mutlaký, sefahet-i mutlaký ve ehl-i namusun servetini serserilere ibahe etmesini âlet ederek, dehþetli bir kuvvetle gelen bir cereyaný durduracak; ancak, Ýslâmiyet hakikatiyle mezcolmuþ, ittihad etmiþ ve bütün mâzideki þerefini Ýslâmiyette bulmuþ olan bu milletteki din kuvveti ve îman bütünlüðüdür.

Evet, bu milletin hamiyetperverleri, milliyetperverleri herþeyden evvel; bu mümteziç, müttehit milliyetin can damarý hükmünde olan hakaik-i Kur'aniyyeyi, terbiye-i medeniye yerine ikame etmek ve düstur-u hareket yapmakla o cereyaný durdurur, Ýnþâallah...

Ýkinci Cereyan: Eðer siz hamiyetperver, milletperver adamlar gibi, þimdiye kadar cereyan eden ve medeniyet hesabýna mukaddesatý çiðneyen usulleri muhafazaya çalýþýp, üç-dört þahsýn inkýlâb namýndaki yaptýklarý icraatý esas tutarak, mevcud haseneleri ve inkýlâb iyiliklerini onlara verip; ve mevcud dehþetli kusurlar millete verilse; o vakit üç dört adamýn üç-dört seyyiesi, üç-dört milyon seyyie olup, bu kahraman ve dindar milleti ve Ýslâm ordusu olan Türk Milletini, geçmiþ asýrlardaki milyarlar þerefli merhum ordularýna ve milyonlarla þehidlerine ve milletine büyük bir muhalefet ve ervahýna bir mânevî azab ve þerefsizlik olmakla beraber; o üç-dört inkýlâbcý adamýn pek az hisseleri bulunan ve millet ve ordunun kuvvet ve himmetiyle vücud bulan haseneleri, o üç-dört adama verilse, o üç-dört milyon iyilikler, üç-dört haseneye inhisar edip küçülür, hiçe iner; daha dehþetli kusurlara kefaret olamaz.

Salisen: Size karþý, elbette çok cihetlerde dahilî ve haricî muarýzlar var. Eðer bu muarýzlarýnýz hakaik-ý imaniye namýna çýksaydý, birden sizi maðlûb ederdi. Çünki; bu milletin yüzde doksaný, bir senedenberi an'ane-i Ýslâmiye ile ruh ve kalb ile baðlanmýþ. Zâhiren, muhalif-i fýtratýndaki emre itaat cihetiyle

sh:» (T: 481)

serfüru etse de kalben baðlanmaz.

Hem bir müslüman, baþka milletler gibi deðil. Eðer dinini býraksa anarþist olur, hiçbir kayd altýnda kalamaz. Ýstibdad-ý mutlaktan, rüþvet-i mutlakadan baþka hiçbir terbiye ve tedbirle idare edilmez. Bu hakikatýn çok hüccetleri, çok misalleri var. Kýsa kesip, sizin zekâvetinize havale ediyorum.

Bu asrýn, Kur'ana þiddet-i ihtiyacýný hissetmekte Ýsveç, Norveç, Finlandiyadan geri kalmamak size elzemdir. Belki onlara ve onlar gibilere rehber olmak vazifenizdir. Siz, þimdiye kadar gelen inkýlâb kusurlarýný üç-dört adamlara verip, þimdiye kadar umumî harb vesair inkýlâblarýn icbariyle yapýlan tahribatlarý -hususan an'ane-i diniye hakkýnda- tamire çalýþsanýz; hem size istikbalde çok büyük bir þeref ve ahirette büyük kusuratlarýnýza kefaret olup, hem vatan ve millet hakkýnda menfaatli hizmet ederek, milliyetperver, hamiyetperver namýna müstahak olursunuz.

Rabian: Mâdem, ölüm öldürülmüyor ve kabir kapýsý kapanmýyor ve mâdem siz de herkes gibi kabre koþuyorsunuz ve mâdem o kat'î ölüm, ehl-i dalâlet için idam-ý ebedidir. Yüzbin cemiyetçilik ve dünyaperestlik ve siyasetçilik onu tebdil edemez. Ve mâdem Kur'an, o idam-ý ebediyi, ehl-i iman için tehris tezkeresine çevirdiðini güneþ gibi isbat eden Risale-i Nur elinize geçmiþ ve yirmi senedenberi hiçbir feylesof, hiçbir dinsiz ona karþý çýkamýyor, bilâkis, dikkat eden feylesoflarý imana getiriyor. Ve bu oniki sene zarfýnda dört büyük mahkemeniz ve feylesof ve ulemadan mürekkeb ehl-i vukufunuz, Risale-i Nuru tahsin ve tasdik ve takdir edip, îman hakkýndaki hüccetlerine itiraz edememiþler. Ve bu millet ve vatana hiçbir zararý olmamakla beraber, hücum eden dehþetli cereyanlara karþý, Sedd-i Zülkarneyn gibi bir Sedd-i Kur'ani olduðuna, Türk Milletinden, hususan mekteb görmüþ gençlerden yüzbin þahid gösterebilirim. Elbette benim size karþý bu fikrimi tam nazara almak ehemmiyetli bir vazifenizdir. Siz, dünyevî çok diplomatlarý her zaman dinliyorsunuz; bir parça da, âhiret hesabýna konuþan benim gibi kabir kapýsýnda, vatandaþlarýn haline aðlayan bir bîçareyi dinlemek lâzýmdýr.

Bu istida, yirmi senedenberi hiç müracaat etmediðim halde, bir hiddet zamanýnda, bir defa olarak, beni tâzib eden Dahiliye Vekili Hilmi'ye hitaben yazýlmýþ; bera-yý malûmat Afyon Emniyet Müdürüne gönderilmiþ. Mânasýz, lüzumsuz dört-beþ defa

sh:» (T: 482)

bana sýkýntý verdiler; «Senin yazýn böyle deðil, kim sana böyle yazmýþ!» diye, resmen beni karakola çaðýrdýlar. Ben de dedim:

«Böylelere müracaat edilmez.. yirmi sene sükûtum haklý imiþ.»

Ey Emirdað Hükûmeti ve zabýtasý! Bu hasbýhali bir sene evvel yazmýþtým; fakat vermedim, sakladým. Þimdi beþ cihetle kanunsuz, beni hususî ikametgâhýmda bir hizmetçiden men' ve müdahale etmeleri gibi, dünyada emsalsiz bir tarzda beni istibdad-ý mutlak altýna alýyorlar. Kanun namýna kanunsuzluk edenleri, insafa gelmek fikriyle izhar ediyorum.

* * *

بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ

Aziz Sýddýk Kardeþim, bu fâni dünyada hamiyetli ve ciddî bir arkadaþým,

Evvelâ: Bütün dostlarým ve hemþehrilerimden en ziyade zâtýnýz ve bazý Erzurumlu zatlarýn benim bu iþkenceli mazlumiyet hâletimde þefkatkârâne ciddî alâkadarlýðýnýza ve imdadýma fikren koþmanýza cidden çok minnettarým.. ve âhir ömrüme kadar unutmayacaðým. Size bin Maþâallah ve Barekallah derim.

Saniyen: Mesleðime ve Risale-i Nur'dan aldýðým dersime bütün bütün muhalif olarak ve on senedenberi fâni dünyanýn geçici, ehemmiyetsiz hâdiselerine bakmamak olan bir düstur-u hayatýma da münafi olarak, sýrf senin hatýrýn ve merak ettiðin ve bu defaki uzun mektubun için, vaziyetime ve zalimlerin iþkencelerine ait birkaç maddeyi beyan edeceðim.

Birincisi: Otuz sene evvel Darül-Hikmette âza iken bir gün arkadaþýmýzdan ve Darül-Hikmet âzasýndan Seyyid Sadeddin Paþa dedi ki: Kat'î bir vasýta ile haber aldým; kökü ecnebide ve kendisi burada bulunan bir zýndýka komitesi senin bir eserini okumuþ, demiþler ki: Bu eser sahibi dünyada kalsa, biz mesleðimizi yani zýndýkayý (dinsizliði) bu millete kabul ettiremeyeceðiz.. bunun vücudunu kaldýrmalýyýz! diye, senin idamýna hükmetmiþler. Kendini muhafaza et. Ben de: «Tevekkeltü Alellah.. ecel birdir, tagayyür etmez» dedim.

sh:» (T: 483)

Ýþte bu komite otuz sene belki kýrk senedenberi hem tevessü' etti, hem benimle mücadelede herbir desiseyi istimal etti. Ýki defa imha için hapse ve onbir defa da beni zehirlemeye çalýþmýþlar. En son dehþetli plânlarý, sâbýk Dahiliye Vekilini ve Afyon'un sâbýk Valisini ve Emirdaðý'nýn sâbýk Kaymakam Vekilini aleyhime sevketmeleriyle, resmî hükûmetin nüfuzunu bütün þiddetiyle aleyhimde istimal etmeleridir. Benim gibi zayýp, ihtiyar, merdümgiriz, fakir, garib, hizmete çok muhtaç bir biçareye o üç resmî memurlar, aleyhimde öyle bir propaganda yapmýþ ve herkesteki korku o dereceye varmýþ ki, bir memur bana selâm etse, haber aldýklarý vakit deðiþtirdikleri için, casusluktan baþka hiç bir memur bana uðramadýðýný ve komþularýmýn da bazýlarý korkularýndan hiç selâm etmediklerini gördüðüm halde, inayet ve hýfz-ý Ýlâhî bana bir sabýr ve tahammül verdi. Emsalsiz bu iþkence ve bu tazyik beni onlara dehalete mecbur etmedi.

..........................................................................

Üçüncüsü: Ýki sene, iki mahkeme ellerinde tetkik edilen bütün Risale-i Nur eczalarýnda kanunca bir vesile bulamayýp (Hâþiye) bizi ve Risale-i Nur'u beraet ettirdikten sonra, zýndýka komitesi, münafýk bazý memurlarý vesile ederek, merkez-i hükûmette resmî bir plân çevirip, bütün bütün hilâf-ý kanun olarak bütün dostlarýmdan ve talebelerimden tecrid ve sýhhat ve hayatým noktasýnda en fena bir yerde, beni nefyetmek namý altýnda, haps-i münferid ve tecrid-i mutlak mânasýnda beni Emirdaðý'na gönderdiler. Þimdi tahakkuk etmiþ ki, iki maksatla bu muameleyi yapýyorlar.

Birisi: Eskidenberi ihaneti kabul etmediðimden, beni o surette hiddete getirip, bir mesele çýkararak mahvýma yol açmaktý. Bundan bir þey çýkaramadýklarý için, zehirlendirmek vasýtasiyle mahvýma çalýþtýlar. Fakat, inayet-i Ýlâhiyye ile Nur þakirdlerinin dualarý, tiryak gibi, panzehir gibi ve sabýr ve tahammülüm tam bir ilâç gibi o plâný akîm býraktý. O maddî ve mânevî zehirin tehlikesini geçirdi. Gerçi hiçbir tarihte hiçbir hükûmette bu tarz-

__________________________________________

Hâþiye: Ya; hiçbir cihetle hiçbir kanun, hattâ onlarýn bazý keyfî kanunlarý bize ve Risale-i Nura iliþmiyorlar; veyahud þimdiki bazý kanunlar iliþtiði halde, koca Adliyeler ve üç büyük mahkemeler, istikbalde gelecek þiddetli nefret ve lânetten çekinmek için, Nurun ve bizin mahkûmiyetimize cesaret edemeyip, ittifakla umumumuzun beraetine ve bütün Risale-i Nurun iadesine karar verdiler. Dað gibi kuvvetli adliyeler çekindiði halde, muvakkat bir makam olan gaddar þahsiyetlerin bu zulmü yapmalarý, elbette semavatý ve arzý kýzdýrýyor.. daha hiddetime lüzum kalmýyor.

sh:» (T: 484)

da iþkenceli zulümler kanun namýna, hükûmet namýna yapýlmadýðý halde; damarlarýma dokunduracak tarzda mütemadiyen tarassutlarla, herkesi ürkütmekle beni hiddete getiriyordu. Fakat birden kalbime ihtar edildi ki, bu zalimlere hiddet deðil, acýmalýsýn! Onlarýn herbirisi, pek az bir zaman sonra, sana muvakkaten verdikleri azab yerinde bin derece fazla bâkî azablara ve maddî ve mânevî cehennemlere mâruz kalacaklar. Senin intikamýn, bin defa ziyade onlardan alýnýr. Ve bir kýsmý -aklý varsa- dünyada da kaldýkça geberinceye kadar vicdan azabý ve idam-ý ebedî korkusuyla iþkence çekecekler. Ben de onlara karþý hiddeti terkettim, onlara acýdým, «Allah ýslah etsin,» dedim.

Hem, bu azab ve iþkenceler pek büyük sevab kazandýrmakla beraber, Risale-i Nur þakirdleri yerine ve onlarýn bedeline benimle meþgul olup yalnýz beni tâzib etmeleri, Nurculara büyük bir faide ve selâmetlerine hizmet olmasý cihetinde de Cenab-ý Hakka þükrediyorum. Ve müthiþ sýkýntýlarým içinde bir sevinç hissediyorum.

Dördüncüsü: Senin mektubunda, benim istirahatýmý ve eðer iktidarým olsa benim Þam ve Hicaz tarafýna gitmeme dair sizin hükûmet-i hazýraya müracaat maddesi ise...

Evvelâ: Biz, imaný kurtarmak ve Kur'âna hizmet için Mekke'de olsam da buraya gelmek lâzýmdý. Çünkü, en ziyade burada ihtiyaç var. Binler ruhum olsa, binler hastalýklara mübtelâ olsam ve zahmetler çeksem, yine bu milletin imanýna ve saadetine hizmet için burada kalmaða -Kur'ândan aldýðým dersle- karar verdim ve vermiþiz.

Saniyen: Bana karþý hürmet yerine hakaret görmek noktasýný, mektubunuzda, «Mýsýr'da, Amerika'da olsa idiniz; tarihlerde hürmetle yâdedilecektiniz!» diye yazýyorsunuz.

Aziz, dikkatli kardeþim; biz, insanlarýn hürmet ve ihtiramýndan ve þahsýmýza ait hüsn-ü zan ve ikram ve tahsinlerinden, mesleðimiz itibariyle cidden kaçýyoruz. Hususan, acib bir riyakârlýk olan þöhretperestlik ve cazibedar bir hodfüruþluk olan tarihlere þaþaalý geçmek ve insanlara iyi görünmek ise, Nur'un bir esasý ve mesleði olan ihlâsa zýddýr ve münafidir. Onu arzulamak deðil, bilâkis þahsýmýz itibariyle ondan ürküyoruz. Yalnýz Kur'ânýn feyzinden gelen ve i'caz-ý mânevîsinin lemeatý olan ve hakikatlarýnýn tefsiri bulunan ve týlsýmlarýný açan Risale-i Nur'un

sh:» (T: 485)

revacýný ve herkesin ona ihtiyacýný hissetmesini ve pek yüksek kýymetini herkes takdir etmesini ve onun pek zâhir mânevî kerâmatýný ve iman noktasýnda, zýndýkanýn bütün dinsizliklerini maðlûp ettiklerini ve edeceklerini bildirmek, göstermek istiyoruz ve onu rahmet-i Ýlâhiyyeden bekliyoruz.

Þahsýma ait ehemmiyetsiz ve cüz'î bir maddeyi hâþiye olarak beyan ediyorum:

Madem Receb Bey ve Kara Kâzým, seninle dost ve zannýmca eski Said'le de münasebetleri var, onlardan iyilik istemek deðil, belki bana karþý, selefleri gibi mânasýz, lüzumsuz tazyik ve zulme meydan vermesinler. Hakikaten buranýn maddî ve mânevî havasiyle imtizaç edemiyorum. Sýkýntýlarým pek fazla. Ýkametgâhýmý, hem dýþarýdan, hem içeriden kilitliyorum. Her cihetle yalnýzým. Ve bir cihetle de; komþusuz, sýkýntýlý bir odada, hasta bir halde hayatýmý geçiriyorum. Bazan bir günü, Denizli'de bir ay hapisten fazla beni sýkmýþ. Bu yirmi sene dehþetli zulüm ile hürriyetime ve serbestiyetime iliþmek artýk yeter! Zaten iki sene mahkemelerin tetkikatiyle ve aleyhimdeki münafýklarýn plânlarý akîm kalmasiyle kat'iyyen tebeyyün etmiþ ki; þahsýmda ve Nurlarda, bu vatan ve millete zarar tevehhüm etmekle daha kimseyi kandýramazlar. Ben de herkes gibi hürriyetime sahip olsam, belki tebdil-i hava için mutedil havasý bulunan bu kazanýn bazý köylerine gitmeme müsaadekâr bir iþ'ar olsa münasip olur. Size ve oradaki Nur dostlarýma çok selâm ve dua ediyoruz.

اَلْبَاقِى هُوَ الْبَاقِى

SAÝD NURSÎ

* * *

بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ

Aziz Sýddýk Kardeþlerim,

Maddî ve mânevî bir sual münasebetiyle hatýra gelen bir cevaptýr.

Deniliyor ki: Neden Nur þakirdlerinin kuvvetli hüsn-ü zanlarý ve kat'î kanaatlarý, senin þahsýn hakkýnda Nurlara daha ziyade

sh:» (T: 486)

þevklerine medar olan bir makamý ve kemâlâtý þahsýna kabul etmiyorsun? Yalnýz Risale-i Nur'a verip, kendini çok kusurlu bir hâdim gösteriyorsun?

Elcevab: Hadsiz hamd ve þükür olsun ki, Risale-i Nur'un öyle kuvvetli ve sarsýlmaz istinad noktalarý ve öyle parlak ve keskin hüccetleri var ki; benim þahsýmda zannedilen meziyete, istidada ihtiyacý yoktur. Baþka eserler gibi müellifin kabiliyetine bakýp, makbuliyeti ve kuvveti ondan almýyor. Ýþte meydanda, yirmi senedir kat'î hüccetlerine dayanýp, þahsýmýn maddî ve mânevî düþmanlarýný teslime mecbur ediyor. Eðer þahsiyetim ona ehemmiyetli bir nokta-i istinad olsaydý, dinsiz düþmanlarým ve insafsýz vurabilirdiler. Halbuki o düþmanlar, divaneliklerdinden, yine her nevi desiselerle beni çürütmeye ve hakkýmda teveccüh-ü âmmeyi kýrmaða çalýþtýklarý halde Nurlarý fütuhatýna ve kýymetine zarar veremiyorlar. Yalnýz bazý zaif ve yeni müþtaklarý bulandýrsa da vazgeçiremiyorlar.

Bu hakikat için, hem bu zamanda enaniyet ziyade hükmettiði için, haddimden çok ziyade olan hüsn-ü zanlarý kendime almýyorum. Ve ben, kardeþlerim gibi, kendi nefsime hüsn-ü zan etmiyorum. Hem kardeþlerimin bu biçare kardeþlerine verdiði makam-ý uhrevî, hakikî dinî makam ise; Mektubat'ta, Ýkinci Mektubun âhirindeki kaideye göre, «Þahsýma verdikleri mânevî hediye olan kemâlâtý, eðer hâþâ! Ben kendimi öyle bilsem, olmamasýna delildir; kendimi öyle bilmesem, onlarýn o hediyesini kabul etmemek lâzým geliyor.» Hem kendini makam sahibi bilmek cihetinde enaniyet müdahale edebilir.

Bir þey daha kaldý ki, dünya cihetinde hakaik-i imaniyenin neþrindeki vazifedar, makam sahibi olsa, daha iyi tesir eder denilebilir. Bunda da iki mâni var.

Birisi: Faraza velâyet olsa da; bilerek, isteyerek makam yapmak tarzýnda, velâyetin mahiyetindeki ihlâs ve mahviyete münafidir. Nübüvvetin vereseleri olan Sahabeler gibi izhar ve dâvâ edemezler; onlara kýyas edilmez.

Ýkinci Mâni: Pek çok cihetlerle çürütülebilir ve fâni ve cüz'î ve muvakkat ve kusurlu bir þahýs sahib olsa, Nurlara ve hakaik-i imaniyenin fütuhatýna zarar gelir. Fakat bir nokta var ki, mucib-i þükrandýr; ehl-i siyasetteki düþmanlarým, mezkûr hakikatlarý bil-

sh:» (T: 487)

medikleri için; þerefli, izzetli eski Said'i düþünüp, mütemadiyen Nurlar bedeline benim þahsýma ihanet ve tenkis etmekle meþgul oluyorlar. Bazý mutaasýb enaniyetli hocalarý da þahsýmýn aleyhine çeviriyorlar; gûya Nurlarý söndürmeye çalýþýyorlar. Halbuki, Nurlarý daha ziyade parlattýrmaya vesile oluyorlar. Nurlar, âdi þahsýmdan deðil, Kur'ân güneþinin menbaýndan nurlarý alýyor.

........................................................................

SAÝD NURSÎ

* * *

بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ

Aziz Sýddýk Kardeþlerim,

Bu þaþaalý baharýn çiçeklerini temaþa etmek için, araba ile bir iki saat geziyorum. Hiç hayatýmda görmediðim bir tarzda, bütün çiçekli otlar âdetin fevkinde bir tarzda büyümüþ, çiçekler açmýþ, tebessümkârâne tesbihat edip, lisan-ý hal ile Sâni-i Zülcelâllerinin sanatýný takdir ve alkýþlýyorlar gibi hakkalyakîn hissettiðimden; hayat-ý dünyevîyeye müþtak hissiyatým ve gafil ve tahammülsüz nefsim, bu halden istifade ederek, dünyadan nefret ve hastalýklý ve sýkýntýlý hayattan usanmak ve berzaha gitmeye ve oradaki yüzde doksan dostlarýný görmeye iþtiyak cihetinde karar veren kalbime ve fânide bâkî zevk arayan nefsime itiraz geldi. Birden hissiyata da, damarlara da sirayet eden îman nuru, o îtiraza karþý gösterdi ki; madem toprak, bu kadar cemal ve rahmet ve hayat ve ziynetlere, maddi cihetinde mazhar olmasýndan hadsiz bir rahmetin perdesidir.. ve içine giren hiçbir þey baþýboþ kalmýyor, elbette, bütün bu zâhirî ve maddî ziynetlerin ve güzelliklerin ve hüsün ve cemal ve rahmet ve hayatýn mânevî merkezlerinin ve bir kýsým tezgâhlarýnýn faal bir nev'i toprak perdesinin altýnda ve arkasýndadýr. Elbette, bu hamiyetli annemiz olan toprak altýna girmek ve kucaðýna sýðýnmak ve o hakikî ve daimî ve mânevî çiçekleri seyretmek, daha ziyade sevilir ve iþtiyaka lâyýktýr diye, o kör hissiyatýn ve dünyaperest nefsin itirazýný tamamiyle izale ve defetti;

sh:» (T: 488)

اَلْحَمْدُ لِلَّهِ عَلَى نُورِ اْلاِيمَانِ مِنْ كُلِّ وَجْهٍ dünyaperest nefsime de dedirtti.

SAÝD NURSÎ

بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ

Aziz Sýddýk Kardeþlerim,

Evvelâ: Seksen sene ibadetli bir ömrü bahtiyarlara kazandýran Ramazan-ý mübarekte, inþâallah Nur'un þirket-i mânevîsi o kazanca mazhar olacak. Bayrama kadar elden geldiði kadar, Nurcular ihlâs ile birbirinin dualarýna mânevî âmin demeli ki, birisi o sekseni kazansa, herbiri derecesine göre hissedar olur. En zaif ve en aðýr yükü bulunan bu hasta kardeþinize elbette mânevî yardým edersiniz.

Saniyen: Nurlarýn erkânlarýndan bir-iki doktor, benim hastalýðýmýn þiddetiyle beraber, o hâlis, sadýk zatlara hastalýk noktasýnda müracaat etmeyip ve ilâçlarýný da yemeyip, çok aðýr hastalýklar içinde onlara meþveret etmeyerek ve þiddet-i ihtiyacým ve elemlerin içinde yanýma geldikleri vakit, hastalýða dair bahis açmadýðýmdan endiþeli bir merak onlara geldiðinden, sýrlý bir hakikatý izhara mecbur oldum. Belki size de faidesi var diye yazýyorum.

Onlara dedim ki: Hem gizli düþmanlarým, hem nefsim, þeytanýn telkiniyle zaif bir damarýmý arýyorlar ki, beni onunla yakalayýp Nurlara tam ihlâs ile hizmetime zarar gelsin. En zaif damar ve dehþetli mâni, hastalýk damarýdýr. Hastalýða ehemmiyet verildikçe, hiss-i nefs-i cisim galebe eder. «Zarurettir, mecburiyet var» der, ruh ve kalbi susturur. Doktoru, müstebid bir hâkim gibi yapar. Ve tavsiyelerine ve gösterdiði ilâçlara itaate mecbur ediyor. Bu ise, fedakârâne ihlâsla hizmete zarar verir. Hem, gizli düþmanlarým da bu zaif damarýmdan istifadeye çalýþmýþlar ve çalýþýyorlar. Nasýl ki korku ve tama ve þan ü þeref cihetinde çalýþýyorlar... (Çünki, insanýn en zaif damarý olan korku cihetinde bir halt edemediler, idamlarýna peþ para vermediðimizi anladýlar.)

sh:» (T: 489)

Sonra, insanýn bir zaif damarý, derd-i maiþet ve tama cihetinde çok soruþturdular; nihayetinde o zaif damardan birþey çýkaramadýlar. Sonra onlarca tahakkuk etti ki; onlarýn mukaddesatýný feda ettikleri dünya malý, nazarýmýzda hiç ehemmiyeti yok ve çok vukuatlarla onlarca da tahakkuk etmiþ. Hattâ bu on sene zarfýnda yüz defadan ziyade, resmen, «Ne ile yaþýyor?» diye mahallî hükûmetlerden sormuþlar.

Sonra, en zaif bir damar-ý insaniye olan þan ü þeref ve rütbe noktasýnda, bana çok elîm bir tarzda, o zaif damarýmý tutmak için; emredilmiþ ihanetler, tahkirler, damara dokunduracak iþkenceler yaptýlar, hiçbir þeye muvaffak olamadýlar. Ve kat'iyyen anladýlar ki, onlarýn perestiþ ettiði dünyanýn þan ü þerefini, bir riyakârlýk ve zararlý bir hodfüruþluk biliyoruz. Onlarýn fevkalâde ehemmiyet verdikleri hubb-u cah ve þan ü þeref-i dünyevîyeye beþ para ehemmiyet vermiyoruz.. belki onlarý bu cihetle divane biliyoruz.

Sonra, bizim hizmetimiz itibariyle bizde zaif damar sayýlan, fakat hakikat noktasýnda herkesin makbulü ve her þahýs onu kazanmaða müþtak olan mânevî makam sahibi olmak ve velâyet mertebelerinde terakki etmek ve o nimet-i Ýlâhiyyeyi kendinde bilmektir ki, insanlara, menfaatten baþka hiçbir zararý yok. Fakat, böyle benlik ve enaniyet ve menfaatperestlik ve nefsini kurtarmak hissi galabe çaldýðý bir zamanda, elbette sýrr-ý ihlâsa ve hiçbir þeye âlet olmamaða bina edilen hizmet-i imaniye, þahsî makam-ý mâneviyeyi aramamak iktiza ediyor. Harekâtýnda onlarý istememek ve düþünmemek lâzýmdýr ki, hakikî ihlâsýn sýrrý bozulmasýn.

Ýþte bunun içindir ki; herkesin aradýðý keþf ü kerâmâtý ve kemalât-ý ruhîyeyi, Nur hizmetinin haricinde aramadýðýmý, zaif damarlarýmý tutmaða çalýþanlar anladýlar. Bu noktada dahi maðlûb oldular.

Umum kardeþlerimize birer birer selâm. Ve gelecek Leyle-i Kadir, herbir Nurcu hakkýnda seksen üç sene ibadetle geçmiþ bir ömür hükmüne geçmesini, hakikat-ý Leyle-i Kadri þefaatçi ederek Rahmet-i Ýlâhiyyeden niyaz ediyoruz.

Kardeþiniz

SAÝD NURSÎ

* * *

sh:» (T: 490)

بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ

Aziz Sýddýk Kardeþlerim,

Evvelâ: Leyle-i Kadirde kalbe gelen pek uzun ve geniþ bir hakikata pek kýsaca bir iþaret edeceðiz. Þöyle ki:

Nev-i beþer, bu son harb-i umumînin eþedd-i zulüm ve istibdadiyle ve merhatemiz tahribatiyle ve bir düþmanýn yüzünden yüz mâsumu periþan etmesiyle ve maðlûblarýn dehþetli me'yusiyetleriyle ve galiblerin dehþetli telâþ ve hâkimiyetlerini muhafaza ve büyük tahribatlarýný tamir edememelerinden gelen dehþetli vicdan azablarýyla; ve dünya hayatýnýn bütün bütün fâni ve muvakkat olmasý ve medeniyet fantaziyelerinin aldatýcý ve uyutucu olmasý umuma görünmesiyle; ve fýtrat-ý beþeriyedeki yüksek istidâdâtýn mahiyet-i insaniyesinin umumî bir surette dehþetli yaralanmasiyle ve ebedperest hissiyat-ý bâkiye ve fýtrî aþk-ý insaniyenin heyecan içinde uyanmasiyle; ve gaflet ve dalâletin en sert saðýr olan taibatýn, Kur'ânýn elmas kýlýcý altýnda parçalanmasiyle; ve gaflet ve dalâletin en boðucu, aldatýcý, en geniþ perdesi olan siyasetin, rûy-u zeminde pek çirkin, pek gaddarâne hakikî sureti görünmesiyle; ve elbette hiçbir þüphe yok ki; Þimalde, Garbde, Amerika'da emareleri göründüðüne binaen, nev-i beþerin mâþuk-u mecazîsi olan hayat-ý dünyevîyesi böyle çirkin ve geçici olmasýndan, fýtrat-ý beþerin hakikî sevdiði ve aradýðý hayat-ý bâkýyeyi bütün kuvvetiyle arayacak.. ve elbette hiç þüphe yok ki; binüçyüz altmýþ senede, her asýrda üçyüz elli milyon þâkirdi bulunan ve her hükmüne ve dâvâsýna milyonlar ehl-i hakikat tasdik ile imza basan; ve her dakikada milyonlar hafýzlarýn kalbinde kudsiyet ile bulunup, lisanlariyle beþere ders veren ve hiçbir kitabda emsali bulunmayan bir tarzda, beþer için hayat-ý bâkiyeyi ve saadet-i ebedîyeyi müjde verip, bütün beþerin yaralarýný tedavi eden Kur'ân-ý Mucizül-Beyanýn þiddetli, kuvvetli ve tekrarlý binler âyâtýyla, belki sarihan ve iþareten onbinler defa dâvâ edip, haber verip, sarsýlmaz kat'î deliller ile þüphe getirmez hadsiz hüccetlerle, hayat-ý bâkiyeyi kat'iyyetle müjde ve saadet-i ebediyyeyi ders vermesi, elbette nev-i beþer bütün aklýný kaybetmezse ve maddî ve mânevî bir kýyamet baþlarýnda kopmazsa; Ýsveç, Norveç, Finlandiya ve Ýngiltere'nin Kur'âný kabule çalýþan meþhur hatibleri ve Din-i Hakký

sh:» (T: 491)

arayan Amerika'nýn çok ehemmiyetli dinî cemiyeti gibi ruy-u zeminin kýt'alarý ve hükûmetleri Kur'ân-ý Mucizül-Beyaný arayacaklar ve hakikatlarýný anladýktan sonra bütün ruh-u canlariyle sarýlacaklar. Çünkü bu hakikat noktasýnda katiyyen Kur'ânýn misli yoktur ve olamaz! Ve hiçbir þey bu Mucize-i Ekberin yerini tutamaz!..

Saniyen: Madem Risale-i Nur, o Mucize-i Kübra'nýn elinde bir elmas kýlýnç hükmünde hizmetini göstermiþ ve en muannid düþmanlarý teslime mecbur etmiþ. Hem kalbi, hem ruhu, hattâ hissiyatý tam tenvir edecek ve ilâçlarýný verecek bir tarzda, hazine-i Kur'âniyyenin dellâllýðýný yapan ve ondan baþka me'haz ve mercii olmayan, bir mucize-i mânevîyesi bulunan Risale-i Nur, o vazifeyi yapýyor ve aleyhinde dehþetli propagandalar ve gayet muannid zýndýklara tam galebe çalmýþ ve dalâletin en kalýn ve boðucu ve geniþ daire-i âfâkýnda ve fennin en geniþ perdelerinde, Asâ-yý Musadaki, Meyvenin Altýncý Meselesi ve Birinci ve Ýkinci, Üçüncü ve Sekizinci Hüccetleriyle gayet parlak bir tarzda gafleti daðýtýp, nur-u tevhidi göstermiþ. Elbette bizlere lâzým ve millete elzemdir ki; þimdi resmen izin verilen din tedrisatý için hususî dershaneler açýlmasýna ve izin verilmesine binaen, Nur þâkirdleri, mümkün olduðu kadar her yerde küçücük bir dershane-i Nurîye açmak lâzýmdýr. Gerçi, herkes kendi kendine bir derece istifade eder. Fakat herkes, her mes'elesini tam anlamaz. Hem iman hakikatlarýnýn izahý olduðu için, hem ilim, hem marifetullah, hem ibadettir.

Eski medreselerde beþ-on seneye mukabil, Ýnþâallah Nur medreseleri beþ-on haftada ayný neticeyi temin edecek. Ve yirmi senedir ediyor. Ve hem hükûmet ve millet ve vatan, hem hayat-ý dünyevîyesine ve siyasîyesine ve uhrevîyesine pek çok faidesi bulunan bu Kur'ân lemeatlarýna ve dellâlý bulunan Risale-i Nur'a, deðil iliþmek, tamamiyle terviç ve neþrine çalýþmalarý elzemdir ki, geçen dehþetli günahlara keffaret ve gelecek müthiþ belâlara ve anarþistliðe bir sed olabilsin.

Kardeþlerim, merak etmeyiniz. Ve Nurun fevkalâde perde altýndaki fütuhatýna kanaat ediniz. Þimdiye kadar hiçbir eserin böyle aðýr þerait altýnda, bu derece tesirli intiþarýný tarih göstermiyor. Hem, tam serbestiyet verilmemesinin sebebi ve hikmeti, Nurlarýn fevkalâde kuvvetinden kokruyorlar; belki sarsýntý verecek di-

sh:» (T: 492)

ye, tam takdir ve kabul etmek ile beraber, þimdilik resmen intiþarýndan telâþ ettiklerini, diyanet reisi büyük reisle görüþmesinde haber alýnmýþ. Eski gibi hücum yok, belki müsalâha istiyorlar. Fakat, Nurlar lehinde kuvvetli cereyanlar, Ýnþâallah o telâþý, iþtiyakla resmen neþrine çevirecek.

Hem çok enaniyetliler, eserlerini terviç etmek için, Nurlarýn meydana çýkmalarýna kýskanmak damariyle taraftar olmuyorlar.

Salisen: Risale-i Nur; hacýlarla hariç Âlem-i Ýslâma yayýlýyor; kendi kendini lâyýk ellere yetiþtiriyor. Ve Þam'a el yazýsiyle gönderdiðimiz Asa-yý Musa ve Zülfikar'ý hey'et-i ilmiye onbeþ gün tetkik etmiþ; tam takdir etmelerine alâmet olarak demiþler: «Biz bunu mecmualar halinde kýsým kýsým tâbedelim, hem bunu birden tâbetmeye çok para lâzým.»

SAÝD NURSÎ

* * *

بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ

Aziz Sýddýk Kardeþlerim,

Evvelâ; Size, hem acib, hem elîm, hem lâtif bir macera-yý hayatýmý ve düþmanlarýmýn hem þenî, hem bin ihtimalden bir tek ihtimal ile hiçbir þeytan hiçbir kimseyi kandýramadýðý bir iftiralarýný ve Nur'a karþý istimal edilecek hiçbir silâhlarý kalmadýðýný beyan etmeye bir münasebet geldi. Þöyle ki:

Tarih-i hayatýmý bilenlere malûmdur. Ellibeþ sene evvel, ben yirmi yaþlarýnda iken, Bitlis'te, merhum Vali Ömer Paþa hanesinde iki sene onun ýsrariyle ve ilme ziyade hürmetiyle kaldým. Onun altý adet kýzlarý vardý. Üçü küçük, üçü büyük. Ben, üç büyükleri iki sene beraber bir hanede kaldýðýmýz halde, birbirinden tefrik edip tanýmýyordum. O derece dikkat etmiyordum ki bileyim. Hattâ bir âlim misafirim yanýma geldi, iki günde onlarý birbirinden farketti, tanýdý. Herkes bendeki hale hayret ederek bana sordular: «Neden bakmýyorsun?» Derdim: «Ýlmin izzetini muhafaza etmek beni baktýrmýyor.»

Hem kýrk sene evvel Ýstanbul'da, Kâðýthane þenliðinin yevm-i mahsusunda, köprüden tâ Kâðýthaneye kadar, Haliç'in iki tarafýnda binler açýk saçýk Rum ve Ermeni ve Ýstanbullu karý ve kýzlar di-

sh:» (T: 493)

zildikleri sýrada, ben ve merhum mebus Molla Seyyid Tâhâ ve mebus Hacý Ýlyas ile beraber bir kayýða bindik. O kadýnlarýn yanlarýndan geçiyorduk. Benim hiç haberim yoktu. Halbuki, Molla Tâha ve Hacý Ýlyas beni tecrübeye karar verdikleri ve nöbetle beni tarassut ettiklerini bir saat seyahat sonunda itiraf edip, dediler: «Senin bu haline hayret ettik, hiç bakmadýn!» Dedim: «Lüzumsuz, geçici, günahlý zevklerin âkýbeti elemler, teessüfler olmasýndan istemiyorum.»

Hem, bütün tarih-i hayatýmda hediyeleri kabul etmek ve minnet altýna girip, halkýn sadaka ve ihsanlarýný almaktan çekindiðimi, benim ile arkadaþlýk edenler bilirler. Nurlarýn ve hizmet-i imaniye ve Kur'âniyenin þerefini ve selâmetini himaye etmek için, dünyanýn maddî ve içtimaî ve siyasî bütün ezvakýný ve merakýný terkettiðim ve idam gibi ehl-i garazýn bütün tehditlerine beþ para ehemmiyet vermediðim, yirmi sene iþkenceli esaretimdeki iki dehþetli hapislerimde ve mahkemelerimde kat'î göründü.

Ýþte, yetmiþbeþ sene devam eden bu düstur-u hayatým varken, Risale-i Nur'un fevkalâde kýymetini kýrmak fikriyle þeytanlarýn bile hatýr ve hayâline gelmeyen bir iftira, resmî makamý iþgal eden bir adam yaptý. Ve demiþ: «Gecede tablalarla baklavalar, fâhiþe ve namussuzlar yanýna gidiyorlar!» Halbuki benim kapým; gecede, dýþarýdan ve içeriden kilitli, sabaha kadar bir bekçi o bedbahtýn emriyle kapýmý bekliyordu.

Hem buradaki komþular ve bütün dostlar bilirler ki, ben, iþa namazýndan sonra tâ sabaha kadar hiç kimseyi yanýma kabul etmemiþim.

Ýþte böyle bir iftiraya, bir sefih ahmak insan, eþek olsa, sonra þeytan olsa buna ihtimal vermez. O adam anladý, o gibi plânlardan vazgeçti; buradan baþka yere cehennem olup gitti. Onun, resmiyet cihetiyle beni deðil, belki Nurcularý lekedar etmek için kurduðu plâný ile bu yeni hâdiseyi vesile edip, þâkirdlere leke sürmek istenildi. Fakat, hýfz ve himayet ve inâyet-i Ýlâhiyye, o plâný da hârika bir tarzda akîm býraktý. Bu beyanla, ben nefsimi tebrie etmiyorum; belki kudsî hizmet-i imaniye, o nefsi bütün hevesatýndan vazgeçirmiþ ve o hizmetteki mânevî zevk ona kâfi geliyor, demek istiyorum. Ve Nurcularýn, ihtiyat ve dikkate ihtiyaçlarýný beyan ediyorum.

sh:» (T: 494)

Saniyen: Makine iþinde tecrübeli ve muktedir, hususî katibi size gönderiyorum; kendim zahmetle yazdýðýmdan, bundan sonra kýsaca yazacaðým, gücenmeyiniz.

...........................................................................

Rabian: Bu dakikada Kastamonu Hüsrevi Mehmet Feyzi'nin tebrik ve Nur fütuhatýnýn müjdelerini havi parlak güzel mektubunu aldým. Ve o kýymetli kardeþimiz baþta olarak, Hilmi, Emin, Beþ Kardeþlere, Zehralar, Lütfiyeler, Ulviyeler gibi Nurcu hemþirelerimizi hem leyali-i aþerelerini, hem bayramlarýný ruh-u canýmýzla tebrik ediyoruz. Hem Hulusi'nin, hem Feyzi'nin mektublarýný leffen gönderiyoruz.

SAÝD NURSÎ

* * *

بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ

Aziz Sýddýk Kardeþlerim,

Evvelâ: Umum Nurcularýn mübarek bayramlarýný ve Haccül-Ekberde bulunan Nur þâkirdleriyle ve Hacdaki Nur taraftarlarýnýn bayramlarýný tebrik içinde ve çok zamandanberi esaret altýnda kalmýþ ve istiklâliyetini kaybetmiþ Hindistan, Arabistan gibi Âlem-i Ýslâmýn büyük memleketleri birer devlet-i Ýslâmiye þeklinde; Hind'de yüz milyon bir devlet-i Ýslâmiye, Cava'da elli milyondan ziyade bir devlet-i Ýslâmiye ve Arabistan'da dört-beþ hükûmet, bir cemahir-i müttefika gibi, Arap birliði ile Ýslâm birliðinin birleþmesindeki Âlem-i Ýslâmýn bu büyük bayramýnýn mukaddemesini tebrik ile, bu bayram bize müjde veriyor.

Saniyen: Ýstanbul'da Re'fet Beyin ve Mustafa Orucun yazdýklarýna göre, çok zaman Ýslâm ordusunu idare eden ve sonra Darülfünuna inkýlâb eden Harbiye Nezareti ve Bâb-ý Seraskerî, o muazzam binanýn alnýnda

اِنَّا فَتَحْنَا لَكَ فَتْحًا مُبِينًا . وَيَنْصُرَكَ اللَّهُ نَصْرًا عَزِيزًا

hatt-ý Kur'ân ile o mânidar Kur'ân Âyeti yazýlmýþken, sonra da mermer taþlarla üzeri kapatýlýp o Nurlarý gizlemiþlerdi. Þimdi ye-

sh:» (T: 495)

niden Hatt-ý Kur'âniyyeye bir nümune-i müsaade ve Risale-i Nur'un takib ettiði maksadýna bir vesile ve üniversite ileride bir Nur Medresesi olmasýna bir iþaret olduðu gibi, Denizli Nurcularýndan Ahmed'lerin, meþhur âlim ve akýlca On Dokuzuncu Asrýn en büyüðü ve içtimaî feylesoflarýn en ilerisi Bismark'ýn eserinden aldýklarý bir fýkrada, o yüksek Bismark eserinde diyor ki: «Kur'âný her cihetle tetkik ettim, her kelimesinde büyük bir hikmet gördüm. Bunun misli ve beþeriyeti idare edecek hiçbir eser yoktur ve gelemez» ve Peygambere hitaben der:

«Ya Muhammed, Sana muasýr olamadýðýmdan çok müteessirim. Beþeriyet, Senin gibi mümtaz bir kudreti bir defa görmüþ, bâdema göremiyecektir. Binaenaleyh, Senin huzurunda kemal-i hürmetle eðilirim.»

BÝSMARK

diye imzasýný atmýþ. Ve o fýkrasýnda tahrif ve nesholunan Kütüb-ü Münzeleyi ziyade tenkis için o cümleler yazýlmamalý. Ben de iþaret ettim.

O zat, On Dokuzuncu Asrýn en akýllý ve en büyük bir feylesofu ve siyasetin ve içtimaiyat-ý beþeriyenin en mühim bir þahsiyeti olmasý, hem Âlem-i Ýslâm, istiklâliyetini bir derece elde etmesi ve ecnebi hükûmetlerin hakaik-i Kur'âniyeyi aramasý ve garp ve þimal-i garbîde Kur'ân lehinde büyük cereyan bulunmasý; hem Amerika'nýn en yüksek ve meþhur feylesofu olan Mister Karlayl dahi aynen Bismark gibi demiþ: «Baþka kitaplar hiçbir cihette Kur'âna yetiþemez, hakikî söz odur. Onu dinlemeliyiz» diye kat'î karar vermesi ve Nurlarýn da her tarafta fütuhatý ve ileri gitmesi büyük bir fâl-i hayýrdýr ki, ecnebide çok Bismark ve Mister Karlayl'ler çýkacaklar ve emareleri de var diye, Nurculara bir bayram hediyesi olarak takdim ediyoruz ve Bismark'ýn fýkrasýný leffen gönderiyoruz.

...................................................................................

Saniyen: Risale-i Nur'un bu kadar muarýzlarýna mukabil en büyük kuvveti ihlâs olduðundan ve dünyanýn hiçbir þeyine âlet olmadýðý gibi, tarafgirlik hissiyatýna bina edilen cereyanlara, hususan siyasete temas eden cereyanlarla alâkadar olmaz. Çünkü tarafgirlik damarý ihlâsý kýrar, hakikatý deðiþtirir. Hattâ benim otuz senedenberi siyaseti terkettiðime sebeb; mübarek bir âlim,

sh:» (T: 496)

takib ettiði cereyanýn tarafgirlik damarý ile sâlih ve büyük bir âlimi, onun fikrine muhalif olmasýndan, tekfir derecesinde tahkir edip; kendi fikrine muvafýk meþhur ve mütecaviz bir münafýðý gayet medih ve sena etti. Ben de bütün ruhumla ürktüm. Demek, tarafgirlik hissine siyasetçilik karýþsa, böyle acib hatâlara sebebiyet veriyor diye اَعُوذُ بِالَّلهِ مِنَ الشَّيْطَانِ وَالسِّيَاسَةِ dedim. O zamandanberi siyaseti terkettim. O halimin neticesi olarak, sizin gibi kardeþlerim bilirsiniz ki; yirmi beþ senedenberi bir gazeteyi ne okudum, ne dinledim ve ne de merak ettim. Ve on sene Harb-i Umumîye bakmadým, bilmedim ve merak etmedim. Ve yirmi iki sene bu iþkenceli esaretimde, tarafgirliðe ve siyasete temas etmemek için ve Nur'daki ihlâsa zarar gelmemek için, müdafaatýmdan baþka istirahatým için hiç müracaat etmediðimi bilirsiniz.

Hem bilirsiniz ki; hapisteki size yazdýðým gibi, benim idamýna hükmeden adamlar, beni iþkenceyle tâzib edenler Risale-i Nur ile imanlarýný kurtarsalar, þahit olunuz ki, ben onlarý helâl ediyorum. Ve tarafgirlik damariyle ihlâsa zarar gelmemek için, bu iki-üç senede, dahilden ve hariçten gelen fýrtýnalý cereyanlara hiç temas etmedik ve kardeþlerimi de bir derece ikaz ettim.

Bilirsiniz ki; kendim sadaka ve yardýmlarý kabul etmediðim gibi, öyle yardýmlara da vesile olamadýðýmdan, kendi elbisemi ve lüzumlu eþyamý satýp, o para ile kendi kitablarýmý yazan kardeþlerimden satýn alýyordum. Tâ, Risale-i Nur'un ihlasýna dünya menfaatleri girmesin, bir zarar vermesin ve baþka kardeþler de ibret alýp, hiçbir þeye âlet edilmesin. Nur'un hakikî þâkirdlerine, Nur kâfidir; onlar da kanaat etsin, baþka þereflere veya mânevî maddî menfaatlere gözünü dikmesin.

Hem; münakaþa, münazaa ve mesail-i dinîyede damarlara dokunacak tarafgirane mübahese etmemek lâzýmdýr ki, Nur aleyhinde garazkârlar çýkmýsýn. Hattâ, bir hiss-i kablelvuku ile, Mustafa Oruç kardeþimizin, Risale-i Nur'un mesleðine muhalif olarak birisiyle mübahesesi, ayný dakikada ona gayet hiddet ve þiddetle bir gücenmek kalbe geldi. Hattâ o, Nurdan kazandýðý çok ehemmiyetli makamýndan atmak arzusu oldu. Kalben müteessir oldum. Bu, benim için bir Abdurrahmandý.. neden böyle þiddetli hiddet ettim?!

sh:» (T: 497)

Sonra bu bayramda yanýma geldi. Cenab-ý Hakka þükür ki, çok ehemmiyetli bir ders dinledi ve o büyük hatâsýný da anladý. Ve benim burada hiddetimin ayný dakikada hatâsýný itiraf etti. Ýnþâallah o kefaret oldu, tam temiz olarak kurtuldu.

Dört-beþ aydanberi bir zat, bana buraya bir gazete gönderiyormuþ. Ben yeniden haber aldým ki bana gönderilmiyormuþ. Buradaki dostlarým âdetimi bildikleri içindir ki, deðil gazete, Nur'dan baþka hiçbir kitabý, hiçbir mecmuayý kabul etmediðim gibi, yeni yazýdan hiçbir harf bilmediðim için korkmuþlar, bana haber vermemiþler ve göstermemiþler. Þimdi bir zat -bir mektup içinde bir sahifesi benimle konuþan- bir gazetecinin, fakat dost ve hemþehri bir zatýn mektubun gösterdi. Dediler ki: Çoktanberi senin nâmýna bir gazete gönderiyordu, biz korktuk, sana söylemedik. Ben de dedim:

O zata benin tarafýmdan çok selâm ediniz. O dostum, eski bildiði Said deðiþmiþ; dünya ile alâkasý kesilmiþ; hem hasta, hem hususî mektubu kardeþime de yazamadýðýmdan, o zat gücenmesin. Oradaki umum dostlara, hususan Hâfýz Emin ve Hâfýz Fahreddin gibi kardeþlerimize selâm ve bayramlarýný tekrar tebrik ediyoruz...

Hadsiz þükür olsun ki, Risale-i Nur, Haremeyn-i Þerifeynce makbuliyetine bir âlamet þudur ki: Denizli kahramaný Hâfýz Mustafa, Ýstanbul'dan aldýðý «Zülfikâr» ve «Asa-yý Musa» ve «Siracýnnur» u -ki Hindistan ulemasýna gönderilecekti- onlarý alýp, yolda bazý hacýlara okutup, beraber Medine-i Münevvere'de, Keþmirli gayet meþhur bir âlim ve Türkçeyi de güzel bilen bir zâta teslim etmiþ. O zat da çok takdir edip kat'î teminat ile Hindistan ulemasýnýn merkezine göndereceðini ve Medine-i Münevvere'ye mahsus olan mecmualar da yetiþtiðini vesair yerlere de gönderilen mecmualar selâmetle yetiþtiðini, Denizlili Hâfýz Mustafa'ya arkadaþ olup ve yolda Nurlarý okuyarak giden, hem genç hem Nurcu iki Afyonlu Hacý ve baþka hacýlar bu müjdeli haberi bana getirdiler. Ve hariçte, Risale-i Nur'un ehemmiyetli revacýný ve makbuliyetini müjdelediler.

SAÝD NURSÎ

* * *

sh:» (T: 498)

بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ

Aziz Sýddýk Kardeþlerim,

Siz hiç merak etmeyiniz... Bu yirmi sene yüzer tecrübe ile, inayet-i Ýlâhiyye bizi himaye ettiði ve dehþetli zulümlerden kurtardýðý gibi, bu yeni, mânasýz ve bütün bütün kanunsuz, dehþetli, gaddârâne zulümden bizi kurtaracaðýna kat'î kanaat etmeliyiz. Þayet bir parça sýkýntý, zahmet, zarar da görsek, binler derece o zahmetten ziyade rahmet ve ihsan-ý Ýlâhiyyeye ve sevaba mazhar olmakla beraber, pek çok biçare ehl-i imanýn imanlarýna baþka bir tarzda, bir kudsî hizmet hükmüne geçtiðini Rahmet-i Ýlâhiyyeden pek kuvvetli ümit ediyoruz. Bu hâdisenin on vecihle kanunsuz olduðunu beyan ediyorum.

Birincisi: Üç mahkeme ve üç ehl-i vukufun ve Ankara'nýn yedi makamatýnýn ve adliyelerin elinde iki sene Risale-i Nur tetkikle nazardan geçtiði halde, ittifakla, hiçbir muhalif kalmadan hem umum risalelerin beraetine, hem Said'le beraber yetmiþbeþ arkadaþiyle birlikte beraet edildiði ve bir gün bile ceza verilmediði halde, yeniden evrak-ý muzýrra gibi onlara el uzatmak, ne derece kanunsuzdur; zerre kadar insafý olan bilir.

Ýkincisi: Dersiniz ki: Beraetten sonra üç buçuk sene Emirdað'da münzevî, garib, kapýsýný hem dýþarýdan kilit, hem içeriden sürgü ile kapayan ve yüzde bir adamý, zarurî bir iþ olmazsa yanýna kabul etmeyen; ve yirmi senedenberi devam eden te'lifini de býrakýp daha te'lif etmeyen bir adama, dünya siyaseti için kapýsýnýn kilidini kýrarak yanýna gelip, Arabî evradýndan ve baþýndaki bir iki levha-i imaniyeden baþka taharriciler bir þey bulamadýklarý halde, bu eziyetin ne derece hilâf-ý kanun olduðunu zerre kadar aklý bulunan anlar!

Üçüncüsü: Mahkemece yetmiþ þâhidin tasdikiyle, yedi sene Ýkinci Harb-i Umumîyi bilmeyen ve merak edip sormayan; -ki þimdi on senedir ayný o halde bulunan- ve yirmi beþ senedenberi hiçbir gazeteyi okumayan ve dinlemeyen ve otuz senedenberi اَعُوذُ بِالَّلهِ مِنَ الشَّيْطَانِ وَالسِّيَاسَةِ deyip, siyasetten bütün kuvvetiyle kaçan; ve yirmi iki sene iþkenceli sýkýntýlar çektiði

sh:» (T: 499)

halde, ehl-i siyasetin nazar-ý dikkatini kendine celbetmemek ve siyasete karýþmamak için, bir defa istirahati için hükûmete müracaat etmeyen bir adama, dehþetli bir siyasî gibi (siyasî entrikacýsý gibi) onun menzilini ve inzivagâhýný basýp hasta halinde emsalsiz bir sýkýntý ruhuna vermek, hiçbir kanuna muvafýk gelir mi? Zerre kadar vicdaný bulunan bu hale acýyacak.

Dördüncüsü: Eskiþehir Mahkemesinde altý ay tetkikten sonra ve sebebi de cemiyetçilik ve tarikatçalýk olduðu evham ve bahanesiyle, büyük bir reisin ona þahsî garaz ile, onun aleyhinde bazý adliyecileri teþvik ettiði halde; cemiyetçilik tarikatçýlýk ve Risale-i Nur cihetinde beraet ettirip; yalnýz Risale-i Nur'un bir küçücük parçasý olan «Tesettür Risalesi» ni bahane ederek, kanunla deðil de yalnýz kanaat-ý vicdaniye ile, yüzyirmi þâkird içinde beþ-on þâkirde altý ay ceza verdiler ki, tetkik zamanýna kadar dört ay mevkuf, bir buçuk ay da hapis kaldýklarý ve on sene sonra Denizli Mahkemesi, yine dokuz ay, cemiyetçilik ve tarikatçýlýk gibi birkaç bahane ile, bütün yirmi senelik «Mektubat» ve te'lifatlarýný inceden inceye tetkik ile beraber; Ankara'nýn Aðýr Ceza Mahkemesine beþ sandýk kitaplarý gönderdikleri ve iki sene o kitaplar ve mektuplar, Ankara ve Denizli Mahkemesindeki nazar-ý tetkikte kaldýklarý halde; o mahkemeler, ittifakla, cemiyetçilik ve tarikatçýlýk vesair bahaneleri cihetinde beraet kararý verip; o kitap ve mektuplarý aynen sahiplerine iade ve Saidi, arkadaþlariyle beraber beraet ettirdikleri halde; bir siyasî cemiyet nazariyle ve entrikacý bir siyasî adam tarzýnda onu itham etmek ve adliye memurlarýný onun aleyhinde cemiyetçilik noktasýnda sevketmek, ne kadar kanunsuz olduðunu insaniyeti sukut etmeyen bilir.

Beþincisi: Bir adam ki, hakikî meslek ve meþreb ittihaz ettiði yirmi-otuz senelik hayatýnda düstur kabul ettiði bir halin zýddýyla onu itham etmek nev'inden, kanunsuz ve keyfî bu taarruz hâdisesi'nin mahiyeti þudur ki: Ben, Risale-i Nur mesleðinin esasý olan þefkat itibariyle, bir mâsuma zarar gelmemek için, bana zulmeden cânilere deðil iliþmek, hattâ beddua da edemiyorum. Hattâ en þiddetli ve garazla bana zulmeden bazý fâsýk, belki dinsiz zalimlere hiddet ettiðim halde; deðil maddî, belki beddua ile de mukabeleden beni o þefkat menediyor. Çünkü o zalim gaddarýn, ya peder ve validesi gibi ihtiyar biçarelere, veya evladý gibi mâsumlara maddî ve mânevî darbe gelmemek için, o dört beþ

sh:» (T: 500)

mâsumun hatýrýna binaen o zalim gaddara iliþmiyorum; bazan da helâl ediyorum.

Ýþte bu sýrr-ý þefkat içindir ki, idare ve asayiþe kat'iyyen iliþmediðim gibi, bütün arkadaþlarýma da o derece tavsiye etmiþim ki, üç vilâyetin insaflý zabýtalarýnýn bir kýsmý itiraf etmiþler ki: «Bu Nur þâkirdleri mânevî bir zabýtadýr, idare ve asayiþi muhafaza ediyorlar» dedikleri ve bu hakikata binler þahit ve yirmi sene hayatiyle tasdik vebinler þâkirdlerin ve zabýtaca hiçbir vukuat kaydetmemesi ile tasdik ve te'yid ettikleri halde; o biçare adamýn, ihtilâlci ve insafsýz bir komiteci gibi menzilini basmak ve insafsýz adamlar ona ihanet etmek ve menzilinde bir þey bulunmamakla beraber; yüz cinayeti bulunan bir adam gibi, hattâ Kur'âný ve baþýndaki levhalarýný evrak-ý muzýrra gibi toplamak, acaba dünyada hangi kanun müsaade eder?

Altýncýsý: Bundan otuz sene evvel, Cenab-ý Hakkýn inayetiyle, dünyanýn muvakkat þan ü þerefinin ve enaniyetli hodfüruþluk ve þöhretperestliðin ne kadar zararlý ve ne kadar faidesiz ve mânasýz olduðunu -hadsiz þükrolsun ki- Kur'ânýn feyziyle anlamýþ bir adam; o zamandanberi bütün kuvvetiyle nefs-i emmaresiyle mücadele edip, mahviyetle benliði býrakmak ve tasannu ve riyakârlýk yapmamak için elden geldiði kadar çalýþtýðýna, ona hizmet veya arkadaþlýk edenler kat'î bildikleri ve þehadet ettikleri halde ve yirmi senedenberi herkes kendi hakkýnda hoþlandýðý ziyade hüsn-ü zan ve teveccüh-ü nas ve þahsýný medih ve senadan ve kendini mânevî makam sahibi olduðunu bilmekten herkese muhalif olarak bütün kuvvetiyle kaçmasý ve hem has kardeþlerinin onu hakkýndaki hüsn-ü zanlarýný reddedip, o halis kardeþlerinin onun hakkýndaki hüsn-ü zanlarýný reddedip, o halis kardeþlerinin hatýrlarýný kýrmasý ve yazdýðý cevabî mektublarýnda onlarýn, onun hakkýnda medihlerini ve ziyade hüsn-ü zanlarýný kýrmasý ve kendini faziletten mahrum gösterip, bütün fazileti Kur'ânýn tefsiri olan Risale-i Nur'a ve dolayýsiyle Nur þâkirdlerinin þahs-ý mânevîsine verip kendini âdi bir hizmetkâr bilmesi kat'î isbat ediyor ki; þahsýný beðendirmeye çalýþmadýðý ve istemediði ve reddettiði halde; onun rýzasý olmadan bazý dostlarý, uzak bir yerden onun hakkýnda ziyade hüsn-ü zan edip, methederek bir makam vermesi ve Kütahya havalisinde tanýmadýðý bir vâizin bazý sözleriyle, acaba hangi kanunla medar-ý mesuliyet olur ki, o biçare ve hasta ve çok ihtiyar ve garib ve münzevînin odasýna, büyük bir

sh:» (T: 501)

cinayet iþlemiþ gibi kilidini kýrýp taharri memurlarýný sokmak; hem evradýndan ve levhalarýndan baþka bir bahane de bulmamak; acaba dünyada hiçbir kanun ve hiçbir siyaset bu taarruza müsaade eder mi?

Yedincisi: Bu sýrada dahilde o kadar dahilî ve haricî heyecanlý parti cereyanlarý varken ve bundan tam istifade etmek, yani mahdut birkaç arkadaþýna bedel binler diplomatlarý kendisine taraftar kazanmak için zemin hazýr iken; sýrf siyasete karýþmamak ve ihlâsa zarar vermemek ve hükûmetin nazarýný kendine celbetmemek ve dünya ile meþgul olmamak için, arkadaþlarýna yazýp, «Sakýn cereyanlara kapýlmayýnýz.. siyasete girmeyiniz.. asayiþe dokunmayýnýz» dediði ve iki cereyan bu çekinmesinden ona zarar verdikleri; eskisi evhamýndan; yenisi de «Bize yardým etmiyor» diye ona çok sýkýntý verdikleri halde ve ehl-i dünyanýn dünyalarýna hiç karýþmayýp, kendi âhiretiyle meþgul olan bir bîçarenin âhiret meþguliyetine bu kadar iliþmeye hangi kanun müsaade ediyor? Ve vatana ve millete ve ahlâka çok zararlý olan dinsizlerin kitaplarýnýn intiþarýna ve komünistlerin neþriyatlarýna serbestiyet kanunu ile iliþilmediði halde; üç mahkeme, medar-ý mes'uliyet olacak içinde hiçbir maddeyi bulmayan ve millet ve vatanýn hayat-ý içtimaîyesini ve ahlâkýný ve asayiþini temine yirmi senedenberi çalýþan ve bu milletin hakikî nokta-i istinadý olan Âlem-i Ýslâmýn uhuvvetini ve bu millete dostluðunu iade ve takviyesine tesirli bir surette çabalayan ve diyanet riyasetinin ulemasý, tenkid niyetiyle, Dahiliye Vekilinin emriyle üç ay tetkikten sonra tenkid etmeyerek tam kýymetini takdir edip «Kýymettar eser» diye, Diyanet Kütüphanesine konulan Zülfikâr ve Asa-yý Musa gibi Nur eczalarýný, evrak-ý muzýrra gibi toplayýp mahkeme eline vermeye acaba hiçbir kanun, hiçbir vicdan, hiçbir insaf müsaade eder mi?...

Sekizincisi: Yirmi sene sýkýntýlý ve sebebsiz bir nefiyden sonra serbestiyet verildiði vakit, binler akraba ve ahbabý bulunan doðduðu memleketine gitmeyerek; gurbeti, kimsesizliði tercih edip -tâ ki, dünya ve hayat-ý içtimaiyeye ve siyasete temas etmesin- ve çok sevablý olan câmideki cemaatin hayrýný býrakýp odasýnda yalnýz oturmasýný tercih eden, yâni halkýn hürmetinden çekinmek gibi bir hâlet-i ruhiyeyi taþýyan ve yirmi sene hayatýnýn þehadetiyle ve yüzbinler kýymettar Türk zatlarýn tasdikiyle, bir

sh:» (T: 502)

dindar müttakî Türk'ü lâkayd çok Kürtlere tercih eden; hattâ mahkemede, Hâfýz Ali gibi kuvvetli imaný bulunan Türk kardeþlerini, yüz Kürde deðiþtirmediðini isbat eden ve hürmet ve ihtiram görmemek için zaruret olmadan halklarla görüþmeyen ve camiye gitmeyen ve kýrk senedenberi bütün kuvvetiyle ve âsâriyle Ýslâmiyetin uhuvvetine ve Müslümanlarýn birbirine muhabbetine çalýþan ve þedid düþmanýna karþý menfî hareket etmeyen ve hattâ onunla meþgul olmayarak bedduayý dahi etmeyen bir adam hakkýnda, resmî lisanla, ihanet için bir propaganda yapmak, dostlarýný ürkütmek için, «O Kürttür, siz Türksünüz; o Þâfiîdir, siz Hanefîsiniz» deyip, halklarý ürkütüp ondan çekindirmeye hangi maslahat, hangi kanun müsaade eder?

Dokuzuncusu: Çok mühimdir, kuvvetlidir, fakat siyasete temasý için sükût ediyorum.

Onuncusu: Bu da, hiçbir kanun müsaade etmediði ve hiçbir maslahat bulunmadýðý halde, sýrf mânasýz evhamdan ve bir habbeyi kubbeler yapmaktan ibaret, hiçbir kanuna girmeyen bir taarruzdur. Buna da mesleðimizce bakamadýðýmýz siyasete temas etmemek için sükût ederek, böylece on vecihle kanunsuz muamelelere karþý yalnýz حَسْبُنَا اللَّهُ وَنِعْمَ الْوَكِيلُ deriz.

SAÝD NURSÎ

* * *

بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ

Aziz Sýddýk Kardeþlerim,

Evvelâ: Nurun ehemmiyetli mecmualarýný Mekke-i Mükerremeye götürüp, gayet büyük bir Hindli âlim Ahmed Ali Þimþiriye teslim edip, hem Hindceye tercüme etmeye ve hem de Hind'e göndermeye teminat alan Nurun ehemmiyetli kahramanlarýndan kardeþimiz Hâfýz Mustafaya binler Barekallah ve Maþâallah ve Es'adekâllah deriz. Medresetüz-Zehra, Mekke-i Mükerreme'deki o büyük zatla muhabere etsin.

sh:» (T: 503)

Saniyen: Bu defaki hâdisede, bir habbeyi, evham yüzünden çok kubbeler yaptýklarýný öðrendik. Bir emaresi de þudur: Dahiliye Vekilinin emriyle, gece içinde Afyon Valisi, Emniyet Müdürüyle buraya gelip, gecede menzilimi basmak istemiþler; müddei-umumî muvafakat etmediðinden sabaha kadar bekleyip, en ziyade aleyhimizde bulunan iki adamý tâyin edip, kilidimi kýrýp füc'eten baskýn vermeleri; hem ayný gün (Hâþiye) faytonla çýktýðým vakit, burada emsali vukubulmayan bir þekilde beþ tayyare pek aþaðýda uçup, benim faytonumu bildikleri için etrafýmda iki üç defa dönmeleri, ikinci gün baþka bir tarafa çok görünmiyen gizli bir dere tarafýna faytonla giderken, aþaðýda uçan beþ tayyarenin birþey arýyor gibi döndüklerini gördük, anladýk ki, bizi arýyorlar.

Yine, aynen evvelki gün gibi o beþ tayyare, etrafýmýzda kasaba üstünde gezip, odamýza girdiðimiz zaman onlarýn da gitmeleri kuvvetli bir emaredir ki, bir habbe yüz kubbe yapýlmýþ. Burada, böyle mânasýz evham yüzünden bana eziyet verilmesi ve Medreset-üz-Zehranýn kahramanlarýna, buraya nisbeten, bu üç senede, on dereceden yalnýz bir derece eziyet verilmek cihetiyle, Isparta hükûmetine ve adliyesine teþekkürümü ve minnetdarlýðýmý ve onlarýn verdiði eziyetleri de helâl ettiðimi bildirirsiniz.

SAÝD NURSÎ

* * *

Hey'et-i Vekiliye ve Milletvekilleri Riyasetine Cüz'î, Fakat Ehemmiyetli Bir Maruzatýmdýr.

Otuz senedenberi hayat-ý siyasiyeden çekildiðim halde, bu sýrada bir defaya mahsus olarak, vatanî ve millî ve asayiþî bir mes'eleyi beyan ediyorum. Þöyle ki:

Çok emarelerle kat'î kanaatýmýz geldi ki; anarþilik hesabýna bana ve bu Emirdað kasabasýna ve dolayýsiyle bu vatana bir su-i

__________________________________________

Hâþiye: Evet buradaki Nur Þâkirdleri nâmýna tasdik ediyoruz. Hâdise aynen vuku buldu.

Evet Evet Evet Evet Evet Evet

Terzi Ýsmail Mustafa Hizmetkârý Hayri Halil

Mustafa Nuri

sh:» (T: 504)

kasd var ki, bir habbeyi kubbeler ve bir sinek kanadý kadar ehemmiyeti olmýyan bir hadîseyi dað gibi gösterip, sükûnete muhtaç olan bu vatanda beni bahane edip, anarþilik hesabýna ve bir ecnebi plâniyle bize, yani biçare vatandaþlarýmýzý idâm-ý ebediden ve þübehât-ý uhreviyeden kurtarmaða çalýþan Nur Þâkirdlerine, bütün bütün kanunsuz ve keyfi hücum edildi. Pek zâhir bir garaz ile, evham yüzünden, baruta ateþ atmak gibi, bu vatana ve asayiþe beni bahane edip su-i kasd edildi. Þöyle ki:

Üç mahkeme, yirmi senelik mektuplarýmý ve kitaplarýmý ve hallerimi inceden inceye tetkikden sonra, bize ve kitaplarýma beraet verdiði halde ve üç seneden beri te'lifatý terkettiðim ve haftada ancak bir mektup yazabildiðim ve mecbur olmadan herbiri bir gün nöbetle zarurî hizmetimi yapan üç-dört terzi çýraðýndan baþka kimseyi kabul etmediðim halde; ve serbestiyet verildiði ve memleketime gitmediðim halde, hiç ömrümde görmediðim bir tarzda ve resmî bir surette beni hiddete getirip bir hâdise çýkarmak için, tahkir ve ihanet kasdiyle, kanunsuz ve garazla, beni taharri ile kapýmýn kilidini kýrýp, Kur'anýmý ve Arabî levhalarýmý evrak-ý muzýrra gibi alýp götürmekle beraber, adliyenin mühim bir memuru, resmen buradaki memurlara âmirane demiþ ki: «Saidi iki jandarma ile teþhir suretinde çýkarýp, zorla baþýna þapka giydirip, öylece ifadeye getirmeli idiniz. Hem ona yanaþanlarý tutunuz.» diye, ehemmiyetli bir mecliste ve ayn-ý hakikat olan ifademi okuduklarý vakit söylemiþ. Bunda þek ve þüphe kalmadý ki; beni tahkir ve ihanet edip, hiddete getirip, asayiþi bozmak garazý takibediliyor.

Cenab-ý Hakka hadsiz þükür olsun ki, binler haysiyet ve þerefimi bu vatandaki bîçarelerin istirahatýna ve onlardan belâlarýn def'ine feda etmek için bana bir halet-i ruhiyeyi ihsan eylemiþ ki; ben de, onlarýn yaptýðý ve niyetinde bulunduklarý tahkirat ve ihanetlere karþý tahammüle karar vermiþim. Bu milletin asayiþine, hususan masum çocuklarýn ve muhterem ihtiyarlarýn ve bîçare hastalarýn ve fakirlerin dünyevî istirahatlarýna ve uhrevî saadetlerine binler hayatýmý ve binler þerefimi feda etmeye hazýrým...

Ýþte, sinek kanadýný dað gibi yaptýklarýnýn bir emaresi þu ki; benim gibi gurbette, hasta, ihtiyar, zaif, tek baþýna bulunan bir adam için, on gün zarfýnda beþ defa Afyon Valisi ve Emniyet Müdürü

sh:» (T: 505)

ve iki defa Afyon Müddeiumumisi benim için buraya gelmesi ve iki günde, her bir günde beþ tayyare benim gezdiðim yerlerde beni nezaret altýna almasý; ve beþ polis hafiyesinin burada bana tarassut edenlere ilâve edilip, ahvalimi tecessüs etmek için gönderilmesi; ve postahanelere, bana ait mektuplarýn müsaderesi için resmen emir verilmesi gösteriyor ki, Þeyh Said ve Menemen hâdisesinin on misli bir hâdiseyi evhamla düþünmüþler! Habbeyi kubbe söylemiþler ki, böyle bir vaziyet alýyorlar! Benim eski hayatýmý zannedip, ihanetle hiddete gelecek tahmin etmiþler. Bil'akis aldandýlar. Biz, bütün kuvvetimizle anarþiliðe bir sedd-i Zülkarneyn gibi, bir sedd-i Kur'anî te'sisine çalýþýyoruz. Bize iliþenler, anarþilik ve belki komünistliðe zemin ihzar ediyorlar.

Evet, eðer eski hayatým gibi, izzet-i ilmiyeyi muhafaza etmek için hiçbir hakareti kabul etmemek olsaydý ve vazife-i hakikiyesi, sýrf âhiret ve ölümün idam-ý ebedisinden müslümanlarý kurtarmak vazifesi olmasaydý ve bana iliþenler gibi sýrf dünyaya ve menfi siyasete çalýþmak olsaydý, o Menemen, on Þeyh Said hâdisesi gibi bir hâdiseye, o anarþilik hesabýna çalýþanlar sebebiyet vereceklerdi.

Hem, üç mahkeme ve yirmi senede kaç vilâyetin zâbýtalarý, kýyafetime kanunca iliþmedikleri ve mazuriyetim ve inzivama binaen, tebdil-i kýyafetime hiçbir ihtar olmadýðý halde, böyle keyfî, kanunsuz, cebren ahali içinde baþýma þapkayý giydirmeye çalýþmak, kýrk senedenberi bu vatanda, hususan îman-ý tahkikî dersinde kardeþâne alâkadar olan yüz binler adam, pek büyük bir heyecan içinde zemini hiddete getirip, emsalsiz aðlamaða vesile olacaktý.

Zaten ecnebi parmaðiyle, güya hakkýmda teveccüh-ü âmmeyi kýrmak fikriyle damarlarýma dokunacak kanunsuz muamelelerin mezkûr maksad için yapýldýðýna, çok emarelerle kat'î kanaatýmýz geldi. Fakat Cenab-ý Hakka hadsiz þükür olsun ki; benim gibi kabir kapýsýnda, alâkasýz, dünyadan usanmýþ, hürmetten, teveccüh-ü âmmeden kaçmýþ ve þan ü þeref ve hodfüruþluk gibi riyakârlýklara hiçbir meyli kalmamýþ bir vaziyette iken, bunlarýn bana karþý kanunsuz ihanetlerinin hiçbir ehemmiyeti kalmadý; Cenab-ý Hakka havale ediyorum. Bana lüzumsuz evham yüzünden eziyet edenlerin yakýnda ölümle idam-ý ebediyeye giriftar olacaklarýný düþünüp, hakikaten acýyorum. Ya Rabbi, onlarýn îmanýný Risale-i

sh:» (T: 506)

Nurla kurtar! Ýdam-ý ebediden, sýrr-ý Kur'anla terhis tezkeresine çevir! Ben de onlara hakkýmý helâl ediyorum!..

SAÝD NURSÎ

* * *

Bediüzzaman Said Nursînin ders ve irþadiyle hakikata ulaþan ve Nur hizmetinde çok kýymetdar ve yüksek hizmetleri sebkat eden kahraman ve halis bir talebenin, Üstadýn mâhiyetini tarif eden ayn-ý hakikat bir ifadesidir.

Bu günde, Mele-i Âlânýn Arzda medar-ý süruru.

Bu günde, sekene-i Arzýn Mele-i Alâda medar-ý iftiharý.

Bu günde, Habibullahýn medar-ý nazarý.

Bu günde, Müslümanlýðýn sertacý.

Bu günde, hak tariklerin þahý.

Bu günde, hakikatlarýn imamý.

Hem bu günde, Mahbub-u Hüda.

Hem bu günde, allâme-i asýr.

Hem bu günde, zulmetin nuru.

Hem bütün günlerde serdar-ý hidayet.

Hem Molla Said'-in Nursî..

Hem Bediüzzaman el-Fahrüddevranî...

HÜSREV * * *

sh: » (T: 507)

MERHUM HASAN FEYZÝNÝN RÝSALE-Ý NUR

HAKKINDAKÝ MANZUMESÝ

بِسْمِ اللّهِ الرّحْمنِ الرّحِيمِ

وَمَا اَرْسَلْنَاكَ اِلاَّ رَحْمَةً لِلْعَاَلمِينَ

Âyetinin Veraset-i Ahmediye (A.S.M.) cihetinde, mâna-yý iþarî noktasýnda, bu asýrda o Rahmetenlilâleminin bir âyinesi ve hakikat-ý Kur'aniyenin bir hakikî tefsiri olan Risale-i Nur, o küllî rahmetin bir cilvesi, bir nümunesi olmasýndan; hakikat-ý Muhammediyenin (A.S.M.) bir kýsým evsafý, mânâ-yý mecâzî ile cüz'î bir vârisine verilebilir diye, bu parlak kasideye iliþmedim. Yalnýz hakikat-ý Ahmediye (A.S.M.) âyinesinin farkýna iþareten bazý kelimeler ilâve edildi.

SAÝD NURSÎ

Huzur bulur bu gün seninle âlem;

Ey bu asýrda rahmet-i âlem Risale-i Nur!

Sürur bulur bu gün seninle âdem,

Ey bir rahmet-i âlem Risale-i Nur!

Bu hasta gönüller çoktan periþan;

Varsa sende eðer Lokmandan niþan;

Bir þifa sun, gel ey mahbub-u ziþan,

Ey cilve-i rahmet-i âlem Risale-i Nur!

Gelmez mi sonu bu uzun hecenin,

Geçmez mi gamý bu yaslý gecenin,

Zâri arttý, sabrý bitti nicenin,

Ey cilve-i rahmet-i âlem Risale-i Nur!

Fahr-i Âlem, Arþtan bu yere indi;

Þâh-ý velâyet gelip Düldüle bindi;

Zülfikara bugün, artýk Nur dendi,

Ey bu zamanda rahmet-i âlem Risale-i Nur!

.........................................................................

sh: » (T: 508)

Derdlere dermansýn, mahbub-u cansýn;

Hem câmi-ül esma Vel-Kur'ansýn;

Hem de Nur-u Haktan bize ihsansýn,

Ey bir rahmet-i âlem Risale-i Nur!

Bu âlemde madde deðil, bir özsün;

Her zerreden bakan bütün bir gözsün;

Kâinatý hayran eden bütün bir yüzsün,

Ey misal-i rahmet-i âlem Risale-i Nur!

.....................................................................

Çünki sensin bu asýrda Rahmetenlilâleminin cilvesi,

Çünki sensin þimdi Þefi-ül Müznibînin vârisi,

Aðisna ya gýyas-el müstaðisîn,

Ey þule-i rahmet-i âlem Risale-i Nur!

Þifa bulsun þimdi biraz yaramýz,

Revaç bulsun geçmez olan paramýz;

Saç nurunu, aka dönsün karamýz,

Ey ziya-ý rahmet-i âlem Risale-i Nur!

...........................................................................

Meylimiz yok yalancý bir dünyaya,

Son verdik biz bid'alara, riyaya;

Kapýlmayýz öyle kuru hülyaya,

Ey bir hakikat-ý rahmet-i âlem Risale-i Nur!

Yok bizde cemiyet kurma hülyasý,

Yok baþka bir yola gitme sevdasý;

Olduk, ancak Nurun derdli þeydâsý,

Ey derdlilere rahmet-i âlem Risale-i Nur!

.......................................................................

Geçmiþiz hep medihlerden senadan,

Yüz çevirdik servetlerden gýnâdan;

Nur isteriz, geçmeden bu fenadan,

Ey bu asýrda rahmet-i âlem Risale-i Nur!

sh: » (T: 509)

.........................................................................

Âþýklarýn, arþa çýkan feryadý

Aðlatýyor o pâk ruhlu ecdadý;

Allah için eyle bize imdadý,

Ey muhtaçlara rahmet-i âlem Risale-i Nur!

Gökler saldý belâ, yer verdi belâ,

Sarstý âfâký bir acý vaveylâ,

Rahmet et âleme ey Nur-u Mevlâ!

Ey cilve-i rahmet-i âlem Risale-i Nur!

Bir yanda sel var, bir yanda kan akar,

Bu belâ ateþi âlemi yakar;

Aðlayan bu beþer hep sana bakar,

Ey nümune-i rahmet-i âlem Risale-i Nur!

Çevrildi ateþle bu koca dünya,

Bir Cehennem gibi kaynadý derya!

Yetiþ imdada ey þâh-ý evliya,

Ey bu zamanda rahmet-i âlem Risale-i Nur!

............................................................................

Zýndýkaya, küfre karþý saldýrdýn,

Gönüllerden kederleri kaldýrdýn,

Bizi nurun deryasýna daldýrdýn,

Ey biçarelere rahmet-i âlem Risale-i Nur!

Kaldýramaz sana aslâ kimse el,

Baðlýyoruz bizler sana candan bel;

Dünyalara sensin ümid ve emel,

Ey ziya-i rahmet-i âlem Risale-i Nur!

Sen ordu kurmazsýn erle, uþakla,

Savaþmazsýn öyle, topla, býçakla;

Nurunla þu asrý tutup kucakla,

Ey þimdi rahmet-i âlem Risale-i Nur!

sh: » (T: 510)

Bitsin de, bu korkunç tufan-ý þedid,

Açýlsýn yepyeni bir devr-i mes'ud;

Onsekiz bin âlem eylesin hep îyd,

Ey ehl-i Kur'ana rahmet-i âlem Risale-i Nur!

Geliyor þu karþýdan gerçi bir zulmet,

Fakat sensin bugün atâ-yý rahmet,

Boðacaksýn onu nurunla elbet,

Ey bir rahmet-i âlem Risale-i Nur!

Kýzýl ejder yuvamýza girmesin,

Zehirli eli yakamýza ermesin;

Karþý durup nurun fýrsat vermesin,

Ey seyf-i rahmet-i âlem Risale-i Nur!

Kara duman üstünden daðýlsýn,

Kýzýl alev sönüp âlem ayýlsýn,

Bu zaferin haþre kadar anýlsýn,

Ey zülfikar-ý rahmet-i âlem Risale-i Nur!

O soydandýr nice canlar yakanlar;

O soydandýr evler barklar yýkanlar,

O soydandýr sana kinle bakanlar,

Ey hüccet-i rahmet-i âlem Risale-i Nur!

Masumlarýn kanlarýný içerler!

Ebu Cehl'i, Nemrudlarý geçerler,

Ölümlerden ölümleri seçerler,

Ey þimdi bir rahmet-i âlem Risale-i Nur!

Bir mikrop ki, ciðerleri diþliyor,

Kanýmýzla kendisini besliyor;

Temiz yurdu telvis edip pisliyor,

Ey bir eczahane-i rahmet-i âlem Risale-i Nur!

Gâzilerin, fatihlerin konaðý,

Seyyidlerin, serverlerin otaðý

Bu vatandýr, þehidlerin yataðý..

Ey cilve-i rahmet-i âlem Risale-i Nur!

sh: » (T: 511)

O þehidlerin, ala dönmüþ kefeni;

Miskler kokar, güle benzer bedeni.

Öper melekler de nurlu na'þýný,

Ey cilve-i rahmet-i âlem Risale-i Nur!

Kur'an diyor; ölmemiþtir, diridir..

Herbirisi, Hakkýn arslan eridir!

Türbeleri yürekleri titretir,

Ey âyine-i rahmet-i âlem Risale-i Nur!

Armaðansýn çünki asil millete,

Düþmeyelim bir gün bile zillete..

Götür bizi þanlý büyük devlete,

Ey misal-i rahmet-i âlem Risale-i Nur!.

Eyleyeler nurun ile hep savlet,

Zaferlerle þanlar bulur bu millet,

Þarka, garba ziya salsýn bu devlet,

Ey bizlere rahmet-i âlem Risale-i Nur!

Nurdan kanadýn, hem saðlam kolun var,

Nurdan senin Hakka giden yolun var.

Kabul et bir kemter Feyzi kulun var..

Ey bu asýrda rahmet-i âlem Risale-i Nur!

اَلسَّلاَمُ عَلَيْكُمْ وَ رَحْمَةُ اللّهِ وَ بَرَكَاتُهُ

Üstadým, Efendim Hazretleri;

وَمَا اَرْسَلْنَاكَ اِلاَّ رَحْمَةً لِلْعَاَلمِينَ Âyetinin nurlarýndan, nurun sayesinde alabildiðim bir zerreyi bu þekilde yazdým. Ve huzur-u irfanýnýza sundum. Kabulünü rica eder, selâmlarýmýzý sunar ve mübarek ellerinizden öperiz.

Biçare talebeniz

HASAN FEYZÝ

(Rahmetullahî aleyhi ebeden dâima)

* * *

sh: » (T: 512)

Merhum Hasan Feyzi, Nurlardan aldýðý hakikat dersini, nurlara iþaret ederek güzel tanzim etmiþ. Lâhikaya girsin.

SAÝD NURSÎ

Güzel oku! Her zerrede coþkun birer mânâ var,

Derd ehline bu mânâda canlar sunan eda var.

Vermek için parlaklýðý, gamlý gönül evine,

Bir bak hele, her cilâdan üstün olan cilâ var

Derin, güzel düþünce ile incelersen bunu sen,

Zaiflemiþ ruhlar için daðlar gibi gýda var.

Hem dilersen, tükenmiyen sermaye-i serveti,

Aç gözünü Nurlara bak, iþte sana tufan gibi gýna var.

Beni taný, yürü kulum yürü diye bizlere,

Her nefeste þefkat ile Rabbimizden nida var.

Duymuþ isen bu nîdayý her zerrenin dilinden,

Müjde olsun, artýk sana Cennet denen safa var.

Uzaklara bakma! "Nurlara bak, yürü!" âlem onun âyinesi,

Görmez misin, her yüzünde ayný renkte ziya var.

Bir güneþtir her zerrede cilve yapýp parlayan;

Bilmez misin, sende dahi o edadan eda var.

Eller açýp yürü bugün kana kana Risale-i Nurdan ýþýk al!

Aþka uyan, nura kanan her zerrede reha var,

Hüner deðil; dostu, düþman; yârý, aðyar eylemek;

Yadý biliþ yapasýn ki, ancak dostta vefa var.

Hünerdir ki; yaprak atlas; toprak, elmas olmalý!

Çünki bir bak, ne yaprakta ne toprakta beka var.

Kýsa görüp denizleri damlalara çevirme;

Hakikatta, her damlada gizli birer derya var.

Damla iken aslýn senin, daðý taþý aþarsýn,

Hem gökleri keþfedersin, sende ey nur, böyle deha var.

Bir noktayý bir cihan yap, o cihana hâkim ol,

Zira senin bir noktanda, güneþ kadar zekâ var!

sh: » (T: 513)

Her zerrenin Kâ'be'sidir kalbi, yine kendine

Dikkat eyle, herbirinde yine ancak hüda var

Sakýn Feyzi!. Sen gözünü Hak yüzünden ayýrma

Hakký gören gerçeklere, hakký kadar atâ var.

(Denizli Kahramaný Merhum)

HASAN FEYZÝ

* * *

(Mekteb-i Fünunda Ve Ulûm-u Ýslâmiyede Gayet Müdakkik Ve Kýdemli Muallimlerden Hasan Feyzi'nin Bir Þiiri)

HAZRETÝNÝZE BURADAN AYRILIK SÖYLEMÝÞTÝM

Çekilip nur-u hidayet yine zindan olacak!

Yine firkat, yine hasret, yine hüsran olacak.

Yine sen, yaþ yerine kan akýtýp aðla gözüm..

Çünki hicran dolu kalbim yine hicran olacak.

Yine göç var diye mecnûna haber verme sakýn!

Yine matem, yine zâri, yine efgan olacak.

Açýlan ol gül-ü tevhid, sararýp solsa gerek;

Kapanýp Kâbe-i irfan, yine viran olacak.

Haber aldým ki yarýn yad olacakmýþ bize yâr,

Ne büyük yâre ki, kimler buna derman olacak?

Bu büyük derd-i elemden kime þekva edeyim?

Ýþiten nâlemi, hep ben gibi nâlân olacak.

O þifa-bahþ olan envarýný sen çeksen eðer,

Bana kim nur verecek, kim bana Lokman olacak?

O temiz pak nefsin, âb-ý hayatý bu çölün;

Onu, dûr etme ki her ferd ona reyyan olacak.

Hele ol nur-u þerifin kime deðmiþse eðer,

Küçücük zerre de olsa, mâhitaban olacak.

O lütufkâr, o keremkâr eli öptükçe, benim

Bu küçük kalb-i hazinim yine handan olacak.

sh: » (T: 514)

Bab-ý feyzinden ýrak olmayý asla çekemem,

Dahi nezrim bu ki caným sana kurban olacak.

Nazarýn erse garib baþýma ey nur-u Hüda,

Bugün artýk bu hakir bendede umman olacak;

Bu anasýr, yüzüne her ne kadar çekse hicab;

Yine haksýn, buna þahid yine Kur'an olacak.

Kâb-ý Kavseynden alýp dersimi bildim ki ayân,

O güzel nur-u bedi', mânevî sultan olacak.

Sakýnýp, Feyzi-i biçareye bahs açma bugün;

Yeni baþtan yine þeyda, yine giryan olacak.

..........................................................................................

Bîçare Talebeniz

HASAN FEYZÝ

* * *

Denizli Hayatý

Risale-i Nurun neþriyat ve fütuhat dairesi gittikçe geniþliyor... Ýþtiyakla Nurlarý okuyanlar, günden güne ziyadeleþiyor. Risale-i Nurdaki hârika kuvvet ve te'siratýn neticesini müþahede eden gizli Ýslâmiyet düþmanlarý, yine bir entrika çevirip Risale-i Nura ve müellifi Bediüzzamana sûikasdla: "Bediüzzaman gizli cemiyet kuruyor, halký hükûmet aleyhine çeviriyor, inkýlâblarý kökünden yýkýyor. Mustafa Kemale deccal, süfyan, din yýkýcýsý diyor, bunu Hadîslerle isbat ediyor." gibi bir sürü bahaneler ve planlarla ittiham edilerek Kastamonu'dan Denizli Aðýr Ceza mahkemesine, yüz yirmialtý talebesiyle beraber 1943 senesinde sevkediliyor. (Hâþiye) Sonra Risale-i Nur Külliyatýnda siyasî bir mevzu olup olmadýðýný tedkik için birkaç memurdan müteþekkil bir ehl-i vukuf teþkil edilerek, müsadere edilen Nur Risaleleri ve mektublar tedkike baþlanýnca, Bediüzzaman, "Bu vukufsuz ehl-i vukuf, Risale-i Nuru tedkik edemez. Ankarada yüksek, ilmî bir ehl-i vukuf, teþkil ettirilsin. Avrupadan feylesoflar getirilsin. Eðer onlar bir suç bulurlarsa, en aðýr cezaya razýyým." der. Bunun üzerine Risale-i Nur Külliyatý ve bütün mektublar Ankarada profesörler ve yüksek âlimlerden mürekkeb bir ehl-i vukufa satýr satýr tedkik ettirilir. Ehl-i vukuf tarafýndan, "Bediüzzaman'ýn siyasî bir faaliyeti yoktur. Onun mesleðinde cemiyetçilik ve tarikatçýlýk mevcud deðildir. Eserleri ilmî ve îmanîdir, Kur'an'ýn bir tefsiridir" diye rapor veriliyor. Mahkemeye veriliþindeki ittihamlar, delilsiz ve isbatsýz olduðu için, bir takým uydurma bahane ve tertiblerden ibaret olduðu anlaþýlýyor. Neticede, Bediüzzaman büyük bir müdafaa yapýyor. Nihayet, mahkeme ittifakla 16/6/944 tarih ve 199/136 sayýlý beraet kararýný veriyor. Yüzotuz parça Risale-i Nur

___________________

(Hâþiye): Denizli hapsinin yegâne sebebi, Risale-i Nurun Isparta ve Kastamonu merkez olarak sair vilâyetlerde intiþarý ve böylece din muhabbetinin gittikçe tezayüd etmesi idi. Hattâ, Denizli hapsinden az evvel, Yedinci Þua olan "Ayet-ül Kübra" Risalesi Ýstanbulda gizli tabedilmiþti. Ýman hakikatlarýný harika bir surette izah ve isbat eden bu eser de, îmansýzlarý telâþa düþürmüþ ve Denizli hâdisesine bir sebeb gösterilmiþti.

sh: » (T: 375)

Külliyatýnýn hepsine serbestiyet verip, sahiblerine tamamen iade ediyor. Beraet kararýný, Temyiz Birinci Ceza Dairesi, 30/12/1944 tarihli ilâmla ittifakla tasdik edip, Risale-i Nur dâvâsýnýn hakkaniyeti kaziyye-i muhkeme halini alýyor.

Bediüzzaman Said Nursî ve talebelerinden bir kýsmý, hapiste dokuz ay kaldýktan sonra beraet kararý üzerine tahliye ediliyor. Fakat Said Nursî Hazretlerini, hapishanede zehirliyorlar, ölüm tehlikesi geçiriyor. Cenab-ý Hakkýn inayetiyle kurtuluyorsa da, tarihte hiçbir kimseye yapýlmayan zulüm, iþkence ve ihanetlere mâruz býrakýlýyor. Bediüzzaman, gizli dinsiz münafýklarýn tahrikatýyla girdiði bütün mahkemelerde olduðu gibi, bu idam plânýyla verildiði mahkemede de hak ve hakikatý, pervasýzca ve ölümü hiçe sayarak haykýrýyor.

Üstad Bediüzzaman, Denizli hapsinde "Meyve Risalesi"ni te'lif etmiþtir. Bu risale, bilâhare Asa-yý Musa mecmuasýnýn baþýnda neþredilmiþtir. Meyve Risalesini, iki Cuma gününde te'lif etmiþtir. Hapishanede bulunan bütün Nur talebeleri ve diðer mahpuslar, Meyve Risalesini yazmýþlar, o risalenin hakikatlarýyla iþtigal etmiþlerdir. Hapishaneye kâðýt sokulmuyordu. O eser, gizlice yazýlmýþtýr. Hattâ kibrit kutularýna yazmýþlar ve bu gibi þartlar altýnda çalýþmýþlardýr. (Hâþiye)

BEDÝÜZZAMAN SAÝD NURSÎNÝN DENÝZLÝ

MAHKEMESÝNDE YAPTIÐI MÜDAFAADAN

BAZI KISIMLAR

Evet; biz bir cemiyetiz ve öyle bir cemiyetimiz var ki, her asýrda, üçyüz elli milyon dahil mensublarý var. Ve her gün beþ defa namazla, o mukaddes cemiyetin prensiplerine kemal-i hürmetle alâkalarýný ve hizmetlerini gösteriyorlar. اِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ اِخْوَةٌ

Kudsî programiyle birbirinin yardýmýna, dualariyle ve mâne-

___________________________

(Hâþiye): "On Mes'ele"den ibaret olan çok ehemmiyetli "Meyve Risalesi" nden nümune olmak üzere Altýncý ve Yedinci Mes'eleler, Denizli Hayatýnýn sonuna dercedilmiþtir, müracaat edilsin.

sh:» (T: 376)

vî kazançlariyle koþuyorlar. Ýþte biz bu mukaddes ve muazzam cemiyetin efradýndanýz ve hususî vazifemiz de, Kur'anýn îmanî hakikatlarýný tahkikî bir surette ehl-i îmana bildirip, onlarý ve kendimizi idam-ý ebedîden ve daimî, berzahî haps-i münferidden kurtarmaktýr. Sâir dünyevî ve siyasî ve entrikalý cemiyet ve komitelerle ve bizim medar-ý ittihamýmýz olan cemiyetçilik gibi asýlsýz ve mânâsýz gizli cemiyetle hiçbir münasebetimiz yoktur ve tenezzül etmeyiz.

.....................................................................

Dünyaya karýþmak arzusu bizde bulunsaydý, böyle sinek výzýltýsý gibi deðil, top güllesi gibi ses ve patlak verecekti. Divan-ý Harb-i Örfîde ve Mustafa Kemalin hiddetine karþý divan-ý riyasette þiddetli ve dokunaklý müdafaa eden bir adam, onsekiz sene zarfýnda kimseye sezdirmeden dünya entrikalarýný çeviriyor, diye onu ittiham eden elbette bir garazla eder. Bu mes'elede, benim þahsýmýn veya bazý kardeþlerimin kusuriyle Risale-i Nura hücum edilmez! O, doðrudan doðruya Kur'ana baðlanmýþ! Ve Kur'an dahi Arþ-ý Âzam ile baðlýdýr. Kimin haddi var, elini oraya uzatsýn, o kuvvetli ipleri çözsün.

Hem, bu memlekete maddî ve mânevî bereketi ve fevkalâde hizmeti, otuzüç Âyat-ý Kur'aniyenin iþârâtý ile Ýmam-ý Ali Radiyallahu Anhýn üç keramat-ý gaybiyesiyle ve Gavs-ý Âzamýn kat-i ihbariyle tahakkuk etmiþ olan Risale-i Nur, bizim âdi ve þahsî kusurumuzdan mes'ul olmaz ve olamaz ve olmamalý! Yoksa bu memlekete hem maddî, hem mânevî, telâfi edilmeyecek derecede zarar olacak. (Hâþiye) Bazý zýndýklarýn þeytanetiyle Risale-i Nura karþý çevrilen plânlar ve hücumlar, Ýnþâallah bozulacaklar. Onun þakirdleri baþkalara kýyas edilmez; daðýttýrýlmaz, vazgeçirilmez, Cenab-ý Hakkýn inayetiyle maðlûb edilmezler! Eðer maddî müdafaadan Kur'an menetmeseydi, bu milletin can damarý hükmünde, umumun teveccühünü kazanan ve her tarafta bulunan o þâkirdler, Þeyh Said ve Menemen Hâdiseleri gibi cüz'î ve neticesiz hâdiselerle bulaþmazlar; Allah etmesin eðer mecburiyet derecesinde onlara zulmedilse ve Risale-i Nura hücum edilse,

_______________________________

Hâþiye: Bu istida, Kastamonu zelzelesinden yirmi gün evvel yazýlmýþtý. Risale-i Nur bereketiyle her vilâyetten ziyade âfâttan mahfuz kalmýþtý. Þimdi âfât baþladý ve dâvamýzý tasdik etti!..

sh:» (T: 377)

elbette hükûmeti iðfal zýndýklar ve münafýklar bin derece piþman olacaklar!

Elhasýl; madem biz ehl-i dünyanýn dünyalarýna iliþmiyoruz, onlar da bizim Âhiretimize, îmanî hizmetimize iliþmesinler!

Mevkuf

SAÝD NURSÎ

* * *

بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ

Efendiler!

Size kat'î haber veriyorum ki: Buradaki zatlarýn, bizimle ve Risale-i Nurla münasebeti olmýyan veya az bulunanlardan baþka, istediðiniz kadar hakikî kardeþlerim ve hakikat yolunda hakikatlý arkadaþlarým var. Biz, Risale-i Nurun keþfiyat-ý kat'iyyesiyle iki kere iki dört eder derecesinde sarsýlmaz bir kanaatle bilmiþiz ki; ölüm bizim için, sýrr-ý Kur'an ile, idam-ý ebedîden terhis tezkeresine çevrilmiþ; ve bize muhalif ve dalâlette gidenler için o kat'î ölüm, ya idam-ý ebedi (Eðer Âhirete kat'î îmaný yoksa), veya ebedî ve karanlýklý haps-i münferiddir. (Eðer Âhirete inansa ve sefahet ve dalâletde gitmiþ ise). Acaba dünyada bu mes'eleden daha büyük, daha ehemmiyetli bir mes'ele-i insaniye var mý ki, bu ona âlet olsun? Sizden soruyorum! Madem yoktur ve olamaz, neden bizimle uðraþýyorusunuz? Biz, en aðýr cezanýza karþý kendimiz, âlem-i nura gitmek için bir terhis tezkeresini alýyoruz diye kemal-i metanetle bekliyoruz. Fakat bizi reddedip, dalâlet hesabýna mahkûm edenleri, sizi bu meclisde gördüðümüz gibi, idam-ý ebedî ile ve haps-i münferidle mahkûm ve pek yakýn bir zamanda o dehþetli cezayý çekeceklerini müþahede derecesinde biliyoruz, belki görüyoruz, onlara insaniyet damariyle cidden acýyoruz. Bu kat'î ve ehemmiyetli hakikatý isbat etmeye ve en mütemerridleri dahi ilzam etmeye hazýrým! Deðil vukufsuz garazkâr mâneviyatta behresiz ehl-i vukufa karþý belki en büyük âlim ve feylesoflarýnýza karþý gündüz gibi isbat etmezsem her cezaya razýyým! Ýþte yalnýz bir nümune olarak, iki Cuma gününde mahpuslar için te'lif edilen ve Risale-i Nurun umdelerini ve hülâsa ve esaslarýný beyan ederek

sh:» (T: 378)

Risale-i Nurun bir müdafaanamesi hükmüne geçen Meyve Risalesini ibraz ediyorum ve Ankara makamatýna vermek için yerin harflerle yazdýrmaya müþkilâtlar içinde gizli çalýþýyoruz. Ýþte onu okuyunuz, tam dikkat ediniz, eðer kalbiniz (nefsinize karýþmam) beni tasdik etmezse, bana þimdiki tecrid-i mutlak içinde her hakaret ve iþkenceyi de yapsanýz, sükût edeceðim!

Elhasýl: Yâ, Risale-i Nuru tam serbest býrakýnýz, veyahut bu kuvvetli ve zedelenmez hakikatý elinizden gelirse kýrýnýz! Ben þimdiye kadar sizi ve dünyanýzý düþünmüyordum ve düþünmiyecektim, fakat mecbur ettiniz, belki de sizi ikaz etmek lâzým idi ki, kader-i Ýlâhi bizi bu yola sevketti, Biz de,

مَنْ اَمَنَ بِالْقَدَرِ اَمَنَ مِنَ الْكَدَرِ düstur-u kudsîyi kendimize rehber edip, herbir sýkýntýlarýnýzý sabýr ile karþýlayacaðýz, diye azmettik.

Mevkuf

SAÝD NURSÎ

* * *

بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ

Zaman-ý Saadetten þimdiye kadar câri bir âdet-i Ýslâmiyeye ittibaen Risale-i Nurun hususî menbalarý olan yüzer Âyât-ý meþhûreyi, büyük bir en'âm gibi «Hizb-i Kur'anî» yaptýðýmýzý, «Dinde tahrifat yapýyor» diye muaheze etmiþler.

Hem, bir sene cezasýný çektiðim ve mahrem tutulan zabýtnamede kaydedildiði gibi odun yýðýnlarý altýndan çýkarýlan Tesettür Risalesiyle, bu sene yazýlmýþ ve neþredilmiþ gibi bizi ittiham etmek ister.

Hem, Ankarada hükûmetin riyasetinde bulunan birisine (Mustafa Kemal'e) söylediðim itirazlara ve aðýr sözlere mukabele etmeyip sükût eden ve o öldükten sonra onun yanlýþýný gösteren bir hakikat-ý hadîsiyeyi beyandaki fýtrî ve lüzumlu ve mahrem tenkidlerim, medar-ý mes'uliyet yapýlmýþ ölmüþ ve hükûmetten alâkasý kesilmiþ bir þahsýn hatýrý nerede? Ve hükûmetin ve mil-

sh:» (T: 379)

letin bir hâtýrasý ve Cenab-ý Hakkýn bir tecelli-i hâkimiyeti olan adaletleri, kanunlarý nerede?

Hem; biz, hükümet-i cumhuriye ve esaslarýndan en ziyade kendimize medar-ý istinad ve onun ile kendimizi müdafaa ettiðimiz «hürriyet-i vicdan» esasý, bizim aleyhimizde medar-ý mes'uliyet tutulmuþ, güya biz hürriyet-i vicdan esasýna muarýz gidiyoruz!

Hem, medeniyetin seyyiatýný ve kusurlarýný tenkid etmesinden hatýr ve hayalime gelmiyen birþeyi, zabýtnamelerde isnad ediyor. Gûya ben, radyo (Hâþiye 1), tayyare ve þimendiferin kullanýlmasýný kabul etmiyorum, diye terakkiyat-ý hâzýra aleyhinde bulunduðumla mes'ul ediyor.

Ýþte, bu nümunelerine kýyasen ne kadar hilâf-ý adalet bir muamele olduðunu, Ýnþâallah, insaflý adaletli olan Denizli müddeiumumisi ve mahkemesi göstererek, o zabýtnamelerin evhamlarýna ehemmiyet vermiyecekler.

Hem en acîbi budur ki; baþka mahkemenin müddeiumumisi benden sordu: "Mahrem Beþinci Þuada demiþsin; (Ordu, dizginini o dehþetli þahsýn elinden kurtaracak.) Muradýn, orduyu hükûmete karþý itaatsizliðe sevketmektir." Ben de dedim; "Maksadým; o kumandan ya ölecek veya tebdil edilecek, ordu onun tahakkümünden kurtulacak demektir. Acaba; hem gayet mahrem, sekiz senede yalnýz iki defa elime geçen ve ayný zamanda kaybedilen, hem âhirzamana ait bir Hadîsin mânâsýný küllî bir surette beyan eden, hem aslý eskiden te'lif edilen bir risale, hem bir tek nefer görmediði halde nasýl sebeb-i ittiham olur?" Maatteessüf, o insafsýzlarýn o acîb ittihamý iddianameye girmiþ.

Hem en garibi þudur ki, bir yerde demiþim: Cenab-ý Hakkýn büyük nimetleri olan tayyare, þimendifer ve radyoya büyük þükür ile mukabele lâzýmken, beþer þükür etmedi. Tayyareler ile baþlarýna bomba yaðdý. Ve radyo, öyle büyük bir nimet-i Ýlâhiyyedir ki, ona mukabil þükür ise; o radyo, milyonlar dilli bir küllî

_____________________________

Hâþiye 1: Radyo gibi azîm bir nimet-i Ýlâhiyyeye karþý azîm bir þükür olmak için, «Radyo, Kur'aný okuyup bütün zemin yüzündeki insanlara dinlettirip küre-i havanýn bir hâfýz-ý Kur'an olmasýdýr.» demiþtim.

sh: » (T: 380)

hâfýz-ý Kur'an olup, bütün zemin yüzündeki insanlara Kur'aný dinlettirsin (Hâþiye 2) ve Yirminci Sözde Kur'ânýn medeniyet harikalarýndan gaybî haber verdiðini beyan ederken, bir Âyetin iþareti olarak, "Kâfirler, þimendifer ile Âlem-i Ýslâmý maðlûb ederler." demiþim. Ýslâmý, bu harikalara teþvik ettiðim halde bir sebeb-i ittiham olarak, "Þimendifer ve tayyare ve radyo gibi terakkiyat-ý hâzýra aleyhinde" diye, iddianamenin âhirinde beni evvelki müddeiumumînin garazlarýna binaen ittiham eder.

Hem; hiçbir münasebeti olmadýðý halde bir adam, Risale-i Nurun ikinci bir ismi olan «Risalet-ün-Nur» tabirinden, «Kur'anýn nurundan bir risalettir, bir ilhamdýr» demiþ. Ýddianamede, baþka yerin verdikleri yanlýþ mâna ile, gûya «Risale-i Nur bir Resûldür.» diye benim için bir sebeb-i ittiham tutulmuþ.

Hem, müdafaatýmda yirmi yerde kat'î bir surette hüccetler ile isbat etmiþiz ki: Bütün dünyaya karþý da olsa, din ve Kur'an ve Risale-i Nuru âlet edemeyiz ve edilmez! Ve biz, onlarýn bir hakikatýný dünya saltanatýna deðiþtirmeyiz ve bilfiil öyleyiz! Bu dâvânýn emareleri yirmi senede binlerdir. Madem böyledir, ben ve biz bütün kuvvetimizle deriz:

حَسْبُنَا اللَّهُ وَنِعْمَ الْوَكِيلُ

SAÝD NURSÎ

* * *

بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ

Ýddianâmeye karþý itiraznamenin tetimmesidir.

Bu itirazda muhatabým, Denizli mahkemesi ve müddeiumumisi deðil, belki baþta Isparta ve Ýnebolu müddeiumumileri olarak, yanlýþ ve nâkýs zabýtnameleriyle buradaki acîb iddianameyi aleyhimize verdiren garazkâr ve vehham memurlardýr.

______________________

(Hâþiye 2) Üstadýmýzýn senelerce evvel haber verdiði ve temennî ettiði bir hakikat memleketimizde de tahakkuk etmiþ bulunuyor. Elhamdülillâh, þimdi radyomuzda Kur'an okunuyor. Ýnþâallah öyle bir zaman gelecektir ki, Kur'an hakikatlarý olan Risale-i Nur, radyolarla ders verilecek, beþeriyet büyük istifadelere nail olacaktýr.

sh:» (T: 381)

Evvelâ, asl ve faslý olmayan ve hatýrýma gelmiyen bir siyâsî cemiyet nâmýný, mâsum ve siyasetle hiç alâkalarý olmayan Risale-i Nur talebelerine takýp ve o daire içine giren ve îman ve âhiretinden baþka hiçbir maksatlarý bulunmýyan bîçareleri, o cemiyetin nâþiri, ya faal bir rüknü veya mensubu veya Risale-i Nuru okumuþ veya okutmuþ veya yazmýþ diye suçlu sayýp mahkemeye vermek ne kadar adâletin mahiyetinden uzak olduðuna kat'î bir hücceti þudur ki: Kur'an aleyhinde yazýlan Doktor Duzinin ve sair zýndýklarýn o muzýr eserlerini okuyanlara «Hürriyet-i fikir ve hürriyet-i ilmiye» düsturiyle bir suç sayýlmadýðý halde, hakikat-ý Kur'aniyeyi ve îmaniyeyi, öðrenmeye gayet muhtaç ve müþtak olanlara güneþ gibi bildiren Risale-i Nur okumak ve yazmak bir suç sayýlmýþ. Ve hem, yüzer risale içinde, yanlýþ mânâ verilmemek için mahrem tuttuðumuz ve neþrine izin vermediðimiz iki üç risalede yalnýz birkaç cümlelerini bahane gösterip ittiham etmiþ. Halbuki o risaleleri (biri müstesna) Eskiþehir mahkemesi tetkik etmiþ, îcabýna bakmýþ. Ve müstesna ise, hem istidamda ve hem itiraznamemde gayet kat'î cevab verildiði.. ve «Elimizde nur var, siyaset topuzu yok!» diye Eskiþehir mahkemesinde yirmi vecihle kat'î isbat edildiði halde, o insafsýz müddeiler, üç mahrem ve neþrolmayan risalelerin üç dört cümlelerini bütün Risale-i Nura teþmil eder gibi, Risale-i Nuru okuyan ve yazaný suçlu ve beni de «Hükûmet ile mübareze eder» diye ittiham etmiþler.

Ben ve bana yakýn ve benim ile görüþen dostlarýmý iþhad ve kasemle temin ederim ki, bu on seneden ziyadedir ki, iki reisden ve bir meb'usdan ve Kastamonu valisinden baþka hükûmetin erkânýný, vükelâsýný; kumandanlarý, me'murlarý, meb'uslarý kimler olduðunu kat'iyyen bilmiyorum ve bilmeyi de merak etmemiþim. Acaba hiç imkâný var mý ki, bir adam mübareze ettiði adamlarý tanýmasýn ve bilmeye merak etmesin? Dost mu, düþman mý? Karþýsýndakini tanýmasýna ehemmiyet vermesin!

Bu hallerden anlaþýlýyor ki; bil'iltizam, her halde beni mahkûm etmek için gayet asýlsýz bahaneleri îcad ederler. Madem keyfiyet böyledir, ben de buranýn mahkemesine deðil, belki o insafsýzlara derim: Ben, sizin bana vereceðiniz en aðýr cezanýza da beþ para vermem! Ve hiç ehemmiyeti yok! Çünki ben, kabir kapýsýnda, yetmiþ yaþýndayým. Böyle mazlum ve mâsum bir iki sene hayatý, þehadet mertebesiyle deðiþtirmek benim için büyük saadettir.

sh:» (T: 382)

Risale-i Nurun binler hüccetleriyle kat'î îmaným var ki, ölüm bizim için bir terhis tezkeresidir. Eðer idam da olsa, bizim için bir saat zahmet, ebedî bir saadetin ve rahmetin anahtarý olur. Fakat siz, ey zýndýka hesabýna adliyeyi þaþýrtan ve hükûmeti bizimle sebebsiz meþgul eden insafsýzlar! Kat'î biliniz ve titreyiniz ki: Siz, idam-ý ebedî ile ve ebedî haps-i münferid ile mahkûm oluyorsunuz. Ýntikamýmýz sizden pek çok ve muzaaf bir surette alýnýyor görüyoruz; hattâ size acýyoruz. Evet, bu þehri yüz defa mezaristana boþaltan ölüm hakikatý, elbette hayattan ziyade bir istediði var. Ve onun idamýndan kurtulmak çaresi, insanlarýn her mes'elesinin fevkinde en büyük ve en ehemmiyetli ve en lüzumlu bir ihtiyac-ý zarurî ve kat'îsidir. Acaba bu çareyi kendine bulan Risale-i Nur þakirdlerini ve o çareyi binler hüccetler ile bulduran Risale-i Nuru âdi bahaneler ile ittiham edenler, ne kadar kendileri hakikat ve adâlet nazarýnda müttehem oluyor, divaneler de anlar.

Bu insafsýzlarý aldatan ve hiçbir münasebeti olmýyan bir siyâsî cemiyet vehmini veren üç maddedir:

Birincisi: Eskidenberi benim talebelerim, benim ile kardeþ gibi þiddetli alâkadar olmalarý; bir cemiyet vehmini vermiþ.

Ýkincisi: Risale-i Nurun bazý þâkirdleri, her yerde bulunan ve cumhuriyet kanunlarý müsaade eden ve iliþmiyen ve cemaat-i Ýslâmiye hey'etleri gibi hareket etmelerinden bir cemiyet zannedilmiþ. Halbuki, o mahdud üç-dört þâkirdin niyetleri cemiyet memiyet deðil, belki sýrf hizmet-i îmaniyede hâlis bir kardeþlik ve uhrevî tesanüddür.

Üçüncüsü: O insafsýzlar, kendilerini dalâlet ve dünyaperestlikte bildiklerinden ve hükûmetin bazý kanunlarýný kendilerine müsait bulduklarýndan, fikren diyorlar ki: «Herhalde Said ve arkadaþlarý, bizlere ve hükûmetin bizim medenice nâmeþru hevesatýmýza müsait kanunlarýna muhalifdirler. Öyle ise muhalif bir cemiyet-i siyasiyedirler.»

Ben de derim: Hey bedbahtlar! Dünya ebedî olsaydý ve insan, içinde dâimî kalsaydý; ve insanî vazifeler yalnýz siyaset bulunsaydý, belki bu iftiranýzda bir mânâ bulunabilirdi. Hem eðer ben siyasetle iþe girseydim, yüz risalede on cümle deðil, belki bin cümleyi, siyasetvârî ve mübarezekârâne bulacaktýnýz. Hem farz-ý muhal olarak, eðer biz dahi sizin gibi bütün kuvvetimizle dünya

sh:» (T: 383)

maksadlarýna ve keyflerine ve siyasetlerine çalýþýyoruz diye -ki, þeytan da bunu inandýrmaya çalýþamýyor ve kimseye kabul ettiremez- Haydi, böyle de olsa, madem bu yirmi senede hiçbir vukuatýmýz gösterilmiyor ve hükûmet ele bakar, kalbe bakamaz ve herbir hükûmette þiddetli muhalifler bulunur. Elbette yine adliye kanunu ile bizleri mes'ul etmezsiniz! Son sözüm:

حَسْبِىَ اللَّهُ لآاِلَهَ اِلاَّ هُوَ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَهُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ

SAÝD NURSÎ

* * *

بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ

Eskiþehir mahkemesinde gizli kalmýþ, resmen zabta geçmemiþ ve müdafaatýmda dahi yazýlmamýþ bir eski hâtýrayý ve lâtif bir vâkýa-i müdafaayý beyan ediyorum.

Orada benden sordular ki: «Cumhuriyet hakkýnda fikrin nedir?» Ben de dedim: Eskiþehir mahkeme reisinden baþka, daha sizler dünyaya gelmeden, ben, dindar bir cumhuriyetçi olduðumu elinizdeki tarihçe-i hayatým isbat eder. Hülâsasý þudur ki; o zaman, þimdiki gibi, hâli bir türbe kubbesinde inzivada idim. Bana çorba geliyordu, ben de tanelerini karýncalara verirdim; ekmeðimi onun suyu ile yerdim. Ýþitenler benden soruyordular, ben de derdim: «Bu karýnca ve arý milletleri, cumhuriyetçidirler, o cumhuriyet-perverliklerine hürmeten tanelerini karýncalara verirdim.» Sonra dediler: «Sen, Selef-i Sâlihîne muhalefet ediyorsun?» Cevaben diyordum: «Hulefa-i Râþidîn; herbiri hem halife, hem reis-i cumhur idi. Sýddîk-ý Ekber (R.A.), Aþere-i Mübeþþereye ve Sahabe-i kirama elbette reis-i cumhur hükmünde idi. Fakat mânâsýz isim ve resim deðil, belki hakikat-ý adâleti ve hürriyet-i þer'iyyeyi taþýyan, mânâ-yý dindar cumhuriyetin reisleri idiler.»

Ýþte ey müddeimumi ve mahkeme âzâlarý! Elli seneden beri bende bulunan bir fikrin aksiyle beni ittiham ediyorsunuz. Eðer lâik cumhuriyet soruyorsanýz; ben biliyorum ki, lâik mânâsý, bîtaraf kalmak, yâni hürriyet-i vicdan düsturiyle dinsizlere ve sefahetçilere iliþmediði gibi, dindarlara ve takvacýlara da iliþmez bir

sh:» (T: 384)

hükûmet telâkki ederim. On senedir -þimdi yirmi sene oluyor- ki, hayat-ý siyasîye ve içtimaîyeden çekilmiþim. Hükûmet-i cumhuriye ne hal kesbettiðini bilmiyorum. El'iyazü billâh, eðer dinsizlik hesabýna, îmanýna ve âhiretine çalýþanlarý mes'ul edecek kanunlarý yapan ve kabul eden bir dehþetli þekle girmiþ ise, bunu size bilâperva ilân ve ihtar ederim ki: Bin caným olsa, îmana ve âhiretime feda etmeye hazýrým. Ne yaparsanýz yapýnýz! Benim son sözüm,

حَسْبَنَا اللَّهُ وَنِعْمَ الْوَكِيلُ olarak, siz beni idam ve aðýr ceza ile zulmen mahkûm etmenize mukabil derim: Ben, Risale-i Nurun keþf-i kat'îsi ile idam olmuyorum, belki terhis edilip nur âlemine ve saadet âlemine gidiyorum. Ve sizi, ey dalâlet hesabýna bizi ezen bedbahtlar! Ýdam-ý ebedî ile ve dâimî haps-i münferid ile mahkûm bildiðimden ve gördüðümden, tamamiyle intikamýmý sizden alarak, kemal-i rahat-ý kalble teslim-i ruh etmeye hazýrým!

Mevkuf

SAÝD NURSÎ

* * *

بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ

Efendiler! Çok emarelerle kat'î kanaatým gelmiþ ki; hükûmet hesabýna, «hissiyat-ý diniyeyi âlet ederek emniyet-i dahiliyeyi ihlâl etmek» için bize hücum edilmiyor. Belki bu yalancý perde altýnda, zýndýka hesabýna, bizim, îmanýmýz için ve îmana ve emniyete hizmetimiz için bize hücum edildiðine çok hüccetlerden bir hücceti þudur ki: Yirmi sene zarfýnda, Risale-i Nurun yirmibin nüshalarý ve parçalarýný yirmibin adamlar okuyup kabul ettikleri halde, Risale-i Nurun þâkirdleri tarafýndan emniyetin ihlâline dair hiçbir vukuat olmamýþ ve hükûmet kaydetmemiþ ve eski ve yeni iki mahkeme bulmamýþ. Halbuki, böyle kesretli ve kuvvetli propaganda, yirmi günde vukuatlar ile kendini gösterecekti. Demek, hürriyet-i vicdan prensibine zýd olarak, bütün dindar nasihatçýlara þâmil, lâstikli bir kanunun yüzaltmýþ üçüncü maddesi sahte bir maskedir. Zýndýklar, bazý erkân-ý hükûmeti iðfal ederek,

sh:» (T: 385)

adliyeyi þaþýrtýp, bizi herhalde ezmek istiyorlar.

Madem hakikat budur, biz de bütün kuvvetimizle deriz: Ey dinini dünyaya satan ve küfr-ü mutlaka düþen bedbahtlar! Elinizden ne gelirse yapýnýz. Dünyanýz baþýnýzý yesin.. ve yiyecek! Yüzer milyon kahraman baþlar feda olduklarý bir kudsî hakikata, baþýmýz dahi feda olsun! Her ceza ve idamýnýza hazýrýz! Hapsin harici, bu vaziyette, yüz derece dahilinden daha fenadýr. Bize karþý gelen böyle bir istibdad-ý mutlak altýnda hiçbir hürriyet; ne hürriyet-i ilmiye, ne hürriyet-i vicdan, ne hürriyet-i diniye; olmamasýndan ehl-i namus ve diyanet ve tarafdar-ý hürriyet olanlar ya ölmek veya hapse girmekten baþka çaresi kalmaz! Biz de,

اِنَّا لِلَّهِ وِاِنَّا اِلَيْهِ رَاجِعُونَ diyerek Rabbimize dayanýyoruz.

Mevkuf

SAÝD NURSÎ

* * *

بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ

Mahkeme reisi Ali Rýza Bey Efendi,

Hukukumu müdafaa etmek için ehemmiyetli bir talebim ve bir ricam var. Ben yeni harfleri bilmiyorum ve eski yazým da pek nâkýsdýr, hem beni baþkalarla görüþtürmüyorlar, âdeta tecrid-i mutlak içindeyim. Hattâ iddianame, onbeþ dakikadan sonra benden alýndý. Hem avukat tutmak iktidarým yok. Hattâ size takdim ettiðim müdafaâtýmýn, çok zahmetle, bir kýsmý gizli olarak ancak yeni harf ile bir suretini alabildim. Hem Risale-i Nurun bir nevi müdafaanamesi ve mesleðinin hülâsasý olan Meyve Risalesinin bir suretini müddeiumuma vermek için ve bir iki suretini Ankara makamatýna göndermek için yazdýrmýþtým. Birden onlarý elimden aldýlar, daha vermediler. Halbuki Eskiþehir adliyesi, bize bir makineyi hapse gönderdi. Biz müdafaâtýmýzý onda, yeni harfle bir iki nüsha yazdýk; hem o mahkeme dahi yazdý. Ýþte ehemmiyetli talebim: Ya bize bir makineyi siz veriniz veya bize müsaade ediniz, biz celbedeceðiz. Ta ki hem müdafaatýmý, hem Risale-i Nurun müdafaânamesi hükmündeki risaleyi yeni harfle iki-üç suretini alýp,

sh:» (T: 386)

hem Adliye Vekâletine, hem hey'et-i vekileye, hem meclis-i meb'usana, hem Þûra-yý devlete göndereceðiz. Çünki, iddianâmede bütün esas, Risale-i Nurdur ve Risale-i Nura ait dâva ve itiraz, cüz'i bir hâdise ve þahsî bir mes'ele deðil ki çok ehemmiyet verilmesin. Belki bu milleti ve memleketi ve hükûmeti ciddî alâkadar edecek ve dolayýsiyle Âlem-i Ýslâmýn nazar-ý dikkatini ehemmiyetli bir surette celbedecek bir küllî hâdise hükmünde ve umumî bir mes'eledir.

Evet, Risale-i Nura perde altýnda hücum eden, ecnebi parmaðýyle bu vatandaki milletin en büyük kuvveti olan Âlem-i Ýslâmýn teveccühünü ve muhabbetini ve uhuvvetini kýrmak ve nefret verdirmek için siyaseti dinsizliðe âlet ederek perde altýnda küfr-ü mutlaký yerleþtirenlerdir ki, hükûmeti iðfal ve adliyeyi iki defadýr þaþýrtýp, der: «Risale-i Nur ve þâkirdleri, dini siyasete âlet eder, emniyete zarar ihtimali var.»

Hey bedbahtlar! Risale-i Nurun, gerçi siyesetle alâkasý yoktur; fakat küfr-ü mutlaký kýrdýðý için, küfr-ü mutlakýn altý olan anarþiliði ve üstü olan istibdad-ý mutlaký esasiyle bozar, reddeder. Emniyeti, asayiþi, hürriyeti, adaleti te'min ettiðine yüzer hüccetlerden biri, bu müdafaanâmesi hükmündeki Meyve Risalesidir. Bunu, âli bir heyet-i ilmiye ve ictimaiye tedkik etsinler, Eðer beni tasdik etmezlerse, ben her cezaya ve iþkenceli idama razýyým!

Mevkuf

SAÝD NURSÎ

* * *

بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ

Reis Beyefendi;

Kararnamede üç madde esas tutulmuþ.

Birisi: Cemiyettir. Ben buradaki bütün Risale-i Nur þâkirdlerini ve benimle görüþenleri veya okuyan ve yazanlarýný ayniyle iþhad ediyorum, onlardan sorunuz ki, ben hiç birisine dememiþim; «Bir cemiyet-i siyasiye veya cemiyet-i nakþiye teþkil edeceðiz.» Daima dediðim budur: Biz, îmanýmýzý kurtarmaya çalýþacaðýz. Umum ehl-i îman dahil olduklarý ve üçyüz milyondan ziyade

sh:» (T: 387)

efradý bulunan bir mukaddes cemaat-i Ýslâmiyeden baþka mabeynimizde medar-ý bahs olmadýðýný ve Kur'ânda «Hizbullah» nâmý verilen ve umum ehl-i îmanýn uhuvveti cihetiyle kendimizi, Kur'âna hizmetimiz için Hizbül-Kur'ân, Hizbullah dairesinde bulmuþuz. Eðer kararnamede bu mâna murad ise, bütün ruhumuzla, kemal-i iftiharla itiraf ederiz. Eðer baþka mânâlar murad ise, onlardan haberimiz yoktur!

Ýkinci Madde: Kararnamenin itirafiyle, Kastamonu zâbýtasýnýn rapor ve tasdikiyle, hiç neþrolunmýyacak tarzda odun ve kömür yýðýnlarý altýnda ve mýhlý sandýklarda bulunan ve Eskiþehir Mahkemesinin tetkikinden ve tenkidinden geçen ve bir hafif cezayý çektiren ve kat'iyyen mahrem tutulan «Tesettür Risalesi» ve «Hücumat-ý Sitte ve Zeyli» risalesi gibi kitablardan bazý cümlelerine yanlýþ mânâ vererek, dokuz sene evvelki zamana bizi götürüp, cezasýný çektiðimiz suç ile mes'ul etmek estiyor.

Üçüncü Madde: Kararnamede kaç yerinde: «Devletin emniyetini ihlâl edebilir veya yapabilir.» gibi tâbirlerle imkânât, vukuat yerinde istimâl edilmiþ. Herkes, mümkündür ki bir katl yapsýn, bu imkân ile mes'ul olabilir mi?

Mevkuf

SAÝD NURSÎ

* * *

بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ

Reis Beyefendi!

Ankara makamâtýna, Reisicumhura istida suretinde gönderildiðim müdafaanâmemi ve baþvekâletin de bunu ehemmiyetle kabul ettiklerini gösteren cevabî mektubunu rabten sunuyorum, takdim ederim. Makam-ý iddianýn aleyhimizde beyan ettiði asýlsýz, ittihamkârâne evhamýn kat'î cevablarý bu müdafaâtýmda vardýr. Sâir yerlerin garazkârane ve sathî zabýtnamelerine bina edilen buranýn ehl-i vukuf raporunda hilâf-ý vâki ve mantýksýz çok sözler vardýr ki, onlara karþý da bu itiraznamem takdim edilmiþti. Ezcümle:

Size evvelce arzettiðim gibi Eskiþehir mahkemesine, 163' üncü

sh:» (T: 388)

madde ile beni mahkûm etmek istedikleri zaman demiþtim: Hükûmet-i Cumhuriyetin ikiyüz meb'usu içinde ayný rakam 163 meb'usun imzalariyle Vandaki Dârül-Fünunuma (medreseme) yüzelli bin banknot tahsisat kabul etmeleri ve onun ile hükûmet-i Cumhuriyenin bana karþý teveccühü, bu 163'üncü maddeyi hakkýmda hükümden iskat ediyor, dediðim halde, o ehl-i vukuf, «163 meb'us Said aleyhinde takibat yapmýþlar» diye tahrif etmiþ. Ýþte makam-ý iddia da, bu ehl-i vukufun böyle bütün bütün asýlsýz ittihamlarýna binaen bizi mes'ul tutuyor. Halbuki, meclisinizin karariyle, en yüksek hey'et-i ilmiye ve fenniyenin tetkikine ve tahkikine havale edilen Risale-i Nurun bütün eczalarý tetkikten sonra, bil'ittifak, hakkýmýzda: «Saidin ve Risale-i Nur þâkirdlerinin yazýlarýnda; dini, mukaddesatý âlet edip, devletin emniyetini ihlâle teþvik veya bir cemiyet kurmak ve hükûmete karþý bir su-i maksadý bulunmak kasdýnda olduðunu gösterir bir sarahat ve emare olmadýðýný ve Saidin þâkirdleri, muhaberelerinde hükûmete karþý kötü bir kasd beslemek, bir cemiyet kurmak veya tarikat gütmek fikriyle hareket etmedikleri anlaþýlmaktadýr diye müttefikan karar vermiþler.

Hem ehl-i vukuf, «Said Nursînin yüzde doksan risalesi; hem samimî, hem hasbî, hem ilim ve hakikat ve din esaslarýndan hiçbir cihetle ayrýlmamýþlar; bunlarda, dini âlet etmek veya cemiyet teþkil etmeye, emniyeti ihlâl hareketinin bulunmadýðý sarihtir. Þâkirdlerin birbiriyle ve Said Nursîyle muhabere mektublarý da bu nevidendirler. Beþ-on mahrem ve þekvalý ve gayr-ý ilmî olan risalelerden baþka bütün risaleleri herbiri bir Âyetin tefsiri ve bir Hadîs-i Þerifin hakikatýný nâmýna yazýlmýþlardýr. Din, îman, Allah, Peygamber, Âhiret akidelerini ve ibarelerini açýkça anlatmak için temsiller ile yazýlmýþ ve ilmî görüþleri ve ihtiyarlara ve gençlere ahlâkî öðütler ve hayat tecrübesinden alýnmýþ ibretli vak'alar ve faideli menkýbeleri ihtiva eden mevcudun yüzde doksanýný teþkil eden risalelerdir. Hükûmete ve idareye ve asayiþe iliþecek ciheti yoktur.» diye müttefikan karar vermiþler.

Ýþte, makam-ý iddia, bu yüksek ehl-i vukufun raporuna bakmayarak eski ve müþevveþ ve nâkýs rapora binaen acîb tarzlarda bizi ittiham etmesinden hakikaten fevkal-had müteessir bulunmaktayýz. Bu insaflý mahkemenin müsellem insaflarýna elbette yakýþtýr-

sh:» (T: 389)

mayýz. Hattâ (temsilde hata olmasýn) bir bektaþiye: «Ne için namaz kýlmýyorsun?» demiþler. O da:

«Kur'ânda لاَتَقْرَبُوا الصَّلاَةَ var» demiþ. Ona demiþler: «Bunun arkasýný, yâni وَاَنْتُمْ سُكَارَى yý da oku» denildiðinde: «Ben hâfýz deðilim.» demiþ olmasý kabilinden, Risale-i Nurun bir cümlesini tutup o cümleyi tâdil ve neticeyi beyan eden âhirini almýyarak aleyhimizde verilmektedir. Takdim edeceðim müdafaanâmemde, o iddianâmeye karþý mukayese edildiðinde bunun otuz-kýrk misali görülecektir. Bu nümunelerden lâtif bir vâkýayý beyan ediyorum:

Eskiþehir mahkemesinde makam-ý iddianýn nasýlsa bir sehiv neticesi, Risale-i Nurun îman derslerine «Halklarý ifsad ediyor» gibi bir tâbir ve sonradan o tabirden vazgeçtiði halde, Risale-i Nur þâkirdlerinden Abdürrezzak nâmýnda bir zat mahkemeden bir sene sonra demiþ:

«Hey bedbaht! Otuzüç Âyat-ý Kur'âniye iþârâtýnýn takdirine mazhar ve Ýmam-ý Alinin (R.A.) üç kerametinin ihbar-ý gaybisiyle ve Gavs-ý Âzamýn (K.S.) kuvvetli bir tarzda ihbariyle kýymet-i diniyesi tahakkuk eden ve bu yirmi sene zarfýnda idareye hiçbir zararý dokunmayan ve hiçkimseye hiçbir zarar vermemesi ile beraber binler vatan evlâdýný tenvir ve irþad eden ve îmanlarýný kuvvetlendiren ve ahlâklarýný düzelten Risale-i Nurun irþadlarýna «ifsâd» diyorsun. Allahtan korkmuyorsun, dilin kurusun!» demiþ.

Þimdi, bu þâkirdin haklý olarak bu sözünü makam-ý iddia gördüðü halde, «Said, etrafýna fesad saçmýþ» tâbirini insafýnýza, vicdanýnýza havale ediyorum.

Makam-ý iddia, Risale-i Nurun içtimaî derslerine iliþmek fikriyle, «Dinin tahtý ve makamý, vicdanýdýr; hükme kanuna baðlanmaz. Eskiden baðlanmasiyle içtimaî keþmekeþler olmuþtur» dedi. Ben de derim ki: «Din yalnýz îman deðil, belki amel-i sâlih dahi dini ikinci cüz'üdür. Acaba katl, sirkat, kumar, þarab gibi hayat-ý içtimaiyeyi zehirlendiren pek çok büyük günahlarý iþliyenleri onlardan menetmek için, yalnýz hapis korkusu ve hükümetin bir hafiyesinin görmesi tevehhümü kâfi gelir mi? O halde; her hanede, belki herkesin yanýnda daima bir polis, bir hafiye bulunmak lâzým gelir ki, serkeþ nefisler kendilerini o pisliklerden

sh:» (T: 390)

çeksinler. Ýþte Risale-i Nur, amel-i sâlih noktasýnda, îman cânibinden, herkesin baþýnda her vakit bir manevî yasakçýyý bulundurur. Cehennem hapsini ve gazab-ý Ýlâhîyi hatýrýna getirmekle fenalýktan kolayca kurtarýr.»

Hem, makam-ý iddia bir risalenin güzel ve fevkalâde kerametkârane ve tevafukunun imza edilmesiyle, «Bir cemiyet efradý» diye mânâsýz bir emare beyan etmiþ. Acaba esnaflarýn ve hancýlarýn defterlerinde bulunan bu nevi imzalara cemiyet ünvaný verilir mi? Eskiþehirde ayný böyle bir vehim oldu. Cevab verdiðim ve Mucizat-ý Ahmediye Risalesini gösterdiðim zaman taaccüble karþýladýlar. Eðer mâbeynimizde dünyevî bir cemiyet olsaydý, bu derece benim yüzümden zarar görenler, elbette kemal-i nefretle benden kaçacak idiler. Demek nasýl ben ve biz, Ýmam-ý Gazâli ile irtibatýmýz var, kopmuyor; çünki uhrevîdir, dünyaya bakmýyor aynen öyle de: Bu mâsum ve sâfi ve halis dindarlar, benim gibi bir bîçareye imân derslerinin hatýrý için bir kuvvetli alâka göstermiþler. Ondan bu asýlsýz, mevhum bir cemiyet-i siyasiye vehmini vermiþ. Son sözüm: حَسْبُنَااللَّهُ وَنِعْمَ الْوَكِيلُ

Haps-i menferidde mevkuf

SAÝD NURSÎ

* * *

BU GELEN KISIM ÇOK EHEMMÝYETLÝDÝR

بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ

Son Sözün Mühim Bir Parçasý

Efendiler! Reis Bey, dikkat ediniz! Risale-i Nuru ve þâkirdlerini mahkûm etmek, doðrudan doðruya küfr-ü mutlak hesabýna, hakikat-ý Kur'aniye ve hakaik-ý îmaniyeyi mahkûm etmek hükmüne geçmekle binüçyüz senedenberi her senede üçyüz milyon onda yürümüþ ve üçyüzmilyon müslümanlarýn hakikata ve saadet-i dareyne giden cadde-i kübrâlarýný kapatmaya çalýþmaktýr

sh:» (T: 391)

ve onlarýn nefretlerini ve itirazlarýný kendinize celbetmektir. Çünki o caddede gelip gidenler, gelmiþ geçmiþlere dualar ve hasenatlariyle yardým ediyorlar. Hem bu mübarek vatanýn baþýna bir kýyamet kopmaya vesile olmaktýr. Acaba, mahkeme-i kübrâda, bu üçyüz milyar dâvacýlarýn karþýsýnda sizden sorulsa ki: «Doktor Duzi'nin, baþdan nihayete kadar serâpa Ýslâmiyetiniz ve vatanýnýz ve dininiz aleyhinde ve frenkçe «Tarih-i Ýslâm» nâmýndaki eseri ki, zýndýklarýn kütübhanelerinizdeki eserlerine, kitablarýna ve serbest okumalarýna ve o kitablarýn þâkirdleri, kanununuzca cemiyet þeklini almalariyle beraber, dinsizlik ve komünistlik veya anarþistlik veya pek eski ifsad komitecilik gibi siyasetinize muhalif cemiyetlerine iliþmiyordunuz! Neden hiçbir siyasetle alâkalarý olmayan ve yalnýz îman ve Kur'an cadde-i kübrâsýnda giden ve kendilerini ve vatandaþlarýný idâm-ý ebedîden ve haps-i münferidden kurtarmak için Kur'anýn hakikî tefsiri olan Risale-i Nur gibi gayet hak ve hakikat bir eseri okuyanlara ve hiçbir siyâsî cemiyetle münasebeti olmayan o hâlis dindarlarýn birbiriyle uhrevî dostluk ve uhuvvetlerine cemiyet nâmý verip iliþmiþsiniz? Onlarý pek acib bir kanunla mahkûm ettiniz ve etmek istediniz!» dedikleri zaman ne cevab vereceksiniz? Biz de sizlerden soruyoruz ve sizi iðfal eden ve adliyeyi þaþýrtan ve hükûmeti bizimle vatana ve millete zararlý bir surette meþgul eyleyen muarýzlarýmýz olan zýndýklar ve münafýklar, istibdad-ý mutlaka «cumhuriyet» nâmý vermekle, irtidad-ý mutlaký rejim altýna almakla, sefahet-i mutlak'a «medeniyet» ismi vermekle, cebr-i keyfî-i küfrîye «kanun» ismini takmakla hem sizi iðfal, hem hükûmeti iþgal, hem bizi periþan ederek, hâkimiyet-i Ýslâmiyeye ve millete ve vatana ecnebi hesabýna darbeler vuruyorlar.

Ey efendiler! Dört senede dört defa dehþetli zelzeleler, tam tamýna dört defa Risale-i Nur þâkirdlerine þiddetli bir surette taarruz ve zulüm zamanlarýna tevafuku ve herbir zelzele dahi tam taarruz zamanýnda gelmesi; ve hücumun durmasiyle zelzelenin durmasý iþaretiyle, þimdiki mahkûmiyetimiz ile gelen semavî ve arzî belâlardan siz mes'ulsünüz!

Denizli hapishanesinde tecrid-i

mutlak ve haps-i münferidde

Mevkuf

SAÝD NURSÎ

* * *

sh:» (T: 392)

بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ

SON SÖZÜN BÝR KISMI

Efendiler! Þimdiki hayat-ý içtimaiyeyi bilemediðimden, makam-ý iddianýn gidiþatýna göre, sizce musammem mahkûmiyetimize bir bahane olmak için, pek musýrrane ileri sürdüðünüz cemiyetcilik ittihamýna karþý pek çok kat'î cevablarýmýzý Ankara ehl-i vukufunun dahi müttefikan tasdikleriyle beraber bu derece bu noktada ýsrarýnýza çok hayret ve taaccübde bulunurken kalbime bu mânâ geldi: Madem, hayat-ý içtimaîyenin bir temel taþý ve fýtrat-ý beþeriyenin bir hâcet-i zaruriyesi ve aile hayatýndan tâ kabile ve millet ve Ýslâmiyet ve insaniyet hayatýna kadar en lüzumlu ve kuvvetli rabýta ve her insanýn kâinatta gördüðü ve tek baþýna mukabele edemediði medar-ý zarar ve hayret ve insânî ve Ýslâmî vazifelerin îfasýna mâni maddî ve mânevî esbabýn tehacümatýna karþý bir nokta-i istinad ve medar-ý teselli olan dostluk ve kardeþâne cemaat ve toplanmak ve samimane uhrevî cemiyet ve uhuvvet, siyasî cephesi olmadýðý halde ve bilhassa hem dünya, hem din, hem âhiret saadetlerine kat'î vesile olarak îman ve Kur'an dersinde hâlis bir dostluk ve hakikat yolunda bir arkadaþlýk ve vatanýna ve milletine zararlý þeylere karþý bir tesanüd taþýyan Risale-i Nur þâkirdlerinin pek çok takdir ve tahsine þâyân ders-i îmanda toplanmalarýna, «cemiyet-i siyasiye» nâmýný verenler, elbette ve herhalde, ya gayet fena bir surette aldanmýþ veya gayet gaddâr bir anarþisttir ki, hem insaniyete vahþiyâne düþmanlýk eder, hem Ýslâmiyete nemrudane adâvet eder, hem hayat-ý içtimaiyeye anarþiliðin en bozuk ve mütereddi tavriyle husumet eder ve bu vatana ve millete ve hâkimiyet-i Ýslâmiyeye ve dinî mukaddesata karþý mürtedâne, mütemerridâne, anûdâne mücadele eder. Veya ecnebi hesabýna bu milletin can damarýný kesmeye ve bozmaya çalýþan El-Hannâs bir zýndýktýr ki, hükûmeti iðfal ve adliyeyi þaþýrtýr, tâ o þeytanlara, firavunlara, anarþistlere karþý þimdiye kadar istimal ettiðimiz mânevî silâhlarýmýzý, kardeþlerimize ve vatanýmýza çevirsin veya kýrdýrsýn.

Mevkuf

SAÝD NURSÎ

* * *

sh:» (T: 393)

Efendiler! Otuz-kýrk senedenberi ecnebi hesabýna ve küfür ve ilhâd nâmýna bu milleti ifsad ve bu vataný parçalamak fikriyle, Kur'an hakikatýna ve îman hakikatlarýna her vesile ile hücum eden ve çok þekillere giren bir gizli ifsad komitesine karþý, bu mes'elemizde kendilerine perde yaptýklarý insafsýz ve dikkatsiz memurlara ve bu mahkemeyi þaþýrtan onlarýn Müslüman kisvesindeki propagandacýlarýna hitaben, fakat sizin huzurunuzda zâhiren sizin ile birkaç söz konuþacaðýma müsaade ediniz...

(Fakat ikinci gün beraet kararý, o dehþetli konuþmayý geriye býraktý.)

Tecrid-i mutlakta ve haps-i münferidde

Mevkuf

SAÝD NURSÎ

* * *

Mühim Bir Suale Hakikatlý Bir Cevaptýr.

Büyük memurlardan bir kaç zât benden sordular ki: «Mustafa Kemal sana üçyüz lira maaþ verip, Kürdistana ve Vilâyet-i Þarkiyeye, Þeyh Sinûsî yerine vâiz-i umumî yapmak teklifini neden kabul etmedin? Eðer kabul etseydin, ihtilâl yüzünden kesilen yüzbin adamýn hayatlarýný kurtarmaya sebeb olurdun?» dediler.

Ben de onlara cevaben dedim ki: Yirmiþer-otuzar senelik hayat-ý dünyeviyeyi o adamlar için kurtarmadýðýma bedel, yüzbinler vatandaþa, herbirisine milyonlar sene uhrevî hayatý kazandýrmaya vesile olan Risale-i Nur, o zâyiâtýn yerine binler derece iþ görmüþ. Eðer o teklifi ben kabul etseydim, hiçbir þeye âlet olmayan ve tâbi olmayan ve sýrr-ý ihlâsý taþýyan Risale-i Nur meydana gelmezdi. Hattâ ben, hapiste muhterem kardeþlerime demiþtim: Eðer Ankaraya gönderilen Risale-i Nurun þiddetli tokatlarý için beni idama mahkûm eden zatlar, Risale-i Nur ile îmanlarýný kurtarýp idam-ý ebedîden necat bulsalar, siz þahid olunuz, ben onlarý da ruh u cânýmla helâl ederim!

Beraetimizden sonra Denizlide beni tarassutla taciz edenlere ve büyük âmirlerine ve polis müdüriyle müfettiþlere dedim: Risale-i Nurun kabil-i inkâr olmayan bir kerametidir ki; yirmi sene mazlumiyet hayatýmda, yüzer risale ve mektublarýmda ve binler þakirdlerde hiçbir cereyan, hiçbir cemiyet ile ve dâhilî ve haricî hiçbir ko-

sh:» (T: 394)

mite ile hiçbir vesika, hiçbir alâka dokuz ay tetkikatta bulunmamasýdýr. Hiçbir fikrin ve tedbirin haddi midir ki, bu hârika vaziyeti versin. Bir tek adamýn, birkaç senedeki mahrem esrarý meydana çýksa, elbette onu mes'ûl ve mahcub edecek yirmi madde bulunacak. Mâdem hakikat budur; ya diyeceksiniz ki: «Pek hârika ve maðlûb olmaz bir deha bu iþi çeviriyor» veya diyeceksiniz: «Gayet inayetkârâne bir hýfz-ý Ýlâhîdir.» Elbette böyle bir deha ile mübareze etmek hatâdýr, millete ve vatana büyük bir zarardýr; ve böyle bir hýfz-ý Ýlâhî ve inâyet-i Rabbâniyeye karþý gelmek Fir'avunane bir temerrüddür.

Eðer deseniz: «Seni serbest býraksak ve tarassut ve nezaret etmesek, derslerinle ve gizli esrarýnla hayat-ý içtimaiyemizi bulandýrabilirsin.»

Ben de derim: Benim derslerim, bilâ-istisna bütünü, hükûmetin ve adliyenin eline geçmiþ, bir gün cezayý mucib bir madde bulunmamýþ. Kýrk-ellibin nüsha risale, o derslerden milletin ellerinde dikkat ve merakla gezdiði halde, menfaatten baþka hiçbir zararý hiçbir kimseye olmadýðý, hem eski mahkememin, hem yeni mahkemenin mûcib-i mes'uliyet bir madde bulamamalarý cihetiyle, yenisi ittifakla beraetimize; ve eskisi, dünyaca bir büyüðün hatýrý için yüzotuz risaleden beþ-on kelime bahane edip, yalnýz kanaat-ý vicdaniye ile yüz yirmi mevkuf kardeþlerimden yalnýz onbeþ adama altýþar ay ceza verilmesi kat'î bir hüccettir ki, bana ve Risale-i Nura iliþmeniz, mânasýz bir tevehhümle çirkin bir zulümdür! Hem daha yeni dersim yok ve bir sýrrým gizli kalmadý ki nezaretle tâdilinize çalýþsanýz.

Ben þimdi hürriyetime çok muhtacým. Yirmi seneden beri lüzumsuz ve haksýz ve faidesiz tarassutlar artýk yeter! Benim sabrým tükendi. Ýhtiyarlýk vaziyetinden, þimdiye kadar yapmadýðým bedduayý yapmak ihtimali var. «Mazlumun âhý, ta Arþa kadar gider.» diye bir kuvvetli hakikattýr.

Sonra o zalim, dünyaca büyük makamlarda bulunan bedbahtlar dediler: «Sen, yirmi senedir bir tek defa takkemizi baþýna koymadýn, eski ve yeni mahkemelerin huzurunda baþýný açmadýn, eski kýyafetin ile bulundun. Halbuki onyedi milyon bu kýtafete girdi.»Bende dedim!On yedi milyon deðil, belki yedi milyon da deðil, belki rýzasiyle ve kalben kabuliyle ancak yedibin Avrupa-perest sarhoþlarýn kýyafetlerine ruhsat-ý þer'iyye ve

sh:» (T: 395)

cebr-i kanûnî cihetiyle girmektense; azîmet-i þer'iyye ve takva cihetiyle, yedi milyar zâtlarýn kýyafetlerine girmeyi tercih ederim. Benim gibi yirmibeþ senedenberi hayat-ý içtimaiyeyi terkeden adama «inâd ediyor; bize muhalifdir.» denilmez. Haydi inad dahi olsa, mâdem Mustafa Kemâl o inadý kýrmadý ve iki mahkeme kýramadý ve üç vilâyetin hükûmetleri onu bozmadý; siz neci oluyorsunuz ki, beyhude hem milletin hem hükûmetin zararýna, o inadýn kýrýlmasýna çabalýyorsunuz? Haydi siyasî muhalif de olsa, mâdem tasdikiniz ile yirmi senedir dünya ile alâkasýný kesen ve mânen yirmi senedenberi ölmüþ bir adam, yeniden dirilip, faidesiz kendine çok zararlý olarak hayat-ý siyasiyeye girerek sizin ile uðraþmaz; bu halde onun muhalefetinden tevehhüm etmek, divaneliktir. Divanelerle ciddi konuþmak dahi bir divanelik olmasýndan, sizin gibilerle konuþmayý terkediyorum. «Ne yaparsanýz minnet çekmem!» dediðim, onlarý hem kýzdýrdý, hem susturdu. Son sözüm:

حَسْبَنَا اللَّهُ وَنِعْمَ الْوَكِيلُ * حَسْبِىَ اللَّهُ لآاِلَهَ اِلاَّ هُوَ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَهُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ

* * *

Ýslâmiyet düþmanlarý, Bediüzzaman Said Nursî ve Nur Talebelerini mahkemelere sevkederken, ortalýða korkular ve tehdidler yayarlar, resmî makamlara bütün bütün uydurma malûmatlar yazdýrýrlar, herkesi Bediüzzaman ve Risale-i Nurdan uzaklaþtýrmak için uðraþýrlar, Nur Talebelerinin aralarýna fesad sokarak tesanüdlerini bozmak için entrikalar çevirirler.

Bediüzzaman Said Nursî, Nur Talebelerinin menfî propagandalara aldanmamalarý.. ve hem de Nur Talebelerinin, sevgili Üstadlarýyla görüþmek iþtiyaký þiddetli olduðundan bu ruhî ihtiyacý tatmin için, sair zamanlarda olduðu gibi, Denizli hapsinde de yazdýðý mektublardan bir kýsmýný buraya dercediyoruz. Hapishanelerde

sh: » (T: 396)

yazýlan mektub ve eserleri Nur Talebeleri gizlice Üstadlarýndan getirmeyi temin ederler. Zira Hazret-i Üstad, her hapishanede tecrid-i mutlak içinde býrakýlmýþ ve baþkalarýyla görüþmesi yasak edilmiþtir.

* * *

«Bu Fýkra Bir Casus Vasýtasýyla Resmî Memurlarýn Eline Geçtiði Ýçin Lâhikaya Girmiþtir.»

بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ وَاِنْ مِنْ شَيْءٍ اِلاَّ يُسَبِّحُ بِحَمْدِهِ

Ramazan-ý Þerif'den birgün evvel, gizli zýndýk düþmanlarým tarafýndan verildiðine kuvvetli ihtimal verdiðimiz -doktorun tasdikiyle- bir zehirin hastalýðýyla hararetim kýrk dereceden geçmeye baþlamýþ iken, Kastamonu'da adliye müddeiumumileri ve taharrî komiserleri, menzilimi taharrî etmeye geldiler. Ben, o dakikadan sonra, baþýma gelen dehþetli taarruzu, bir hiss-i kablelvuku ile anlayarak ve "Þiddetli zehirli hastalýðým dahi ölüme gidiyor" diye Isparta Vilâyetinde kýymetdar kardeþlerimin kucaklarýnda teslim-i ruh edip o mübarek toprakta defnolmamý, kalben niyaz ettim. Hizb-ül Ekber-ül Kur'aný açtým. Birden bu Âyet-i Kerime

وَاصْبِرْ ِلحُكْمِ رَبِّكَ فَاِنَّكَ بِاَعْيُنِنَا وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ

karþýma çýktý, "Bana bak!" dedi. Ben de baktým, üç kuvvetli emare ile mânâ-yý iþarî bana ve bize teselli veriyor. Þimdi baþýmýza gelen bu musibeti bir cihette hiçe indirdi ve Ispartaya mevkufen beþinci nefyimi, o kalbî duamýn kabul olmasýna delil eyledi.

Birinci Emare: (Þeddeler sayýlýr) Hesab-ý ebcedî ile binüçyüz altmýþiki, bu senenin Arabî

ayný tarihine tevafuk edip, mânâsiyla der: "Sabreyle! Baþýna gelen kaza-yý Rabbâniyeye teslim ol! Sen inayet gözü altýndasýn, merak etme! Gecelerde tesbihat ve tahmidata devam eyle!"

Tahlil: Üç ر altýyüz; dört ن ikiyüz; bir س bir م yüz; bir ص bir ف bir م iki yüz on; dört ك bir ع yüz elli; üç ح bir و bir ى kýrk; bir ل dokuz ب bir د bir و dört ا

sh: » (T: 397)

altmýþ iki eder. Yekûnu binüçyüz altmýþiki ederek, bu senenin ayný tarihine ve baþýmýza gelen musibetin ayný dakikasýna tamý tamýna tevafuku, kuvvetli bir emaredir.

.........................................................................

Üçüncü emarenin beyanýna þimdilik lüzum olmadýðýndan yazdýrýlmadý.

SAÝD NURSÎ

***

بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ

Bu hâdise tesiriyle ben, kendimi mâsum kardeþlerime rýza-yý kalble feda etmeye kat'î azm ve cezmettiðim ve çaresini fikren aradýðým vakitte Celcelûtiyeyi okudum. Birden hatýra geldi ki: Ýmam-ý Ali (R.A.), «Yâ Rab! Eman ver.» diye dua etmiþ. Ýnþâallah o duanýn sýrriyle selâmete çýkarsýnýz. Evet Hazret-i Ali Radiyallahu Anhu, Kaside-i Celcelûtiyede iki suretle, Risale-i Nurdan haber verdiði gibi, «Âyetül-Kübra Risalesi» ne iþareten وَبِاْلاَيَاتِ الْكُبْرَى اَمِنِىِّ مِنَ الْفَجَتْ der. Ve bu iþarette îma eder ki: Âyetül-Kübra yüzünden ehemmiyetli bir musibet, Risale-i Nur Talebelerine gelecek... «Âyetül-Kübra hakký için o füc'et ve o musibetten þâkirdlerine eman ver!» diye niyaz eder. O risaleyi ve menbaýný þefaatcý yapar. Evet, Âyetül-Kübra Risalesinin tab'ý bahanesiyle gelen musibet, aynen o remz-i gaybîyi tasdik etti. Hem o kasidede Risale-i Nurun mühim eczalarýna tertibiyle iþaretlerin hâtimesinde mukabil sahifede der:

فَتِلْكَ حُرُوفُ النُّورِ فَاجْمَعْ خَوَاصَّهَا * وَحَقِّقْ مَعَانِيهَا بِهَا الْخَيْرُ تُمِّمَتْ

Yâni: «Sen, onlarýn hassalarýný topla ve mânâlarýný tahkik eyle, bütün hayýr ve saadet onlar ile tamam olur.» Harflerin mânâlarýný tahkik et, karinesiyle, mânâyý ifade etmiyen hecâi harfler murad olmayýp belki kelimeler mânâsýndaki Sözler namiyle risaleler muraddýr.

لاَيَعْلَمُ الْغَيْبَ اِلاَّ اللَّهُ * رَبَّنَا لاَتُؤَاخِذْنَآ اِنْ نَسِينَآ اَوْ اَخْطَاْنَا

sh:» (T: 398)

بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ وَاِنْ مِنْ شَيْءٍ اِلاَّ يُسَبِّحُ بِحَمْدِهِ

Aziz Sýddýk Kardeþlerim,

Geçen Leyle-i Kadrinizi ve gelen bayramýnýzý bütün mevcudiyetimle tebrik ve sizleri Cenab-ý Erhamürrâhimînin birliðine ve rahmetine emanet ediyorum. مَنْ اَمَنَ بِالْقَدَرِ اَمَنَ مِنَ الْكَدَرِ sýrrýyle sizi teselliye muhtaç görmemek ile beraber derim ki:

وَاصْبِرْ ِلحُكْمِ رَبِّكَ فَاِنَّكَ بِاَعْيُنِنَا وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ

Âyetinin mânâ-yý iþârisiyle verdiði teselliyi tamamiyle gördüm. Þöyle ki:

Dünyayý unutmak, Ramazanýmýzý âsude geçirmek düþünürken, hatýra gelmiyen ve bütün bütün tahammülün fevkinde bu dehþetli hâdise, hem benim, hem Risale-i Nurun, hem sizin, hem Ramazanýmýz, hem uhuvvetimiz için ayn-ý inâyet olduðunu ben müþahede ettim. Bana ait cihetinin ise, çok faidelerinden yalnýz iki-üçünü beyan ederim.

Birincisi: Ramazanda, çok þiddetli bir heyecan, bir ciddiyet, bir iltica, bir niyaz ile müdhiþ hastalýða galebe ederek çalýþtýrdý.

Ýkincisi: Herbirinize karþý bu sene de görüþmek ve yakýnýnýzda bulunmak arzusu þiddetli idi. Yalnýz birinizi görmek ve Ispartaya gelmek için bu çektiðim zahmeti kabul ederdim.

Üçüncüsü: Hem Kastamonu'da, hem yolda, hem burada, fevkalâde bir tarzda, bütün elîm hâletler birden deðiþiyor ve me'mûlün ve arzumun hilâfýna olarak bir dest-i inâyet görünüyor, اَلْخَيْرُ فِيمَا اخْتَارَهُ اللَّهُ dediriyor. En ziyade beni düþündü-

sh:» (T: 399)

ren, Risale-i Nuru, en gafil ve dünyaca büyük makamlarda bulunanlara da kemal-i dikkatle okutturuyor, baþka bir sahada fütûhata meydan açýyor. Ve en ziyade rikkatime dokunan ve kendi elemimden baþka herbirinizin sýkýntýsýndan baþýma toplanan bütün elemlere ve teessüflere karþý, Ramazanda bir saati yüz saat hükmüne getiren o þehr-i mübarekte, bu musibet dahi, o yüz sevabý, herbir saati on saat derecesinde ibadet yapmakla bine iblâð ettiðinden, Risale-i Nurdan tam ders alan ve dünyanýn fâni ve ticaretgâh olduðunu bilen ve herþeyi, îmaný ve âhireti için feda eden ve bu dershane-i Yusufiyedeki muvakkat sýkýntýlar, dâimî lezzetler ve faideler vereceklerine inanan sizin gibi ihlâslý zâtlara acýmak ve rikkatten aðlamak hâletini, tebrik ve sebatýnýzý gayet istihsan ve takdir etmek haletine çevirdi. Ben de,

اَلْحَمْدُ لِلَّهِ عَلَى كُلِّ حَالٍ سِوَى الْكُفْرِ وَالضَّلاَلِ

dedim. Bana ait bu faideler gibi hem uhuvvetimizin, hem Risale-i Nurun hem Ramazanýmýzýn, hem sizin, bu yüzde öyle fâideleri var ki, perde açýlsa, «Yâ Rabbena! Þükür.. bu kaza ve kader-i Ýlâhî, hakkýmýzda bir inayettir,» dedirtecek, kanaatým var.

Hâdiseye sebebiyet verenlere itâb etmeyiniz. Bu musibetin geniþ ve dehþetli plâný çoktan kurulmuþtu. Fakat mânen pek çok hafif geldi. Ýnþâallah çabuk geçer.

عَسَى اَنْ تَكْرَهُوا شَيْئًا وَهُوَ خَيْرٌ لَكُمْ

sýrriyle, me'yus olmayýnýz.

SAÝD NURSÎ

* * *

بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ وَاِنْ مِنْ شَيْءٍ اِلاَّ يُسَبِّحُ بِحَمْدِهِ

Aziz Kardeþlerim,

Yakýnýnýzda bulunmakla çok bahtiyarým. Sizin hayalinizle ara sýra konuþurum, müteselli olurum. Biliniz ki, mümkün olsaydý

sh:» (T: 400)

bütün sýkýntýlarýnýz kemal-i iftihar ve sevinçle çekerdim. Ben sizin yüzünüzden, Ispartayý ve havalisini, taþiyle topraðiyle seviyorum. Hatta, diyorum ve resmen de diyeceðim: Isparta hükûmeti bana ceza verse, baþka vilâyet beni beraet ettirse, yine burayý tercih ederim. Evet ben, üç cihetle Ispartalýyým. Gerçi tarihçe isbat edemiyorum, fakat kanatim var ki, Ýsparit Nahiyesinde dünyaya gelen Saidin aslý buradan gitmiþ. Hem, Isparta Vilâyeti, öyle hakikî kardeþleri bana vermiþ ki; deðil Abdülmecid ve Abdurrahman, belki Saidi onlarýn herbirisine maalmemnuniye feda eylerim.

Tahmin ederim, þimdi Küre-i Arzda, Risale-i Nur Þakirdlerinden, kalben ve ruhen ve fikren daha az sýkýntý çeken yoktur. Çünki, kalb ve ruh ve akýllarý, îman-ý tahkikî nurlariyle sýkýntý çekmezler. Maddî zahmetler ise, Risale-i Nur dersiyle hem geçici, hem sevablý, hem ehemmiyetsiz, hem hizmet-i îmaniyenin baþka bir mecrada inkiþafýna vesile olmasýný bilerek, þükür ve sabýrla karþýlýyorlar. Ýman-ý tahkikî, dünyada dahi medar-ý saadettir diye halleriyle isbat ediyorlar. Evet, «Mevlâ görelim neyler, neylerse güzel eyler» deyip, metînâne bu fâni zahmetleri bâki rahmetlere tebdile çalýþýyorlar. Cenab-ý Erhamürrâhimîn, onlarýn emsallerini çoðaltsýn. Bu vatana medar-ý þeref ve saadet yapsýn; ve onlarý da Cennetül-Firdevsde saadet-i ebediyeye mazhar eylesin, âmin...

SAÝD NURSÎ

* * *

بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ

Bayramýnýzý tekrar tebrikle beraber, sureten görüþmediðimize teessüf etmeyiniz. Bizler hakikaten dâima beraberiz. Ebed yolunda da Ýnþâallah bu beraberlik devam edecek. Ýmanî hizmetinizde kazandýðýnýz ebedî sevablar ve ruhî ve kalbî faziletler ve sevinçler, þimdiki geçici ve muvakkat gamlarý ve sýkýntýlarý hiçe indirir kanaatýndayým. Þimdiye kadar, Risale-i Nur þâkirdleri gibi, çok kudsî hizmette çok az zahmet çekenler olmamiþ. Evet Cennet ucuz deðil! Ýki hayatý imha eden küfr-ü mutlaktan kurtarmak, bu zamanda pek çok ehemmiyetlidir. Bir parça meþakkat olsa da,

sh:» (T: 401)

þevk ve þükür ve sabýrla karþýlamalý. Mâdem bizi çalýþtýran Hâlýkýmýz Rahîm ve Hakîmdir; baþa gelen her þeyi rýza ile, sevinç ile, rahmetine, hikmetine itimad ile karþýlamalýyýz.

SAÝD NURSÎ

* * *

BU DEFAKÝ KÜÇÜK MÜDAFAATIMDA DEMÝÞTÝM

Risale-i Nurdaki þefkat, hakikat, hak, bizi siyasetten menetmiþ. Çünki; mâsumlar belâya düþerler, onlara zulmetmiþ oluruz. Bazý zâtlar bunun izahýný istediler. Ben de dedim:

Þimdiki fýrtýnalý asýrda, gaddar medeniyetten neþ'et eden hodgâmlýk ve asabiyet-i unsuriye ve umumî harpten gelen istibdâdât-ý askeriye ve dalâletten çýkan merhametsizlik cihetinde öyle bir eþedd-i zulüm ve eþedd-i istibdâdât meydan almýþ ki, ehl-i hak, hakkýný kuvve-i maddiye ile müdafaa etse, ya eþedd-i zulüm ile, tarafgirlik bahanesiyle çok bîçareleri yakacak, o hâlette o da azlem olacak veyahut maðlûb kalacak. Çünkü, mezkûr hissiyatla hareket ve taarruz eden insanlar, bir-iki adamýn hatasiyle yirmi-otuz adamý, âdi bahanelerle vurur, periþan eder. Eðer ehl-i hak, hak ve adalet yolunda yalnýz vuraný vursa, otuz zâyiata mukabil yalnýz biri kazanýr, maðlûb vaziyetinde kalýr. Eðer mukabele-i bilmisil kaide-i zalimânesiyle o ehl-i hak dahi bir ikinin hatasiyle yirmi-otuz bîçareleri ezseler, o vakit, hak namýna dehþetli bir haksýzlýk ederler.

Ýþte, Kur'anýn emriyle, gayet þiddetle ve nefretle siyasetten ve idareye karýþmaktan kaçýndýðýmýzýn hakikî hikmeti ve sebebi budur. Yoksa bizde öyle bir hak kuvveti var ki, hakkýmýzý tam ve mükemmel müdafaa edebilirdik. Hem mâdem herþey geçici ve fânidir ve ölüm ölmüyor ve kabir kapýsý kapanmýyor ve zahmet ise rahmete kalboluyor; elbette biz, sabýr ve þükürle tevkkül edip sükût ederiz. Zarar ile, icbâr ile sükûtumuzu bozdurmak ise; insafa, adâlete, gayret-i vataniyeye ve hamiyet-i milliyeye bütün bütün zýttýr, muhaliftir.

sh:» (T: 402)

Hülâsa-i kelâm: Ehl-i hükûmetin ve ehl-i siyasetin ve ehl-i idarenin ve inzibatýn ve adliye ve zâbýtanýn bizimle uðraþacak hiçbir iþleri yoktur. Olsa olsa, dünyada hiçbir hükûmetin müdafaa edemediði ve aklý baþýnda hiçbir insanýn hoþlanmadýðý küfr-ü mutlak ve dehþetli bir tâun-u beþerî ve maddiyunluktan gelen zýndýkanýn taassubiyle, bir kýsým gizli zýndýklar þeytanetiyle bazý resmî memurlarý aldatarak evhamlanýdýrýp, aleyhimize sevketmek var. Biz de deriz: Deðil böyle birkaç vehhamý, belki dünyayý aleyhimize sevketseler, Kur'ânýn kuvvetiyle, Allahýn inayetiyle kaçmayýz. O irtidadkâr küfr-ü mutlaka ve o zýndýkaya teslim-i silâh etmeyiz!

SAÝD NURSÎ

* * *

بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ

Aziz Sýddýk Kardeþlerim,

Sizin sebat ve metanetiniz, masonlarýn ve münafýklarýn bütün plânlarýný akîm býrakýyor. Evet kardeþlerim, saklamaða lüzum yok; o zýndýklar, Risale-i Nuru ve Þâkirdlerini, tarikata ve bilhassa Nakþi Tarikatýna kýyas edip, o ehl-i tarikatý maðlûb ettikleri plânlar ile bizleri çürütmek ve daðýtmak fikriyle bu hücumu yaptýlar.

Evvelâ: Ürkütmek ve korkutmak ve o mesleðin su-i istimalâtýný göstermek.

Ve Saniyen: O mesleðin erkânlarýnýn ve müntesîbinin kusuratlarýný teþhir etmek.

Ve Salisen: Maddiyyun felsefesinin ve medeniyetinin câzibedar sefahet ve uyutucu lezzetli zehirleriyle ifsad etmekle mâbeynlerinde tesanüdü kýrmak. Ve üstadlarýný ihanetlerle çürütmek ve mesleklerini fennin, felsefenin bazý düsturlariyle nazarlarýndan sukut ettirmektir ki, Nakþilere ve ehl-i tarikata karþý istimal ettikleri ayný silâh ile bizlere hücum ettiler, fakat aldandýlar. Çünki, Risale-i Nurun meslek-i esasý, ihlâs-ý tam ve terk-i enaniyet ve zahmetlerde rahmeti ve elemlerde bâki lezzetleri hissedip aramak ve fâni ayný lezzet-i sefihanede elîm elemleri göstermek ve îmanýn bu dünyada dahi hadsiz lezzetlere medar olmasýný ve hiçbir felsefenin eli yetiþmediði noktalarý ve hakikatlarý ders vermek olduðundan, onlarýn plânlarýný Ýnþâallah tam akîm býrakacak ve

sh:» (T: 403)

«Meslek-i Risale-i Nur ise, tarikatlara kýyas edilmez!» diye onlarý susturacak.

SAÝD NURSÎ

* * *

بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ

Aziz Kardeþlerim,

Bu eski ve yeni iki medrese-i Yusufiyedeki þiddetli imtihanda sarsýlmayan ve dersinden vazgeçmeyen ve yakýcý çorbadan aðýzlarý yandýðý halde talebeliðini býrakmýyan ve bu kadar tehacüme karþý kuvve-i maneviyesi kýrýlmýyan zâtlarý, ehl-i hakikat ve nesl-i âti alkýþlayacaklarý gibi, melâike ve ruhaniler dahi alkýþlýyorlar, diye kanatým var. Fakat, içinizde hastalýklý ve nazik ve fakirler bulunmasiyle maddî sýkýntý ziyadedir. Ve buna karþý da, herbiriniz herbirisine birer tesellici ve ahlâkta ve sabýrda birer nümune-i imtisal ve tesanüd ve taltifte birer þefkatli kardeþ ve ders müzakeresinde birer zeki muhatab ve mucîb ve güzel seciyelerin in'ikâsýnda birer ayine olmanýz, o maddî sýkýntýlarý hiçe indirir, diye düþünüp, ruhumdan ziyade sevdiðim sizler hakkýnda teselli buluyorum.

Yüzyirmi yaþýnda bulunan Mevlâna Hâlid'in cübbesini size bir gün göndereceðim. O zât, onu bana giydirdiði gibi, ben de onun nâmýna sizin herbirinize teberrüken giydirmek için, hangi vakit isterseniz göndereceðim.

SAÝD NURSÎ

* * *

بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ

Aziz Sýddýk Kardeþlerim,

Kader-i Ýlâhî adâleti, bizleri Denizli Medrese-i Yusufiyesine sevketmesinin bir hikmeti; her yerden ziyade Risale-i Nuru ve þâkird-

sh:» (T: 404)

lerine, hem mahpuslarý, hem ahalisi, belki hem memurlarý ve adliyesi muhtaç olmalarýdýr. Buna binaen biz, bir vazife-i îmaniye ve uhreviye ile bu sýkýntýlý imtihana girdik. Evet, yirmi-otuzdan ancak bir ikisi tâdil-i erkân ile namazýný kýlan mahpuslar içinde, birden Risale-i Nur þâkirdlerinden kýrk-ellisi umumen bilâ-istisna mükemmel namazlarýný kýlmalarý, lisan-ý hal ve fiil diliyle öyle bir ders ve irþaddýr ki, bu sýkýntý ve zahmeti hiçe indirir, belki sevdirir. Ve þâkirdler, ef'alleriyle bu dersi verdikleri gibi, kalblerindeki kuvvetli tahkikî imanlariyle dahi buradaki ehl-i îmaný ehl-i dalâletin evham ve þübehatýndan kurtarmalarýna medar çelikten bir kal'a hükmüne geçeceðini, rahmet ve inayet-i Ýlâhiyyeden ümid ediyoruz.

Buradaki ehl-i dünyanýn, bizi konuþmaktan ve temastan men'leri, zarar vermiyor. Lisan-ý hal, lisan-ý kalden daha kuvvetli ve tesirli konuþuyor. Madem hapse girmek terbiye içindir; milleti seviyorlarsa, mahpuslarý Risale-i Nur Þâkirdleriyle görüþtürsünler. Tâ bir ayda, belki bir günde, bir seneden ziyade terbiye alsýnlar. Hem millete ve vatana, hem kendi istikballerine ve ahiretine menfaatli birer insan olsunlar. Gençlik Rehberi bulunsa idi çok faidesi olurdu. Ýnþâallah bir zaman girer.

SAÝD NURSÎ

* * *

بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ

Aziz Sýddýk Kardeþlerim,

Bugün, büyük ve merhum Kardeþim Molla Abdullah ile Ziyaeddin hakkýndaki malûmunuz muhavereyi tahattur ettim. Sonra sizi düþündüm. Kalben dedim: Eðer, perde-i gayb açýlsa, bu sebatsýz zamanda böyle sebat gösteren ve bu yakýcý, ateþli hallerden sarsýlmayan bu samimî dindarlar ve ciddî müslümanlar, eðer herbiri bir veli, hattâ bir kutub görünse, benim nazarýmda, þimdi verdiðim ehemmiyeti ve alâkayý pek az ziyadeleþtirecek. Ve eðer birer âmî ve âdî görünse, þimdi verdiðim kýymeti hiç noksan etmiyecek, diye karar verdim. Çünkü böyle pek aðýr þerait altýnda îman kurtarmak hizmeti, herþeyin fevkindedir. Þahsî makamlar ve hüsn-ü zanlarýn ilâve ettikleri meziyetler; böyle

sh:» (T: 405)

daðdaðalý, sarsýntýlý hallerde hüsn-ü zanlarýný kýrmakla, muhabbetleri azalýr. Ve meziyet sahibi dahi onlarýn nazarlarýnda mevkiini muhafaza etmek için tasannua ve tekellüfe ve sýkýntýlý vekara mecburiyet hisseder. Ýþte, hadsiz þükür olsun ki, bizler böyle soðuk tekellüflere muhtaç olmuyoruz.

SAÝD NURSÎ

* * *

.................................................................

Kardeþlerim, gerçi bu vaziyet, hem muvafýka ve bir kýsým memurlara, Risale-i Nura karþý bir çekinmek, bir ürkmek vermiþ; fakat bütün muhaliflerde ve dindarlarda ve alâkadar memurlarda bir dikkat, bir iþtiyak uyandýrýyor. Merak etmeyiniz, o Nurlar parlayacaklar!..

SAÝD NURSÎ

* * *

Aziz Kardeþlerim,

Ben tahmin ediyorum ki, hakikî ve en son müdafaanamemiz, Denizli hapsinin meyvesi olan risalecik olacak. Çünki evvelce bazý evham yüzünden, bir seneden beri ve aleyhimize geniþ bir tarzda çevrilen plânlar bunlardýr: Tarikatçýlýk, komitecilik ve dînî hissiyatý siyasete âlet etmek ve cumhuriyet aleyhinde çalýþmak ve idare ve asayiþe iliþmek gibi asýlsýz bahaneler ile bize hücum ettiler. Cenab-ý Hakka hadsiz þükür olsun ki, onlarýn plânlarý akîm kaldý. O kadar geniþ bir sahada, yüzer talebelerde, yüzler risalede, onsekiz sene zarfýndaki mektub ve kitablarda hakikat-ý imaniyeden ve Kur'aniyeden ve âhiretin tahkikinden ve saadet-i ebediyeye çalýþmaktan baþka birþey bulmadýlar. Plânlarýný gizlemek için, gayet âdî bahaneleri aramaða baþladýlar. Fakat, hükûmetin bazý erkânýný iðfal edip aleyhimize çeviren dehþetli ve gizli bir zýndýka komitesi þimdi doðrudan doðruya küfr-ü mutlak hesabýna bize hücum etmek ihtimaline karþý, Güneþ gibi zâhir ve þüphe býrakmaz ve dað gibi metin, sarsýlmaz olan «Meyve Risalesi» onlara karþý en kuvvetli bir müdafaa olup, onlarý susturacak diye bize yazdýrýldý zannediyorum.

SAÝD NURSÎ

Sh: » (T:406)

Aziz kardeþlerim,

Bu cuma gününde mühim bir hizb okurken siz hatýra geldiniz. "Bu musibetten kurtulmak için ne yapacaðýz?" lisan-ý hâl ile dediniz. Benim kalbime bu geldi: Sýký bir tesanüdle, el ele, omuz omuza veriniz. Çünki birbirinden ve Risale-i Nur'dan ve benden çekinmek ve inkâr etmek ve bizi ezmek isteyen gizli kuvvete dalkavukluk etmek gibi tedbirleri yapanlarýn zarardan baþka hiçbir menfaatleri yoktur. Sizi temin ederim; eðer bilseydim ki benden teberri etmekle kurtulacaksýnýz, beni tahkir ve ihanet ve gýybet etmeye izin verip helâl ederdim. Fakat, bizi ezmek isteyen gizli kuvvet sizi biliyor, aldanmýyor; za'fýnýzdan, teberrinizden cesaret alýr, daha ziyade ezer.

Hem mesleðimiz hýllet ve uhuvvet olduðundan, þahsiyet ve enaniyet cihetinden bir rekabet olmaz. Benim gibi çok kusurlu ve çok zaîf bir bîçarenin noksaniyetlerine deðil, belki Risale-i Nur'un kemalâtýna bakmalý.

Said Nursî

***

Aziz Sýddýk Kardeþlerim,

Bu dünyanýn hayatý pek çabuk deðiþmesine ve zevaline ve fenâ ve fâni akýbetsiz lezzetlerine ve firak, iftirak tokatlarýna karþý bir ehemmiyetli medar-ý teselli ise, samimî dostlar ile görüþmektir. Evet, bazan bir tek dostunu bir iki saat görmek için yirmi gün yol gider ve yüz lirayý sarfeder. Þimdi bu acîb, dostsuz zamanda, samimî kýrk-elli dostunu birden, bir iki ay görmek ve Lillâh için muhabbet etmek ve hakikî bir teselli alýp vermek elbette baþýmýza gelen bu meþakkatlar ve zayiat-ý mâliye, ona karþý pek ucuz düþer, ehemmiyeti kalmaz. Ben kendim, buradaki kardeþlerimden on sene firakdan sonra, bir tekini görmek için bu meþakkati kabul ederdim. Teþekki, kaderi tenkid ve teþekkür, kadere teslimdir.

SAÝD NURSÎ

* * *

sh:» (T: 407)

Aziz Ve Sýddýk Kardeþlerim,

Mâdem âhiret için, hayýr için, ibadet ve sevab için, îman ve âhiret için Risale-i Nur ile baðlanmýþsýnýz. Elbette bu aðýr þerait altýnda, her bir saati yirmi saat ibadet hükmünde ve o yirmi saat ise, Kur'an ve îman hizmetindeki mücahede-i mâneviye haysiyetiyle yüz saat kadar kýymetdar ve yüz saat ise, böyle herbiri yüz adam kadar ehemmiyetli olan hakiki mücâhid kardeþler ile görüþmek ve akd-i uhuvvet etmek, kuvvet vermek ve almak ve teselli etmek ve müteselli olmak ve hakikî bir tesanüd ile kudsî hizmete sebatkârâne devam etmek ve güzel seciyelerinden istifade etmek ve Medresetüz-Zehranýn þâkirdliðine liyakat kazanmak için açýlan bu imtihan meclisi olan þu medrese-i Yusufiyede tayinini ve kaderce takdir edilen kýsmetini almak ve mukadder rýzkýný yemek ve o yemekten sevab kazanmak için buraya gelmenize þükretmek lâzýmdýr. Bütün sýkýntýlara karþý mezkûr faideleri düþünüp sabýr ve tahammüle mukabele etmek gerektir.

SAÝD NURSÎ

* * *

Aziz Sýddýk, Sebatkâr ve Vefadâr Kardeþlerim,

Sizi müteessir etmek veya maddî bir tedbir yapmak için deðil, belki þirket-i mâneviye-i duaiyenizden daha ziyade istifadem için ve sizin de daha ziyade itidal-i dem ve ihtiyat ve sabýr ve tahammül ve þiddetle tesanüdünüzü muhafaza için bir halimi beyan ediyorum ki; burada bir günde çektiðim sýkýntý ve azâbý, Eskiþehir'de bir ayda çekmezdim. Dehþetli masonlar, insafsýz bir masonu bana musallat eylemiþler; tâ hiddetimden ve iþkencelerine karþý, «Artýk yeter!» dememden bir bahane bulup, zâlimane tecavüzlerine bir sebep göstererek yalanlarýný gizlesinler. Ben, hârika bir ihsan-ý Ýlâhî eseri olarak þâkirane sabrediyorum ve etmeye de karar verdim. Madem biz kadere teslim olup, bu sýkýntýlarý, خَيْرُ الاُمُورِ اَحْمَزُهَا sýrriyle, ziyade sevab kazanmak cihetiyle mânevî bir nimet biliyoruz. Ve madem, geçici dünyevî musibetlerin sonlarý ekseriyetle ferahlý ve hayýrlý oluyor. Ve madem biz, hakkalyakîn derecesinde yakîni bir kat'î kanaatýmýz

sh:» (T: 408)

var ki, biz öyle bir hakikata hayatýmýzý vakfetmiþiz ki, Güneþten daha parlak ve Cennet gibi güzel ve saadet-i ebediye gibi þirindir. Elbette biz bu sýkýntýlý haller ile müftehirane, müteþekkirane «Bir mücahede-i mânevîye yapýyoruz» diye þekva etmemek lâzýmdýr.

Aziz kardeþlerim, evvel âhir tavsiyemiz: Tesanüdünüzü muhafaza; enaniyet, benlik, rekabetten tahaffuz ve itidal-i dem ve ihtiyattýr.

SAÝD NURSÎ

* * *

Aziz Sýddýk Kardeþlerim,

Bu müddeiumumun iddianamesinden anlaþýldý ki, hükûmetin bazý erkânýný iðfal edip aleyhimize sevkeden gizli zýndýklarýn plânlarý akîm kalýp yalan çýktý. Þimdi bahane olarak, cemiyetçilik ve komitecilik isnadiyle yalanlarýný setre çalýþýyorlar. Ve bunun bir eseri olarak benimle kimseyi temas ettirmiyorlar! Gûya temas eden, birden bizden olur. Hattâ büyük memurlar da çok çekiniyorlar ve bana sýkýntý verdirmekle kendilerini âmirlerine sevdiriyorlar.

SAÝD NURSÎ

* * *

Aziz Sýddýk Kardeþlerim,

Ben, gerçi sizinle sureten görüþemiyorum; fakat sizin yakýnýnýzda ve beraber bir binada bulunduðumdan çok bahtiyarým ve müteþekkirim. Ve ihtiyarým olmadan, bazan lüzumlu tedbirler ihtar edilir. Ezcümle: Birisi, yanýmdaki koðuþa masonlar tarafýndan hem yalancý, hem casus bir mahpus gönderilmiþ. Tahrip kolay olmasýndan -hususan böyle haylâz gençlerde- o herif bana çok sýkýntý vermesi ve o gençleri ifsad etmesi ile bildim ki; sizlerin irþâd ve ýslahlarýnýza karþý zýndýka ifsada, ahlâklarý bozmaða çalýþýyor. Bu vaziyete karþý gayet ihtiyat ve mümkün olduðu kadar eski mahpuslardan gücenmemek ve gücendirmemek ve ikiliðe mey-

sh:» (T: 409)

dan vermemek ve itidal-i dem ve tahammül etmek ve mümkün olduðu derecede bizim arkadaþlar, uhuvvetlerini ve tesanüdlerini tevazu ile ve mahviyetle ve terk-i enaniyetle takviye etmek gayet lâzým ve zarurîdir. Dünya iþleriyle meþgul olmak beni incitiyor. Sizin dirayetinize itimad edip zaruret olmadan bakamýyorum.

SAÝD NURSÎ

* * *

Kardeþlerim,

Her ihtimale karþý, bu sabah ihtar edilen bir mes'eleyi beyan etmek lâzým geldi.

Bizim, Kur'ân'dan aldýðýmýz hakikatlar, Güneþ, gündüz gibi þek ve þüphe ve tereddüdü kaldýrmadýðýný, yirmi senedenberi «Acaba zýndýk feylesoflar buna karþý ne diyecekler ve dayandýklarý nedir?» diye nefsim ve þeytaným çok araþtýrdýlar. Hiçbir köþede bir kusur bulamadýklarýndan sustular. Zannederim, çok hassas ve iþ içinde bulunan nefis ve þeytanýmý susturan bir hakikat, en mütemerridleri de susturur. Madem biz, böyle sarsýlmaz ve en büyük ve en ehemmiyetli ve fiat takdir edilmez derecede kýymettar ve bütün dünyasý ve caný ve cânâný pahasýna verilse yine ucuz düþen bir hakikatýn uðrunda ve yolunda çalýþýyoruz. Elbette bütün musibetlere ve sýkýntýlara, düþmanlara, kemal-i metanetle mukabele etmemiz gerektir. Hem, belki karþýmýza, aldanmýþ veya aldatýlmýþ bazý hocalar ve þeyhler ve zâhirde müttâkiler çýkarýlýr. Bunlara karþý vahdetimizi ve tesanüdümüzü muhafaza edip, onlar ile uðraþmamak lâzýmdýr, münakaþa etmemek gerektir.

SAÝD NURSÎ

* * *

Aziz Sýddýk Kardeþlerim,

Kastamonu'da, ehl-i takva bir zât, þekva tarzýnda dedi: «Ben sukut etmiþim, eski halimi ve zevkleri ve nurlarý kaybetmiþim.» Ben de dedim: «Belki terakkî etmiþsin ki, nefsi okþayan ve uhrevî meyvesini dünyada tattýran ve hodbinlik hissini veren zevkleri, keþifleri geri býrakýp daha yüksek makama mahviyet ve

sh:» (T: 410)

terk-i enaniyet ve fâni zevkleri aramamak ile uçmuþsun.» Evet, bir ehemmiyetli ihsan-ý Ýlâhî; ihsanýný, enaniyetini býrakmayana ihsas etmemektir. Ta ucb ve gurura girmesin!

Kardeþlerim, bu hakikata binaen, bu adam gibi düþünen veya hüsn-ü zannýn verdiði parlak makamlarý nazara alan zatlar, sizlere bakýp, içinizde mahviyet ve tevazu ve hizmetkârlýk kisvesiyle görünen þâkirdleri âdî, âmî adamlar görür ve der: «Bunlar mý hakikat kahramanlarý ve dünyaya karþý meydan okuyan?... Heyhat! Bunlar nerede, evliyalarý bu zamanda âciz býrakan bu kudsî hizmet mücahidleri nerede?» diyerek, dost ise inkisar-ý hayâle uðrar, muarýz ise kendi muhalefetini haklý bulur.

SAÝD NURSÎ

Bediüzzaman Hazretleri Denizli hapsinde iken, gayet mühim dokuz mes'eleyi ihtiva eden "Meyve Risalesi"ni iki Cuma gününde te'lif etmiþtir. Bu eser, Risale-i Nur'un hakikatlarýný hülâsaten cem'eden kýymettar bir risaledir. Hapis müddetinde Nur talebeleri bu Meyve Risalesi'ni müteaddid defalar yazmak ve okumak suretiyle meþgul olmuþlar. Ve ilk önce gayet gizli olarak kibrit kutularý içine yazýlýp koðuþlar arasýnda neþredilen Meyve Risalesi, bilâhare gayet kýymetli ve menfaatli ve hapislere tiryak gibi faydalý olduðu anlaþýlmasýyla serbest yazýlmýþ. Denizli Mahkemesine, Temyiz Mahkemesine ve Ankara makamlarýna Risale-i Nur'un hakikî müdafaasý olarak gönderilmiþtir.

Denizli hapsinde çok mühim tesiri olduðu ve taþýdýðý kudsî hakaik-i îmaniye itibariyle bir cihette Denizli beraetine vesile olduðu için, ehemmiyetine binaen bu Meyve Risalesi'nden Altýncý ve Yedinci Meselelerinin buraya derci münasib görülmüþtür.

* * *

MEYVE RÝSALESÝDEN ALTINCI MESELE

Risale-i Nur'un çok yerlerinde izahý ve kat'i hadsiz hüccetleri bulunan Ýman-ý Billâh rüknünün binler küllî bürhanlarýndan bir tek bürhana kýsaca bir iþarettir.

sh:» (T: 411)

Kastamonu'da Lise talebelerinden bir kýsmý yanýma geldiler. "Bize Hâlýkýmýzý tanýttýr, muallimlerimiz Allah'tan bahsetmiyorlar" dediler. Ben dedim: Sizin okuduðunuz fenlerden her fen, kendi lisan-ý mahsusiyle mütemadiyen Allah'tan bahsedip Hâliký tanýttýrýyorlar. Muallimleri deðil, onlarý dinleyiniz.

Mesela: Nasýl ki mükemmel bir eczahane ki, her kavanozunda hârika ve hassas mizanlarla alýnmýþ hayattar macunlar ve tiryaklar var; þüphesiz gayet maharetli ve kimyager ve hâkim bir eczacýyý gösterir. Öyle de, Küre-i Arz eczahanesinde bulunan dörtyüzbin çeþid nebatat ve hayvanat kavanozlarýndaki ziyahat macunlar ve tiryaklar cihetiyle, bu çarþýdaki eczahaneden ne derece ziyade mükemmel ve büyük olmasý nisbetinde- okuduðunuz fenn-i týp mikyasiyle- Küre-i Arz eczahane-i kübrasýnýn eczacýsý olan Hakîm-i Zülcelâl-i hattâ kör gözlere de gösterir, tanýttýrýr.

Hem, meselâ: Nasýl bir hârika fabrika ki, binler çeþit çeþit kumaþlarý basit bir maddeden dokuyor; þeksiz, bir fabrikatörü ve meharetli bir makinisti tanýttýrýr. Öyle de, Küre-i Arz denilen yüzbinler baþlý, her baþýnda yüzbinler mükemmel fabrika bulunan bu seyyar makine-i Rabbaniye ne derece bu insan fabrikasýndan büyükse, mükemmelse, o derece de - okuduðunuz fenn-i makine mikyasýyle- Küre-i Arz'ýn ustasýný ve sahibini bildirir ve tanýttýrýr.

Hem meselâ: Nasýlki, gayet mükemmel binbir çeþit erzak, etrafýndan celbedip içinde muntazaman istif ve ihzar edilmiþ depo ve iaþe anbarý ve dükkân, þeksiz bir fevkalâde iaþe ve erzak malikini ve sahibini ve mumurunu bildirir. Öyle de, bir senede yirmidört bin senelik bir dairede muntazaman seyehat eden ve yüzbinler ve ayrý ayrý erzak isteyen taifeleri içine alan ve seyehatiyle mevsimlere uðrayýp, baharý bir büyük vagon gibi, binler ayrý ayrý taamlarla doldurarak, kýþta erzaký tükenen biçare zîhayatlara getiren ve Küre-i Arz denilen bu Rahmani iaþe anbarý ve bu sefine-i Sübhâniyye ve binbir çeþit cihazatý ve mallarý ve konserve paketleri taþýyan bu depo ve dükkân-ý Rabbanî, ne derece o fabrikadan büyük ve mükemmel ise, -okuduðunuz veya okuyacaðýnýz fenn-i iaþe mikyasiyle- o kat'iyette ve o derecede Küre-i Arz deposunun sahibini, mutasarrýfýný, müdebbirini bildirir; tanýttýrýr, sevdirir.

Hem nasýlki: Dörtyüzbin millet içinde bulunan ve her milletin istediði erzaký ayrý ve istimal ettiði silâhý ayrý ve giydiði elbisesi ayrý ve talimatý ayrý ve terhisatý ayrý olan bir ordunun mû'cizekâr

sh:» (T: 412)

bir kumandaný, tek baþýyla bütün o ayrý ayrý milletlerin ayrý ayrý erzaklarýný ve çeþit çeþit eslihalarýný ve elbiselerini ve cihazatlarýný, hiçbirini unutmýyarak ve þaþýrmýyarak verdiði o acîp ordu ve ordugâh, þüphesiz, bedahetle o hârika kumandaný gösterir, takdirkârane sevdirir. Aynen öyle de, zemin yüzünün ordugâhýnda ve her baharda yeniden silâh altýna alýnmýþ bir yeni orduyu Sübhânide nebatat ve hayvanat milletlerinden dörtyüz bin nev'in çeþit çeþit elbise, erzak, esliha, tâlim, terhisleri gayet mükemmel ve muntazam ve hiç birini unutmýyarak ve þaþýrmýyarak bir tek kumandan-ý âzam tarafýndan verilen Küre-i Arzýn bahar ordugâhý, ne derece mezkûr insan ordu ve ordugâhýndan büyük ve mükemmel ise, -sizin okuyacaðýnýz fenn-i askerî mikyasiyle- dikkatli ve aklý baþýnda olanlara o derece Küre-i Arz'ýn Hâkimini ve Rabbini ve Müdebbirini ve Kumandan-ý Akdesini hayretler ve takdislerle bildirir. Ve tahmid ve tesbihle sevdirir.

Hem nasýlki: Bir hârika þehirde milyonlar elektrik lâmbalarý hareket ederek her yeri gezerler, yanmak maddeleri tükenmiyor bir tarzdaki elektirik lâmbalarý ve fabrikasý þeksiz, bedahetle elektiriði idare eden ve seyyar lâmbalarý yapan ve fabrikayý kuran ve iþtial maddelerini getiren bir mu'cizekâr ustayý ve fevkalâde kudretli bir elektrikçiyi hayretler ve tebriklerle tanýttýrýr;« Yaþasýnlar» ile sevdirir. Aynen yöle de, bu âlem þehrinde dünya sarayýnýn damýndaki yýldýz lâmbalarý, bir kýsmý kozmoðrafyanýn dediðine bakýlsa, Küre-i Arz'dan bin defa büyük ve top güllesinden yetmiþ def'a sür'atli hareket ettikleri halde, intizamýný bozmuyor; birbirine çarpmýyor sönmüyor, yanmak maddeleri tükenmiyor.

Okuduðunuz kozmoðrafyanýn dediðine göre, Küre-i Arz'dan bir milyon defadan ziyade büyük ve bir milyon seneden ziyade yaþayan ve bir misafirhane-i Rahmaniyyede bir lâmba ve soba olan güneþimizin yanmasýnýn devamý için her gün Küre-i Arz'ýn denizleri kadar gazyaðý ve daðlarý kadar kömür veya bin arz kadar odun yýðýnlarý lâzýmdýr ki sönmesin. Ve onu ve onun gibi ulvî yýldýzlarý gazyaðsýz, odunsuz, kömürsüz yandýran ve söndürmeyen ve beraber ve çabuk gezdiren ve birbirine çarptýrmayan bir nihayetsiz kudreti ve saltanatý, ýþýk parmaklariyle gösteren bu kâinat þehr-i muhteþemindeki dünya sarayýnýn elektirik lâmbalarý ve idareleri ne derece o misalden daha büyük, daha mükemmeldir. O derecede -sizin okuduðunuz veya okuyacaðýnýz fenn-i elektrik

sh:» (T: 413)

mikyasiyle- bu meþher-i âzam-ý kainatýn Sultanýný, Münevvirini, Müdebbirini, Sâniini, o nurani yýldýzlarý þahit göstererek tanýttýrýr. Tesbihatla, takdisatla sevdirir, perestiþ ettirir.

Hem Meselâ, nasýlki; bir kitap bulunsa ki: Bir satýrýnda bir kitap ince yazýlmýþ ve herbir kelimesinde ince kalemle bir sûre-i Kur'âniye yazýlmýþ, gayet mânidar ve bütün mes'eleleri birbirini te'yid eder ve kâtibini ve müellifini fevkalâde maharetli ve iktidarlý gösteren bir acîp mecmua, þeksiz, gündüz gibi kâtip ve musannifini kemâlâtýyla, hünerleriyle bildirir, tanýttýrýr. Mâþâallah, Bârekâllah cümleleriyle takdir ettirir. Aynen öyle de: Bu kâinat kitab-ý kebîri ki, bir tek sahifesi olan zemin yüzünde ve bir tek formasý olan baharda, üçyüzbin ayrý ayrý kitaplar hükmündeki üçyüzbin nebatî ve hayvanî taifeleri beraber, birbiri içinde, yanlýþsýz, hatâsýz, karýþtýrmayarak, þaþýrmýyarak, mükemmel, muntazam ve bazen aðaç gibi bir kelimede bir kasideyi; ve çekirdek gibi bir noktada bir kitabýn tamam bir fihristesini yazan bir kalem iþlediðini gözümüzle gördüðümüz bu nihayetsiz mânidar ve her kelimesinde çok hikmetler bulunan þu mecmua-i kâinat ve bu mücessem Kur'an-ý Ekber-i Âlem, mezkûr misaldeki kitaptan ne derece büyük ve mükemmel manidâr ise, o derecede -sizin okuduðunuz fenn-i hikmet-ül eþya ve mektepte bilfiil mübaþeret ettiðiniz fenn-i kýraat ve fenn-i kitabet geniþ mikyaslariyle ve dûrbin gözleriyle- bu kitab-ý kâinatýn Nakkaþýný, Kâtibini hadsiz kemâlâtýyla tanýttýrýr. «Allahü Ekber» cümlesiyle bildiri. «Sübhanâllah» takdisiyle tarif eder. «Elhamdülillâh» senâlarýyla sevdirir...

Ýþte bu fenlere kýyasen, yüzer fünundan herbir fen, geniþ mikyasiyle ve hususî aynasiyle ve dûrbinli gözüyle ve ibretli nazariyle bu kâinatýn Hâlik-i Zülcelâlini esmasiyle bildirir. Sýfâtýný, kemâlâtýný tanýttýrýr.

Ýþte bu muhteþem ve parlak bir bürhan-ý Vahdâniyet olan mezkûr hücceti ders vermek içindir ki; Kur'an-ý Mûcizü'l-beyan çok tekrar ile en ziyade خَلَقَ السَّمَوَاتِ وَالاَرْضِ ve رَبُّ السَّمَوَاتِ وَالاَرْضِ âyetleriyle Hâlikýmýzý bize tanýttýrýyor; diye o mektepli gençlere dedim. Onlar dahi tamamiyle kabul edip tasdik ederek «Hadsiz þükür olsun Rabbimize ki; tam kudsi ve ayn-ý hakikat bir ders aldýk. Allah senden razý olsun." dediler!

sh:» (T: 414)

Ben de dedim: Ýnsan binler çeþit elemler ile müteellim ve binler nev'i lezzetler ile mütelezziz olacak bir zîyahat makine ve gayet derece acziyle beraber hadsiz, maddî mânevî düþmanlarý ve nihayetsiz fakriyle beraber hadsiz zâhiri ve bâtini ihtiyaçlarý bulunan ve mütemadiyen zeval ve firak tokatlarýný yiyen bir bîçare mahluk iken, birden îman ve ubûdiyetle böyle bir Padiþah-ý Zülcelâle intisab edip bütün düþmanlarýna karþý bir nokta-i istinat ve bütün hâcatýna medar bir nokta-i istimdat bularak herkes mensup olduðu efendisinin þerefiyle, makamiyle iftihar ettiði gibi, o da böyle nihayetsiz Kadîr ve Rahîm bir Pâdiþâha îman ile intisab etse ve ubûdiyetle hizmetine girse ve ecelin idam ve ilânýný kendi hakkýnda terhis tezkeresine çevirse ne kadar memnun ve minnettar ve ne kadar müteþekkirâne iftihar edebilir kýyas ediniz.

O mektepli gençlere dediðim gibi musibetzede mahpuslara da tekrar ile derim: Onu tanýyan ve itaat eden zindanda dahi olsa bahtiyardýr. Onu unutan saraylarda da olsa zindandadýr, bedbahttýr. Hattâ bir bahtiyar mazlum idam olunurken bedbaht zalimlere demiþ: "Ben idam olmuyorum. Belki terhis ile saadete gidiyorum. Fakat, ben de sizi idam-ý ebedi ile mahkûm gördüðümden sizden tam intikamýmý alýyorum." لآاِلَهَ اِلاَّ اللَّهُ diyerek sürur ile teslim-i ruh eder.

سُبْحَانَكَ لاَ عِلْمَ لَنَا اِلاَّ مَا عَلّمْتَنَا اِنَّكَ اَنْتَ الْعَلِيمُ الْحَكِيمُ

* * *

sh:» (T: 415)

MEYVE RÝSALESÝDEN YEDÝNCÝ MESELE

)Denizli hapsinde bir Cuma gününün meyvesidir.)

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

وَمَآ اَمْرُ السَّاعَةِ اِلاَّ كَلَمْحِ الْبَصَرِ اَوْ هُوَ اَقْرَبُ . مَا خَلَقَكٌمْ وَلاَ بَعْثُكُمْ اِلاَّ كَنَفْسٍ وَاحِدَةٍ . فَانْظُرْ اِلىَ اَثَارِ رَحْمَةِ اللَّهِ كَيْفَ يُحْىِ الاَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا اَنَّ ذَالِكَ لَمُحْيِى الْمَوْتَى وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَىْءٍ قَدِيرٌ

Bir zaman Kastamonu'da "Hâlýkýmýzý bize tanýttýr." diyen lise talebelerine sâbýk Altýncý Mes'elede mektep fünununun dilleriyle verdiðim dersi, Denizli Hapishanesinde benimle temas edebilen mahpuslar okudular. Tam bir kanaat-ý îmâniye aldýklarýndan âhirete bir iþtiyak hissedip, "Bize âhiretimizi de tam bildir; tâ ki: Nefsimiz ve zamanýn þeytanlarý bizi yoldan çýkarmasýn, daha böyle hapislere sokmasýn." dediler. Ve Denizli hapsindeki Risale-i Nur Þâkirdlerinin ve sâbýkan Altýncý Mes'eleyi okuyanlarýn arzularý ile, âhiret rüknünün dahi bir hulâsasýnýn beyaný lâzým geldi. Ben de Risale-i Nur'dan bir kýsacýk hulâsa ile dedim:

Nasýlki Altýncý Mes'elede biz Hâlikýmýzý Arzdan, Semavattan sorduk; onlar fenlerin dilleri ile Halýkýmýzý bize güneþ gibi tanýttýrdýlar. Aynen biz de âhiretimizi baþta O bildiðimiz Rabbimizden, sonra Peygamberimizden, sonra Kur'anýmýzdan, sonra sair Peygamberler ve mukaddes kitaplardan, sonra melâikelerden, sonra kâinattan soracaðýz.

Ýþte, evvela birinci mertebede âhireti Allah'tan soruyoruz. O da bütün gönderdiði elçileriyle ve fermanlariyle ve bütün isimleriyle ve sýfatlariyle:"Evet âhiret var ve sizi oraya sevk ediyorum." ferman ediyor. Onuncu Söz, oniki parlak ve kat'i "Hakikat"lar ile Esma-i Husnâdan bir kýsým isimlerin âhirete dair cevaplarýný isbat ve izah eylemiþ. Burada, o izaha iktifâen gayet kýsa bir iþaret ederiz.

Evet, madem hiçbir saltanat yoktur ki, o saltanata itaat edenlere mükâfatý ve isyan edenlere mücâzatý bulunmasýn. Elbette Rububiyyet-i Mutlaka mertebesinde bir Saltanat-ý Sermediyyenin, o saltanata

sh:» (T: 416)

îmân ile intisab ve itâat ile fermanlarýna teslim olanlarýna mükâfatý ve o izzetli saltanatý, küfür ve isyanla inkâr edenlere de mücâzâtý, o Rahmet ve Cemale, o Ýzzet ve Celâle lâyýk bir tarzda olacak diye Rabbü'l-Âlemin ve Sultanü'd-Deyyan isimleri cevap veriyorlar.

Hem mâdem güneþ gibi, gündüz gibi, zemin yüzünde bir umumi rahmeti ve ihâtalý bir þefkat ve kerem gözümüzle görüyoruz. Mesela: O rahmet, her baharda umum aðaçlarý ve meyveli nebatlarý; Cennet hûrileri gibi giydirip, süslendirip, ellerine her çeþit meyveleri verip bizlere uzatýp "Haydi alýnýz, yeyiniz." dediði gibi; bir zehirli sineðin eliyle bizlere þifalý, tatlý balý yedirdiði ve elsiz bir böceðin eliyle en yumuþak ipeði bizlere giydirdiði gibi, bir avuç kadar küçücük çekirdeklerde, tohumcuklarda binler batman taamlarý bizim için saklayan ve ihtiyat zahiresi olarak o küçücük depolarda yerleþtiren bir rahmet, bir þefkat; elbette hiç þüphe olamaz ki, bu derece nâzeninâne beslediði bu sevimli ve minnettarlarý ve perestiþkârlarý olan mü'min insanlarý îdam etmez! Belki; onlarý daha parlak rahmetlere mazhar etmek için hayat-ý dünyeviye vazifesinden terhis eder diye Rahim ve Kerîm isimleri sualimize cevap veriyorlar; "El-Cennetü Hakkun" diyorlar.

Hem mâdem biz gözümüzle görüyoruz ki: Umum mahlûklarda ve zemin yüzünde öyle bir hikmet eli iþliyor ve öyle bir adalet ölçüleriyle iþler dönüyor ki; akl-ý beþer onun fevkinde düþünemiyor. Mesela: Ýnsanýn bin cihâzâtýna takýlan hikmetlerinden yalnýz bir küçük çekirdek kadar kuvve-i hâfýzasýnda bütün tarihçe-i hayatýný ve ona temas eden hadsiz hâdisatý o kuvvecikde yazýp, onu bir kütüphâne hükmüne getirip ve insanýn haþirde mahkemesi için neþir olacak olan defter-i âmâlinin bir küçük senedi olarak her vakit hatýrlatmak sýrrý ile her insanýn eline vererek dimaðýnýn cebine koyan bir ezelî hikmet; ve bütün masnuatta gayet hassas mizanlar ile âzâlarýný yerleþtiren, ve mikroptan gergedana, sinekten simurga kuþuna, bir çiçekli nebattan milyarlarla, trilyonlarla çiçekler açan bahar çiçeðine kadar, israfsýz ölçülerle bir tenâsüp, bir muvazene, bir intizam ve bir cemâl içinde masnuatý bir hüsn-ü san'at yapan ve her zîyahatýn hukuk-u hayatýný kemâl-i mizanla veren; iyiliklere güzel neticeler ve fenalýklara fena neticeler verdiren ve Âdem (A.S) zamanýndan beri tâði ve zalim kavimlere vurduðu tokatlarla kendini pek kuvvetli ihsas ettiren bir adâlet-i

sh:» (T: 417)

sermediye, elbette ve hiç bir þüphe getirmez ki: Güneþ gündüzsüz olmadýðý gibi, o hikmet-i Ezelîye, o adâlet-i Sermediyede, âhiretsiz olmazlar ve ölümde en büyük zalimler ve en biçare mazlumlarýn bir tarzda gitmelerindeki âkibetsiz dehþetli bir haksýzlýða, ve adâletsizliðe ve hikmetsizliðe hiçbir veçhile müsaade etmezler diye Hakîm ve Hakem ve Adl ve Âdil isimleri bizim sualimize kat'i cevap veriyorlar.

Hem mâdem bütün zîyahat mahlûklarýn, elleri yetiþmediði ve iktidarlarý dairesinde olmayan bütün hâcatlarýný, bütün fýtrî matlablarýný bir nevi dua bulunan istidad_ý fýtrî ve ihtiyac-ý zarurî dilleriyle istedikleri vakitte, gayet Rahîm ve iþitici ve þefkatli bir dest-i gaybî tarafýndan verildiðinden ve ihtiyarî olan daavât-ý insâniyenin husûsan havaslarýn ve nebilerin dualarýnýn on adetten altý yedisi hilaf-ý âdet makbul olmasýndan kat'i anlaþýlýyor ki: Her dertlinin âhýný, her muhtacýn duasýný iþiten ve dinleyen bir Semî-i Mucib perde arkasýnda var, bakar ki; en küçük bir zîyahatýn en küçük bir ihtiyacýný görür ve en gizli bir âhýný iþitir, þefkat eder, fiilen cevap verir, memnun eder.

Elbette ve her halde hiçbir þüphe ihtimâli kalmaz ki: Mahlûklarýn en ehemmiyetlisi olan nev'i insanýn en ehemmiyetli olan ve umumî ve umum kâinatý ve umum esmâ ve sýfât-ý Ýlâhiyyeyi alâkadar eden beka-i uhreviyeye ait dualarýný içine alan ve nev'i insanýn güneþleri ve yýldýzlarý ve kumandanlarý olan bütün peygamberleri arkasýna alýp onlara, duasýna "âmin, âmin" dedirten ve ümmetinden her gün her ferd-i mütedeyyin hiç olmazsa kaç defalar ona selâvat getirmekle onun duasýna âmin âmin diyen ve belki bütün mahlûkat o duasýna iþtirâk ederek "Evet yâ Rabbenâ!..Ýstediðini ver;biz de onun istediðini istiyoruz."diyorlar. Ýþte Bütün bu reddedilmez þerâit altýnda beka-i uhreviye ve saadeti ebediyye için haþrin hadsiz esbab-ý mucibesinden Muhammed (A.S.M) yalnýz tek duasý, Cennet'in vücuduna ve baharýn icadý kadar kudretine kolay olan âhiretin icadýna kâfi bir sebeptir, diye Mucib ve Semi' ve Rahîm isimleri bizim sualimize cevap veriyorlar.

Hem mâdem gündüz, bedahetle güneþi gösterdiði gibi¸zemin yüzünde, mevsimlerin tebeddülünde, küllî ölmek ve dirilmekte perde arkasýnda bir mutasarrýf; gayet intizamla koca Küre-i Arzý bir bahçe, belki bir aðaç kolaylýðýnda, ve intizamýnda ve azametli

sh:» (T: 418)

baharý bir çiçek suhuletinde ve mizanlý zînetinde, ve zemin sahifesinde üçyüzbin haþir ve neþrin numune ve misallerini gösteren üçyüz bin kitap hükmündeki nebatat ve hayvanat taifelerini zeminin yüzünde yazar beraber ve birbiri içinde þaþýrmýyarak, karýþýk iken karýþtýrmayarak, birbirine benzemekle beraber iltibassýz, sehivsiz, hatâsýz, mükemmel, muntazam, mânidar yazan bir Kalem-i Kudret; bu azameti içinde hadsiz bir rahmet, nihayetsiz bir hikmet ile iþlediði gibi; koca kâinatý bir hânesi misillü insana musahhar ve müzeyyen edip tefriþ etmek ve o insaný halife-i zemin ederek; ve daðlarýn ve göklerin ve yerin tahammülünden çekindikleri emânet-i kübrayý ona vermesi ve sair zîhayatlar bir derece zâbitlik mertebesi ile mükerrem etmesi ve hitâbât-ý Sübhâniyyesine ve sohbetine müþerref etmekle ile fevkalâde bir makam verdiði ve bütün semavi fermanlarda ona saadet-i ebediyyeyi ve beka-i uhreviyye kat'î vaad ve ahdettiði halde, elbette ve hiç þüphe olmaz ki: Bahar kadar kudretine kolay gelen dâr-ý saadeti o mükerrem ve müþerref insanlar için açacak ve yapacak ve haþir ve kýyameti getirecek diye Muhyî ve Mümît ve Hayy ve Kayyûm ve Kadîr ve Alîm isimleri, Hâlikýmýzdan sormamýza cevap veriyorlar.

Evet, her baharda bütün aðaçlarý ve otlarýn köklerini aynen ihya ve nebatî ve hayvanî üçyüzbin nevi' haþrin ve neþrin nûmunelerini icad eden bir kudret, Muhammed ve Mûsa Aleyhimessalâtü Vesselâmlarýn her birinin ümmetinin geçirdiði bin senelik zaman, karþý karþýya hayalen getirilip bakýlsa, haþrin ve neþrin bin misâlini ve bin delilini ikibin baharda (*) gösterdiði görülecek. Ve böyle bir kudretten haþr-i cismâniyi uzak görmek, bin derece körlük ve akýlsýzlýktýr.

Hem mâdem nev'i beþerin en meþhurlarý olan yüzyirmidört bin peygamberler ittifak ile saadet-i ebediyyeyi ve beka-yý uhrevîyi Cenâb-ý Hakk'ýn binler vaad ve ahidlerine istinaden ilân edip mu'cizeleri ile doðru olduklarýný ispat ettikleri gibi, hadsiz ehl-i velâyet keþf ile ve zevk ile ayni hakikata imza basýyorlar: Elbette o hakikat güneþ gibi zâhir olur. Þüphe eden divâne olur.

Evet bir fende ve bir san'ata mütehassýs bir iki zâtýn o fen ve o san'ata ait hükümleri ve fikirleri, o fende ihtisasý olmayan bin adamýn,

_____________

(*) Sâbýk her bir bahar, kýyameti kopmuþ, ölmüþ ve karþýsýndaki bahar onun haþri hükmündedir.

sh:» (T: 419)

-hattâ baþka fenlerde âlim ve ehl-i ihtisas da olsalar- muhalif fikirlerini hükümden iskat ettikleri gibi; bir mes'elede, meselâ: Ramazan hilâlini yevm-i þekte ispat etmek, ve "Süt konservelerine benzeyen ceviz-i hindi bahçesi rûy-i zeminde var." diye dâva etmekte iki ispat edici, bin inkâr edici ve nefyedicilere galebe edip dâvayý kazanýyorlar. Çünki: Ýspat eden yalnýz bir ceviz-i hindîyi veyahut yerini gösterse, kolayca dâvayý kazanýr. Onu nefiy ve inkâr eden, bütün rûy-i zemini aramak, taramakla hiçbir yerde bulunmadýðýný göstermekle dâvâsýný ispat edebildiði gibi; Cenneti ve dâr-ý saadeti ihbar ve ispat eden, yalnýz bir izini, ve sinemadaki gibi keþfen bir gölgesini, bir tereþþuhunu göstermekle dâvayý kazandýðý halde; onu nefy ve inkâr eden, bütün kâinatý ve ezelden ebede kadar bütün zamanlarý görmek ve göstermekle ancak inkârýný ve nefyini ispat ile davayý kazanabilir. Ve bu ehemmiyetli sýrdandýr ki,« hususi bir yere bakmayan ve îmanî hakikatlar gibi umum kâinata bakan nefiyler, inkârlar -zatýnda mûhal olmamak þartý ile- ispat edilmez» diye ehl-i tahkik ittifak edip bir düstur-u esâsî kabul etmiþler.

Ýþte bu kat'i hakikata binaen; binler feylesoflarýn muhalif fikirleri böyle îmanî mesêlelerde bir tek muhbir'i sâdýka karþý hiçbir þüphe hatta hiçbir vesvese vermemek lâzým iken, yüzyirmidört bin ispat edici ehl-i ihtisas ve muhbir-i sâdýkýn ve hadsiz ve nihayetsiz müsbit ve mütehassýs ehl-i hakikat ve ashab-ý tahkikýn ittifak ettikleri Erkân-ý Îmaniyyede; aklý gözüne inmiþ, kalbsiz, ve mâneviyattan uzaklaþmýþ, körleþmiþ, bir kaç feylesofun inkârlarý ile þüpheye düþmek ne kadar ahmaklýk ve divânelik olduðunu kýyas ediniz.

Hem mâdem, gözümüzle gündüz gibi, hem nefsimizde, hem etrafýmýzda bir rahmet-i âmme ve bir hikmet-i þâmile ve bir inâyet-i dâime müþâhede ediyoruz. Ve dehþetli bir saltanat-ý Rubûbiyyet ve dikkatli bir adâlet-i âliyye ve izzetli icraat-ý Celâliyyenin âsârýný ve cilvelerini görüyoruz. Hattâ bir aðacýn meyveleri ve çiçekleri sayýsýnca o aðaca hikmetler takan bir hikmet, ve her bir insanýn cihâzâtý ve hissiyyâtý ve kuvveleri adedince ihsanlar, in'amlar ona baðlamýþ bir Rahmet, ve Kavm-i Nûh ve Hûd ve Salih Aleyhimüsselâm ve Kavm-ý Âd ve Semûd ve Fir'avun gibi âsî milletlere tokatlar vuran, ve en küçük bir zîyahatýn hakkýný muhafaza eden izzetli ve inâyetli bir Adâlet; ve

sh:» (T: 420)

وَمِنْ اَيَآتِهِ اَنْ تَقُومَ السَّمآءُ وَالاَرْضُ بِاَمْرِهِ ثُمَّ اِذَا دَعَاكُمْ دَعْوَةً مِنَ الاَرْضِ اِذَآ اَنْتُمْ تَخْرُجُونَ Âyeti, azametli bir icaz ile der.

Nasýlki; iki kýþlada yatan ve duran muti askerler bir kumandanýn çaðýrmasýyle bir boru sesiyle silâh baþýna ve vazife baþýna gelmeleri gibi; aynen öyle de, bu iki kýþlanýn misâlinde ve emre itaatýnda koca semavat ve Küre-i Arz, Sultan-ý Ezelînin askerlerine iki muti kýþla gibi ne vakit Hazret-i Ýsrâfil Aleyhisselâm'ýn borusu ile o kýþlalarda ölüm ile yatanlar çaðrýlsa, derhal cesed libaslarýný giyip dýþarý fýrlamalarýný isbat edip gösteren her baharda arz kýþlasý içindekiler, Melek-i Ra'dýn borusuyla ayný vaziyeti göstermesiyle nihâyetsiz azameti anlaþýlan bir saltanat-ý Rubûbiyet; elbette ve her halde ve hiç þüphe getirmez ki, (Onuncu Sözde isbat edildiði gibi ) o rahmet ve hikmet ve inâyet ve adâlet ve Saltanat-ý Sermediyyenin gayet kat'i istedikleri dâr-ý âhiret ve dâire-i haþir ü neþrin açýlmamasýyle o nihâyetsiz Cemâl-i Rahmet, nihâyetsiz bir çirkin merhametsizliðe inkýlâb etmesine, ve o hadsiz kemâl-i hikmet, hadsiz kusurlu abesiyete ve faydasýz israfata dönmesine; ve o gayet þirin inâyet, gayet acý ihânetlere çevrilmesi, ve o gayet mizanlý ve hakkaniyetli adâlet, gayet þiddetli zulümlere kalb olmasýna, ve o gayet derecede haþmetli ve kuvvetli Saltanat-ý sermediye sukut etmesine, ve haþrin gelmemesiyle bütün haþmeti kaybolmasýna ve Kemâlât-ý Rubûbiyyeti acz ve kusur ile lekedar olmasýna; hiçbir cihet-i imkâný yok! hiçbir akýl bu vaziyette ihtimal vermez, yüz muhal birden içinde bulunur. Hem dâire-i imkân haricinde bâtýl ve mümteni'dir. Çünki nâzenin ve nâzdar beslediði ve akýl ve kalb gibi cihâzatla saadet-i ebediyeye ve âhirette beka-i dâimîye iþtiyak hissini verdiði halde onu ebedi idam etmek, ne kadar gadirli bir merhametsizlik, ve onun yalnýz dimaðýna yüzer hikmetli ve faydalar taktýðý halde onu diriltmemek üzere bütün cihâzâtýný ve binler faideleri bulunan istidâdâtýný âkibetsiz bir ölümle faidesiz, neticesiz, hikmetsiz, bütün bütün israf etmek ne derece hilâf-ý hikmet ve binler vaad ve ahidlerini yerine getirmemekle -hâþâ- aczini ve cehlini göstermek; ne kadar o haþmet-i Saltanata ve o kemâl-i

sh:» (T: 421)

Rubûbiyyete zýt olduðunu... her zîþuur anlar. Bunlara kýyasen inâyet ve adâleti tatbik eyle. Ýþte Hâlýkýmýzdan sorduðumuz âhirete dâir sualimize Rahman, Hakîm, Âdl, Kerîm ve Hâkim isimleri mezkûr hakikatlerle cevap veriyorlar; þeksiz þüphesiz, güneþ gibi âhireti isbat ediyorlar.

Hem mâdem biz gözümüzle görüyoruz öyle ihâtalý ve azametli bir hafîziyyet hükmeder ki, zîyahat her þeyin ve her hâdisenin çok sûretlerini ve gördüðü fýtrî vazifesinin defterini Esmâ-i Ýlâhiyeye karþý lisân-ý hal ile tesbihatýna dair sahife-i amâlini misâli levhalarda ve çekirdeklerinde ve tohumcuklarýnda ve levh-i mahfuzun nümunecikleri olan kuva-yý hâfýzalarýnda ve bilhassa insanýn dimaðýndaki manen pek büyük ve sureten pek küçük kütüphanesi olan kuvve-i hâfýzasýnda ve sair maddî ve manevî in'ikâs âyinelerinde kaydeder, yazdýrýr; zabtederek muhafaza altýna alýr. Sonra mevsimi geldikçe bütün o mânevi yazýlarý maddi bir tarzda da gözümüze gösterip milyonlar misaller ve deliller ve nümuneler kuvvetiyle وَاِذَا الصُّحُفُ نُشِرَتْ Âyetindeki en acib bir hakikat-ý haþriyeyi, kudretin bir çiçeði olan her bahar, kendi çiçek-i ekberinde milyarlar dil ile kâinata ilân eder. Ve baþta nev'i insan olarak bütün zîyahatlar ve bütün eþya, fenâya düþmek ve ademe sukut etmek ve hiçlikte mahvolmak ve yoklukta idam edilmek için yaratýlmamýþlar. Belki bekaya terakki ederek devama tasaffi ile ve sermedî vazifeye istidadi ile girmek için halkolunduklarýný gayet kuvvetli isbat eder.

Evet, her baharda müþahede ediyoruz ki: Güz mevsimi kýyametinde vefat eden hadsiz nebatat, bahar haþrinde herbir aðaç, herbir kök, herbir çekirdek, herbir tohum وَاِذَا الصُّحُفُ نُشِرَتْ Âyetini okuyup bir mânasýný, bir ferdini kendi diliyle, geçmiþ senelerde gördüðü vazifenin misâlleriyle tefsir ederek o azametli hafîziyyete þehadet eder.

هُوَ الاَوَّلُ وَالاَخِرُ وَالظَّاهِرُ وَالْبَاطِنُ Âyetindeki dört muazzam hakikatleri her þeyde gösterip hafîziyyeti âzami derecede, ve haþri bahar kolaylýðýnda ve kat'iyetinde bizlere ders verir.

sh:» (T: 422)

Evet, bu dört ismin cilveleri en cüz'îden en külliye kadar cereyan ederler. Meselâ: Nasýlki, bir aðacýn menþei olan bir çekirdek اَلاَوَّلُ ismine mazhariyetle o aðacýn gayet mükemmel proðramýný ve icadýnýn noksansýz, cihâzâtýný ve teþekkülünün bütün þerâitini câmi bir kutucuktur ki: Hafîziyyetin azametini isbat eder.

وَالاَخِرُ ismine mazhar olan meyvesi ise, çekirdekleriyle o aðacýn iþlediði bütün fýtrî vazifelerinin fihristesini ve amellerinin listesini ve hayat-ý saniyesinin düsturlarýný ihtiva eden bir sandukçadýr ki, âzami derecede Hafîziyyete þehadet eder.

وَالظَّاهِرُ ismine mazhar olan o aðacýn sûret-i cismaniyesi ise, öyle tenasüplü ve san'atlý ve süslü bir hulle, bir libas ve ayrý ayrý nakýþlar ve zînetler ve yaldýzlý niþanlar ile tezyin edilmiþ, güya yetmiþ renkli bir hurî elbisesidir ki, Hafîziyyet içinde azamet-i Kudret ve Kemâl-i Hikmet ve Cemâl-i Rahmeti gözlere gösterir.

وَالْبَاطِنُismine âyine olan o aðacýn içindeki makinesi ise; öyle muntazam ve mükemmel ve mu'cizatlý bir fabrika, bir tezgâh, bir kimyahane ve hiçbir dalý ve meyveyi ve yapraðý gýdasýz býrakmayan mizanlý bir kazan-ý erzaktýr ki: Hafîziyyet içinde Kemâl-i Kudret ve Adâleti ve Cemâl-i Rahmet ve Hikmeti güneþ gibi isbat eder.

Aynen öyle de: Küre-i Arz, senevi mevsimler cihetinde bir aðaçtýr. Ýsm-i Evvel cilvesiyle güz mevsiminde Hafîziyyete emânet edilen bütün tohumlar ve çekirdekler, bahar çarþafýný giyen zemin yüzünün milyarlar dal-budak, meyve, veren ve çiçek açan aðacýnýn teþkilâtýna dâir Ýlâhi emirlerin mecmuacýklarý ve kaderden gelen düsturlarýn listeleri ve geçen yazýn iþlediði vazifelerin küçücük sahife-i amelleri ve defter-i hidemâtlarýdýr ki, bilbedâhe, bir Hafîz-i Zülcelâl-i Vel'ikrâm'ýn; hadsiz kudret, adâlet, hikmet, rahmet ile iþ gördüðünü gösteriyor.

Ve senevi zemin aðacýnýn âhiri ise; ikinci güzde o aðacýn gördüðü bütün vazifelerini, ve Esmâ-i Ýlâhiyyeye karþý ettiði bütün fýtrî tesbihatlarýný ve gelecek bahar haþrinde neþir olabilen bütün sahâif-i a'mallerini, zerrecik ve küçücük kutucuklarýn içine koyup Hafîz-i

sh:» (T: 423)

Zülcelâl'in dest-i hikmetine teslim eder, هُوَ اْلاَخِرُ ismini hadsiz dillerle kâinat yüzünde okur.

Ve bu aðacýn zâhiri ise, haþrin üçyüz bin misâllerini ve emârelerini gösteren üçyüz bin küllî ve çeþit çeþit çiçekler açýp hadsiz Rahmâniyet ve Rezzakýyyet ve Rahîmiyyet ve Kerîmiyyet sofralarýný sererek zîyahatlara ziyâfetler vermekle هُوَ اْلظَّاهِرُ ismini meyveleri, çiçekleri, taamlarý sayýsýnca lisanlariyle zikredip medh ü senâ eder, gündüz gibi وَاِذَاالصُّحُفُ نُشِرَتْ hakikatýný gösterir.

Bu haþmetli aðacýn bâtýný ise, had ve hesaba gelmez muntazam makineleri ve mîzanlý fabrikalarý kemâl-i dikkat ve intizamla iþlettiren öyle bir kazan ve öyle bir tezgâhtýr ki, bir dirhemden binler batman taamlarý izhar eder piþirir, açlara yetiþtirir. Ve öyle bir mîzan dikkatle iþler ki, zerre kadar tesadüfün karýþmasýna bir yer býrakmaz. هُوَ اْلْبَاطِنُ ismini zeminin iç yüzüyle yüzbinler dil ile tesbih eden bazý melâike gibi yüzbin tarzlarda ilân edip isbat eder.

Hem arz; senevi hayatý haysiyyetiyle bir aðaç olduðu ve o dört isim içinde Hafîziyyeti, ve keza o dört ismi haþir kapýsýna bir anahtar yaptýðý gibi, aynen öyle de, dehrî ve dünya hayatý cihetiyle yine meyveleri âhiret pazarýna gönderilen bir muntazam aðaçtýr. Ve o dört isme öyle bir mazhar, bir âyine, ve âhirete giden bir yol açar ki; geniþliðini ihâtaya ve tâbire aklýmýz kâfi gelmiyor. Yalnýz bu kadar deriz: Nasýlki bir saatýn saniyeleri ve dakikalarý ve saatleri; ve günleri sayan haftalýk saatin milleri birbirine benzer; birbirini isbat eder. Saniyelerin hareketini gören, sair çarklarýn hareketlerini tasdik etmeðe mecbur olur. Aynen öyle de; semavat ve Arzýn Hâlýk-ý Zülcelâlinin bir saat-ý ekberi olan bu dünyanýn saniyelerini sayan günler ve dakikalarýný hesap eden seneler, ve saatlerini gösteren asýrlar ve günlerini bildiren devirler birbirine benzer, ve birbirini isbat eder. Ve bu gecenin sabahý ve bu kýþýn baharý kat'iyetinde fâni dünyanýn karanlýklý kýþýnýn bâki bir baharý ve sermedî bir sabahý geleceðini hadsiz emârelerle haber verir diye,

sh:» (T: 424)

Hafîz ismi ile هُوَ اْلاَوَّلُ وَاْلاَخِرُ وًالظَّاهِرُ وَاْلْبَاطِنُ isimleri, Hâlikýmýzdan sorduðumuz haþir mes'elesine mezkur hakikatle cevap veriyorlar.

Hem, madem gözümüzle görüyoruz ve aklýmýzla anlýyoruz ki: Ýnsan, þu kâinat aðacýnýn en son ve en cem'iyetli meyvesi; ve hakikat-ý Muhammediye Aleyhissalâtü Vesselâm cihetiyle çekirdek-i aslîsi; ve kâinat Kur'anýnýn âyet-i kübrasý; ve Ýsm-i A'zamý taþýyan âyetü'l-kürsîsî; ve kâinat sarayýnýn en mükerrem misafiri; ve o saraydaki sair sekenelerde tasarrufa me'zun en faal me'muru; ve kâinat þehrinin zemin mahallesinin bahçesinde ve tarlasýnda vâridat ve sarfiyatý ve zer' edilmesine ( ekilmesine) nezârete me'mur ve yüzer fenlerle ve binler san'atlarla techiz edilmiþ en gürültülü ve mes'uliyetli nâzýrý; ve kâniat ülkesinin arz memleketinde Pâdiþâh-ý Ezel ve Ebedin gayet dikkat altýnda bir müfettiþi; ve bir nevi' halife-i arzý; ve cüz'i ve küllî bütün harekâtý kaydedilen bir mutasarrýfý; ve semâvat ve Arz ve cibalin kaldýrmasýndan çekindikleri emanet-i kübrayý omuzuna alan ve önüne iki acib yol açýlan, birinci yolda zîyahatýn en bedbahtý ve ikinci yolda en bahtiyarý, çok geniþ bir ubûdiyetle mükellef bir abd-i küllî; ve kâinat sultanýnýn ism-i A'zamýna mazhar ve bütün esmasýna en câmi' bir âyinesi; ve hitâbât -ý sübhâniyyesine ve konuþmalarýna en anlayýþlý bir muhatab-ý hâssý ;ve kâinatýn zîhayatlarý içinde en ziyade ihtiyaçlýsý; ve hadsiz fakriyle ve aczi ile beraber ,hadsiz maksatlarý ve arzularý ve nihâyetsiz düþmanlarý ve onu inciten zararlý þeyleri bulunan bir bîçare zîhayatý; ve istidatça en zengini ve lezzet-i hayat cihetinde en müteellimi; ve lezzetleri dehþetli elemlerle âlûde ve bekaya en ziyade müþtak ve muhtaç, ve en çok lâyýk ve müstehâk; ve devamý ve saadet-i ebediyeyi hadsiz dualarla istiyen ve yalvaran ve bütün dünya lezzetleri ona verilse onun bekaya karþý arzusunu tatmin etmeyen; ve ona ihsanlar eden Zâtý perestiþ derecesinde seven ve sevdiren ve sevilen çok hârika bir mu'cize-i Kudret-i Samedaniyye ve bir acûbe-i hilkat; ve kâinatý içine alan ve ebede gitmek için yaratýldýðýna, bütün cihâzât-ý insâniyyesi þehadet eden; böyle yirmi küllî hakikatler ile Cenâb-ý Hakk'ýn Hak ismine baðlanan; ve en küçük zîyahatýn en cüz'i ihtiyacýný gören ve niyazýný iþiten ve fiilen cevap veren Hafîz-i Zülcelâl'in, Hafîz ismiyle

sh:» (T: 425)

mütemadiyen amelleri kaydedilen, ve kâinatý alâkadar edecek ef'alleri o ismin kâtîbîn-i kiramlarýyle yazýlan ve her þeyden ziyade o ismin nazar-ý dikkatine mazhar bulunan bu insanlar, elbette ve elbette ve herhalde ve hiçbir þüphe getirmez ki; bu yirmi hakikatýn hükmiyle, insanlar için bir haþir ve neþir olacak. Ve «Hak» ismiyle evvelki hizmetlerinin mükâfatýný, ve kusuratýnýn mücâzâtýný çekecek. Ve «Hafîz» ismiyle cüz'î-küllî kayd altýna alýnan hem amelinden muhasebeye ve sorguya çekilecek. Ve dâr-ý bekada saadet-i ebediye ziyafetgâhýnýn, ve þekâvet-i dâime hapishânesinin kapýlarý açýlacak. Ve bu âlemde çok taifelere kumandanlýk yapan ve karýþan ve bazan karýþtýran bir zabit, topraða girip istediði amellerinden sual olunmamak ve uyandýrýlmamak üzere yatýp saklanmayacaktýr!...

Yoksa, sineðin sesini iþitip hakk-ý hayatýný vermekle fiilen cevap verdiði halde, gök gürültüsü kuvvetinde bekaya ait hadsiz hukuk-u insaniyenin, mezkûr yirmi hakikatlar lisanlarý ile edilen, ve arþ ve ferþi çýnlatan dualarýný iþitmemek ve o hadsiz hukuku zâyi etmek ve sinek kanadýnýn intizamý þehadetiyle, sinek kanadý kadar israf etmeyen bir hikmet, bütün o hakikatlarýn baðlandýklarý insanî istidâdatý ve ebede uzanan emelleri ve arzularý ve o istidat ve arzularý besleyen kâinatýn pek çok rabýtalarýný ve hakikatlarýný bütün bütün israf etmek; öyle bir haksýzlýktýr ve öyle imkân haricindedir ve öyle zâlimane bir çirkinliktir ki: Hak ve Hâfiz ve Hakîm ve Cemîl ve Rahîm isimlerine þehadet eden bütün mevcudat onu reddederler: yüz derece muhal ve bin vecihle mümteni'dir derler.

Ýþte biz Hâlikýmýzdan haþre dair sorduðumuz suale Hak, Hafîz, Hakîm, Cemîl, Rahîm isimleri cevap verip derler: "Biz hak ve hakikat olduðumuz gibi ve hem bize þehadet eden mevcudatýn tahakkuku misillû, haþir haktýr ve muhakkaktýr."

Hem mâdem.. Daha yazacaktým, fakat güneþ gibi mâlum olmasýndan kýsa kesiyorum.

Ýþte geçmiþ misâllerde ve mâdemlerdeki maddelere kýyasen, Cenâb-ý Hakk'ýn; yüz belki bin esmâsýndan kâinata bakan isimlerinin her birisi, nasýlki mevcudattaki âyineleri ve cilveleriyle müsemmâlarýný bedâhetle isbat ederler. Aynen öyle de: Haþri ve dâr-ý âhireti de gösterirler ve kat'iyetle isbat ederler.

sh:» (T: 426)

Hem nasýl, Hâlikýmýzdan þu sorduðumuz sualimize, O Rabbimiz bütün fermanlariyle ve nâzil ettiði bütün kitaplariyle ve müsemma olduðu ekser isimleriyle bize kudsî ve kat'i cevap veriyor. Aynen öyle de: Melâikeleriyle ve onlarýn diliyle daha baþka bir tarzda dedirir Þöyle ki :

Melekler derler "Sizin zaman-ý Âdem'den beri hem ruhanîlerle, hem bizimle görüþmenizin yüzer tevatür kuvvetinde hâdiseleri var ve bizim ve ruhânilerin vücudlarýna ve ubûdiyetlerine delâlet eden hadsiz emâreler ve deliller var. Ve biz âhiret salonlarýnda ve bazý dairelerinde gezdiðimizi birbirimize mutabýk olarak sizin kumandanlarýnýz olan Enbiyalar ile görüþtüðümüz zaman söylemiþiz ve daima da söylüyoruz. Elbette bu gezdiðimiz bâki ve mükemmel salonlar ve bu salonlarýn arkalarýnda tefriþ ve tezyin edilmiþ olan saraylar ve menziller, hiç þüphemiz yoktur ki, gayet ehemmiyetli misafirleri o yerlerde iskân etmek üzere bekliyorlar. Size kat'i beyan ediyoruz." Diye sualimize cevap veriyorlar.

Hem mâdem Hâlikýmýz, bize en büyük muallim ve en mükemmel üstad ve þaþýrmaz ve þaþýrtmaz en doðru rehber olarak Muhammed-i Arabi Aleyhissalâtü Vesselâm-ý tâyin etmiþ. Ve en son elçi olarak göndermiþ. Biz dahi, ilmelyakîn mertebesinden aynelyakîn ve hakkalyakîn mertebelerine terakki ve tekemmül etmek üzere her þeyden evvel bu Üstadýmýzdan, Hâlikýmýzdan sorduðumuz suali sormaklýðýmýz lâzým geliyor. Çünki: O Zât, (A.S.M.) Hâlikýmýz tarafýndan herbiri birer niþane-i tasdik olan bin mu'cizâtýyle, Kur'an'ýn bir mu'cizesi olarak, Kur'an'ýn, hak ve Kelâmullah olduðunu isbat ettiði gibi; Kur'an dahi, kýrk nevi' i'caz ile, O Zâtýn(A.S.M.) bir mu'cizesi olup, O zâtýn (A.S.M.) doðru ve Resûlullah olduðunu isbat ederek ikisi beraber, biri âlem-i þehadet lisaný; - bütün hayatýnda bütün enbiya ve evliyanýn tasdikleri altýnda- diðeri, âlem-i gayb lisaný -bütün semavî fermanlarýn ve kâinat hakikatlarýnýn tasdikleri içinde- binler Âyâtýyle iddia ve isbat ettikleri hakikat-ý haþriye, elbette güneþ ve gündüz gibi bir kat'iyettedir.

Evet haþir gibi, en acib ve en dehþetli ve tavr-ý aklýn haricinde olan bir mes'ele, ancak, ve ancak böyle hârika iki üstadýn dersleriyle halledilir, anlaþýlýr.

sh:» (T: 427)

Eski zaman peygamberleri, ümmetlerine Kur'an gibi izahat vermediklerinin sebebi; o devirler beþerin bedeviyet ve tufuliyet devri olmasýdýr. Ýptidai derslerde izah az olur.

E l h â s ý l: Mâdem Cenâb-ý Hakk'ýn ekser isimleri âhireti iktiza edip isterler. Elbette o isimlere delâlet eden bütün hüccetler, bir cihette âhiretin tahakkukuna dahi delâlet ederler. Ve mâdem melâikeler âhiretin ve âlem-i bekanýn dâirelerini gördüklerini haber veriyorlar. Elbette melâikelerin ve ruhlarýn ve ruhâniyâtýn vücudlarýna ve ubûdiyetlerine þehadet eden deliller, dolayýsiyle Âhiretin vücuduna dahi delâlet ederler. Ve mâdem Muhammed Aleyhissalâtü Vesselâm'ýn bütün hayatýnda vahdâniyyetten sonra en daimi dâvasý ve müddeasý ve esasý âhirettir. Elbette, O Zâtýn nübüvvetine ve sýdkýna delâlet eden bütün mu'cizeleri ve hüccetler, bir cihette, dolayýsýyle âhiretin tahakkukuna ve geleceðine þehadet ederler. Ve mâdem Kur'an'ýn dörtten birisi haþir ve âhirettir. Ve bin âyâtýyle haþrý isbat eder. Ve onu haber verir. Elbette Kur'an'ýn hakkaniyetine þehadet ve delâlet eden bütün hüccetler ve deliller ve bürhanlar, dolayýsiyle âhiretin vücuduna ve tahakkukuna ve açýlmasýna dahi delâlet ve þehadet ederler.

Ýþte bak, bu rükn-ü îmani ne kadar kuvvetli ve kat'i olduðunu gör...

* * *

Kastamonu Hayatý

Bediüzzaman Said Nursî, Eskiþehir hapsinden çýktýktan sonra, Kastamonu Vilâyetine nefyediliyor. Uzun bir müddet polis karakolunda ikamete mecbur edildikten sonra, karakolun tam karþýsýnda, dâimî bir tarassud altýnda olan bir eve yerleþtiriliyor.

Orada, sekiz sene aðýr bir istibdad ve göz hapsi altýnda bir sürgün hayatý geçirtiliyor. Fakat o, kat'iyyen boþ durmuyor, neþr-i envar-ý Kur'aniyeye gizli olarak devam ediyor. Bilhassa Ýnebolu'da çok fedakâr ve faal talebeleri yetiþiyor. Aynen Isparta talebeleri gibi, þevkle Risale-i Nur'u yazmaya ve etrafa perde altýnda neþretmeye baþlýyorlar. Karadeniz havalisinde de, Risale-i Nur eserleri böylece büyük bir raðbet görmeye baþlýyor.

Hazret-i Üstad Kastamonu'da iken, Isparta'daki talebeleriyle dâima alâkadar idi. O, izn-i Ýlâhî ile biliyordu ki; Risale-i Nur'u dünyaya ilân ve neþredecek fedakârlardan ve nâþirlerden kýsm-ý âzamý Isparta'dan çýkacak.. veya Isparta merkezindeki hizmet ile bu büyük vazife ifa edilecek.

...................................................................................

Risale-i Nur Þâkirdleri, sevgili Üstadlarýnýn hal ve istirahatýyla çok alâkadardýrlar. Müþfik Üstadlarýndan ve Nurcu kardeþlerinin Risale-i Nur hizmetlerinden sýk sýk haber almayý arzu ederler.

Bediüzzaman Said Nursî, yirmiyedi sene zarfýnda, Nur Talebelerine hitaben ilmî, îmanî, Ýslâmî mevzularda ve hizmet-i îmaniyeye dâir bazý mektublar yazmýþtýr. Nur talebeleri de, çok müþtak olduklarý bu mektublarý el yazýlarýyla çoðaltarak neþretmiþlerdir. Din düþmanlarýnýn, postahanelerden Nur Risalelerini ve mektublarýný göndermeyi yasak edecek dereceye varan þiddetli tazyikatlarý zamanýnda bu mektublarý ve Nur Risalelerini, Nur Talebeleri köyden köye, kasabadan kasabaya, vilâyetten vilâyete götürmüþlerdir. Hatta kendi aralarýnda "Nur Postacýlarý" meydana getirmiþlerdir. Bütün ruh u canlarýyla gönüllü olan bu Nur Postacýlarý, bu hizmetin en kudsî bir vazife olduðuna inanmýþlardýr. Gayet ehemmiyetli ve hakikatlý olduðu kadar gayet güzel olan

sh: » (T: 261)

ve Risale-i Nur'un "Lâhika Mektublarý" ismini alan bu mektublar, Nur Talebelerinin ruhî birçok ihtiyaçlarýný tatmin etmiþtir. Hem Risale-i Nur Talebelerine, Kur'an ve îman hizmetinde birer rehber hükmüne geçmiþ; hem Ýslâmiyet düþmanlarýnýn bütün bütün yalan ve uydurma propagandalarýna aldanmamak ve intibah vermek hususunda uyandýrýcý bir tesir husule getirmiþtir. Ve bu suretle de, dinsizliðin o muvakkat þa'þaalý saltanatý devrinde -çok kimselerin ümidsizliðe ve atalete düþürüldüðü o karanlýk günlerde- kalblere inþirah ve sürur vermiþ

ve iman hizmeti için faaliyet aþkýný yerleþtirmiþtir. Ve böylece müminleri yeisten kurtarýp, Ýslâmiyetin, Risale-i Nur'la istikbaldeki parlak zaferlerine iþaretler edip müjdeler vermiþtir.

Evet, o nûranî Lâhika mektublarý ki; ruhlarý, kalbleri cezb ve fetheden, akýllarý teshir eden hakikatlarla doludur. Bu Lâhika Mektublarýndan bazýlarý ileride yeri geldikçe dercedilecektir. Hazret-i Üstad'ýn Kastamonu'daki hayatýna dâir malûmatý, Kastamonu'dan yazdýðý mektublarýn bir kýsmýndan bazý parçalar almakla ve oradaki hâlis ve sâdýk Nur Talebelerinin mektublarýndan birkaç mektubu bu tarihçeye idhal etmek suretiyle takdim ediyoruz. Aþaðýda yazýlan mektublar beþyüz sahifeden ziyade olan Kastamonu Lâhikasýndan, Üstad'ýn, Kastamonu'dan Isparta'daki talebelerine gönderdiði mektublarýndan beþ-on mektubdur. Bu mektublarda Hazret-i Üstad, talebelerine, el yazýsýyla risaleleri yazmalarýnýn, neþretmelerinin ehemmiyetini; Risale-i Nur Talebelerinin þimdilik cüz'î gibi görünen hizmetlerinin, hakikatta, kâinatta en muazzam mes'ele olduðunu ve bir gün bu memlekette Risale-i Nur'un nuruyla geniþ çapta fütuhat olacaðýný müjdelemekte, Risale-i Nur'un dairesinin ve neþriyatýnýn temellerini, esaslarýný vaz ve tahkim etmektedir.

* * *

بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ

Aziz Sýddýk Kardeþlerim,

Risale-i Nurun hizmetindeki ekser þâkirdleri birer nevi keramet ve ikram-ý Ýlâhî hissettikleri gibi; bu âciz kardeþiniz, çok muhtaç olduðu için çok nevilerini ve çeþidlerini hissediyor. Ve bu sýra-

sh:» (T: 262)

larda, bu havalideki þâkirdler, yeminle itiraf ediyorlar ki: «Biz Nurun hizmetinde çalýþtýkça, hem maiþetçe, hem istirahat-ý kalbce bir geniþlik, bir ferah, zâhir bir surette hissediyoruz.» Ben kendimce o kadar hissediyorum ki; nefis ve þeytaným, o bedahate karþý hayret ederek sustular.

SAÝD NURSÎ

* * *

بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ

Âhiret Kardeþlerime Mühim Bir Ýhtar:

Ýki Maddedir.

Birincisi: Risale-i Nura intisab eden kimsenin en ehemmiyetli vazifesi, onu yazmak ve yazdýrmaktýr ve intiþarýna yardým etmektir. Onu yazan ve yazdýran ve okuyan, «Risale-i Nur Talebesi» ünvanýný alýr; ve o ünvan altýnda, her yirmidört saatte benim lisanýmla belki yüz defa, bazan daha ziyade hayýrlý dualarýmda ve manevî kazançlarýmla hissedar olmakla beraber, benim gibi dua eden kýymetdar binler kardeþlerim ve Risale-i Nur Talebelerinin dualarýna ve kazançlarýna dahi hissedar olur. Hem dört vecihle dört nevi ibadet-i makbûle hükmünde bulunan kitabetinde hem îmanýný kuvvetlendirmek, hem baþkalarýnýn îmanlarýný tehlikeden kurtarmaya çalýþmak, hem Hadîsin hükmiyle «Bir saat tefekkür, bazan bir sene kadar bir ibadet hükmüne geçen» tefekkür-ü îmanîyi elde etmek ve ettirmek; hem hüsn-ü hattý olmýyan ve vaziyeti çok aðýr bulunan üstadýna yardým etmekle hasenatýna iþtirak etmek gibi çok faideleri elde edebilir. Ben kasemle temin ederim ki: Bir küçük risaleyi kendine bilerek yazan adam, bana büyük bir hediye vermiþ hükmüne geçer. Belki her bir sahifesi, bir okka þeker kadar beni memnun eder.

Ýkinci Madde: Maatteessüf Risale-i Nurun, îmansýz ve emansýz cinnî ve insî düþmanlarý, onun çelik gibi metin kal'alarýna, elmas kýlýnç gibi kuvvetli hüccetlerine mukabele edemediklerinden çok gizli desiseler ve hafî vasýtalarla, haberleri olmadan, yazanlarýn

sh:» (T: 263)

þevklerin kýrmak ve fütur vermek ve yazýdan vazgeçirmek cihetinde þeytancasýna hücum edip darbe vuruyorlar. Hususan burada ihtiyaç pek çok ve yazýcýlar pek az, düþmanlar çok dikkatli, kýsmen talebeleri mukavemetsiz olduðundan; bu memleketi, o nurlardan bir derece mahrum ediyorlar.

Benim ile hakikat meþrebinde sohbet etmek ve görüþmek istiyen adam, hangi risaleyi açsa, benim ile deðil, hâdim-i Kur'an olan üstadiyle görüþür ve hakaik-i imaniyeden zevkle bir ders alabilir.

.....................................................................

Sabrinin mektubu yolda iken ve gelmeden evvel, o mektubun mânevi tesiriyle bu Âyeti اَوَمَنْ كَانَ مَيْتًا Âyetiyle beraber düþünürken, birden hatýrýma geldi: Risale-i Nurun bu derece kuvvetli iþârât-ý Kur'aniyeye ve þakirdlerinin bu kadar kýymetli beþârât-ý Kur'aniyeye ve aktablarýn iltifatýna mazhariyetinin sýrrý ve hikmeti, musibetin azameti ve dehþetidir ki; hiç bir eserin mazhar olmadýðý bir kudsî takdir ve tahsin almýþ. Demek ehemmiyet, onun fevkalâde büyüklüðünde deðil, belki musibetin fevkalâde dehþetine ve tahribatýna karþý mücahedesi az olduðu halde, gayet büyük bir ehemmiyet kesbetmiþ ki bu iki Âyet de, iþaret ve beþaret-i Kur'aniyede ifade eder ki: «Risale-i Nur dâiresine girenler, tehlikede olan îmanlarýný kurtarýyorlar ve îmanla kabre giriyorlar ve Cennete gidecekler.» diye müjde veriyor.

Evet, bazý vakit olur ki bir nefer, gördüðü hizmet için bir müþirin fevkine çýkar, binler derece kýymet alýr.